2:1 ⧉ ⤴︎ אֲנִי֙ חֲבַצֶּ֣לֶת הַשָּׁר֔וֹן שׁוֹשַׁנַּ֖ת הָעֲמָקִֽים ׃
ἐγὼ ἄνθος τοῦ πεδίου κρίνον τῶν κοιλάδων
Ego flos campi , et lilium convallium .
አነ ፡ ጽጌ ፡ ገዳም ። ጽጌ ፡ ደንጐላት ፡ ዘውስተ ፡ ቈላት ።
I am a rose of Sharon, a lily of the valleys.
2:2 ⧉ ⤴︎ כְּשֽׁוֹשַׁנָּה֙ בֵּ֣ין הַחוֹחִ֔ים כֵּ֥ן רַעְיָתִ֖י בֵּ֥ין הַבָּנֽוֹת ׃
ὡς κρίνον ἐν μέσῳ ἀκανθῶν οὕτως ἡ πλησίον μου ἀνὰ μέσον τῶν θυγατέρων
Sicut lilium inter spinas , sic amica mea inter filias .
ወከመ ፡ ጽጌ ፡ ደንጐላት ፡ በማእከለ ፡ አሥዋክ ። ከማሁ ፡ አንቲኒ ፡ እንተ ፡ ኀቤየ ፡ በማእከለ ፡ አዋልድ ።
As a lily among thorns, so is my love among the daughters.
2:3 ⧉ ⤴︎ כְּתַפּ֙וּחַ֙ בַּעֲצֵ֣י הַיַּ֔עַר כֵּ֥ן דּוֹדִ֖י בֵּ֣ין הַבָּנִ֑ים בְּצִלּוֹ֙ חִמַּ֣דְתִּי וְיָשַׁ֔בְתִּי וּפִרְי֖וֹ מָת֥וֹק לְחִכִּֽי ׃
ὡς μῆλον ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ οὕτως ἀδελφιδός μου ἀνὰ μέσον τῶν υἱῶν ἐν τῇ σκιᾷ αὐτοῦ ἐπεθύμησα καὶ ἐκάθισα καὶ καρπὸς αὐτοῦ γλυκὺς ἐν λάρυγγί μου
Sicut malus inter ligna silvarum , sic dilectus meus inter filios . Sub umbra illius quem desideraveram sedi , et fructus ejus dulcis gutturi meo .
ወከመ ፡ ኮል ፡ ዘውስተ ፡ ዕፀወ ፡ ገዳም ። ከማሁ ፡ ዘኣፈቅር ፡ በማእከለ ፡ አኀው ። ታሕተ ፡ ጽላሎቱ ፡ ፈተውኩ ፡ ወነበርኩ ። ወፍሬሁኒ ፡ ጥዑም ፡ ለጕርዔየ ።
As the apple tree among the trees of the wood, so is my beloved among the sons. I sat down under his shadow with great delight, his fruit was sweet to my taste.
2:4 ⧉ ⤴︎ הֱבִיאַ֙נִי֙ אֶל ־בֵּ֣ית הַיָּ֔יִן וְדִגְל֥וֹ עָלַ֖י אַהֲבָֽה ׃
εἰσαγάγετέ με εἰς οἶκον τοῦ οἴνου τάξατε ἐπ’ ἐμὲ ἀγάπην
Introduxit me in cellam vinariam ; ordinavit in me caritatem .
አብኡኒ ፡ ቤተ ፡ ወይን ። ገብሩ ፡ ላዕሌየ ፡ ፍቅረ ።
He brought me to the banquet hall. His banner over me is love.
2:5 ⧉ ⤴︎ סַמְּכ֙וּנִי֙ בָּאֲשִׁישׁ֔וֹת רַפְּד֖וּנִי בַּתַּפּוּחִ֑ים כִּי ־חוֹלַ֥ת אַהֲבָ֖ה אָֽנִי ׃
στηρίσατέ με ἐν ἀμόραις στοιβάσατέ με ἐν μήλοις ὅτι τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ
Fulcite me floribus , stipate me malis , quia amore langueo .
አጽንዑኒ ፡ በዕፍረት ። ሰደቁኒ ፡ በአክዋል ። እስመ ፡ ተነደፍኩ ፡ በፍቅሩ ።
Strengthen me with raisins, refresh me with apples; for I am faint with love.
2:6 ⧉ ⤴︎ שְׂמֹאלוֹ֙ תַּ֣חַת לְרֹאשִׁ֔י וִימִינ֖וֹ תְּחַבְּקֵֽנִי ׃
εὐώνυμος αὐτοῦ ὑπὸ τὴν κεφαλήν μου καὶ ἡ δεξιὰ αὐτοῦ περιλήμψεταί με
Laeva ejus sub capite meo , et dextera illius amplexabitur me .
