14:1 ⧉ ⤴︎ וַיָּב֤וֹא אֵלַי֙ אֲנָשִׁ֔ים מִזִּקְנֵ֖י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֵּשְׁב֖וּ לְפָנָֽי ׃ {פ}
καὶ ἦλθον πρός με ἄνδρες ἐκ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ Ισραηλ καὶ ἐκάθισαν πρὸ προσώπου μου
Et venerunt ad me viri seniorum Israël , et sederunt coram me .
ወመጽኡ ፡ ኀቤየ ፡ ዕደው ፡ እምረበናተ ፡ እስራኤል ፡ ወነበሩ ፡ ቅድሜየ ።
Then some of the elders of Israel came to me and sat before me.
14:2 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֥י דְבַר ־יְהֹוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר ׃
καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων
Et factus est sermo Domini ad me , dicens :
ወነበበኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወይቤለኒ ።
Yahweh’s word came to me, saying,
14:3 ⧉ ⤴︎ בֶּן ־אָדָ֗ם הָאֲנָשִׁ֤ים הָאֵ֙לֶּה֙ הֶעֱל֤וּ גִלּֽוּלֵיהֶם֙ עַל ־לִבָּ֔ם וּמִכְשׁ֣וֹל עֲוֺנָ֔ם נָתְנ֖וּ נֹ֣כַח פְּנֵיהֶ֑ם הַאִדָּרֹ֥שׁ אִדָּרֵ֖שׁ לָהֶֽם ׃ {ס}
υἱὲ ἀνθρώπου οἱ ἄνδρες οὗτοι ἔθεντο τὰ διανοήματα αὐτῶν ἐπὶ τὰς καρδίας αὐτῶν καὶ τὴν κόλασιν τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν ἔθηκαν πρὸ προσώπου αὐτῶν εἰ ἀποκρινόμενος ἀποκριθῶ αὐτοῖς
Fili hominis , viri isti posuerunt immunditias suas in cordibus suis , et scandalum iniquitatis suae statuerunt contra faciem suam : numquid interrogatus respondebo eis ?
ወልደ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ፡ እሉ ፡ ዕደው ፡ ሐለዩ ፡ ወበልቦሙ ፡ አጥብዑ ፡ ለመቅሠፍተ ፡ ኃጢአቶሙ ፡ ወረሰይዋ ፡ ቅድመ ፡ ገጾሙ ፡ ቦኑ ፡ አውሥኦ ፡ አውሥኦሙ ።
“Son of man, these men have taken their idols into their heart, and put the stumbling block of their iniquity before their face. Should I be inquired of at all by them?
14:4 ⧉ ⤴︎ לָכֵ֣ן דַּבֵּר ־א֠וֹתָ֠ם וְאָמַרְתָּ֨ אֲלֵיהֶ֜ם כֹּה ־אָמַ֣ר ׀ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֗ה אִ֣ישׁ אִ֣ישׁ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֡ל אֲשֶׁר֩ יַעֲלֶ֨ה אֶת ־גִּלּוּלָ֜יו אֶל ־לִבּ֗וֹ וּמִכְשׁ֤וֹל עֲוֺנוֹ֙ יָשִׂים֙ נֹ֣כַח פָּנָ֔יו וּבָ֖א אֶל ־הַנָּבִ֑יא אֲנִ֣י יְהֹוָ֗ה נַעֲנֵ֧יתִי ל֦וֹ (בה ) [בָ֖א ] בְּרֹ֥ב גִּלּוּלָֽיו ׃
διὰ τοῦτο λάλησον αὐτοῖς καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς τάδε λέγει κύριος ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἐκ τοῦ οἴκου Ισραηλ ὃς ἂν θῇ τὰ διανοήματα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ καὶ τὴν κόλασιν τῆς ἀδικίας αὐτοῦ τάξῃ πρὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἔλθῃ πρὸς τὸν προφήτην ἐγὼ κύριος ἀποκριθήσομαι αὐτῷ ἐν οἷς ἐνέχεται ἡ διάνοια αὐτοῦ
