109:1 ⧉ ⤴︎ לַ֭מְנַצֵּחַ לְדָוִ֣ד מִזְמ֑וֹר אֱלֹהֵ֥י תְ֝הִלָּתִ֗י אַֽל ־תֶּחֱרַֽשׁ ׃
εἰς τὸ τέλος τῷ Δαυιδ ψαλμός ὁ θεός τὴν αἴνεσίν μου μὴ παρασιωπήσῃς
In finem . Psalmus David .
— God of my praise, don’t remain silent,
109:2 ⧉ ⤴︎ כִּ֤י פִ֪י רָשָׁ֡ע וּֽפִי ־מִ֭רְמָה עָלַ֣י פָּתָ֑חוּ דִּבְּר֥וּ אִ֝תִּ֗י לְשׁ֣וֹן שָֽׁקֶר ׃
ὅτι στόμα ἁμαρτωλοῦ καὶ στόμα δολίου ἐπ’ ἐμὲ ἠνοίχθη ἐλάλησαν κατ’ ἐμοῦ γλώσσῃ δολίᾳ
Deus , laudem meam ne tacueris , quia os peccatoris et os dolosi super me apertum est .
— for they have opened the mouth of the wicked and the mouth of deceit against me. They have spoken to me with a lying tongue.
109:3 ⧉ ⤴︎ וְדִבְרֵ֣י שִׂנְאָ֣ה סְבָב֑וּנִי וַיִּֽלָּחֲמ֥וּנִי חִנָּֽם ׃
καὶ λόγοις μίσους ἐκύκλωσάν με καὶ ἐπολέμησάν με δωρεάν
Locuti sunt adversum me lingua dolosa , et sermonibus odii circumdederunt me : et expugnaverunt me gratis .
— They have also surrounded me with words of hatred, and fought against me without a cause.
109:4 ⧉ ⤴︎ תַּֽחַת ־אַהֲבָתִ֥י יִשְׂטְנ֗וּנִי וַאֲנִ֥י תְפִלָּֽה ׃
ἀντὶ τοῦ ἀγαπᾶν με ἐνδιέβαλλόν με ἐγὼ δὲ προσευχόμην
Pro eo ut me diligerent , detrahebant mihi ; ego autem orabam .
— In return for my love, they are my adversaries; but I am in prayer.
109:5 ⧉ ⤴︎ וַיָּ֘שִׂ֤ימוּ עָלַ֣י רָ֭עָה תַּ֣חַת טוֹבָ֑ה וְ֝שִׂנְאָ֗ה תַּ֣חַת אַהֲבָתִֽי ׃
καὶ ἔθεντο κατ’ ἐμοῦ κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν καὶ μῖσος ἀντὶ τῆς ἀγαπήσεώς μου
Et posuerunt adversum me mala pro bonis , et odium pro dilectione mea .
— They have rewarded me evil for good, and hatred for my love.
109:6 ⧉ ⤴︎ הַפְקֵ֣ד עָלָ֣יו רָשָׁ֑ע וְ֝שָׂטָ֗ן יַעֲמֹ֥ד עַל ־יְמִינֽוֹ ׃
κατάστησον ἐπ’ αὐτὸν ἁμαρτωλόν καὶ διάβολος στήτω ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ
Constitue super eum peccatorem , et diabolus stet a dextris ejus .
— Set a wicked man over him. Let an adversary stand at his right hand.
109:7 ⧉ ⤴︎ בְּ֭הִשָּׁ֣פְטוֹ יֵצֵ֣א רָשָׁ֑ע וּ֝תְפִלָּת֗וֹ תִּֽהְיֶ֥ה לַחֲטָאָֽה ׃
ἐν τῷ κρίνεσθαι αὐτὸν ἐξέλθοι καταδεδικασμένος καὶ ἡ προσευχὴ αὐτοῦ γενέσθω εἰς ἁμαρτίαν
Cum judicatur , exeat condemnatus ; et oratio ejus fiat in peccatum .
— When he is judged, let him come out guilty. Let his prayer be turned into sin.
109:8 ⧉ ⤴︎ יִֽהְיוּ ־יָמָ֥יו מְעַטִּ֑ים פְּ֝קֻדָּת֗וֹ יִקַּ֥ח אַחֵֽר ׃
γενηθήτωσαν αἱ ἡμέραι αὐτοῦ ὀλίγαι καὶ τὴν ἐπισκοπὴν αὐτοῦ λάβοι ἕτερος
Fiant dies ejus pauci , et episcopatum ejus accipiat alter .