የማኑ ፡ ተሐቅፈኒ ፡ ወፀጋሙ ፡ ታሕተ ፡ ርእስየ ።
His left hand is under my head. His right hand embraces me.
2:7 ⧉ ⤴︎ הִשְׁבַּ֨עְתִּי אֶתְכֶ֜ם בְּנ֤וֹת יְרוּשָׁלַ֙͏ִם֙ בִּצְבָא֔וֹת א֖וֹ בְּאַיְל֣וֹת הַשָּׂדֶ֑ה אִם ־תָּעִ֧ירוּ ׀וְֽאִם ־תְּע֥וֹרְר֛וּ אֶת ־הָאַהֲבָ֖ה עַ֥ד שֶׁתֶּחְפָּֽץ ׃ {ס}
ὥρκισα ὑμᾶς θυγατέρες Ιερουσαλημ ἐν ταῖς δυνάμεσιν καὶ ἐν ταῖς ἰσχύσεσιν τοῦ ἀγροῦ ἐὰν ἐγείρητε καὶ ἐξεγείρητε τὴν ἀγάπην ἕως οὗ θελήσῃ
Adjuro vos , filiae Jerusalem , per capreas cervosque camporum , ne suscitetis , neque evigilare faciatis dilectam , quoadusque ipsa velit .
አመሐልኩክን ፡ አዋልደ ፡ ኢየሩሳሌም ። በኀይሉ ፡ ወበጽንዑ ፡ ለገዳም ። አመ ፡ ተንሥአ ፡ ወአንሥአ ፡ ኵሎ ፡ ሙታነ ። አፈቅሮ ፡ እስከ ፡ አመ ፡ ፈቀደ ።
I adjure you, daughters of Jerusalem, by the roes, or by the hinds of the field, that you not stir up, nor awaken love, until it so desires.
2:8 ⧉ ⤴︎ ק֣וֹל דּוֹדִ֔י הִנֵּה ־זֶ֖ה בָּ֑א מְדַלֵּג֙ עַל ־הֶ֣הָרִ֔ים מְקַפֵּ֖ץ עַל ־הַגְּבָעֽוֹת ׃
φωνὴ ἀδελφιδοῦ μου ἰδοὺ οὗτος ἥκει πηδῶν ἐπὶ τὰ ὄρη διαλλόμενος ἐπὶ τοὺς βουνούς
Vox dilecti mei ; ecce iste venit , saliens in montibus , transiliens colles .
ቃል ፡ ወልድ ፡ እኁየ ፡ ናሁ ፡ ውእቱ ፡ መጽአ ። እንዘ ፡ ይቀንጽ ፡ ማዕከለ ፡ አድባር ። ወያንበሰብስ ፡ ዲበ ፡ አውግር ።
The voice of my beloved! Behold, he comes, leaping on the mountains, skipping on the hills.
2:9 ⧉ ⤴︎ דּוֹמֶ֤ה דוֹדִי֙ לִצְבִ֔י א֖וֹ לְעֹ֣פֶר הָאַיָּלִ֑ים הִנֵּה ־זֶ֤ה עוֹמֵד֙ אַחַ֣ר כׇּתְלֵ֔נוּ מַשְׁגִּ֙יחַ֙ מִן ־הַֽחַלֹּנ֔וֹת מֵצִ֖יץ מִן ־הַחֲרַכִּֽים ׃
ὅμοιός ἐστιν ἀδελφιδός μου τῇ δορκάδι ἢ νεβρῷ ἐλάφων ἐπὶ τὰ ὄρη Βαιθηλ ἰδοὺ οὗτος ἕστηκεν ὀπίσω τοῦ τοίχου ἡμῶν παρακύπτων διὰ τῶν θυρίδων ἐκκύπτων διὰ τῶν δικτύων
Similis est dilectus meus capreae , hinnuloque cervorum . En ipse stat post parietem nostrum , respiciens per fenestras , prospiciens per cancellos .
ይመስል ፡ ወልድ ፡ እኁየ ፡ ከመ ፡ ወይጠል ። ወከመ ፡ ወሬዛ ፡ ሀየል ፡ ውስተ ፡ አድባረ ፡ ቤቴል ። ናሁ ፡ ውእቱ ፡ ይቀውም ፡ ድኅረ ፡ አረፍት ። ወይሔውጽ ፡ እንተ ፡ መሳክው ። ወይደንን ፡ እንተ ፡ ተድባብ ።
My beloved is like a roe or a young deer. Behold, he stands behind our wall! He looks in at the windows. He glances through the lattice.
