11:1 ⧉ ⤴︎ פְּתַ֥ח לְבָנ֖וֹן דְּלָתֶ֑יךָ וְתֹאכַ֥ל אֵ֖שׁ בַּאֲרָזֶֽיךָ ׃
διάνοιξον ὁ Λίβανος τὰς θύρας σου καὶ καταφαγέτω πῦρ τὰς κέδρους σου
Aperi , Libane , portas tuas , et comedat ignis cedros tuas .
አርኁ ፡ አናቅጺከ ፡ ሊባኖስ ፡ ወትብላዕ ፡ እሳት ፡ አርዘከ ።
Open your doors, Lebanon, that the fire may devour your cedars.
11:2 ⧉ ⤴︎ הֵילֵ֤ל בְּרוֹשׁ֙ כִּֽי ־נָ֣פַל אֶ֔רֶז אֲשֶׁ֥ר אַדִּרִ֖ים שֻׁדָּ֑דוּ הֵילִ֙ילוּ֙ אַלּוֹנֵ֣י בָשָׁ֔ן כִּ֥י יָרַ֖ד יַ֥עַר (הבצור ) [הַבָּצִֽיר ]׃
ὀλολυξάτω πίτυς διότι πέπτωκεν κέδρος ὅτι μεγάλως μεγιστᾶνες ἐταλαιπώρησαν ὀλολύξατε δρύες τῆς Βασανίτιδος ὅτι κατεσπάσθη ὁ δρυμὸς ὁ σύμφυτος
Ulula , abies , quia cecidit cedrus , quoniam magnifici vastati sunt : ululate , quercus Basan , quoniam succisus est saltus munitus .
ለየአውዩ ፡ ባሕሩስ ፡ እስመ ፡ ወድቀ ፡ ዘግባ ፡ እስመ ፡ ፈድፋደ ፡ ኀሥሩ ፡ መኳንንት ፡ ለየአውዩ ፡ ፆመ ፡ ባሳን ፡ እስመ ፡ ተገዝመ ፡ ፆመ ፡ ሐዲስ ።
Wail, cypress tree, for the cedar has fallen, because the stately ones are destroyed. Wail, you oaks of Bashan, for the strong forest has come down.
11:3 ⧉ ⤴︎ ק֚וֹל יִֽלְלַ֣ת הָרֹעִ֔ים כִּ֥י שֻׁדְּדָ֖ה אַדַּרְתָּ֑ם ק֚וֹל שַׁאֲגַ֣ת כְּפִירִ֔ים כִּ֥י שֻׁדַּ֖ד גְּא֥וֹן הַיַּרְדֵּֽן ׃ {פ}
φωνὴ θρηνούντων ποιμένων ὅτι τεταλαιπώρηκεν ἡ μεγαλωσύνη αὐτῶν φωνὴ ὠρυομένων λεόντων ὅτι τεταλαιπώρηκεν τὸ φρύαγμα τοῦ Ιορδάνου
Vox ululatus pastorum , quia vastata est magnificentia eorum : vox rugitus leonum , quoniam vastata est superbia Jordanis .
ቃለ ፡ ኖሎት ፡ እለ ፡ ስቆቅዉ ፡ እስመ ፡ ኀስረ ፡ ዕበዮሙ ። ቃለ ፡ አናብስት ፡ እለ ፡ ይጥሕሩ ፡ እስመ ፡ ኀስረ ፡ አድያመ ፡ ዮርዳኖስ ።
A voice of the wailing of the shepherds! For their glory is destroyed—a voice of the roaring of young lions! For the pride of the Jordan is ruined.
11:4 ⧉ ⤴︎ כֹּ֥ה אָמַ֖ר יְהֹוָ֣ה אֱלֹהָ֑י רְעֵ֖ה אֶת ־צֹ֥אן הַהֲרֵגָֽה ׃
τάδε λέγει κύριος παντοκράτωρ ποιμαίνετε τὰ πρόβατα τῆς σφαγῆς
Haec dicit Dominus Deus meus : Pasce pecora occisionis ,
ከመዝ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለኲሎ ፡ ይመልክ ፡ ረዐይዎን ፡ ለአባግዐ ፡ ቃትል ።
Yahweh my God says: “Feed the flock of slaughter.