— Let his days be few. Let another take his office.
109:9 ⧉ ⤴︎ יִֽהְיוּ ־בָנָ֥יו יְתוֹמִ֑ים וְ֝אִשְׁתּ֗וֹ אַלְמָנָֽה ׃
γενηθήτωσαν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ὀρφανοὶ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ χήρα
Fiant filii ejus orphani , et uxor ejus vidua .
— Let his children be fatherless, and his wife a widow.
109:10 ⧉ ⤴︎ וְנ֤וֹעַ יָנ֣וּעוּ בָנָ֣יו וְשִׁאֵ֑לוּ וְ֝דָרְשׁ֗וּ מֵחׇרְבֽוֹתֵיהֶֽם ׃
σαλευόμενοι μεταναστήτωσαν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ ἐπαιτησάτωσαν ἐκβληθήτωσαν ἐκ τῶν οἰκοπέδων αὐτῶν
Nutantes transferantur filii ejus et mendicent , et ejiciantur de habitationibus suis .
— Let his children be wandering beggars. Let them be sought from their ruins.
109:11 ⧉ ⤴︎ יְנַקֵּ֣שׁ נ֭וֹשֶׁה לְכׇל ־אֲשֶׁר ־ל֑וֹ וְיָבֹ֖זּוּ זָרִ֣ים יְגִיעֽוֹ ׃
ἐξερευνησάτω δανειστὴς πάντα ὅσα ὑπάρχει αὐτῷ διαρπασάτωσαν ἀλλότριοι τοὺς πόνους αὐτοῦ
Scrutetur foenerator omnem substantiam ejus , et diripiant alieni labores ejus .
— Let the creditor seize all that he has. Let strangers plunder the fruit of his labor.
109:12 ⧉ ⤴︎ אַל ־יְהִי ־ל֭וֹ מֹשֵׁ֣ךְ חָ֑סֶד וְֽאַל ־יְהִ֥י ח֝וֹנֵ֗ן לִֽיתוֹמָֽיו ׃
μὴ ὑπαρξάτω αὐτῷ ἀντιλήμπτωρ μηδὲ γενηθήτω οἰκτίρμων τοῖς ὀρφανοῖς αὐτοῦ
Non sit illi adjutor , nec sit qui misereatur pupillis ejus .
— Let there be no one to extend kindness to him, neither let there be anyone to have pity on his fatherless children.
109:13 ⧉ ⤴︎ יְהִי ־אַחֲרִית֥וֹ לְהַכְרִ֑ית בְּד֥וֹר אַ֝חֵ֗ר יִמַּ֥ח שְׁמָֽם ׃
γενηθήτω τὰ τέκνα αὐτοῦ εἰς ἐξολέθρευσιν ἐν γενεᾷ μιᾷ ἐξαλειφθήτω τὸ ὄνομα αὐτοῦ
Fiant nati ejus in interitum ; in generatione una deleatur nomen ejus .
— Let his posterity be cut off. In the generation following let their name be blotted out.
109:14 ⧉ ⤴︎ יִזָּכֵ֤ר ׀ עֲוֺ֣ן אֲ֭בֹתָיו אֶל ־יְהֹוָ֑ה וְחַטַּ֥את אִ֝מּ֗וֹ אַל ־תִּמָּֽח ׃
ἀναμνησθείη ἡ ἀνομία τῶν πατέρων αὐτοῦ ἔναντι κυρίου καὶ ἡ ἁμαρτία τῆς μητρὸς αὐτοῦ μὴ ἐξαλειφθείη
In memoriam redeat iniquitas patrum ejus in conspectu Domini , et peccatum matris ejus non deleatur .
— Let the iniquity of his fathers be remembered by Yahweh. Don’t let the sin of his mother be blotted out.