2:10 ⧉ ⤴︎ עָנָ֥ה דוֹדִ֖י וְאָ֣מַר לִ֑י ק֥וּמִי לָ֛ךְ רַעְיָתִ֥י יָפָתִ֖י וּלְכִי ־לָֽךְ ׃
ἀποκρίνεται ἀδελφιδός μου καὶ λέγει μοι ἀνάστα ἐλθέ ἡ πλησίον μου καλή μου περιστερά μου
En dilectus meus loquitur mihi . Surge , propera , amica mea , columba mea , formosa mea , et veni :
ያወሥእ ፡ ወልድ ፡ እኁየ ፡ ወይብለኒ ። ተንሥኢ ፡ ወንዒ ፡ ቅርብትየ ፡ እንቲኣየ ፡ ሠናይት ፡ ርግብየ ።
My beloved spoke, and said to me, “Rise up, my love, my beautiful one, and come away.
2:11 ⧉ ⤴︎ כִּֽי ־הִנֵּ֥ה הַסְּתָ֖ו עָבָ֑ר הַגֶּ֕שֶׁם חָלַ֖ף הָלַ֥ךְ לֽוֹ ׃
ὅτι ἰδοὺ ὁ χειμὼν παρῆλθεν ὁ ὑετὸς ἀπῆλθεν ἐπορεύθη ἑαυτῷ
jam enim hiems transiit ; imber abiit , et recessit .
እስመ ፡ ናሁ ፡ ክረምት ፡ ኀለፈ ። ወዝናም ፡ ገብአ ፡ ለሊሁ ። ጽጌ ፡ አስተርአየ ፡ በውስተ ፡ ምድርነ ።
For behold, the winter is past. The rain is over and gone.
2:12 ⧉ ⤴︎ הַנִּצָּנִים֙ נִרְא֣וּ בָאָ֔רֶץ עֵ֥ת הַזָּמִ֖יר הִגִּ֑יעַ וְק֥וֹל הַתּ֖וֹר נִשְׁמַ֥ע בְּאַרְצֵֽנוּ ׃
τὰ ἄνθη ὤφθη ἐν τῇ γῇ καιρὸς τῆς τομῆς ἔφθακεν φωνὴ τοῦ τρυγόνος ἠκούσθη ἐν τῇ γῇ ἡμῶν
Flores apparuerunt in terra nostra ; tempus putationis advenit : vox turturis audita est in terra nostra ;
ጊዜ ፡ ገሚድ ፡ በጽሐ ። ቃለ ፡ ማዕነቅ ፡ ተሰምዐ ፡ በምድርነ ። በለስ ፡ አውፅአ ፡ ሠርጸ ። አውያን ፡ ጸገዩ ፡ ወወሀቡ ፡ መዐዛ ።
The flowers appear on the earth. The time of the singing has come, and the voice of the turtledove is heard in our land.
2:13 ⧉ ⤴︎ הַתְּאֵנָה֙ חָנְטָ֣ה פַגֶּ֔יהָ וְהַגְּפָנִ֥ים ׀סְמָדַ֖ר נָ֣תְנוּ רֵ֑יחַ ק֥וּמִי (לכי ) [לָ֛ךְ ] רַעְיָתִ֥י יָפָתִ֖י וּלְכִי ־לָֽךְ ׃ {ס}
ἡ συκῆ ἐξήνεγκεν ὀλύνθους αὐτῆς αἱ ἄμπελοι κυπρίζουσιν ἔδωκαν ὀσμήν ἀνάστα ἐλθέ ἡ πλησίον μου καλή μου περιστερά μου
ficus protulit grossos suos ; vineae florentes dederunt odorem suum . Surge , amica mea , speciosa mea , et veni :
ተንሥኢ ፡ ወንዒ ፡ ቅርብትየ ። እንቲኣየ ፡ ሠናይት ፡ ርግብየ ። ውስተ ፡ ጽላሎተ ፡ ኰኵሕ ፡ ቅሩበ ፡ ጥቅም ።
The fig tree ripens her green figs. The vines are in blossom. They give out their fragrance. Arise, my love, my beautiful one, and come away.”