11:5 ⧉ ⤴︎ אֲשֶׁ֨ר קֹנֵיהֶ֤ן יַֽהַרְגֻן֙ וְלֹ֣א יֶאְשָׁ֔מוּ וּמֹכְרֵיהֶ֣ן יֹאמַ֔ר בָּר֥וּךְ יְהֹוָ֖ה וַאעְשִׁ֑ר וְרֹ֣עֵיהֶ֔ם לֹ֥א יַחְמ֖וֹל עֲלֵיהֶֽן ׃
ἃ οἱ κτησάμενοι κατέσφαζον καὶ οὐ μετεμέλοντο καὶ οἱ πωλοῦντες αὐτὰ ἔλεγον εὐλογητὸς κύριος καὶ πεπλουτήκαμεν καὶ οἱ ποιμένες αὐτῶν οὐκ ἔπασχον οὐδὲν ἐπ’ αὐτοῖς
quae qui possederant occidebant , et non dolebant , et vendebant ea , dicentes : Benedictus Dominus ! divites facti sumus : et pastores eorum non parcebant eis .
ወእለሂ ፡ አድምዑ ፡ ረገዙ ፡ ወኢነስሑ ፡ ወእለሒ ፡ ይሠይጥዎን ፡ ይብሉ ፡ ይተባክ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወብዕልነ ፡ ወእለሂ ፡ ይሬዕይዎን ፡ አያጽህቆሙ ፡ ወኢምንትኒ ፡ በእንቲአሆሙ ።
Their buyers slaughter them and go unpunished. Those who sell them say, ‘Blessed be Yahweh, for I am rich;’ and their own shepherds don’t pity them.
11:6 ⧉ ⤴︎ כִּ֠י לֹ֣א אֶחְמ֥וֹל ע֛וֹד עַל ־יֹשְׁבֵ֥י הָאָ֖רֶץ נְאֻם ־יְהֹוָ֑ה וְהִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י מַמְצִ֣יא אֶת ־הָאָדָ֗ם אִ֤ישׁ בְּיַד ־רֵעֵ֙הוּ֙ וּבְיַ֣ד מַלְכּ֔וֹ וְכִתְּתוּ֙ אֶת ־הָאָ֔רֶץ וְלֹ֥א אַצִּ֖יל מִיָּדָֽם ׃
διὰ τοῦτο οὐ φείσομαι οὐκέτι ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν λέγει κύριος καὶ ἰδοὺ ἐγὼ παραδίδωμι τοὺς ἀνθρώπους ἕκαστον εἰς χεῖρας τοῦ πλησίον αὐτοῦ καὶ εἰς χεῖρας βασιλέως αὐτοῦ καὶ κατακόψουσιν τὴν γῆν καὶ οὐ μὴ ἐξέλωμαι ἐκ χειρὸς αὐτῶν
Et ego non parcam ultra super habitantes terram , dicit Dominus : ecce ego tradam homines , unumquemque in manu proximi sui , et in manu regis sui : et concident terram , et non eruam de manu eorum .
በእንተ ፡ ዝንቱ ፡ ኢይምሕኮሙ ፡ እንከ ፡ ለእለ ፡ ይነብሩ ፡ ውስተ ፡ ምድረ ፡ ይበ ፡ እግዚአብሔር ። ወናሁ ፡ አነ ፡ አገብኦ ፡ ለሰብእ ፡ አሐዱ ፡ አሐዱ ፡ ውስተ ፡ እደ ፡ ካልኡ ፡ ወውስተ ፡ እደ ፡ ንጉስ ፡ ወያኀልቅዋ ፡ ለምድር ፡ ወኢያድኅኖሙ ፡ እምእዴሆሙ ።
For I will no more pity the inhabitants of the land,” says Yahweh; “but, behold, I will deliver every one of the men into his neighbor’s hand and into the hand of his king. They will strike the land, and out of their hand I will not deliver them.”