Propter hoc loquere eis , et dices ad eos : Haec dicit Dominus Deus : Homo , homo de domo Israël , qui posuerit immunditias suas in corde suo , et scandalum iniquitatis suae statuerit contra faciem suam , et venerit ad prophetam interrogans per eum me : ego Dominus respondebo ei in multitudine immunditiarum suarum ,
በእንተ ፡ ዝንቱ ፡ ንግሮሙ ፡ ወበሎሙ ፡ ከመዝ ፡ ይቤ ፡ አዶናይ ፡ እግዚአብሔር ፡ ብእሲ ፡ ብእሲ ፡ እምቤተ ፡ እስራኤል ፡ ዘሐለየ ፡ በልቡ ፡ ወአጥብዐ ፡ ለመቅሠፍተ ፡ ኃጢአቱ ፡ ወረሰዮ ፡ ቅድመ ፡ ገጹ ፡ ወመጽአ ፡ ኀበ ፡ ነቢይ ፣፡ አነ ፡ እግዚአብሔር ፡ አወሥኦ ፡ ዘሐለየ ፡ በልቡ ።
Therefore speak to them and tell them, ‘The Lord Yahweh says: “Every man of the house of Israel who takes his idols into his heart and puts the stumbling block of his iniquity before his face then comes to the prophet, I Yahweh will answer him there according to the multitude of his idols,
14:5 ⧉ ⤴︎ לְמַ֛עַן תְּפֹ֥שׂ אֶת ־בֵּֽית ־יִשְׂרָאֵ֖ל בְּלִבָּ֑ם אֲשֶׁ֤ר נָזֹ֙רוּ֙ מֵֽעָלַ֔י בְּגִלּוּלֵיהֶ֖ם כֻּלָּֽם ׃ {ס}
ὅπως πλαγιάσῃ τὸν οἶκον τοῦ Ισραηλ κατὰ τὰς καρδίας αὐτῶν τὰς ἀπηλλοτριωμένας ἀπ’ ἐμοῦ ἐν τοῖς ἐνθυμήμασιν αὐτῶν
ut capiatur domus Israël in corde suo , quo recesserunt a me in cunctis idolis suis .
ከመ ፡ ያስሕቶሙ ፡ ለቤተ ፡ እስራኤል ፡ ዘከመ ፡ ልቦሙ ፡ ወርኵሶሙ ፡ ዘተናከሩኒ ፡ በሕሊናሆሙ ።
that I may take the house of Israel in their own heart, because they are all estranged from me through their idols.”’
14:6 ⧉ ⤴︎ לָכֵ֞ן אֱמֹ֣ר ׀ אֶל ־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה שׁ֣וּבוּ וְהָשִׁ֔יבוּ מֵעַ֖ל גִּלּוּלֵיכֶ֑ם וּמֵעַ֥ל כׇּל ־תּוֹעֲבֹתֵיכֶ֖ם הָשִׁ֥יבוּ פְנֵיכֶֽם ׃
διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ Ισραηλ τάδε λέγει κύριος κύριος ἐπιστράφητε καὶ ἀποστρέψατε ἀπὸ τῶν ἐπιτηδευμάτων ὑμῶν καὶ ἀπὸ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν ὑμῶν καὶ ἐπιστρέψατε τὰ πρόσωπα ὑμῶν
Propterea dic ad domum Israël : Haec dicit Dominus Deus : Convertimini , et recedite ab idolis vestris , et ab universis contaminationibus vestris avertite facies vestras .
በበይነ ፡ ዝንቱ ፡ በሎሙ ፡ ለቤተ ፡ እስራኤል ፡ ከመዝ ፡ ይቤ ፡ አዶናይ ፡ እግዚአብሔር ፡ ነስሑ ፡ ወተመየጡ ፡ እምጌጋይክሙ ፡ ወእምኵሉ ፡ ኃጢአትክሙ ፡ ወሚጡ ፡ ገጸክሙ ።
“Therefore tell the house of Israel, ‘The Lord Yahweh says: “Return, and turn yourselves from your idols! Turn away your faces from all your abominations.