109:15 ⧉ ⤴︎ יִהְי֣וּ נֶגֶד ־יְהֹוָ֣ה תָּמִ֑יד וְיַכְרֵ֖ת מֵאֶ֣רֶץ זִכְרָֽם ׃
γενηθήτωσαν ἔναντι κυρίου διὰ παντός καὶ ἐξολεθρευθείη ἐκ γῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν
Fiant contra Dominum semper , et dispereat de terra memoria eorum :
— Let them be before Yahweh continually, that he may cut off their memory from the earth;
109:16 ⧉ ⤴︎ יַ֗עַן אֲשֶׁ֤ר ׀ לֹ֥א זָכַר֮ עֲשׂ֢וֹת חָ֥֫סֶד וַיִּרְדֹּ֡ף אִישׁ ־עָנִ֣י וְ֭אֶבְיוֹן וְנִכְאֵ֨ה לֵבָ֬ב לְמוֹתֵֽת ׃
ἀνθ’ ὧν οὐκ ἐμνήσθη τοῦ ποιῆσαι ἔλεος καὶ κατεδίωξεν ἄνθρωπον πένητα καὶ πτωχὸν καὶ κατανενυγμένον τῇ καρδίᾳ τοῦ θανατῶσαι
pro eo quod non est recordatus facere misericordiam ,
— because he didn’t remember to show kindness, but persecuted the poor and needy man, the broken in heart, to kill them.
109:17 ⧉ ⤴︎ וַיֶּאֱהַ֣ב קְ֭לָלָה וַתְּבוֹאֵ֑הוּ וְֽלֹא ־חָפֵ֥ץ בִּ֝בְרָכָ֗ה וַתִּרְחַ֥ק מִמֶּֽנּוּ ׃
καὶ ἠγάπησεν κατάραν καὶ ἥξει αὐτῷ καὶ οὐκ ἠθέλησεν εὐλογίαν καὶ μακρυνθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ
et persecutus est hominem inopem et mendicum , et compunctum corde , mortificare .
— Yes, he loved cursing, and it came to him. He didn’t delight in blessing, and it was far from him.
109:18 ⧉ ⤴︎ וַיִּלְבַּ֥שׁ קְלָלָ֗ה כְּמַ֫דּ֥וֹ וַתָּבֹ֣א כַמַּ֣יִם בְּקִרְבּ֑וֹ וְ֝כַשֶּׁ֗מֶן בְּעַצְמוֹתָֽיו ׃
καὶ ἐνεδύσατο κατάραν ὡς ἱμάτιον καὶ εἰσῆλθεν ὡς ὕδωρ εἰς τὰ ἔγκατα αὐτοῦ καὶ ὡσεὶ ἔλαιον ἐν τοῖς ὀστέοις αὐτοῦ
Et dilexit maledictionem , et veniet ei ; et noluit benedictionem , et elongabitur ab eo . Et induit maledictionem sicut vestimentum ; et intravit sicut aqua in interiora ejus , et sicut oleum in ossibus ejus .
— He clothed himself also with cursing as with his garment. It came into his inward parts like water, like oil into his bones.
109:19 ⧉ ⤴︎ תְּהִי ־ל֭וֹ כְּבֶ֣גֶד יַעְטֶ֑ה וּ֝לְמֵ֗זַח תָּמִ֥יד יַחְגְּרֶֽהָ ׃
γενηθήτω αὐτῷ ὡς ἱμάτιον ὃ περιβάλλεται καὶ ὡσεὶ ζώνη ἣν διὰ παντὸς περιζώννυται
Fiat ei sicut vestimentum quo operitur , et sicut zona qua semper praecingitur .
ፍጻሜ ፡ መዝሙር ፡ ዘዳዊት ። እግዚኦ ፡ ኢትጸመመኒ ፡ ስእለትየ ። እስመ ፡ አፈ ፡ ዐመፃ ፡ ወአፈ ፡ ኃጥእ ፡ አብቀወ ፡ ላዕሌየ ፤
Let it be to him as the clothing with which he covers himself, for the belt that is always around him.
109:20 ⧉ ⤴︎ זֹ֤את פְּעֻלַּ֣ת שֹׂ֭טְנַי מֵאֵ֣ת יְהֹוָ֑ה וְהַדֹּבְרִ֥ים רָ֝֗ע עַל ־נַפְשִֽׁי ׃
τοῦτο τὸ ἔργον τῶν ἐνδιαβαλλόντων με παρὰ κυρίου καὶ τῶν λαλούντων πονηρὰ κατὰ τῆς ψυχῆς μου
Hoc opus eorum qui detrahunt mihi apud Dominum , et qui loquuntur mala adversus animam meam .