11:7 ⧉ ⤴︎ וָֽאֶרְעֶה֙ אֶת ־צֹ֣אן הַהֲרֵגָ֔ה לָכֵ֖ן עֲנִיֵּ֣י הַצֹּ֑אן וָאֶקַּֽח ־לִ֞י שְׁנֵ֣י מַקְל֗וֹת לְאַחַ֞ד קָרָ֤אתִֽי נֹ֙עַם֙ וּלְאַחַד֙ קָרָ֣אתִי חֹֽבְלִ֔ים וָֽאֶרְעֶ֖ה אֶת ־הַצֹּֽאן ׃
καὶ ποιμανῶ τὰ πρόβατα τῆς σφαγῆς εἰς τὴν Χαναανῖτιν καὶ λήμψομαι ἐμαυτῷ δύο ῥάβδους τὴν μίαν ἐκάλεσα Κάλλος καὶ τὴν ἑτέραν ἐκάλεσα Σχοίνισμα καὶ ποιμανῶ τὰ πρόβατα
Et pascam pecus occisionis propter hoc , o pauperes gregis ! et assumpsi mihi duas virgas : unam vocavi Decorem , et alteram vocavi Funiculum : et pavi gregem .
ወእርዕዩን ፡ ለአባግዐ ፡ ቀትል ፡ ውስተ ፡ ከናአን ፡ ወአንስእ ፡ ሊተ ፡ ክልኤ ፡ አብትረ ፡ ለአሐቲ ፡ ሰመይክዋ ፡ ስነ ፡ ወለካልእታ ፡ ሰመይክዋ ፡ ለሐብለ ፡ ወእርዕዮን ፡ ለአባግዕየ ።
So I fed the flock to be slaughtered, especially the oppressed of the flock. I took for myself two staffs. The one I called “Favor” and the other I called “Union”, and I fed the flock.
11:8 ⧉ ⤴︎ וָאַכְחִ֛ד אֶת ־שְׁלֹ֥שֶׁת הָרֹעִ֖ים בְּיֶ֣רַח אֶחָ֑ד וַתִּקְצַ֤ר נַפְשִׁי֙ בָּהֶ֔ם וְגַם ־נַפְשָׁ֖ם בָּחֲלָ֥ה בִֽי ׃
καὶ ἐξαρῶ τοὺς τρεῖς ποιμένας ἐν μηνὶ ἑνί καὶ βαρυνθήσεται ἡ ψυχή μου ἐπ’ αὐτούς καὶ γὰρ αἱ ψυχαὶ αὐτῶν ἐπωρύοντο ἐπ’ ἐμέ
Et succidi tres pastores in mense uno , et contracta est anima mea in eis , siquidem et anima eorum variavit in me .
ወአጠፍኦሙ ፡ ለሠልስቱ ፡ ነሎት ፡ በአሐዱ ፡ ወርኀ ፡ ወትከብድ ፡ ነፍስየ ፡ ላዕሌሆሙ ፡ እስመ ፡ ነፍሶሙ ፡ ግዕረት ፡ ላዕሌየ ።
I cut off the three shepherds in one month; for my soul was weary of them, and their soul also loathed me.
11:9 ⧉ ⤴︎ וָאֹמַ֕ר לֹ֥א אֶרְעֶ֖ה אֶתְכֶ֑ם הַמֵּתָ֣ה תָמ֗וּת וְהַנִּכְחֶ֙דֶת֙ תִּכָּחֵ֔ד וְהַ֨נִּשְׁאָר֔וֹת תֹּאכַ֕לְנָה אִשָּׁ֖ה אֶת ־בְּשַׂ֥ר רְעוּתָֽהּ ׃
καὶ εἶπα οὐ ποιμανῶ ὑμᾶς τὸ ἀποθνῇσκον ἀποθνῃσκέτω καὶ τὸ ἐκλεῖπον ἐκλειπέτω καὶ τὰ κατάλοιπα κατεσθιέτωσαν ἕκαστος τὰς σάρκας τοῦ πλησίον αὐτοῦ
Et dixi : Non pascam vos : quod moritur , moriatur , et quod succiditur , succidatur : et reliqui devorent unusquisque carnem proximi sui .