14:7 ⧉ ⤴︎ כִּי֩ אִ֨ישׁ אִ֜ישׁ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל וּמֵהַגֵּר֮ אֲשֶׁר ־יָג֣וּר בְּיִשְׂרָאֵל֒ וְיִנָּזֵ֣ר מֵאַחֲרַ֗י וְיַ֤עַל גִּלּוּלָיו֙ אֶל ־לִבּ֔וֹ וּמִכְשׁ֣וֹל עֲוֺנ֔וֹ יָשִׂ֖ים נֹ֣כַח פָּנָ֑יו וּבָ֤א אֶל ־הַנָּבִיא֙ לִדְרׇשׁ ־ל֣וֹ בִ֔י אֲנִ֣י יְהֹוָ֔ה נַעֲנֶה ־לּ֖וֹ בִּֽי ׃
διότι ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἐκ τοῦ οἴκου Ισραηλ καὶ ἐκ τῶν προσηλύτων τῶν προσηλυτευόντων ἐν τῷ Ισραηλ ὃς ἂν ἀπαλλοτριωθῇ ἀπ’ ἐμοῦ καὶ θῆται τὰ ἐνθυμήματα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ καὶ τὴν κόλασιν τῆς ἀδικίας αὐτοῦ τάξῃ πρὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἔλθῃ πρὸς τὸν προφήτην τοῦ ἐπερωτῆσαι αὐτὸν ἐν ἐμοί ἐγὼ κύριος ἀποκριθήσομαι αὐτῷ ἐν ᾧ ἐνέχεται ἐν αὐτῷ
Quia homo , homo de domo Israël , et de proselytis quicumque advena fuerit in Israël , si alienatus fuerit a me , et posuerit idola sua in corde suo , et scandalum iniquitatis suae statuerit contra faciem suam , et venerit ad prophetam ut interroget per eum me : ego Dominus respondebo ei per me :
ብእሲ ፡ ብእሲ ፡ እምቤተ ፡ እስራኤል ፡ ወእምፈላስያን ፡ እለ ፡ ፈለሱ ፡ ውስተ ፡ እስራኤል ፣፡ እለ ፡ ተናከሩኒ ፡ ወሐለዩ ፡ በልቦሙ ፡ ያጥብዑ ፡ ለመቅሠፍተ ፡ ኃጢአቶሙ ፡ ወረሰዮ ፡ ቅድመ ፡ ገጹ ፡ ወመጽአ ፡ ኀበ ፡ ነቢይ ፡ ይስአሎ ፡ በእንቲአየ ፣፡ አነ ፡ እግዚአብሔር ፡ አወሥኦ ፡ ዘይሔሊ ፡ በልቡ ።
“‘“For everyone of the house of Israel, or of the strangers who live in Israel, who separates himself from me and takes his idols into his heart, and puts the stumbling block of his iniquity before his face, and comes to the prophet to inquire for himself of me, I Yahweh will answer him by myself.
14:8 ⧉ ⤴︎ וְנָתַתִּ֨י פָנַ֜י בָּאִ֣ישׁ הַה֗וּא וַהֲשִׂמֹתִ֙יהוּ֙ לְא֣וֹת וְלִמְשָׁלִ֔ים וְהִכְרַתִּ֖יו מִתּ֣וֹךְ עַמִּ֑י וִידַעְתֶּ֖ם כִּי ־אֲנִ֥י יְהֹוָֽה ׃ {ס}
καὶ στηριῶ τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ θήσομαι αὐτὸν εἰς ἔρημον καὶ εἰς ἀφανισμὸν καὶ ἐξαρῶ αὐτὸν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ μου καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ κύριος
et ponam faciem meam super hominem illum , et faciam eum in exemplum et in proverbium , et disperdam eum de medio populi mei : et scietis quia ego Dominus .
ወአጸንዕ ፡ ገጽየ ፡ ዲበ ፡ ውእቱ ፡ ብእሲ ፡ ወእሬስዮ ፡ ከመ ፡ ይጥፋእ ፡ ወአአትቶ ፡ እማእከለ ፡ ሕዝብየ ፣፡ ወተአምሩ ፡ ከመ ፡ አነ ፡ ውእቱ ፡ እግዚአብሔር ።
I will set my face against that man and will make him an astonishment, for a sign and a proverb, and I will cut him off from among my people. Then you will know that I am Yahweh.
14:9 ⧉ ⤴︎ וְהַנָּבִ֤יא כִֽי ־יְפֻתֶּה֙ וְדִבֶּ֣ר דָּבָ֔ר אֲנִ֤י יְהֹוָה֙ פִּתֵּ֔יתִי אֵ֖ת הַנָּבִ֣יא הַה֑וּא וְנָטִ֤יתִי אֶת ־יָדִי֙ עָלָ֔יו וְהִ֨שְׁמַדְתִּ֔יו מִתּ֖וֹךְ עַמִּ֥י יִשְׂרָאֵֽל ׃
καὶ ὁ προφήτης ἐὰν πλανηθῇ καὶ λαλήσῃ ἐγὼ κύριος πεπλάνηκα τὸν προφήτην ἐκεῖνον καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπ’ αὐτὸν καὶ ἀφανιῶ αὐτὸν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ μου Ισραηλ
Et propheta cum erraverit , et locutus fuerit verbum , ego Dominus decepi prophetam illum , et extendam manum meam super illum , et delebo eum de medio populi mei Israël .