ወነበቡ ፡ ላዕሌየ ፡ በልሳነ ፡ ዐመፃ ። ወዐገቱኒ ፡ በጽልእ ፤ ወፀብኡኒ ፡ በከንቱ ።
This is the reward of my adversaries from Yahweh, of those who speak evil against my soul.
109:21 ⧉ ⤴︎ וְאַתָּ֤ה ׀ יֱ֘הֹוִ֤ה אֲדֹנָ֗י עֲֽשֵׂה ־אִ֭תִּי לְמַ֣עַן שְׁמֶ֑ךָ כִּי ־ט֥וֹב חַ֝סְדְּךָ֗ הַצִּילֵֽנִי ׃
καὶ σύ κύριε κύριε ποίησον μετ’ ἐμοῦ ἔλεος ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου ὅτι χρηστὸν τὸ ἔλεός σου
Et tu , Domine , Domine , fac mecum propter nomen tuum , quia suavis est misericordia tua .
ወዘእምአፍቀሩኒ ፡ አስተዋደዩኒ ፤ ወአንሰ ፡ እጼሊ ።
But deal with me, Yahweh the Lord, for your name’s sake, because your loving kindness is good, deliver me;
109:22 ⧉ ⤴︎ כִּי ־עָנִ֣י וְאֶבְי֣וֹן אָנֹ֑כִי וְ֝לִבִּ֗י חָלַ֥ל בְּקִרְבִּֽי ׃
ῥῦσαί με ὅτι πτωχὸς καὶ πένης ἐγώ εἰμι καὶ ἡ καρδία μου τετάρακται ἐντός μου
Libera me , quia egenus et pauper ego sum , et cor meum conturbatum est intra me .
ገደዩኒ ፡ እኪተ ፡ ህየንተ ፡ ሠናይት ፤ ወጸልኡኒ ፡ ህየንተ ፡ ዘአፍቀርክዎሙ ።
for I am poor and needy. My heart is wounded within me.
109:23 ⧉ ⤴︎ כְּצֵל ־כִּנְטוֹת֥וֹ נֶהֱלָ֑כְתִּי נִ֝נְעַ֗רְתִּי כָּאַרְבֶּֽה ׃
ὡσεὶ σκιὰ ἐν τῷ ἐκκλῖναι αὐτὴν ἀντανῃρέθην ἐξετινάχθην ὡσεὶ ἀκρίδες
Sicut umbra cum declinat ablatus sum , et excussus sum sicut locustae .
ሢም ፡ ላዕሌሁ ፡ ኃጥአ ፤ ወሰይጣን ፡ ይቁም ፡ በየማኑ ።
I fade away like an evening shadow. I am shaken off like a locust.
109:24 ⧉ ⤴︎ בִּ֭רְכַּי כָּשְׁל֣וּ מִצּ֑וֹם וּ֝בְשָׂרִ֗י כָּחַ֥שׁ מִשָּֽׁמֶן ׃
τὰ γόνατά μου ἠσθένησαν ἀπὸ νηστείας καὶ ἡ σάρξ μου ἠλλοιώθη δῑ ἔλαιον
Genua mea infirmata sunt a jejunio , et caro mea immutata est propter oleum .
ወሶበሂ ፡ ይትዋቀሥ ፡ ይፃእ ፡ ተመዊኦ ፤ ወጸሎቱሂ ፡ ትኩኖ ፡ ጌጋየ ።
My knees are weak through fasting. My body is thin and lacks fat.
109:25 ⧉ ⤴︎ וַאֲנִ֤י ׀ הָיִ֣יתִי חֶרְפָּ֣ה לָהֶ֑ם יִ֝רְא֗וּנִי יְנִיע֥וּן רֹאשָֽׁם ׃
καὶ ἐγὼ ἐγενήθην ὄνειδος αὐτοῖς εἴδοσάν με ἐσάλευσαν κεφαλὰς αὐτῶν
Et ego factus sum opprobrium illis ; viderunt me , et moverunt capita sua .
ወይኩና ፡ መዋዕሊሁ ፡ ኅዳጠ ፤ ወሢመቶሂ ፡ ይንሣእ ፡ ባዕድ ።
I have also become a reproach to them. When they see me, they shake their head.