ወእቤለሙ ፡ ኢይረዕየክሙ ፡ ዘሞተሂ ፡ ለይሙት ፡ ወዘተርፈ ፡ ለይብላዕ ፡ ሠጋ ፡ ቢጹ ።
Then I said, “I will not feed you. That which dies, let it die; and that which is to be cut off, let it be cut off; and let those who are left eat each other’s flesh.”
11:10 ⧉ ⤴︎ וָאֶקַּ֤ח אֶת ־מַקְלִי֙ אֶת ־נֹ֔עַם וָאֶגְדַּ֖ע אֹת֑וֹ לְהָפֵיר֙ אֶת ־בְּרִיתִ֔י אֲשֶׁ֥ר כָּרַ֖תִּי אֶת ־כׇּל ־הָעַמִּֽים ׃
καὶ λήμψομαι τὴν ῥάβδον μου τὴν καλὴν καὶ ἀπορρίψω αὐτὴν τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην μου ἣν διεθέμην πρὸς πάντας τοὺς λαούς
Et tuli virgam meam quae vocabatur Decus , et abscidi eam , ut irritum facerem foedus meum quod percussi cum omnibus populis .
ወአንስኦ ፡ ለበትርየ ፡ ስን ፡ ወእገድፋ ፡ ከመ ፡ አእሚጥ ፡ ኪዳንየ ፡ ዘተካየድኩ ፡ ምስለ ፡ ኲሉ ፡ አህዛብ ።
I took my staff Favor and cut it apart, that I might break my covenant that I had made with all the peoples.
11:11 ⧉ ⤴︎ וַתֻּפַ֖ר בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וַיֵּדְע֨וּ כֵ֜ן עֲנִיֵּ֤י הַצֹּאן֙ הַשֹּׁמְרִ֣ים אֹתִ֔י כִּ֥י דְבַר ־יְהֹוָ֖ה הֽוּא ׃ {ס}
καὶ διασκεδασθήσεται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ γνώσονται οἱ Χαναναῖοι τὰ πρόβατα τὰ φυλασσόμενα διότι λόγος κυρίου ἐστίν
Et in irritum deductum est in die illa : et cognoverunt sic pauperes gregis , qui custodiunt mihi , quia verbum Domini est .
ወእትመየጥ ፡ ይእተ ፡ አሚረ ፡ ወየአምርዎን ፡ ከናአን ፡ ለአባግዕየ ፡ እለ ፡ ተዐቅባ ፡ እስመ ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ውእቱ ።
It was broken in that day; and thus the poor of the flock that listened to me knew that it was Yahweh’s word.
11:12 ⧉ ⤴︎ וָאֹמַ֣ר אֲלֵיהֶ֗ם אִם ־ט֧וֹב בְּעֵינֵיכֶ֛ם הָב֥וּ שְׂכָרִ֖י וְאִם ־לֹ֣א ׀חֲדָ֑לוּ וַיִּשְׁקְל֥וּ אֶת ־שְׂכָרִ֖י שְׁלֹשִׁ֥ים כָּֽסֶף ׃
καὶ ἐρῶ πρὸς αὐτούς εἰ καλὸν ἐνώπιον ὑμῶν ἐστιν δότε στήσαντες τὸν μισθόν μου ἢ ἀπείπασθε καὶ ἔστησαν τὸν μισθόν μου τριάκοντα ἀργυροῦς
Et dixi ad eos : Si bonum est in oculis vestris , afferte mercedem meam : et si non , quiescite . Et appenderunt mercedem meam triginta argenteos .
ወእቤሎሙ ፡ እመ ፡ አስመርኩክሙ ፡ በቅድሜክሙ ፡ ሀቡኒ ፡ ዐስብየ ፡ ወእመ ፡ አኮ ፡ ኅድጉ ። ወደለዉ ፡ ሊተ ፡ ዓስብየ ፡ ሠላሣ ፡ ብሩረ ።
I said to them, “If you think it best, give me my wages; and if not, keep them.” So they weighed for my wages thirty pieces of silver.
