詩篇 第 27 章｜4 種原文並排

לְדָוִ֨ד׀ יְהֹוָ֤ה׀ אוֹרִ֣י וְ֭יִשְׁעִי מִמִּ֣י אִירָ֑א יְהֹוָ֥ה מָעוֹז־חַ֝יַּ֗י מִמִּ֥י אֶפְחָֽד׃

τοῦ Δαυιδ πρὸ τοῦ χρισθῆναι κύριος φωτισμός μου καὶ σωτήρ μου τίνα φοβηθήσομαι κύριος ὑπερασπιστὴς τῆς ζωῆς μου ἀπὸ τίνος δειλιάσω

Psalmus David, priusquam liniretur. Dominus illuminatio mea et salus mea : quem timebo ? Dominus protector vitae meae : a quo trepidabo ?

בִּקְרֹ֤ב עָלַ֨י׀ מְרֵעִים֮ לֶאֱכֹ֢ל אֶת־בְּשָׂ֫רִ֥י צָרַ֣י וְאֹיְבַ֣י לִ֑י הֵ֖מָּה כָשְׁל֣וּ וְנָפָֽלוּ׃

ἐν τῷ ἐγγίζειν ἐπ’ ἐμὲ κακοῦντας τοῦ φαγεῖν τὰς σάρκας μου οἱ θλίβοντές με καὶ οἱ ἐχθροί μου αὐτοὶ ἠσθένησαν καὶ ἔπεσαν

Dum appropiant super me nocentes ut edant carnes meas, qui tribulant me inimici mei, ipsi infirmati sunt et ceciderunt.

אִם־תַּחֲנֶ֬ה עָלַ֨י׀ מַחֲנֶה֮ לֹא־יִירָ֢א לִ֫בִּ֥י אִם־תָּק֣וּם עָ֭לַי מִלְחָמָ֑ה בְּ֝זֹ֗את אֲנִ֣י בוֹטֵֽחַ׃

ἐὰν παρατάξηται ἐπ’ ἐμὲ παρεμβολή οὐ φοβηθήσεται ἡ καρδία μου ἐὰν ἐπαναστῇ ἐπ’ ἐμὲ πόλεμος ἐν ταύτῃ ἐγὼ ἐλπίζω

Si consistant adversum me castra, non timebit cor meum ; si exsurgat adversum me praelium, in hoc ego sperabo.

መዝሙር ፡ ዘዳዊት ፡ ዘእንበለ ፡ ይትቀባእ ። እግዚአብሔር ፡ ያበርህ ፡ ሊተ ፡ ወያድኅነኒ ፡ ምንትኑ ፡ ያፈርሀኒ ፤

אַחַ֤ת׀ שָׁאַ֣לְתִּי מֵאֵת־יְהֹוָה֮ אוֹתָ֢הּ אֲבַ֫קֵּ֥שׁ שִׁבְתִּ֣י בְּבֵית־יְ֭הֹוָה כׇּל־יְמֵ֣י חַיַּ֑י לַחֲז֥וֹת בְּנֹעַם־יְ֝הֹוָ֗ה וּלְבַקֵּ֥ר בְּהֵֽיכָלֽוֹ׃

μίαν ᾐτησάμην παρὰ κυρίου ταύτην ἐκζητήσω τοῦ κατοικεῖν με ἐν οἴκῳ κυρίου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου τοῦ θεωρεῖν με τὴν τερπνότητα τοῦ κυρίου καὶ ἐπισκέπτεσθαι τὸν ναὸν αὐτοῦ

Unam petii a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo Domini omnibus diebus vitae meae ; ut videam voluptatem Domini, et visitem templum ejus.

እግዚአብሔር ፡ ምእመና ፡ ለሕይወትየ ፡ ምንትኑ ፡ ያደነግፀኒ ።

כִּ֤י יִצְפְּנֵ֨נִי׀ בְּסֻכֹּה֮ בְּי֢וֹם רָ֫עָ֥ה יַ֭סְתִּרֵנִי בְּסֵ֣תֶר אׇהֳל֑וֹ בְּ֝צ֗וּר יְרוֹמְמֵֽנִי׃

ὅτι ἔκρυψέν με ἐν σκηνῇ ἐν ἡμέρᾳ κακῶν μου ἐσκέπασέν με ἐν ἀποκρύφῳ τῆς σκηνῆς αὐτοῦ ἐν πέτρᾳ ὕψωσέν με

Quoniam abscondit me in tabernaculo suo ; in die malorum protexit me in abscondito tabernaculi sui.

