2:1 ⧉ ⤴︎ וַיְמַ֤ן יְהֹוָה֙ דָּ֣ג גָּד֔וֹל לִבְלֹ֖עַ אֶת ־יוֹנָ֑ה וַיְהִ֤י יוֹנָה֙ בִּמְעֵ֣י הַדָּ֔ג שְׁלֹשָׁ֥ה יָמִ֖ים וּשְׁלֹשָׁ֥ה לֵילֽוֹת ׃
καὶ προσέταξεν κύριος κήτει μεγάλῳ καταπιεῖν τὸν Ιωναν καὶ ἦν Ιωνας ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας
Et praeparavit Dominus piscem grandem ut deglutiret Jonam : et erat Jonas in ventre piscis tribus diebus et tribus noctibus .
ወአዘዘ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዓንበሬ ፡ ዓቢየ ፡ የሐቶ ፡ ለዮናስ ፡ ወነበረ ፡ ዮናስ ፡ ውስተ ፡ ከርሠ ፡ ዐንበሪ ፡ ሠሉሰ ፡ ዕለተ ፡ ወሠሉሰ ፡ ሌሊተ ።
Yahweh prepared a huge fish to swallow up Jonah, and Jonah was in the belly of the fish three days and three nights.
2:2 ⧉ ⤴︎ וַיִּתְפַּלֵּ֣ל יוֹנָ֔ה אֶל ־יְהֹוָ֖ה אֱלֹהָ֑יו מִמְּעֵ֖י הַדָּגָֽה ׃
καὶ προσηύξατο Ιωνας πρὸς κύριον τὸν θεὸν αὐτοῦ ἐκ τῆς κοιλίας τοῦ κήτους
Et oravit Jonas ad Dominum Deum suum de ventre piscis ,
ወጸለየ ፡ ዮናስ ፡ በውስተ ፡ ከርሰ ፡ ዐንበሪ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላኩ ።
Then Jonah prayed to Yahweh, his God, out of the fish’s belly.
2:3 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֗אמֶר קָ֠רָ֠אתִי מִצָּ֥רָה לִ֛י אֶל ־יְהֹוָ֖ה וַֽיַּעֲנֵ֑נִי מִבֶּ֧טֶן שְׁא֛וֹל שִׁוַּ֖עְתִּי שָׁמַ֥עְתָּ קוֹלִֽי ׃
καὶ εἶπεν ἐβόησα ἐν θλίψει μου πρὸς κύριον τὸν θεόν μου καὶ εἰσήκουσέν μου ἐκ κοιλίας ᾅδου κραυγῆς μου ἤκουσας φωνῆς μου
et dixit : Clamavi de tribulatione mea ad Dominum , et exaudivit me ; de ventre inferi clamavi , et exaudisti vocem meam .
ወይቤ ፡ አውየውኩ ፡ በምንዳቤየ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላኪየ ፡ ወሰምዐኒ ፡ በውስተ ፡ ከርሠ ፡ ለሲኦል ፡ ጽራኀየ ፡ ወሰምዐኒ ፡ ቃልየ ።
He said, “I called because of my affliction to Yahweh. He answered me. Out of the belly of Sheol I cried. You heard my voice.
2:4 ⧉ ⤴︎ וַתַּשְׁלִיכֵ֤נִי מְצוּלָה֙ בִּלְבַ֣ב יַמִּ֔ים וְנָהָ֖ר יְסֹבְבֵ֑נִי כׇּל ־מִשְׁבָּרֶ֥יךָ וְגַלֶּ֖יךָ עָלַ֥י עָבָֽרוּ ׃
ἀπέρριψάς με εἰς βάθη καρδίας θαλάσσης καὶ ποταμοί με ἐκύκλωσαν πάντες οἱ μετεωρισμοί σου καὶ τὰ κύματά σου ἐπ’ ἐμὲ διῆλθον
Et projecisti me in profundum in corde maris , et flumen circumdedit me : omnes gurgites tui , et fluctus tui super me transierunt .
ወወሮከኒ ፡ ውስተ ፡ ልበ ፡ ቀላየ ፡ ባሕር ፡ ወዐጉኒ ፡ አፍላግ ፡ ወመጽአ ፡ ኲሎ ፡ ማዕበልከ ፡ ወሞገድከ ፡ እንተ ፡ ላዕሌየ ፡ ኀለፈ ።
For you threw me into the depths, in the heart of the seas. The flood was all around me. All your waves and your billows passed over me.
2:5 ⧉ ⤴︎ וַאֲנִ֣י אָמַ֔רְתִּי נִגְרַ֖שְׁתִּי מִנֶּ֣גֶד עֵינֶ֑יךָ אַ֚ךְ אוֹסִ֣יף לְהַבִּ֔יט אֶל ־הֵיכַ֖ל קׇדְשֶֽׁךָ ׃
καὶ ἐγὼ εἶπα ἀπῶσμαι ἐξ ὀφθαλμῶν σου ἆρα προσθήσω τοῦ ἐπιβλέψαι πρὸς τὸν ναὸν τὸν ἅγιόν σου
Et ego dixi : Abjectus sum a conspectu oculorum tuorum ; verumtamen rursus videbo templum sanctum tuum .
አንሰ ፡ እቤ ፡ ገደፍከኒኑ ፡ እንጋ ፡ እምቅድመ ፡ አዕይንቲከ ፡ እደግምኑ ፡ ርእየ ፡ ቤተ ፡ መቅደስከ ።
I said, ‘I have been banished from your sight; yet I will look again toward your holy temple.’
