詩篇 第 109 章｜4 種原文並排

לַ֭מְנַצֵּחַ לְדָוִ֣ד מִזְמ֑וֹר אֱלֹהֵ֥י תְ֝הִלָּתִ֗י אַֽל־תֶּחֱרַֽשׁ׃

εἰς τὸ τέλος τῷ Δαυιδ ψαλμός ὁ θεός τὴν αἴνεσίν μου μὴ παρασιωπήσῃς

In finem. Psalmus David.

כִּ֤י פִ֪י רָשָׁ֡ע וּֽפִי־מִ֭רְמָה עָלַ֣י פָּתָ֑חוּ דִּבְּר֥וּ אִ֝תִּ֗י לְשׁ֣וֹן שָֽׁקֶר׃

ὅτι στόμα ἁμαρτωλοῦ καὶ στόμα δολίου ἐπ’ ἐμὲ ἠνοίχθη ἐλάλησαν κατ’ ἐμοῦ γλώσσῃ δολίᾳ

Deus, laudem meam ne tacueris, quia os peccatoris et os dolosi super me apertum est.

וְדִבְרֵ֣י שִׂנְאָ֣ה סְבָב֑וּנִי וַיִּֽלָּחֲמ֥וּנִי חִנָּֽם׃

καὶ λόγοις μίσους ἐκύκλωσάν με καὶ ἐπολέμησάν με δωρεάν

Locuti sunt adversum me lingua dolosa, et sermonibus odii circumdederunt me : et expugnaverunt me gratis.

תַּֽחַת־אַהֲבָתִ֥י יִשְׂטְנ֗וּנִי וַאֲנִ֥י תְפִלָּֽה׃

ἀντὶ τοῦ ἀγαπᾶν με ἐνδιέβαλλόν με ἐγὼ δὲ προσευχόμην

Pro eo ut me diligerent, detrahebant mihi ; ego autem orabam.

וַיָּ֘שִׂ֤ימוּ עָלַ֣י רָ֭עָה תַּ֣חַת טוֹבָ֑ה וְ֝שִׂנְאָ֗ה תַּ֣חַת אַהֲבָתִֽי׃

καὶ ἔθεντο κατ’ ἐμοῦ κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν καὶ μῖσος ἀντὶ τῆς ἀγαπήσεώς μου

Et posuerunt adversum me mala pro bonis, et odium pro dilectione mea.

הַפְקֵ֣ד עָלָ֣יו רָשָׁ֑ע וְ֝שָׂטָ֗ן יַעֲמֹ֥ד עַל־יְמִינֽוֹ׃

κατάστησον ἐπ’ αὐτὸν ἁμαρτωλόν καὶ διάβολος στήτω ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ

Constitue super eum peccatorem, et diabolus stet a dextris ejus.

בְּ֭הִשָּׁ֣פְטוֹ יֵצֵ֣א רָשָׁ֑ע וּ֝תְפִלָּת֗וֹ תִּֽהְיֶ֥ה לַחֲטָאָֽה׃

ἐν τῷ κρίνεσθαι αὐτὸν ἐξέλθοι καταδεδικασμένος καὶ ἡ προσευχὴ αὐτοῦ γενέσθω εἰς ἁμαρτίαν

Cum judicatur, exeat condemnatus ; et oratio ejus fiat in peccatum.

יִֽהְיוּ־יָמָ֥יו מְעַטִּ֑ים פְּ֝קֻדָּת֗וֹ יִקַּ֥ח אַחֵֽר׃

γενηθήτωσαν αἱ ἡμέραι αὐτοῦ ὀλίγαι καὶ τὴν ἐπισκοπὴν αὐτοῦ λάβοι ἕτερος

Fiant dies ejus pauci, et episcopatum ejus accipiat alter.

יִֽהְיוּ־בָנָ֥יו יְתוֹמִ֑ים וְ֝אִשְׁתּ֗וֹ אַלְמָנָֽה׃

γενηθήτωσαν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ὀρφανοὶ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ χήρα

Fiant filii ejus orphani, et uxor ejus vidua.

וְנ֤וֹעַ יָנ֣וּעוּ בָנָ֣יו וְשִׁאֵ֑לוּ וְ֝דָרְשׁ֗וּ מֵחׇרְבֽוֹתֵיהֶֽם׃

σαλευόμενοι μεταναστήτωσαν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ ἐπαιτησάτωσαν ἐκβληθήτωσαν ἐκ τῶν οἰκοπέδων αὐτῶν

Nutantes transferantur filii ejus et mendicent, et ejiciantur de habitationibus suis.

