3:1 ⧉ ⤴︎ Μὴ πολλοὶ διδάσκαλοι γίνεσθε , ἀδελφοί μου , εἰδότες ὅτι μεῖζον κρίμα λημψόμεθα .
Nolite plures magistri fieri fratres mei , scientes quoniam majus judicium sumitis .
ወኢይኩኑ እምውስቴትክሙ ብዙኃን መምህራን አኀዊነ ተአምሩ ከመ እንተ ተዐቢ ደይነ ንነሥእ ።
Let not many of you be teachers, my brothers, knowing that we will receive heavier judgment.
3:2 ⧉ ⤴︎ πολλὰ γὰρ πταίομεν ἅπαντες . εἴ τις ἐν λόγῳ οὐ πταίει , οὗτος τέλειος ἀνήρ , δυνατὸς χαλιναγωγῆσαι καὶ ὅλον τὸ σῶμα .
In multis enim offendimus omnes . Si quis in verbo non offendit , hic perfectus est vir : potest etiam freno circumducere totum corpus .
እስመ ብዙኀ ንስሕት ኵልነ ወዘሰ ኢይስሕት በቃሉ ፍጹም ውእቱ ወይክል ወድየ ልጓም ለኵሉ ሥጋሁ ።
For we all stumble in many things. Anyone who doesn’t stumble in word is a perfect person, able to bridle the whole body also.
3:3 ⧉ ⤴︎ εἰ δὲ τῶν ἵππων τοὺς χαλινοὺς εἰς τὰ στόματα βάλλομεν εἰς τὸ πείθεσθαι αὐτοὺς ἡμῖν , καὶ ὅλον τὸ σῶμα αὐτῶν μετάγομεν .
Si autem equis frena in ora mittimus ad consentiendum nobis , et omne corpus illorum circumferimus .
ወናሁ ለአፍራስኒ ንወዲ ሎቶን ልጓመ ውስተ አፉሆን ከመ ኦሆ ይበላነ ወንመይጦን ኵሎ ሥጋሆን ።
Indeed, we put bits into the horses’ mouths so that they may obey us, and we guide their whole body.
3:4 ⧉ ⤴︎ ἰδοὺ καὶ τὰ πλοῖα , τηλικαῦτα ὄντα καὶ ὑπὸ ἀνέμων σκληρῶν ἐλαυνόμενα , μετάγεται ὑπὸ ἐλαχίστου πηδαλίου ὅπου ἡ ὁρμὴ τοῦ εὐθύνοντος βούλεται ·
Ecce et naves , cum magnae sint , et a ventis validis minentur , circumferuntur a modico gubernaculo ubi impetus dirigentis voluerit .
ወናሁ ለአሕማርኒ ዘመጠነዝ አካሎን በኀይለ ነፋስ ሶበ ይትነድኣ ወይትመየጣ ይመይጦን ብእሲ በሐዳፍ እንዘ መጠነዝ ናእሱ ወያበውኦን ውስተ መርሶ ኀበ ፈቀደ ።
Behold, the ships also, though they are so big and are driven by fierce winds, are yet guided by a very small rudder, wherever the pilot desires.
3:5 ⧉ ⤴︎ οὕτως καὶ ἡ γλῶσσα μικρὸν μέλος ἐστὶν καὶ μεγάλα αὐχεῖ . ἰδοὺ ἡλίκον πῦρ ἡλίκην ὕλην ἀνάπτει ·
Ita et lingua modicum quidem membrum est , et magna exaltat . Ecce quantus ignis quam magnam silvam incendit !
ከማሁ ልሳንኒ ንስቲት አባል ይእቲ ወታመጽእ ዐቢያተ ወናሁ እሳትኒ ንስቲት ጥቀ ዘመጠነዝ ዖመ ታውዒ ።
So the tongue is also a little member, and boasts great things. See how a small fire can spread to a large forest!
3:6 ⧉ ⤴︎ ἡ γλῶσσα πῦρ , ὁ κόσμος τῆς ἀδικίας , ἡ γλῶσσα καθίσταται ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν , ἡ σπιλοῦσα ὅλον τὸ σῶμα καὶ φλογίζουσα τὸν τροχὸν τῆς γενέσεως καὶ φλογιζομένη ὑπὸ τῆς γεέννης .