ወነቢይኒ ፡ እመ ፡ ስሕተ ፡ ወነበበ ፣፡ አነ ፡ አስሐትክዎ ፡ ለውእቱ ፡ ነቢይ ፡ ወአነሥእ ፡ እዴየ ፡ ላዕሌሁ ፡ ወአጠፍኦ ፡ እማእከለ ፡ ሕዝብየ ፡ እስራኤል ።
“‘“If the prophet is deceived and speaks a word, I, Yahweh, have deceived that prophet, and I will stretch out my hand on him, and will destroy him from among my people Israel.
14:10 ⧉ ⤴︎ וְנָשְׂא֖וּ עֲוֺנָ֑ם כַּעֲוֺן֙ הַדֹּרֵ֔שׁ כַּעֲוֺ֥ן הַנָּבִ֖יא יִהְיֶֽה ׃
καὶ λήμψονται τὴν ἀδικίαν αὐτῶν κατὰ τὸ ἀδίκημα τοῦ ἐπερωτῶντος καὶ κατὰ τὸ ἀδίκημα ὁμοίως τῷ προφήτῃ ἔσται
Et portabunt iniquitatem suam : juxta iniquitatem interrogantis , sic iniquitas prophetae erit :
ወይነሥኡ ፡ ኃጢአቶሙ ፡ በከመ ፡ ኃጢአቱ ፡ ለውእቱ ፡ ዘተስእለ ፡ ከመ ፡ ዘውእቱ ፡ ነቢይ ።
They will bear their iniquity. The iniquity of the prophet will be even as the iniquity of him who seeks him,
14:11 ⧉ ⤴︎ לְ֠מַ֠עַן לֹא ־יִתְע֨וּ ע֤וֹד בֵּֽית ־יִשְׂרָאֵל֙ מֵֽאַחֲרַ֔י וְלֹא ־יִטַּמְּא֥וּ ע֖וֹד בְּכׇל ־פִּשְׁעֵיהֶ֑ם וְהָיוּ ־לִ֣י לְעָ֗ם וַאֲנִי֙ אֶהְיֶ֤ה לָהֶם֙ לֵֽאלֹהִ֔ים נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יֱהֹוִֽה ׃ {פ}
ὅπως μὴ πλανᾶται ἔτι ὁ οἶκος τοῦ Ισραηλ ἀπ’ ἐμοῦ καὶ ἵνα μὴ μιαίνωνται ἔτι ἐν πᾶσιν τοῖς παραπτώμασιν αὐτῶν καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς θεόν λέγει κύριος
ut non erret ultra domus Israël a me , neque polluatur in universis praevaricationibus suis : sed sint mihi in populum , et ego sim eis in Deum , ait Dominus exercituum .
ከመ ፡ ኢይስሐቱ ፡ እንከ ፡ ቤተ ፡ እስራኤል ፡ እምኔየ ፡ ወከመ ፡ ኢይርኰሱ ፡ እንከ ፡ በኵሉ ፡ ጌጋዮሙ ፡ ወይከውኑኒ ፡ ሕዝብየ ፡ ወአነሂ ፡ እከውኖሙ ፡ አምላኮሙ ፡ ይቤ ፡ አዶናይ ፡ እግዚአብሔር ።
that the house of Israel may no more go astray from me, neither defile themselves any more with all their transgressions; but that they may be my people, and I may be their God,” says the Lord Yahweh.’”
14:12 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֥י דְבַר ־יְהֹוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר ׃
καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων
Et factus est sermo Domini ad me , dicens :
ወነበበኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወይቤለኒ ።
Yahweh’s word came to me, saying,
14:13 ⧉ ⤴︎ בֶּן ־אָדָ֗ם אֶ֚רֶץ כִּ֤י תֶֽחֱטָא ־לִי֙ לִמְעׇל ־מַ֔עַל וְנָטִ֤יתִי יָדִי֙ עָלֶ֔יהָ וְשָׁבַ֥רְתִּי לָ֖הּ מַטֵּה ־לָ֑חֶם וְהִשְׁלַחְתִּי ־בָ֣הּ רָעָ֔ב וְהִכְרַתִּ֥י מִמֶּ֖נָּה אָדָ֥ם וּבְהֵמָֽה ׃
υἱὲ ἀνθρώπου γῆ ἐὰν ἁμάρτῃ μοι τοῦ παραπεσεῖν παράπτωμα καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπ’ αὐτὴν καὶ συντρίψω αὐτῆς στήριγμα ἄρτου καὶ ἐξαποστελῶ ἐπ’ αὐτὴν λιμὸν καὶ ἐξαρῶ ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτήνη
Fili hominis , terra cum peccaverit mihi , ut praevaricetur praevaricans , extendam manum meam super eam , et conteram virgam panis ejus , et immittam in eam famem , et interficiam de ea hominem et jumentum .