2:14 ⧉ ⤴︎ יוֹנָתִ֞י בְּחַגְוֵ֣י הַסֶּ֗לַע בְּסֵ֙תֶר֙ הַמַּדְרֵגָ֔ה הַרְאִ֙ינִי֙ אֶת ־מַרְאַ֔יִךְ הַשְׁמִיעִ֖נִי אֶת ־קוֹלֵ֑ךְ כִּֽי ־קוֹלֵ֥ךְ עָרֵ֖ב וּמַרְאֵ֥יךְ נָאוֶֽה ׃ {ס}
καὶ ἐλθὲ σύ περιστερά μου ἐν σκέπῃ τῆς πέτρας ἐχόμενα τοῦ προτειχίσματος δεῖξόν μοι τὴν ὄψιν σου καὶ ἀκούτισόν με τὴν φωνήν σου ὅτι ἡ φωνή σου ἡδεῖα καὶ ἡ ὄψις σου ὡραία
columba mea , in foraminibus petrae , in caverna maceriae , ostende mihi faciem tuam , sonet vox tua in auribus meis : vox enim tua dulcis , et facies tua decora .
አርእየኒ ፡ ገጸከ ፡ ወአስምዐኒ ፡ ቃለከ ። እስመ ፡ ቃልከ ፡ አዳም ፡ ወገጽከ ፡ ላህይ ።
My dove in the clefts of the rock, in the hiding places of the mountainside, let me see your face. Let me hear your voice; for your voice is sweet and your face is lovely.
2:15 ⧉ ⤴︎ אֶֽחֱזוּ ־לָ֙נוּ֙ שֻֽׁעָלִ֔ים שֻׁעָלִ֥ים קְטַנִּ֖ים מְחַבְּלִ֣ים כְּרָמִ֑ים וּכְרָמֵ֖ינוּ סְמָדַֽר ׃
πιάσατε ἡμῖν ἀλώπεκας μικροὺς ἀφανίζοντας ἀμπελῶνας καὶ αἱ ἄμπελοι ἡμῶν κυπρίζουσιν
Capite nobis vulpes parvulas quae demoliuntur vineas : nam vinea nostra floruit .
አሥግሩ ፡ ለነ ፡ ቈናጽለ ፡ ንኡሳነ ፡ እለ ፡ ያማስኑ ፡ ዐጸደ ፡ ወይንነ ። ዐጸደ ፡ ወይንነ ፡ ይጽጊ ።
Catch for us the foxes, the little foxes that plunder the vineyards; for our vineyards are in blossom.
2:16 ⧉ ⤴︎ דּוֹדִ֥י לִי֙ וַאֲנִ֣י ל֔וֹ הָרֹעֶ֖ה בַּשּׁוֹשַׁנִּֽים ׃
ἀδελφιδός μου ἐμοί κἀγὼ αὐτῷ ὁ ποιμαίνων ἐν τοῖς κρίνοις
Dilectus meus mihi , et ego illi , qui pascitur inter lilia ,
ወልድ ፡ እኁየ ፡ ሊተ ፡ ወአነ ፡ ሎቱ ። መኑ ፡ ይትዓደዎ ፡ ለወልድ ፡ እኁየ ። እስመ ፡ ልዑል ፡ መዝራዕተ ፡ የማኑ ።
My beloved is mine, and I am his. He browses among the lilies.
2:17 ⧉ ⤴︎ עַ֤ד שֶׁיָּפ֙וּחַ֙ הַיּ֔וֹם וְנָ֖סוּ הַצְּלָלִ֑ים סֹב֩ דְּמֵה ־לְךָ֨ דוֹדִ֜י לִצְבִ֗י א֛וֹ לְעֹ֥פֶר הָאַיָּלִ֖ים עַל ־הָ֥רֵי בָֽתֶר ׃ {ס}
ἕως οὗ διαπνεύσῃ ἡ ἡμέρα καὶ κινηθῶσιν αἱ σκιαί ἀπόστρεψον ὁμοιώθητι σύ ἀδελφιδέ μου τῷ δόρκωνι ἢ νεβρῷ ἐλάφων ἐπὶ ὄρη κοιλωμάτων
donec aspiret dies , et inclinentur umbrae . Revertere ; similis esto , dilecte mi , capreae , hinnuloque cervorum super montes Bether .
ዘይትረዐይ ፡ ውስተ ፡ ጽጌያት ። እስከ ፡ ሶበ ፡ ያስተነፍስ ፡ ዕለት ፡ ወያንቀለቅል ፡ ጽላሎት ።
Until the day is cool, and the shadows flee away, turn, my beloved, and be like a roe or a young deer on the mountains of Bether.
2:18 ⧉ ⤴︎ — — — ተመየጥ ፡ አንተ ፡ ወልድ ፡ እኁየ ፡ ወተመሰላ ፡ ለወይጠል ። ወይርአያከ ፡ አዋልደ ፡ ኢየሩሳሌም ። ወንበር ፡ ዲበ ፡ ሳሬል ። ወዲበ ፡ አርባዕቱ ፡ አርባብ ።
Until the day is cool, and the shadows flee away, turn, my beloved, and be like a roe or a young deer on the mountains of Bether.