Et lingua ignis est , universitas iniquitatis . Lingua constituitur in membris nostris , quae maculat totum corpus , et inflammat rotam nativitatis nostrae inflammata a gehenna .
ወልሳንኒ እሳት ይእቲ ለዓለም ዘዐመፃ ወናሁ ልሳንኒ ንስቲት ተፈጥረት ውስተ ነፍስትነ ወታረምፆ ለሥጋነ ወትሎሉ ክቡተ ፍጥረተነ ወታውዒ ጥቀ እምገሃነም ።
And the tongue is a fire. The world of iniquity among our members is the tongue, which defiles the whole body, and sets on fire the course of nature, and is set on fire by Gehenna.
3:7 ⧉ ⤴︎ πᾶσα γὰρ φύσις θηρίων τε καὶ πετεινῶν ἑρπετῶν τε καὶ ἐναλίων δαμάζεται καὶ δεδάμασται τῇ φύσει τῇ ἀνθρωπίνῃ ·
Omnis enim natura bestiarum , et volucrum , et serpentium , et ceterorum domantur , et domita sunt a natura humana :
እስመ ኵሉ ፍጥረተ አራዊትኒ ወአዕዋፍኒ ወዘይትሐወስኒ ውስተ ባሕር ወእንስሳኒ ይገርር ለፍጥረተ ዕጓለ እመሕያው ።
For every kind of animal, bird, creeping thing, and sea creature is tamed, and has been tamed by mankind;
3:8 ⧉ ⤴︎ τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδεὶς δύναται ἀνθρώπων δαμάσαι · ἀκατάστατον κακόν , μεστὴ ἰοῦ θανατηφόρου .
linguam autem nullus hominum domare potest : inquietum malum , plena veneno mortifero .
ወለልሳነ ዕጓለ እመሕያውሰ አልቦ ዘይክል አግርሮታ እኪት ይእቲ ወአልባ ዐቅም ወምልእት ይእቲ ሕምዘ ዘይቀትል ።
but nobody can tame the tongue. It is a restless evil, full of deadly poison.
3:9 ⧉ ⤴︎ ἐν αὐτῇ εὐλογοῦμεν τὸν κύριον καὶ πατέρα , καὶ ἐν αὐτῇ καταρώμεθα τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθ’ ὁμοίωσιν θεοῦ γεγονότας ·
In ipsa benedicimus Deum et Patrem : et in ipsa maledicimus homines , qui ad similitudinem Dei facti sunt .
ባቲ ንባርኮ ለእግዚአብሔር አብ ወባቲ ንረግሞ ለዕጓለ እመሕያው ዘበአርኣያ እግዚአብሔር ተፈጥረ ።
With it we bless our God and Father, and with it we curse men who are made in the image of God.
3:10 ⧉ ⤴︎ ἐκ τοῦ αὐτοῦ στόματος ἐξέρχεται εὐλογία καὶ κατάρα . οὐ χρή , ἀδελφοί μου , ταῦτα οὕτως γίνεσθαι .
Ex ipso ore procedit benedictio et maledictio . Non oportet , fratres mei , haec ita fieri .
እምአሐዱ አፍ ይፃእ ቡራኬ ወመርገም ኢይረትዕ ከመዝ አኀዊነ ይኩን ።
Out of the same mouth comes blessing and cursing. My brothers, these things ought not to be so.
3:11 ⧉ ⤴︎ μήτι ἡ πηγὴ ἐκ τῆς αὐτῆς ὀπῆς βρύει τὸ γλυκὺ καὶ τὸ πικρόν ;
Numquid fons de eodem foramine emanat dulcem et amaram aquam ?
ይትከሀልኑ ይፃእ እምአሐዱ ዐይን ወእምውስተ አሐቲ ዐዘቅት ይነቅዕኑ ማይ መሪር ወማይ ጥዑም ።
Does a spring send out from the same opening fresh and bitter water?
3:12 ⧉ ⤴︎ μὴ δύναται , ἀδελφοί μου , συκῆ ἐλαίας ποιῆσαι ἢ ἄμπελος σῦκα ; οὔτε ἁλυκὸν γλυκὺ ποιῆσαι ὕδωρ .
Numquid potest , fratres mei , ficus uvas facere , aut vitis ficus ? Sic neque salsa dulcem potest facere aquam .