יְנַקֵּ֣שׁ נ֭וֹשֶׁה לְכׇל־אֲשֶׁר־ל֑וֹ וְיָבֹ֖זּוּ זָרִ֣ים יְגִיעֽוֹ׃

ἐξερευνησάτω δανειστὴς πάντα ὅσα ὑπάρχει αὐτῷ διαρπασάτωσαν ἀλλότριοι τοὺς πόνους αὐτοῦ

Scrutetur foenerator omnem substantiam ejus, et diripiant alieni labores ejus.

אַל־יְהִי־ל֭וֹ מֹשֵׁ֣ךְ חָ֑סֶד וְֽאַל־יְהִ֥י ח֝וֹנֵ֗ן לִֽיתוֹמָֽיו׃

μὴ ὑπαρξάτω αὐτῷ ἀντιλήμπτωρ μηδὲ γενηθήτω οἰκτίρμων τοῖς ὀρφανοῖς αὐτοῦ

Non sit illi adjutor, nec sit qui misereatur pupillis ejus.

יְהִי־אַחֲרִית֥וֹ לְהַכְרִ֑ית בְּד֥וֹר אַ֝חֵ֗ר יִמַּ֥ח שְׁמָֽם׃

γενηθήτω τὰ τέκνα αὐτοῦ εἰς ἐξολέθρευσιν ἐν γενεᾷ μιᾷ ἐξαλειφθήτω τὸ ὄνομα αὐτοῦ

Fiant nati ejus in interitum ; in generatione una deleatur nomen ejus.

יִזָּכֵ֤ר׀ עֲוֺ֣ן אֲ֭בֹתָיו אֶל־יְהֹוָ֑ה וְחַטַּ֥את אִ֝מּ֗וֹ אַל־תִּמָּֽח׃

ἀναμνησθείη ἡ ἀνομία τῶν πατέρων αὐτοῦ ἔναντι κυρίου καὶ ἡ ἁμαρτία τῆς μητρὸς αὐτοῦ μὴ ἐξαλειφθείη

In memoriam redeat iniquitas patrum ejus in conspectu Domini, et peccatum matris ejus non deleatur.

יִהְי֣וּ נֶגֶד־יְהֹוָ֣ה תָּמִ֑יד וְיַכְרֵ֖ת מֵאֶ֣רֶץ זִכְרָֽם׃

γενηθήτωσαν ἔναντι κυρίου διὰ παντός καὶ ἐξολεθρευθείη ἐκ γῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν

Fiant contra Dominum semper, et dispereat de terra memoria eorum :

יַ֗עַן אֲשֶׁ֤ר׀ לֹ֥א זָכַר֮ עֲשׂ֢וֹת חָ֥֫סֶד וַיִּרְדֹּ֡ף אִישׁ־עָנִ֣י וְ֭אֶבְיוֹן וְנִכְאֵ֨ה לֵבָ֬ב לְמוֹתֵֽת׃

ἀνθ’ ὧν οὐκ ἐμνήσθη τοῦ ποιῆσαι ἔλεος καὶ κατεδίωξεν ἄνθρωπον πένητα καὶ πτωχὸν καὶ κατανενυγμένον τῇ καρδίᾳ τοῦ θανατῶσαι

pro eo quod non est recordatus facere misericordiam,

וַיֶּאֱהַ֣ב קְ֭לָלָה וַתְּבוֹאֵ֑הוּ וְֽלֹא־חָפֵ֥ץ בִּ֝בְרָכָ֗ה וַתִּרְחַ֥ק מִמֶּֽנּוּ׃

καὶ ἠγάπησεν κατάραν καὶ ἥξει αὐτῷ καὶ οὐκ ἠθέλησεν εὐλογίαν καὶ μακρυνθήσεται ἀπ’ αὐτοῦ

et persecutus est hominem inopem et mendicum, et compunctum corde, mortificare.