ወልደ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ፣፡ ምድር ፡ እመ ፡ አበሰት ፡ ሊተ ፡ ወስሕተት ፡ ወጌገየት ፡ አነሥእ ፡ እዴየ ፡ ላዕሌሃ ፡ ወእቀጠቅጥ ፡ ኃይለ ፡ እክል ፡ ወእፌኑ ፡ ላዕሌሃ ፡ ረኃበ ፡ ወአጠፍእ ፡ እምኔሃ ፡ ሰብአ ፡ ወእንስሳ ።
“Son of man, when a land sins against me by committing a trespass, and I stretch out my hand on it, and break the staff of its bread and send famine on it, and cut off from it man and animal—
14:14 ⧉ ⤴︎ וְ֠הָי֠וּ שְׁלֹ֨שֶׁת הָאֲנָשִׁ֤ים הָאֵ֙לֶּה֙ בְּתוֹכָ֔הּ נֹ֖חַ (דנאל ) [דָּנִיֵּ֣אל ] וְאִיּ֑וֹב הֵ֤מָּה בְצִדְקָתָם֙ יְנַצְּל֣וּ נַפְשָׁ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יֱהֹוִֽה ׃
καὶ ἐὰν ὦσιν οἱ τρεῖς ἄνδρες οὗτοι ἐν μέσῳ αὐτῆς Νωε καὶ Δανιηλ καὶ Ιωβ αὐτοὶ ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτῶν σωθήσονται λέγει κύριος
Et si fuerint tres viri isti in medio ejus , Noë , Daniel , et Job , ipsi justitia sua liberabunt animas suas , ait Dominus exercituum .
ወለእመ ፡ ሀለዉ ፡ እሉ ፡ ፫ዕደው ፡ ማእከላ ፡ ኖኅ ፡ ወዳንኤል ፡ ወወኢዮብ ፡ እሙንቱ ፡ በጽድቆሙ ፡ ያድኅኑ ፡ ነፍሶሙ ፡ ይቤ ፡ አዶናይ ፡ እግዚአብሔር ።
though these three men, Noah, Daniel, and Job, were in it, they would deliver only their own souls by their righteousness,” says the Lord Yahweh.
14:15 ⧉ ⤴︎ לוּ ־חַיָּ֥ה רָעָ֛ה אַעֲבִ֥יר בָּאָ֖רֶץ וְשִׁכְּלָ֑תָּה וְהָיְתָ֤ה שְׁמָמָה֙ מִבְּלִ֣י עוֹבֵ֔ר מִפְּנֵ֖י הַחַיָּֽה ׃
ἐὰν καὶ θηρία πονηρὰ ἐπάγω ἐπὶ τὴν γῆν καὶ τιμωρήσομαι αὐτὴν καὶ ἔσται εἰς ἀφανισμὸν καὶ οὐκ ἔσται ὁ διοδεύων ἀπὸ προσώπου τῶν θηρίων
Quod si et bestias pessimas induxero super terram ut vastem eam , et fuerit invia , eo quod non sit pertransiens propter bestias :
ወለእመኒ ፡ አርዌ ፡ እኩየ ፡ ፈኖኩ ፡ ላዕሌሃ ፡ ለይእቲ ፡ ምድር ፡ ወቀሠፍክዋ ፡ ወአጠፍኣ ፡ ወኢይተርፍ ፡ ዘያንሶሱ ፡ ቅድመ ፡ ውእቱ ፡ አርዌ ።
“If I cause evil animals to pass through the land, and they ravage it and it is made desolate, so that no man may pass through because of the animals—
14:16 ⧉ ⤴︎ שְׁלֹ֨שֶׁת הָאֲנָשִׁ֣ים הָאֵלֶּה֮ בְּתוֹכָהּ֒ חַי ־אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה אִם ־בָּנִ֥ים וְאִם ־בָּנ֖וֹת יַצִּ֑ילוּ הֵ֤מָּה לְבַדָּם֙ יִנָּצֵ֔לוּ וְהָאָ֖רֶץ תִּהְיֶ֥ה שְׁמָמָֽה ׃
καὶ οἱ τρεῖς ἄνδρες οὗτοι ἐν μέσῳ αὐτῆς ὦσι ζῶ ἐγώ λέγει κύριος εἰ υἱοὶ ἢ θυγατέρες σωθήσονται ἀλλ’ ἢ αὐτοὶ μόνοι σωθήσονται ἡ δὲ γῆ ἔσται εἰς ὄλεθρον
tres viri isti si fuerint in ea , vivo ego , dicit Dominus Deus , quia nec filios nec filias liberabunt , sed ipsi soli liberabuntur , terra autem desolabitur .