ሶበ ፡ ይቀርቡኒ ፡ እኩያን ፡ ይብልዑኒ ፡ ሥጋየ ፤

וְעַתָּ֨ה יָר֪וּם רֹאשִׁ֡י עַ֤ל אֹיְבַ֬י סְֽבִיבוֹתַ֗י וְאֶזְבְּחָ֣ה בְ֭אׇהֳלוֹ זִבְחֵ֣י תְרוּעָ֑ה אָשִׁ֥ירָה וַ֝אֲזַמְּרָ֗ה לַֽיהֹוָֽה׃

καὶ νῦν ἰδοὺ ὕψωσεν τὴν κεφαλήν μου ἐπ’ ἐχθρούς μου ἐκύκλωσα καὶ ἔθυσα ἐν τῇ σκηνῇ αὐτοῦ θυσίαν ἀλαλαγμοῦ ᾄσομαι καὶ ψαλῶ τῷ κυρίῳ

In petra exaltavit me, et nunc exaltavit caput meum super inimicos meos. Circuivi, et immolavi in tabernaculo ejus hostiam vociferationis ; cantabo, et psalmum dicam Domino.

ጸላእትየሰ ፡ እለ ፡ ይሣቅዩኒ ፡ እሙንቱ ፡ ደክሙ ፡ ወወድቁ ።

שְׁמַע־יְהֹוָ֖ה קוֹלִ֥י אֶקְרָ֗א וְחׇנֵּ֥נִי וַעֲנֵֽנִי׃

εἰσάκουσον κύριε τῆς φωνῆς μου ἧς ἐκέκραξα ἐλέησόν με καὶ εἰσάκουσόν μου

Exaudi, Domine, vocem meam, qua clamavi ad te ; miserere mei, et exaudi me.

እመኒ ፡ ፀብአኒ ፡ ተዓይን ፡ ኢይፈርሀኒ ፡ ልብየ ፤

לְךָ֤׀ אָמַ֣ר לִ֭בִּי בַּקְּשׁ֣וּ פָנָ֑י אֶת־פָּנֶ֖יךָ יְהֹוָ֣ה אֲבַקֵּֽשׁ׃

σοὶ εἶπεν ἡ καρδία μου ἐζήτησεν τὸ πρόσωπόν μου τὸ πρόσωπόν σου κύριε ζητήσω

Tibi dixit cor meum : Exquisivit te facies mea ; faciem tuam, Domine, requiram.

ወእመኒ ፡ ሮዱኒ ፡ ፀባኢት ፡ አንሰ ፡ ቦቱ ፡ ተወከልኩ ።

אַל־תַּסְתֵּ֬ר פָּנֶ֨יךָ׀ מִמֶּנִּי֮ אַ֥ל תַּט־בְּאַ֗ף עַ֫בְדֶּ֥ךָ עֶזְרָתִ֥י הָיִ֑יתָ אַֽל־תִּטְּשֵׁ֥נִי וְאַל־תַּ֝עַזְבֵ֗נִי אֱלֹהֵ֥י יִשְׁעִֽי׃

μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ μὴ ἐκκλίνῃς ἐν ὀργῇ ἀπὸ τοῦ δούλου σου βοηθός μου γενοῦ μὴ ἀποσκορακίσῃς με καὶ μὴ ἐγκαταλίπῃς με ὁ θεὸς ὁ σωτήρ μου

Ne avertas faciem tuam a me ; ne declines in ira a servo tuo. Adjutor meus esto ; ne derelinquas me, neque despicias me, Deus salutaris meus.

አሐተ ፡ ሰአልክዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ወኪያሃ ፡ አኀሥሥ ፤ ከመ ፡ እኅድር ፡ ቤቶ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በኵሉ ፡ መዋዕለ ፡ ሕይወትየ ፤

כִּֽי־אָבִ֣י וְאִמִּ֣י עֲזָב֑וּנִי וַֽיהֹוָ֣ה יַאַסְפֵֽנִי׃

ὅτι ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλιπόν με ὁ δὲ κύριος προσελάβετό με

Quoniam pater meus et mater mea dereliquerunt me ; Dominus autem assumpsit me.

ከመ ፡ ያርእየኒ ፡ ዘያሠምሮ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ወከመ ፡ እፀመድ ፡ ውስተ ፡ ቤተ ፡ መቅደሱ ።

ה֤וֹרֵ֥נִי יְהֹוָ֗ה דַּ֫רְכֶּ֥ךָ וּ֭נְחֵנִי בְּאֹ֣רַח מִישׁ֑וֹר לְ֝מַ֗עַן שֽׁוֹרְרָֽי׃

νομοθέτησόν με κύριε τῇ ὁδῷ σου καὶ ὁδήγησόν με ἐν τρίβῳ εὐθείᾳ ἕνεκα τῶν ἐχθρῶν μου

Legem pone mihi, Domine, in via tua, et dirige me in semitam rectam, propter inimicos meos.