ይክልኑ አኀዊነ በለስ ዘይተ ፈርየ ወእመ አኮ ወይን በለሰ ፈርየ ከማሁኬ ማይኒ መሪር ኢይከውን ጥዑመ ወማይኒ ጥዑም ኢይከውን መሪረ ።
Can a fig tree, my brothers, yield olives, or a vine figs? Thus no spring yields both salt water and fresh water.
3:13 ⧉ ⤴︎ Τίς σοφὸς καὶ ἐπιστήμων ἐν ὑμῖν ; δειξάτω ἐκ τῆς καλῆς ἀναστροφῆς τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν πραΰτητι σοφίας .
Quis sapiens et disciplinatus inter vos ? Ostendat ex bona conversatione operationem suam in mansuetudine sapientiae .
ወመኑ ጠቢብ እምኔክሙ ወምኩር ከመ ያርኢ ምግባሮ በየውሀት ወበጥበብ እምሥነ ግዕዙ ።
Who is wise and understanding among you? Let him show by his good conduct that his deeds are done in gentleness of wisdom.
3:14 ⧉ ⤴︎ εἰ δὲ ζῆλον πικρὸν ἔχετε καὶ ἐριθείαν ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν , μὴ κατακαυχᾶσθε τῆς ἀληθείας καὶ ψεύδεσθε .
Quod si zelum amarum habetis , et contentiones sint in cordibus vestris : nolite gloriari , et mendaces esse adversus veritatem :
ወእመሰ ተቃንኦ መሪር ወካሕድ ብክሙ ውስተ ልብክሙ ኢትትመክሑ ወኢተሐስውዋ ለጽድቅ ።
But if you have bitter jealousy and selfish ambition in your heart, don’t boast and don’t lie against the truth.
3:15 ⧉ ⤴︎ οὐκ ἔστιν αὕτη ἡ σοφία ἄνωθεν κατερχομένη , ἀλλὰ ἐπίγειος , ψυχική , δαιμονιώδης ·
non est enim ista sapientia desursum descendens : sed terrena , animalis , diabolica .
ኢኮነት ዛቲ ጥበብ እንተ እምላዕሉ ትወርድ አላ እምድር እንተ እምነፍሰ አጋንንት ።
This wisdom is not that which comes down from above, but is earthly, sensual, and demonic.
3:16 ⧉ ⤴︎ ὅπου γὰρ ζῆλος καὶ ἐριθεία , ἐκεῖ ἀκαταστασία καὶ πᾶν φαῦλον πρᾶγμα .
Ubi enim zelus et contentio , ibi inconstantia et omne opus pravum .
እስመ ኀበ ሀለወ ተቃንኦ ህየ ሀለወ ሀውክ ወካሕድ ወኵሉ እከየ ምግባር ።
For where jealousy and selfish ambition are, there is confusion and every evil deed.
3:17 ⧉ ⤴︎ ἡ δὲ ἄνωθεν σοφία πρῶτον μὲν ἁγνή ἐστιν , ἔπειτα εἰρηνική , ἐπιεικής , εὐπειθής , μεστὴ ἐλέους καὶ καρπῶν ἀγαθῶν , ἀδιάκριτος , ἀνυπόκριτος ·
Quae autem desursum est sapientia , primum quidem pudica est , deinde pacifica , modesta , suadibilis , bonis consentiens , plena misericordia et fructibus bonis , non judicans , sine simulatione .
ወእንተሰ እምላዕሉ ጥበብ ቀዳሚሃ ንጽሕት ይእቲ እንተ ታስተሰናኡ ወእንተ በዐቅም ኦሆ በሃሊት ወምልእት ምሕረተ ወፍሬሃ ሠናይ ዘእንበለ ኑፋቄ አማኒት ።
But the wisdom that is from above is first pure, then peaceful, gentle, reasonable, full of mercy and good fruits, without partiality, and without hypocrisy.
3:18 ⧉ ⤴︎ καρπὸς δὲ δικαιοσύνης ἐν εἰρήνῃ σπείρεται τοῖς ποιοῦσιν εἰρήνην .
Fructus autem justitiae , in pace seminatur , facientibus pacem .
ወፍሬሃኒ ዘጽድቅ በሰላም ይዘራዕ ለእለ ይገብርዋ ለሰላም ።
Now the fruit of righteousness is sown in peace by those who make peace.