ወሀለዉ ፡ እሉ ፡ ፫ዕደው ፡ ማእከላ ፣፡ ሕያው ፡ አነ ፡ ይቤ ፡ አዶናይ ፡ እግዚአብሔር ፡ ከመ ፡ ኢያድኅኑ ፡ ደቂቆሙ ፡ ወአዋልዲሆሙ ፡ ዘእንበለ ፡ ባሕቲቶሙ ፡ ዘይድኅኑ ፣፡ ወይጠፍእ ፡ ይእቲ ፡ ምድር ።
though these three men were in it, as I live,” says the Lord Yahweh, “they would deliver neither sons nor daughters. They only would be delivered, but the land would be desolate.
14:17 ⧉ ⤴︎ א֛וֹ חֶ֥רֶב אָבִ֖יא עַל ־הָאָ֣רֶץ הַהִ֑יא וְאָמַרְתִּ֗י חֶ֚רֶב תַּעֲבֹ֣ר בָּאָ֔רֶץ וְהִכְרַתִּ֥י מִמֶּ֖נָּה אָדָ֥ם וּבְהֵמָֽה ׃
ἢ καὶ ῥομφαίαν ἐὰν ἐπάγω ἐπὶ τὴν γῆν ἐκείνην καὶ εἴπω ῥομφαία διελθάτω διὰ τῆς γῆς καὶ ἐξαρῶ ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος
Vel si gladium induxero super terram illam , et dixero gladio : Transi per terram : et interfecero de ea hominem et jumentum ,
ወእመኒ ፡ ኲናተ ፡ ፈኖኩ ፡ ዲቤሃ ፡ ለይእቲ ፡ ምድር ፡ ወአዘዝኩ ፡ ትምጻእ ፡ ላዕለ ፡ ይእቲ ፡ ምድር ፡ ኲናተ ፡ ወአጥፋእኩ ፡ ሰብአ ፡ ወእንስሳ ።
“Or if I bring a sword on that land, and say, ‘Sword, go through the land, so that I cut off from it man and animal’—
14:18 ⧉ ⤴︎ וּשְׁלֹ֨שֶׁת הָאֲנָשִׁ֣ים הָאֵ֘לֶּה֮ בְּתוֹכָהּ֒ חַי ־אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה לֹ֥א יַצִּ֖ילוּ בָּנִ֣ים וּבָנ֑וֹת כִּ֛י הֵ֥ם לְבַדָּ֖ם יִנָּצֵֽלוּ ׃
καὶ οἱ τρεῖς ἄνδρες οὗτοι ἐν μέσῳ αὐτῆς ζῶ ἐγώ λέγει κύριος οὐ μὴ ῥύσωνται υἱοὺς οὐδὲ θυγατέρας αὐτοὶ μόνοι σωθήσονται
et tres viri isti fuerint in medio ejus : vivo ego , dicit Dominus Deus , non liberabunt filios neque filias , sed ipsi soli liberabuntur .
ወሀለዉ ፡ እሉ ፡ ፫ ፡ ዕደው ፡ ማእከላ ፣፡ ሕያው ፡ አነ ፡ ይቤ ፡ አዶናይ ፡ እግዚአብሔር ፣፡ ከመ ፡ ኢያድኅኑ ፡ ደቂቆሙ ፡ ወአዋልዲሆሙ ፡ ዘእንበለ ፡ ባሕቲቶሙ ፡ ዘይድኅኑ ።
though these three men were in it, as I live,” says the Lord Yahweh, “they would deliver neither sons nor daughters, but they only would be delivered themselves.