וַיִּלְבַּ֥שׁ קְלָלָ֗ה כְּמַ֫דּ֥וֹ וַתָּבֹ֣א כַמַּ֣יִם בְּקִרְבּ֑וֹ וְ֝כַשֶּׁ֗מֶן בְּעַצְמוֹתָֽיו׃

καὶ ἐνεδύσατο κατάραν ὡς ἱμάτιον καὶ εἰσῆλθεν ὡς ὕδωρ εἰς τὰ ἔγκατα αὐτοῦ καὶ ὡσεὶ ἔλαιον ἐν τοῖς ὀστέοις αὐτοῦ

Et dilexit maledictionem, et veniet ei ; et noluit benedictionem, et elongabitur ab eo. Et induit maledictionem sicut vestimentum ; et intravit sicut aqua in interiora ejus, et sicut oleum in ossibus ejus.

תְּהִי־ל֭וֹ כְּבֶ֣גֶד יַעְטֶ֑ה וּ֝לְמֵ֗זַח תָּמִ֥יד יַחְגְּרֶֽהָ׃

γενηθήτω αὐτῷ ὡς ἱμάτιον ὃ περιβάλλεται καὶ ὡσεὶ ζώνη ἣν διὰ παντὸς περιζώννυται

Fiat ei sicut vestimentum quo operitur, et sicut zona qua semper praecingitur.

ፍጻሜ ፡ መዝሙር ፡ ዘዳዊት ። እግዚኦ ፡ ኢትጸመመኒ ፡ ስእለትየ ። እስመ ፡ አፈ ፡ ዐመፃ ፡ ወአፈ ፡ ኃጥእ ፡ አብቀወ ፡ ላዕሌየ ፤

זֹ֤את פְּעֻלַּ֣ת שֹׂ֭טְנַי מֵאֵ֣ת יְהֹוָ֑ה וְהַדֹּבְרִ֥ים רָ֝֗ע עַל־נַפְשִֽׁי׃

τοῦτο τὸ ἔργον τῶν ἐνδιαβαλλόντων με παρὰ κυρίου καὶ τῶν λαλούντων πονηρὰ κατὰ τῆς ψυχῆς μου

Hoc opus eorum qui detrahunt mihi apud Dominum, et qui loquuntur mala adversus animam meam.

ወነበቡ ፡ ላዕሌየ ፡ በልሳነ ፡ ዐመፃ ። ወዐገቱኒ ፡ በጽልእ ፤ ወፀብኡኒ ፡ በከንቱ ።

וְאַתָּ֤ה׀ יֱ֘הֹוִ֤ה אֲדֹנָ֗י עֲֽשֵׂה־אִ֭תִּי לְמַ֣עַן שְׁמֶ֑ךָ כִּי־ט֥וֹב חַ֝סְדְּךָ֗ הַצִּילֵֽנִי׃

καὶ σύ κύριε κύριε ποίησον μετ’ ἐμοῦ ἔλεος ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου ὅτι χρηστὸν τὸ ἔλεός σου

Et tu, Domine, Domine, fac mecum propter nomen tuum, quia suavis est misericordia tua.

ወዘእምአፍቀሩኒ ፡ አስተዋደዩኒ ፤ ወአንሰ ፡ እጼሊ ።

כִּי־עָנִ֣י וְאֶבְי֣וֹן אָנֹ֑כִי וְ֝לִבִּ֗י חָלַ֥ל בְּקִרְבִּֽי׃

ῥῦσαί με ὅτι πτωχὸς καὶ πένης ἐγώ εἰμι καὶ ἡ καρδία μου τετάρακται ἐντός μου

Libera me, quia egenus et pauper ego sum, et cor meum conturbatum est intra me.

ገደዩኒ ፡ እኪተ ፡ ህየንተ ፡ ሠናይት ፤ ወጸልኡኒ ፡ ህየንተ ፡ ዘአፍቀርክዎሙ ።

כְּצֵל־כִּנְטוֹת֥וֹ נֶהֱלָ֑כְתִּי נִ֝נְעַ֗רְתִּי כָּאַרְבֶּֽה׃

ὡσεὶ σκιὰ ἐν τῷ ἐκκλῖναι αὐτὴν ἀντανῃρέθην ἐξετινάχθην ὡσεὶ ἀκρίδες

Sicut umbra cum declinat ablatus sum, et excussus sum sicut locustae.

ሢም ፡ ላዕሌሁ ፡ ኃጥአ ፤ ወሰይጣን ፡ ይቁም ፡ በየማኑ ።

בִּ֭רְכַּי כָּשְׁל֣וּ מִצּ֑וֹם וּ֝בְשָׂרִ֗י כָּחַ֥שׁ מִשָּֽׁמֶן׃

τὰ γόνατά μου ἠσθένησαν ἀπὸ νηστείας καὶ ἡ σάρξ μου ἠλλοιώθη δῑ ἔλαιον

Genua mea infirmata sunt a jejunio, et caro mea immutata est propter oleum.