109:26 ⧉ ⤴︎ עׇ֭זְרֵנִי יְהֹוָ֣ה אֱלֹהָ֑י ה֖וֹשִׁיעֵ֣נִי כְחַסְדֶּֽךָ ׃
βοήθησόν μοι κύριε ὁ θεός μου σῶσόν με κατὰ τὸ ἔλεός σου
Adjuva me , Domine Deus meus ; salvum me fac secundum misericordiam tuam .
ወይኩኑ ፡ ደቂቁ ፡ እጓለ ፡ ማውታ ፤ ወብእሲቱሂ ፡ ትኩን ፡ መበለተ ።
Help me, Yahweh, my God. Save me according to your loving kindness;
109:27 ⧉ ⤴︎ וְֽ֭יֵדְעוּ כִּי ־יָ֣דְךָ זֹּ֑את אַתָּ֖ה יְהֹוָ֣ה עֲשִׂיתָֽהּ ׃
καὶ γνώτωσαν ὅτι ἡ χείρ σου αὕτη καὶ σύ κύριε ἐποίησας αὐτήν
Et sciant quia manus tua haec , et tu , Domine , fecisti eam .
ወይትሀውኩ ፡ ደቂቁ ፡ ወይፍልሱ ፡ ወያስተፍእሙ ፤ ወይስድድዎሙ ፡ እምአብያቲሆሙ ።
that they may know that this is your hand; that you, Yahweh, have done it.
109:28 ⧉ ⤴︎ יְקַֽלְלוּ ־הֵמָּה֮ וְאַתָּ֢ה תְבָ֫רֵ֥ךְ קָ֤מוּ ׀ וַיֵּבֹ֗שׁוּ וְֽעַבְדְּךָ֥ יִשְׂמָֽח ׃
καταράσονται αὐτοί καὶ σὺ εὐλογήσεις οἱ ἐπανιστανόμενοί μοι αἰσχυνθήτωσαν ὁ δὲ δοῦλός σου εὐφρανθήσεται
Maledicent illi , et tu benedices : qui insurgunt in me confundantur ; servus autem tuus laetabitur .
ወይበርበሮ ፡ ባዕለ ፡ ዕዳ ፡ ኵሎ ፡ ንዋዮ ፤ ወይሐብልዩ ፡ ነቢር ፡ ኵሎ ፡ ተግባሮ ።
They may curse, but you bless. When they arise, they will be shamed, but your servant shall rejoice.
109:29 ⧉ ⤴︎ יִלְבְּשׁ֣וּ שׂוֹטְנַ֣י כְּלִמָּ֑ה וְיַעֲט֖וּ כַמְעִ֣יל בׇּשְׁתָּֽם ׃
ἐνδυσάσθωσαν οἱ ἐνδιαβάλλοντές με ἐντροπὴν καὶ περιβαλέσθωσαν ὡσεὶ διπλοΐδα αἰσχύνην αὐτῶν
Induantur qui detrahunt mihi pudore , et operiantur sicut diploide confusione sua .
ወኢይርከብ ፡ ዘይረድኦ ፤ ወኢይምሐርዎሙ ፡ ለእጓለ ፡ ማውታሁ ።
Let my adversaries be clothed with dishonor. Let them cover themselves with their own shame as with a robe.
109:30 ⧉ ⤴︎ א֘וֹדֶ֤ה יְהֹוָ֣ה מְאֹ֣ד בְּפִ֑י וּבְת֖וֹךְ רַבִּ֣ים אֲהַלְלֶֽנּוּ ׃
ἐξομολογήσομαι τῷ κυρίῳ σφόδρα ἐν τῷ στόματί μου καὶ ἐν μέσῳ πολλῶν αἰνέσω αὐτόν
Confitebor Domino nimis in ore meo , et in medio multorum laudabo eum :
ወይሠረዉ ፡ ደቂቁ ፤ በአሕቲ ፡ ትውልድ ፡ ትደምሰስ ፡ ስሙ ።
I will give great thanks to Yahweh with my mouth. Yes, I will praise him among the multitude.