14:19 ⧉ ⤴︎ א֛וֹ דֶּ֥בֶר אֲשַׁלַּ֖ח אֶל ־הָאָ֣רֶץ הַהִ֑יא וְשָׁפַכְתִּ֨י חֲמָתִ֤י עָלֶ֙יהָ֙ בְּדָ֔ם לְהַכְרִ֥ית מִמֶּ֖נָּה אָדָ֥ם וּבְהֵמָֽה ׃
ἢ καὶ θάνατον ἐπαποστείλω ἐπὶ τὴν γῆν ἐκείνην καὶ ἐκχεῶ τὸν θυμόν μου ἐπ’ αὐτὴν ἐν αἵματι τοῦ ἐξολεθρεῦσαι ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος
Si autem et pestilentiam immisero super terram illam , et effudero indignationem meam super eam in sanguine , ut auferam ex ea hominem et jumentum ,
ወለእመኒ ፡ ብድብደ ፡ ፈኖኩ ፡ ላዕለ ፡ ውእቱ ፡ ብሔር ፡ ወከዐውኩ ፡ መዐትየ ፡ ላዕሌሆሙ ፡ በደም ፡ ከመ ፡ አጥፍእ ፡ እምኔሃ ፡ ሰብአ ፡ ወእንስሳ ።
“Or if I send a pestilence into that land, and pour out my wrath on it in blood, to cut off from it man and animal—
14:20 ⧉ ⤴︎ וְנֹ֨חַ (דנאל ) [דָּנִיֵּ֣אל ] וְאִיּוֹב֮ בְּתוֹכָהּ֒ חַי ־אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה אִם ־בֵּ֥ן אִם ־בַּ֖ת יַצִּ֑ילוּ הֵ֥מָּה בְצִדְקָתָ֖ם יַצִּ֥ילוּ נַפְשָֽׁם ׃ {פ}
καὶ Νωε καὶ Δανιηλ καὶ Ιωβ ἐν μέσῳ αὐτῆς ζῶ ἐγώ λέγει κύριος ἐὰν υἱοὶ ἢ θυγατέρες ὑπολειφθῶσιν αὐτοὶ ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτῶν ῥύσονται τὰς ψυχὰς αὐτῶν
et Noë , et Daniel , et Job fuerint in medio ejus : vivo ego , dicit Dominus Deus , quia filium et filiam non liberabunt , sed ipsi justitia sua liberabunt animas suas .
ወሀለዉ ፡ ኖኅ ፡ ወዳንኤል ፡ ወኢዮብ ፡ ማእከላ ፣፡ ሕያው ፡ አነ ፡ ይቤ ፡ አዶናይ ፡ እግዚአብሔር ፡ ከመ ፡ ኢያድኅኑ ፡ ደቂቆሙ ፡ ወአዋልዲሆሙ ፡ ዘእንበለ ፡ ባሕቲቶሙ ፡ እሙንቱ ፡ ዳእሙ ፡ ያድኅኑ ፡ ነፍሶሙ ፡ በጽድቆሙ ።
though Noah, Daniel, and Job, were in it, as I live,” says the Lord Yahweh, “they would deliver neither son nor daughter; they would deliver only their own souls by their righteousness.”
14:21 ⧉ ⤴︎ כִּי֩ כֹ֨ה אָמַ֜ר אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֗ה אַ֣ף כִּֽי ־אַרְבַּ֣עַת שְׁפָטַ֣י ׀הָרָעִ֡ים חֶ֠רֶב וְרָעָ֞ב וְחַיָּ֤ה רָעָה֙ וָדֶ֔בֶר שִׁלַּ֖חְתִּי אֶל ־יְרוּשָׁלָ֑͏ִם לְהַכְרִ֥ית מִמֶּ֖נָּה אָדָ֥ם וּבְהֵמָֽה ׃
τάδε λέγει κύριος ἐὰν δὲ καὶ τὰς τέσσαρας ἐκδικήσεις μου τὰς πονηράς ῥομφαίαν καὶ λιμὸν καὶ θηρία πονηρὰ καὶ θάνατον ἐξαποστείλω ἐπὶ Ιερουσαλημ τοῦ ἐξολεθρεῦσαι ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος
Quoniam haec dicit Dominus Deus : Quod etsi quatuor judicia mea pessima , gladium , et famem , ac bestias malas , et pestilentiam , immisero in Jerusalem , ut interficiam de ea hominem et pecus ,
ከመዝ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ አዶናይ ፡ ወእመኒ ፡ ፬መቅሠፍተ ፡ እኩያነ ፡ ፈኖኩ ፣፡ ኲናተ ፡ ወረኀበ ፡ ወብድብደ ፡ ወአርዌ ፡ እኩየ ፡ ፈኖኩ ፡ ላዕለ ፡ ኢየሩሳሌም ፡ ከመ ፡ አጥፍእ ፡ እምኔሃ ፡ ሰብአ ፡ ወእንስሳ ።
For the Lord Yahweh says: “How much more when I send my four severe judgments on Jerusalem—the sword, the famine, the evil animals, and the pestilence—to cut off from it man and animal!