ወሶበሂ ፡ ይትዋቀሥ ፡ ይፃእ ፡ ተመዊኦ ፤ ወጸሎቱሂ ፡ ትኩኖ ፡ ጌጋየ ።

וַאֲנִ֤י׀ הָיִ֣יתִי חֶרְפָּ֣ה לָהֶ֑ם יִ֝רְא֗וּנִי יְנִיע֥וּן רֹאשָֽׁם׃

καὶ ἐγὼ ἐγενήθην ὄνειδος αὐτοῖς εἴδοσάν με ἐσάλευσαν κεφαλὰς αὐτῶν

Et ego factus sum opprobrium illis ; viderunt me, et moverunt capita sua.

ወይኩና ፡ መዋዕሊሁ ፡ ኅዳጠ ፤ ወሢመቶሂ ፡ ይንሣእ ፡ ባዕድ ።

עׇ֭זְרֵנִי יְהֹוָ֣ה אֱלֹהָ֑י ה֖וֹשִׁיעֵ֣נִי כְחַסְדֶּֽךָ׃

βοήθησόν μοι κύριε ὁ θεός μου σῶσόν με κατὰ τὸ ἔλεός σου

Adjuva me, Domine Deus meus ; salvum me fac secundum misericordiam tuam.

ወይኩኑ ፡ ደቂቁ ፡ እጓለ ፡ ማውታ ፤ ወብእሲቱሂ ፡ ትኩን ፡ መበለተ ።

וְֽ֭יֵדְעוּ כִּי־יָ֣דְךָ זֹּ֑את אַתָּ֖ה יְהֹוָ֣ה עֲשִׂיתָֽהּ׃

καὶ γνώτωσαν ὅτι ἡ χείρ σου αὕτη καὶ σύ κύριε ἐποίησας αὐτήν

Et sciant quia manus tua haec, et tu, Domine, fecisti eam.

ወይትሀውኩ ፡ ደቂቁ ፡ ወይፍልሱ ፡ ወያስተፍእሙ ፤ ወይስድድዎሙ ፡ እምአብያቲሆሙ ።

יְקַֽלְלוּ־הֵמָּה֮ וְאַתָּ֢ה תְבָ֫רֵ֥ךְ קָ֤מוּ׀ וַיֵּבֹ֗שׁוּ וְֽעַבְדְּךָ֥ יִשְׂמָֽח׃

καταράσονται αὐτοί καὶ σὺ εὐλογήσεις οἱ ἐπανιστανόμενοί μοι αἰσχυνθήτωσαν ὁ δὲ δοῦλός σου εὐφρανθήσεται

Maledicent illi, et tu benedices : qui insurgunt in me confundantur ; servus autem tuus laetabitur.

ወይበርበሮ ፡ ባዕለ ፡ ዕዳ ፡ ኵሎ ፡ ንዋዮ ፤ ወይሐብልዩ ፡ ነቢር ፡ ኵሎ ፡ ተግባሮ ።

יִלְבְּשׁ֣וּ שׂוֹטְנַ֣י כְּלִמָּ֑ה וְיַעֲט֖וּ כַמְעִ֣יל בׇּשְׁתָּֽם׃

ἐνδυσάσθωσαν οἱ ἐνδιαβάλλοντές με ἐντροπὴν καὶ περιβαλέσθωσαν ὡσεὶ διπλοΐδα αἰσχύνην αὐτῶν

Induantur qui detrahunt mihi pudore, et operiantur sicut diploide confusione sua.

ወኢይርከብ ፡ ዘይረድኦ ፤ ወኢይምሐርዎሙ ፡ ለእጓለ ፡ ማውታሁ ።

א֘וֹדֶ֤ה יְהֹוָ֣ה מְאֹ֣ד בְּפִ֑י וּבְת֖וֹךְ רַבִּ֣ים אֲהַלְלֶֽנּוּ׃

ἐξομολογήσομαι τῷ κυρίῳ σφόδρα ἐν τῷ στόματί μου καὶ ἐν μέσῳ πολλῶν αἰνέσω αὐτόν

Confitebor Domino nimis in ore meo, et in medio multorum laudabo eum :

ወይሠረዉ ፡ ደቂቁ ፤ በአሕቲ ፡ ትውልድ ፡ ትደምሰስ ፡ ስሙ ።

כִּֽי־יַ֭עֲמֹד לִימִ֣ין אֶבְי֑וֹן לְ֝הוֹשִׁ֗יעַ מִשֹּׁפְטֵ֥י נַפְשֽׁוֹ׃ {פ}

ὅτι παρέστη ἐκ δεξιῶν πένητος τοῦ σῶσαι ἐκ τῶν καταδιωκόντων τὴν ψυχήν μου

quia astitit a dextris pauperis, ut salvam faceret a persequentibus animam meam.