11:13 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֨אמֶר יְהֹוָ֜ה אֵלַ֗י הַשְׁלִיכֵ֙הוּ֙ אֶל ־הַיּוֹצֵ֔ר אֶ֣דֶר הַיְקָ֔ר אֲשֶׁ֥ר יָקַ֖רְתִּי מֵעֲלֵיהֶ֑ם וָֽאֶקְחָה֙ שְׁלֹשִׁ֣ים הַכֶּ֔סֶף וָאַשְׁלִ֥יךְ אֹת֛וֹ בֵּ֥ית יְהֹוָ֖ה אֶל ־הַיּוֹצֵֽר ׃
καὶ εἶπεν κύριος πρός με κάθες αὐτοὺς εἰς τὸ χωνευτήριον καὶ σκέψαι εἰ δόκιμόν ἐστιν ὃν τρόπον ἐδοκιμάσθην ὑπὲρ αὐτῶν καὶ ἔλαβον τοὺς τριάκοντα ἀργυροῦς καὶ ἐνέβαλον αὐτοὺς εἰς τὸν οἶκον κυρίου εἰς τὸ χωνευτήριον
Et dixit Dominus ad me : Projice illud ad statuarium , decorum pretium quo appretiatus sum ab eis . Et tuli triginta argenteos , et projeci illos in domum Domini , ad statuarium .
ወይቤለኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ደዩ ፡ ውስተ ፡ ሕንቅርት ፡ ወፍትኖ ፡ ለእመ ፡ ጽሩይ ፡ ውእቱ ፡ በከመ ፡ አመከርዎ ፡ እሙንቱ ። ወነሳእኩ ፡ ዝሎ
Yahweh said to me, “Throw it to the potter—the handsome price that I was valued at by them!” I took the thirty pieces of silver and threw them to the potter in Yahweh’s house.
11:14 ⧉ ⤴︎ וָֽאֶגְדַּע֙ אֶת ־מַקְלִ֣י הַשֵּׁנִ֔י אֵ֖ת הַחֹֽבְלִ֑ים לְהָפֵר֙ אֶת ־הָאַֽחֲוָ֔ה בֵּ֥ין יְהוּדָ֖ה וּבֵ֥ין יִשְׂרָאֵֽל ׃ {פ}
καὶ ἀπέρριψα τὴν ῥάβδον τὴν δευτέραν τὸ Σχοίνισμα τοῦ διασκεδάσαι τὴν κατάσχεσιν ἀνὰ μέσον Ιουδα καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ Ισραηλ
Et praecidi virgam meam secundam , quae appellabatur Funiculus , ut dissolverem germanitatem inter Judam et Israël .
ወገደፍኩ ፡ ካልእተ ፡ በትርየ ፡ ሐብለ ፡ ከመ ፡ እሚጥ ፡ ምኲናነ ፡ ዘማእለ ፡ ይሁዳ ፡ ወዘማእከለ ፡ እስራኤል ።
Then I cut apart my other staff, Union, that I might break the brotherhood between Judah and Israel.
11:15 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֥אמֶר יְהֹוָ֖ה אֵלָ֑י ע֣וֹד קַח ־לְךָ֔ כְּלִ֖י רֹעֶ֥ה אֱוִלִֽי ׃
καὶ εἶπεν κύριος πρός με ἔτι λαβὲ σεαυτῷ σκεύη ποιμενικὰ ποιμένος ἀπείρου
Et dixit Dominus ad me : Adhuc sume tibi vasa pastoris stulti .
ወይቤለኒ ፡ እግዝአብሔር ፡ ዓዲ ፡ ንሳእ ፡ ለከ ፡ ንዋየ ፡ ኖሎት ፡ ዘኖላዊ ፡ አብድ ።
Yahweh said to me, “Take for yourself yet again the equipment of a foolish shepherd.