14:22 ⧉ ⤴︎ וְהִנֵּ֨ה נֽוֹתְרָה ־בָּ֜הּ פְּלֵטָ֗ה הַֽמּוּצָאִים֮ בָּנִ֣ים וּבָנוֹת֒ הִנָּם֙ יוֹצְאִ֣ים אֲלֵיכֶ֔ם וּרְאִיתֶ֥ם אֶת ־דַּרְכָּ֖ם וְאֶת ־עֲלִילוֹתָ֑ם וְנִחַמְתֶּ֗ם עַל ־הָרָעָה֙ אֲשֶׁ֤ר הֵבֵ֙אתִי֙ עַל ־יְר֣וּשָׁלַ֔͏ִם אֵ֛ת כׇּל ־אֲשֶׁ֥ר הֵבֵ֖אתִי עָלֶֽיהָ ׃
καὶ ἰδοὺ ὑπολελειμμένοι ἐν αὐτῇ οἱ ἀνασεσῳσμένοι αὐτῆς οἳ ἐξάγουσιν ἐξ αὐτῆς υἱοὺς καὶ θυγατέρας ἰδοὺ αὐτοὶ ἐκπορεύονται πρὸς ὑμᾶς καὶ ὄψεσθε τὰς ὁδοὺς αὐτῶν καὶ τὰ ἐνθυμήματα αὐτῶν καὶ μεταμεληθήσεσθε ἐπὶ τὰ κακά ἃ ἐπήγαγον ἐπὶ Ιερουσαλημ πάντα τὰ κακὰ ἃ ἐπήγαγον ἐπ’ αὐτήν
tamen relinquetur in ea salvatio educentium filios et filias : ecce ipsi ingredientur ad vos , et videbitis viam eorum et adinventiones eorum , et consolabimini super malo quod induxi in Jerusalem , in omnibus quae importavi super eam .
ወተርፉ ፡ ውስቴታ ፡ እለ ፡ ድኅኑ ፡ እምኔሃ ፣፡ እለ ፡ ያወፅኡ ፡ ደቂቀ ፡ ወአዋልደ ፡ ወይወፅኡ ፡ ኀቤክሙ ፡ ወትሬእዩ ፡ ፍናዊሆሙ ፡ ወምግባሪሆሙ ፡ ወትኔስሑ ፡ በእንተ ፡ እኪት ፡ ዘአመጽእ ፡ ላእለ ፡ ኢየሩሳሌም ፡ ወኵሉ ፡ እኩይ ፡ ዘአመጽእ ፡ ላዕሌሃ ።
Yet, behold, there will be left a remnant in it that will be carried out, both sons and daughters. Behold, they will come out to you, and you will see their way and their doings. Then you will be comforted concerning the evil that I have brought on Jerusalem, even concerning all that I have brought on it.
14:23 ⧉ ⤴︎ וְנִחֲמ֣וּ אֶתְכֶ֔ם כִּֽי ־תִרְא֥וּ אֶת ־דַּרְכָּ֖ם וְאֶת ־עֲלִילוֹתָ֑ם וִידַעְתֶּ֗ם כִּי֩ לֹ֨א חִנָּ֤ם עָשִׂ֙יתִי֙ אֵ֣ת כׇּל ־אֲשֶׁר ־עָשִׂ֣יתִי בָ֔הּ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יֱהֹוִֽה ׃ {פ}
καὶ παρακαλέσουσιν ὑμᾶς διότι ὄψεσθε τὰς ὁδοὺς αὐτῶν καὶ τὰ ἐνθυμήματα αὐτῶν καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι οὐ μάτην πεποίηκα πάντα ὅσα ἐποίησα ἐν αὐτῇ λέγει κύριος
Et consolabuntur vos , cum videritis viam eorum et adinventiones eorum : et cognoscetis quod non frustra fecerim omnia quae feci in ea , ait Dominus Deus .
ወይናዝዙክሙ ፡ ሶበ ፡ ትሬእዩ ፡ ፍናዊሆሙ ፡ ወምግባሪሆሙ ፣፡ ወተአምሩ ፡ ከመ ፡ አኮ ፡ ለከንቱ ፡ ዘገበርኩ ፡ ኵሎ ፡ ዘረሰይክዋ ፡ ይቤ ፡ አዶናይ ፡ እግዚአብሔር ።
They will comfort you, when you see their way and their doings; then you will know that I have not done all that I have done in it without cause,” says the Lord Yahweh.