109:31 ⧉ ⤴︎ כִּֽי ־יַ֭עֲמֹד לִימִ֣ין אֶבְי֑וֹן לְ֝הוֹשִׁ֗יעַ מִשֹּׁפְטֵ֥י נַפְשֽׁוֹ ׃ {פ}
ὅτι παρέστη ἐκ δεξιῶν πένητος τοῦ σῶσαι ἐκ τῶν καταδιωκόντων τὴν ψυχήν μου
quia astitit a dextris pauperis , ut salvam faceret a persequentibus animam meam .
ወትዘከር ፡ ኅጢአተ ፡ አቡሁ ፡ በቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፤ ወኢይደምሰስ ፡ ጌጋያ ፡ ለእሙ ። ወየሀሉ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ በኵሉ ፡ ጊዜ ፤ ወይጥፋእ ፡ እምድር ፡ ዝክሩ ። እስመ ፡ ኢተዘከረ ፡ ይግበር ፡ ምጽዋተ ፤ ወሰደደ ፡ ብእሴ ፡ ነዳየ ፡ ወምስኪነ ፡ ወጥቡዕ ፡ ልቡ ፡ ለቀቲል ። ወአብደረ ፡ መርገመ ፡ ወትመጽኦ ፤ ወአበያ ፡ ለበረከት ፡ ወትርሕቅ ፡ አምኔሁ ። ወለብሳ ፡ ለመርገም ፡ ከመ ፡ ልብስ ፤ ወቦአት ፡ ከመ ፡ ማይ ፡ ውስተ ፡ አማዑቱ ፤ ወከመ ፡ ቅብእ ፡ ውስተ ፡ አዕጽምቲሁ ። ወትኩኖ ፡ ከመ ፡ ልብስ ፡ ዘይትዐጸፍ ፤ ወከመ ፡ ቅናት ፡ ዘይቀንት ፡ ዘልፈ ። ዝግብር ፡ ለእለ ፡ ያስተዋድዩኒ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፤ ወለእለ ፡ ይነቡ ፡ እኩየ ፡ ላዕለ ፡ ነፍስየ ። ወአንተሰ ፡ እግዚኦ ፡ እግዚእየ ፡ ግበር ፡ ሣህለከ ፡ ላዕሌየ ፡ በእንተ ፡ ስምከ ፤ እስመ ፡ ሠናይ ፡ ምሕረትከ ፡ አድኅነኒ ። እስመ ፡ ነዳይ ፡ ወምስኪን ፡ አነ ፤ ልብየኒ ፡ ደንገፀኒ ፡ በውስጥየ ። ወኀለቁ ፡ ከመ ፡ ጽላሎት ፡ ዘኀለፈ ፤ ወተነገፍኩ ፡ ከመ ፡ አንበጣ ። ወደክመኒ ፡ ብረክየ ፡ በጾም ፤ ወስሕከ ፡ ሥጋየ ፡ በኀጢአ ፡ ቅብእ ። ወአንሰ ፡ ተጸአልኩ ፡ በኀቤሆሙ ፤ ሶበ ፡ ይሬእዩኒ ፡ የሐውሱ ፡ ርእሶሙ ። ርድአኒ ፡ እግዚኦ ፡ አምላኪየ ፤ ወአድኅነኒ ፡ በእንተ ፡ ምሕረትከ ። ወያእምሩ ፡ ከመ ፡ እዴከ ፡ ይእቲ ፡ ዛቲ ፤ ወአንተ ፡ እግዚኦ ፡ ገበርከ ። እሙንቱሰ ፡ ይረግሙ ፡ ወአንተ ፡ ባርክ ፤ ይትኀፈሩ ፡ እለ ፡ ይትነሥኡ ፡ ላዕሌየ ፡ ወገብርከሰ ፡ ይትፌሣሕ ። ለይልበሱ ፡ ኀፍረተ ፡ እለ ፡ ያስተዋድዩኒ ፤ ወይትዐጸፍዋ ፡ ከመ ፡ ዐጽፍ ፡ ለኃጢአቶሙ ። እገኒ ፡ በአፉየ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ፈድፋደ ፤ ወእሴብሖ ፡ በማእከለ ፡ ብዙኃን ። እስመ ፡ ቆመ ፡ በየማነ ፡ ነዳይ ፤ ከመ ፡ ያድኅና ፡ ለነፍስየ ፡ እምእለ ፡ ሮድዋ ።
For he will stand at the right hand of the needy, to save him from those who judge his soul.