11:16 ⧉ ⤴︎ כִּ֣י הִנֵּֽה ־אָנֹכִי֩ מֵקִ֨ים רֹעֶ֜ה בָּאָ֗רֶץ הַנִּכְחָד֤וֹת לֹֽא ־יִפְקֹד֙ הַנַּ֣עַר לֹֽא ־יְבַקֵּ֔שׁ וְהַנִּשְׁבֶּ֖רֶת לֹ֣א יְרַפֵּ֑א הַנִּצָּבָה֙ לֹ֣א יְכַלְכֵּ֔ל וּבְשַׂ֤ר הַבְּרִיאָה֙ יֹאכַ֔ל וּפַרְסֵיהֶ֖ן יְפָרֵֽק ׃
διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω ποιμένα ἐπὶ τὴν γῆν τὸ ἐκλιμπάνον οὐ μὴ ἐπισκέψηται καὶ τὸ διεσκορπισμένον οὐ μὴ ζητήσῃ καὶ τὸ συντετριμμένον οὐ μὴ ἰάσηται καὶ τὸ ὁλόκληρον οὐ μὴ κατευθύνῃ καὶ τὰ κρέα τῶν ἐκλεκτῶν καταφάγεται καὶ τοὺς ἀστραγάλους αὐτῶν ἐκστρέψει
Quia ecce ego suscitabo pastorem in terra , qui derelicta non visitabit , dispersum non quaeret , et contritum non sanabit , et id quod stat non enutriet , et carnes pinguium comedet , et ungulas eorum dissolvet .
እስመ ፡ ናሁ ፡ አነ ፡ አነስ ፡ እኖላቄ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ ዘተገድፈ ፡ ኢይርድእ ፡ ወዘተዘርወሂ ፡ ኢያስተጋብእ ፡ ዋዛቆስለ ፡ ኢይፌውስ ፡ ወዘሐይወኒ ፡ ኢያረትዕ ፡ ወይበልዕ ፡ ስጋ ፡ ዘሠብሐ ፡ ወያጒዕ ፡ አገዳሆን ።
For, behold, I will raise up a shepherd in the land who will not visit those who are cut off, neither will seek those who are scattered, nor heal that which is broken, nor feed that which is sound; but he will eat the meat of the fat sheep, and will tear their hoofs in pieces.
11:17 ⧉ ⤴︎ ה֣וֹי רֹעִ֤י הָאֱלִיל֙ עֹזְבִ֣י הַצֹּ֔אן חֶ֥רֶב עַל ־זְרוֹע֖וֹ וְעַל ־עֵ֣ין יְמִינ֑וֹ זְרֹעוֹ֙ יָב֣וֹשׁ תִּיבָ֔שׁ וְעֵ֥ין יְמִינ֖וֹ כָּהֹ֥ה תִכְהֶֽה ׃ {פ}
ὦ οἱ ποιμαίνοντες τὰ μάταια καὶ οἱ καταλελοιπότες τὰ πρόβατα μάχαιρα ἐπὶ τοὺς βραχίονας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὸν ὀφθαλμὸν τὸν δεξιὸν αὐτοῦ ὁ βραχίων αὐτοῦ ξηραινόμενος ξηρανθήσεται καὶ ὁ ὀφθαλμὸς ὁ δεξιὸς αὐτοῦ ἐκτυφλούμενος ἐκτυφλωθήσεται
O pastor , et idolum derelinquens gregem : gladius super brachium ejus , et super oculum dextrum ejus : brachium ejus ariditate siccabitur , et oculus dexter ejus tenebrescens obscurabitur .
አሌሎሙ ፡ ለእ ፡ ከንቶ ፡ ይርዕዩ ፡ እለ ፡ የኀደጉ ፡ አባግዐ ፡ መጥባሕት ፡ ውስተ ፡ መዝራዕ ፡ ወውስተ ፡ ዐይኑ ፡ ዘየማን ፡ ወመዝራዕቱኒ ፡ የቢ ፡ ይየብስ ፡ ዋዓይኒሂ ፡ ዘየማን ፡ ነቊረ ፡ ይነቊር ።
Woe to the worthless shepherd who leaves the flock! The sword will strike his arm and his right eye. His arm will be completely withered, and his right eye will be totally blinded!”
11:30 ⧉ ⤴︎ — — — ብሩረ ፡ ወወደይክዎ ፡ ውስተ ፡ ሕንቅርት ፡ በቤተ ፡ እግዚብሔር ።
Woe to the worthless shepherd who leaves the flock! The sword will strike his arm and his right eye. His arm will be completely withered, and his right eye will be totally blinded!”