እስመ ፡ ኀብአኒ ፡ ውስተ ፡ ጽላሎቱ ፡ በዕለተ ፡ ምንዳቤየ ። ወሰወረኒ ፡ በምኅባአ ፡ ጽላሎቱ ፤

אַֽל־תִּ֭תְּנֵנִי בְּנֶ֣פֶשׁ צָרָ֑י כִּ֥י קָמוּ־בִ֥י עֵדֵי־שֶׁ֝֗קֶר וִיפֵ֥חַ חָמָֽס׃

μὴ παραδῷς με εἰς ψυχὰς θλιβόντων με ὅτι ἐπανέστησάν μοι μάρτυρες ἄδικοι καὶ ἐψεύσατο ἡ ἀδικία ἑαυτῇ

Ne tradideris me in animas tribulantium me, quoniam insurrexerunt in me testes iniqui, et mentita est iniquitas sibi.

ወዲበ ፡ ኰኵሕ ፡ አልዐለኒ ። ናሁ ፡ ይእዜ ፡ አልዐለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ርእስየ ፡ ዲበ ፡ ጸላእትየ ።

לׅׄוּׅׄלֵׅ֗ׄאׅׄ הֶ֭אֱמַנְתִּי לִרְא֥וֹת בְּֽטוּב־יְהֹוָ֗ה בְּאֶ֣רֶץ חַיִּֽים׃

πιστεύω τοῦ ἰδεῖν τὰ ἀγαθὰ κυρίου ἐν γῇ ζώντων

Credo videre bona Domini in terra viventium.

ዖድኩ ፡ ወሦዕኩ ፡ ውስተ ፡ ደብተራሁ ፡ መሥዋዕተ ፤ ወየበብኩ ፡ ሎቱ ። እሴብሕ ፡ ወእዜምር ፡ ለእግዚአብሔር ።

קַוֵּ֗ה אֶל־יְ֫הֹוָ֥ה חֲ֭זַק וְיַאֲמֵ֣ץ לִבֶּ֑ךָ וְ֝קַוֵּ֗ה אֶל־יְהֹוָֽה׃ {פ}

ὑπόμεινον τὸν κύριον ἀνδρίζου καὶ κραταιούσθω ἡ καρδία σου καὶ ὑπόμεινον τὸν κύριον

Expecta Dominum, viriliter age : et confortetur cor tuum, et sustine Dominum.

ስምዐኒ ፡ እግዚኦ ፡ ቃልየ ፡ ዘሰአልኩ ፡ ኀቤከ ። ተሣሀለኒ ፡ ወስምዐኒ ፡ ለከ ፡ ይብለከ ፡ ልብየ ፡ ወኀሠሥኩ ፡ ገጸከ ፤ ገጸ ፡ ዚአከ ፡ አኀሥሥ ፡ እግዚኦ ። ወኢትሚጥ ፡ ገጸከ ፡ እምኔየ ፡ ወኢትትገሐስ ፡ እምገብርከ ፡ ተምዒዐከ ። ረዳኤ ፡ ኩነኒ ፡ ወኢትግድፈኒ ፡ ወኢትትሀየየኒ ፡ አምላኪየ ፡ ወመድኀኒየ ። እስመ ፡ አቡየ ፡ ወእምየ ፡ ገደፉኒ ፤ ወእግዚአብሔር ፡ ተወክፈኒ ። ምህረኒ ፡ እግዚኦ ፡ ፍኖትከ ፤ ወምርሐኒ ፡ ፍኖተ ፡ ርትዕከ ፡ በእንተ ፡ ጸላእትየ ። ወኢትመጥወኒ ፡ ለነፍስ ፡ ለእለ ፡ ይሣቅዩኒ ፤ እስመ ፡ ቆሙ ፡ ላእሌየ ፡ ሰምዕተ ፡ ዐመፃ ፡ ወሐሰወት ፡ ርእሳ ፡ ዐመፃ ። እትአመን ፡ ከመ ፡ እርአይ ፡ ሠናይቶ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በብሔረ ፡ ሕያዋን ። ወተሰፈዎ ፡ ለእግዚአብሔር ። ተዐገሥ ፡ ወአጽንዕ ፡ ልበከ ፡ ወተሰፈዎ ፡ ለእግዚአብሔር ።