詩篇 第 14 章

ፍጻሜ ፡ መዝሙር ፡ ዘዳዊት ። ይብል ፡ አብድ ፡ በልቡ ፡ አልቦ ፡ እግዚአብሔር ፤

ኀስሩ ፡ ወረኵሱ ፡ በምግባሪሆሙ ፤ አልቦ ፡ ዘይገብራ ፡ ለሠናይት ፡ አልቦ ፡ ወኢአሐዱ ።

እግዚአብሔር፡ ሐወጸ ፡ እምሰማይ ፡ ላዕለ ፡ እጓለ ፡ እምሕያው ፤ ከመ ፡ ይርአይ ፡ እመቦ ፡ ጠቢበ ፡ ዘየኀሦ ፡ ለእግዚአብሔር ።

ኵሉ ፡ ዐረየ ፡ ወኅቡረ ፡ ዐለወ ፤ አልቦ ፡ ዘይገብራ ፡ ለሠናይት ፡ አልቦ ፡ ወኢአሐዱ ።

ከመ ፡ መቃብር ፡ ክሡት ፡ ጐራዒቶሙ ፡ ወጸልሐዉ ፡ በልሳናቲሆሙ ፡ ሕምዘ ፡ አርዌ ፡ ምድር ፡ ታሕተ ፡ ከነፍሪሆሙ ።

መሪር ፡ አፋሆሙ ፡ ወምሉእ ፡ መርገም ፤ በሊኅ ፡ እገሪሆሙ ፡ ለክዒወ ፡ ደም ። ኀሳር ፡ ወቅጥቃጤ ፡ ውስተ ፡ ፍኖቶሙ ፤ ወኢያአምርዋ ፡ ለፍኖተ ፡ ሰላም ። ወአልቦ ፡ ፍርሀተ ፡ እግዚአብሔር፡ ቅድመ ፡ አዕይንቲሆሙ ። ወኢያአምሩ ፡ ኵሎሙ ፡ ገበርተ ፡ ዐመፃ ፤ እለ ፡ ይውኅጥዎሙ ፡ ለሕዝብየ ፡ ከመ ፡ በሊዐ ፡ እክል ። ወለእግዚአብሔርሰ ፡ ኢጸውዕዎ ። ወበህየ ፡ ፈርሁ ፡ ወገረሞሙ ፡ ዘኢኮነ ፡ ግሩመ ፤ እስመ ፡ እግዚአብሔር፡ ውስተ ፡ ትውልደ ፡ ጻድቃን ። ወአስተኀፈርክሙ ፡ ምክረ ፡ ነዳይ ፤ እስመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ተስፋሆሙ ፡ ውእቱ ። መኑ ፡ ይሁብ ፡ መድኀኒተ ፡ እምጽዮን ፡ ለእስራኤል ። አመ ፡ ሜጠ ፡ እግዚአብሔር፡ ፄዋ ፡ ሕዝቡ ፤ ይትፌሣሕ ፡ ያዕቆብ ፡ ወይትሐሠይ ፡ እስራኤል ።