ወትዘከር ፡ ኅጢአተ ፡ አቡሁ ፡ በቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፤ ወኢይደምሰስ ፡ ጌጋያ ፡ ለእሙ ። ወየሀሉ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ በኵሉ ፡ ጊዜ ፤ ወይጥፋእ ፡ እምድር ፡ ዝክሩ ። እስመ ፡ ኢተዘከረ ፡ ይግበር ፡ ምጽዋተ ፤ ወሰደደ ፡ ብእሴ ፡ ነዳየ ፡ ወምስኪነ ፡ ወጥቡዕ ፡ ልቡ ፡ ለቀቲል ። ወአብደረ ፡ መርገመ ፡ ወትመጽኦ ፤ ወአበያ ፡ ለበረከት ፡ ወትርሕቅ ፡ አምኔሁ ። ወለብሳ ፡ ለመርገም ፡ ከመ ፡ ልብስ ፤ ወቦአት ፡ ከመ ፡ ማይ ፡ ውስተ ፡ አማዑቱ ፤ ወከመ ፡ ቅብእ ፡ ውስተ ፡ አዕጽምቲሁ ። ወትኩኖ ፡ ከመ ፡ ልብስ ፡ ዘይትዐጸፍ ፤ ወከመ ፡ ቅናት ፡ ዘይቀንት ፡ ዘልፈ ። ዝግብር ፡ ለእለ ፡ ያስተዋድዩኒ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፤ ወለእለ ፡ ይነቡ ፡ እኩየ ፡ ላዕለ ፡ ነፍስየ ። ወአንተሰ ፡ እግዚኦ ፡ እግዚእየ ፡ ግበር ፡ ሣህለከ ፡ ላዕሌየ ፡ በእንተ ፡ ስምከ ፤ እስመ ፡ ሠናይ ፡ ምሕረትከ ፡ አድኅነኒ ። እስመ ፡ ነዳይ ፡ ወምስኪን ፡ አነ ፤ ልብየኒ ፡ ደንገፀኒ ፡ በውስጥየ ። ወኀለቁ ፡ ከመ ፡ ጽላሎት ፡ ዘኀለፈ ፤ ወተነገፍኩ ፡ ከመ ፡ አንበጣ ። ወደክመኒ ፡ ብረክየ ፡ በጾም ፤ ወስሕከ ፡ ሥጋየ ፡ በኀጢአ ፡ ቅብእ ። ወአንሰ ፡ ተጸአልኩ ፡ በኀቤሆሙ ፤ ሶበ ፡ ይሬእዩኒ ፡ የሐውሱ ፡ ርእሶሙ ። ርድአኒ ፡ እግዚኦ ፡ አምላኪየ ፤ ወአድኅነኒ ፡ በእንተ ፡ ምሕረትከ ። ወያእምሩ ፡ ከመ ፡ እዴከ ፡ ይእቲ ፡ ዛቲ ፤ ወአንተ ፡ እግዚኦ ፡ ገበርከ ። እሙንቱሰ ፡ ይረግሙ ፡ ወአንተ ፡ ባርክ ፤ ይትኀፈሩ ፡ እለ ፡ ይትነሥኡ ፡ ላዕሌየ ፡ ወገብርከሰ ፡ ይትፌሣሕ ። ለይልበሱ ፡ ኀፍረተ ፡ እለ ፡ ያስተዋድዩኒ ፤ ወይትዐጸፍዋ ፡ ከመ ፡ ዐጽፍ ፡ ለኃጢአቶሙ ። እገኒ ፡ በአፉየ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ፈድፋደ ፤ ወእሴብሖ ፡ በማእከለ ፡ ብዙኃን ። እስመ ፡ ቆመ ፡ በየማነ ፡ ነዳይ ፤ ከመ ፡ ያድኅና ፡ ለነፍስየ ፡ እምእለ ፡ ሮድዋ ።