2:6 ⧉ ⤴︎ אֲפָפ֤וּנִי מַ֙יִם֙ עַד ־נֶ֔פֶשׁ תְּה֖וֹם יְסֹבְבֵ֑נִי ס֖וּף חָב֥וּשׁ לְרֹאשִֽׁי ׃
περιεχύθη ὕδωρ μοι ἕως ψυχῆς ἄβυσσος ἐκύκλωσέν με ἐσχάτη ἔδυ ἡ κεφαλή μου εἰς σχισμὰς ὀρέων
Circumdederunt me aquae usque ad animam : abyssus vallavit me , pelagus operuit caput meum .
ውኀዘ ፡ ማይ ፡ እስከ ፡ ነፍስየ ፡ ወዐገተኒ ፡ ቀላይ ፡ በታሕቱ ፡ ወተሠጥመ ፡ ርአስየ ።
The waters surrounded me, even to the soul. The deep was around me. The weeds were wrapped around my head.
2:7 ⧉ ⤴︎ לְקִצְבֵ֤י הָרִים֙ יָרַ֔דְתִּי הָאָ֛רֶץ בְּרִחֶ֥יהָ בַעֲדִ֖י לְעוֹלָ֑ם וַתַּ֧עַל מִשַּׁ֛חַת חַיַּ֖י יְהֹוָ֥ה אֱלֹהָֽי ׃
κατέβην εἰς γῆν ἧς οἱ μοχλοὶ αὐτῆς κάτοχοι αἰώνιοι καὶ ἀναβήτω φθορὰ ζωῆς μου κύριε ὁ θεός μου
Ad extrema montium descendi ; terrae vectes concluserunt me in aeternum : et sublevabis de corruptione vitam meam , Domine Deus meus .
ውስተ ፡ ንቅዓታተ ፡ ደብር ፡ ዋዋራድ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ዕጽው ፡ መናስግቲሃ ፡ እምፍጥረተ ፡ ዓለም ፡ ትዕርግ ፡ ሕይወትየ ፡ ዘእንበለ ፡ ሙስና ፡ ኀቤከ ፡ እግዚኦ ፡ አምላኪየ ።
I went down to the bottoms of the mountains. The earth barred me in forever; yet you have brought my life up from the pit, Yahweh my God.
2:8 ⧉ ⤴︎ בְּהִתְעַטֵּ֤ף עָלַי֙ נַפְשִׁ֔י אֶת ־יְהֹוָ֖ה זָכָ֑רְתִּי וַתָּב֤וֹא אֵלֶ֙יךָ֙ תְּפִלָּתִ֔י אֶל ־הֵיכַ֖ל קׇדְשֶֽׁךָ ׃
ἐν τῷ ἐκλείπειν ἀπ’ ἐμοῦ τὴν ψυχήν μου τοῦ κυρίου ἐμνήσθην καὶ ἔλθοι πρὸς σὲ ἡ προσευχή μου εἰς ναὸν ἅγιόν σου
Cum angustiaretur in me anima mea , Domini recordatus sum : ut veniat ad te oratio mea , ad templum sanctum tuum .
ሶበ ፡ ኀልቀት ፡ ነፍስየ ፡ ትዝክርክዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ትብጻሕ ፡ ጸሎትየ ፡ ቅድሜከ ፡ ጽርሐ ፡ መቅደስከ ።
“When my soul fainted within me, I remembered Yahweh. My prayer came in to you, into your holy temple.
2:9 ⧉ ⤴︎ מְשַׁמְּרִ֖ים הַבְלֵי ־שָׁ֑וְא חַסְדָּ֖ם יַעֲזֹֽבוּ ׃
φυλασσόμενοι μάταια καὶ ψευδῆ ἔλεος αὐτῶν ἐγκατέλιπον
Qui custodiunt vanitates frustra , misericordiam suam derelinquunt .
እለሰ ፡ ዐቀቡ ፡ ከንቶ ፡ ወሐሰተ ፡ ገደፋ ፡ ሣህሎሙ ።
Those who regard vain idols forsake their own mercy.
2:10 ⧉ ⤴︎ וַאֲנִ֗י בְּק֤וֹל תּוֹדָה֙ אֶזְבְּחָה ־לָּ֔ךְ אֲשֶׁ֥ר נָדַ֖רְתִּי אֲשַׁלֵּ֑מָה יְשׁוּעָ֖תָה לַיהֹוָֽה ׃ {פ}
ἐγὼ δὲ μετὰ φωνῆς αἰνέσεως καὶ ἐξομολογήσεως θύσω σοι ὅσα ηὐξάμην ἀποδώσω σοι σωτηρίου τῷ κυρίῳ
Ego autem in voce laudis immolabo tibi : quaecumque vovi , reddam pro salute Domino .
አንሰ ፡ ምስለ ፡ ቃለ ፡ ስብሐት ፡ ወተጋኝ ፡ እሠውዕ ፡ ለከ ፡ መጠነ ፡ ጸለይኩ ፡ በሕይወትየ ፡ አዐስዮ ፡ ለእግዚአብሔር ።
But I will sacrifice to you with the voice of thanksgiving. I will pay that which I have vowed. Salvation belongs to Yahweh.”
2:11 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֥אמֶר יְהֹוָ֖ה לַדָּ֑ג וַיָּקֵ֥א אֶת ־יוֹנָ֖ה אֶל ־הַיַּבָּשָֽׁה ׃ {ס}
καὶ προσετάγη τῷ κήτει καὶ ἐξέβαλεν τὸν Ιωναν ἐπὶ τὴν ξηράν
Et dixit Dominus pisci , et evomuit Jonam in aridam .
ወአዘዞ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለውእቱ ፡ ዓንበሪ ፡ ወአውፅኦ ፡ ሌናስ ፡ ውስተ ፡ ምድር ።
Then Yahweh spoke to the fish, and it vomited out Jonah on the dry land.