40:1 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֗י אַחַר֙ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה חָ֥טְא֛וּ מַשְׁקֵ֥ה מֶֽלֶךְ ־מִצְרַ֖יִם וְהָאֹפֶ֑ה לַאֲדֹנֵיהֶ֖ם לְמֶ֥לֶךְ מִצְרָֽיִם ׃
ἐγένετο δὲ μετὰ τὰ ῥήματα ταῦτα ἥμαρτεν ὁ ἀρχιοινοχόος τοῦ βασιλέως Αἰγύπτου καὶ ὁ ἀρχισιτοποιὸς τῷ κυρίῳ αὐτῶν βασιλεῖ Αἰγύπτου
His ita gestis , accidit ut peccarent duo eunuchi , pincerna regis Aegypti , et pistor , domino suo .
ወኮነ ፡ እምድኅረ ፡ ዝንቱ ፡ ነገር ፡ አበሱ ፡ ሊቀ ፡ ቀዳሕያን ፡ ወሊቀ ፡ ኀባዝያን ፡ ለንጉሠ ፡ ግብጽ ፡ ለእግዚኦሙ ።
After these things, the butler of the king of Egypt and his baker offended their lord, the king of Egypt.
40:2 ⧉ ⤴︎ וַיִּקְצֹ֣ף פַּרְעֹ֔ה עַ֖ל שְׁנֵ֣י סָרִיסָ֑יו עַ֚ל שַׂ֣ר הַמַּשְׁקִ֔ים וְעַ֖ל שַׂ֥ר הָאוֹפִֽים ׃
καὶ ὠργίσθη Φαραω ἐπὶ τοῖς δυσὶν εὐνούχοις αὐτοῦ ἐπὶ τῷ ἀρχιοινοχόῳ καὶ ἐπὶ τῷ ἀρχισιτοποιῷ
Iratusque contra eos Pharao (nam alter pincernis praeerat , alter pistoribus ),
ወተምዐ ፡ ላዕለ ፡ ክልኤሆሙ ፡ ሊቀ ፡ ኅጽዋኒሁ ።
Pharaoh was angry with his two officers, the chief cup bearer and the chief baker.
40:3 ⧉ ⤴︎ וַיִּתֵּ֨ן אֹתָ֜ם בְּמִשְׁמַ֗ר בֵּ֛ית שַׂ֥ר הַטַּבָּחִ֖ים אֶל ־בֵּ֣ית הַסֹּ֑הַר מְק֕וֹם אֲשֶׁ֥ר יוֹסֵ֖ף אָס֥וּר שָֽׁם ׃
καὶ ἔθετο αὐτοὺς ἐν φυλακῇ παρὰ τῷ δεσμοφύλακι εἰς τὸ δεσμωτήριον εἰς τὸν τόπον οὗ Ιωσηφ ἀπῆκτο ἐκεῖ
misit eos in carcerem principis militum , in quo erat vinctus et Joseph .
ወወደዮሙ ፡ ቤተ ፡ ሞቅሕ ፡ ውስተ ፡ መካን ፡ ኀበ ፡ ሀሎ ፡ ዮሴፍ ፡ ሊቀ ፡ ዐቀብተ ፡ ሞቅሕ ፡ ወአንበሮሙ ፡ ውስተ ፡ ሞቅሕ ።
He put them in custody in the house of the captain of the guard, into the prison, the place where Joseph was bound.
40:4 ⧉ ⤴︎ וַ֠יִּפְקֹ֠ד שַׂ֣ר הַטַּבָּחִ֧ים אֶת ־יוֹסֵ֛ף אִתָּ֖ם וַיְשָׁ֣רֶת אֹתָ֑ם וַיִּהְי֥וּ יָמִ֖ים בְּמִשְׁמָֽר ׃
καὶ συνέστησεν ὁ ἀρχιδεσμώτης τῷ Ιωσηφ αὐτούς καὶ παρέστη αὐτοῖς ἦσαν δὲ ἡμέρας ἐν τῇ φυλακῇ
At custos carceris tradidit eos Joseph , qui et ministrabat eis : aliquantulum temporis fluxerat , et illi in custodia tenebantur .
ወሐለሙ ፡ ሕልመ ፡ ክልኤሆሙ ፡ በአሐቲ ፡ ሌሊት ፡ አሐዱ ፡ አሐዱ ፡ እምኔሆሙ ፡ ርእዩ ፡ ሕልሞሙ ፡ ሊቀ ፡ ቀዳሕያን ፡ ወሊቀ ፡ ኀባዝያኑ ፡ ለንጉሠ ፡ ግብጽ ፡ እለ ፡ ሀለው ፡ ውስተ ፡ ቤተ ፡ ሞቅሕ ።
The captain of the guard assigned them to Joseph, and he took care of them. They stayed in prison many days.
40:5 ⧉ ⤴︎ וַיַּֽחַלְמוּ֩ חֲל֨וֹם שְׁנֵיהֶ֜ם אִ֤ישׁ חֲלֹמוֹ֙ בְּלַ֣יְלָה אֶחָ֔ד אִ֖ישׁ כְּפִתְר֣וֹן חֲלֹמ֑וֹ הַמַּשְׁקֶ֣ה וְהָאֹפֶ֗ה אֲשֶׁר֙ לְמֶ֣לֶךְ מִצְרַ֔יִם אֲשֶׁ֥ר אֲסוּרִ֖ים בְּבֵ֥ית הַסֹּֽהַר ׃
καὶ εἶδον ἀμφότεροι ἐνύπνιον ἑκάτερος ἐνύπνιον ἐν μιᾷ νυκτὶ ὅρασις τοῦ ἐνυπνίου αὐτοῦ ὁ ἀρχιοινοχόος καὶ ὁ ἀρχισιτοποιός οἳ ἦσαν τῷ βασιλεῖ Αἰγύπτου οἱ ὄντες ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ
Videruntque ambo somnium nocte una , juxta interpretationem congruam sibi :
ወቦአ ፡ ዮሴፍ ፡ ኀቤሆሙ ፡ ወርእዮሙ ፡ ትኩዛን ።
They both dreamed a dream, each man his dream, in one night, each man according to the interpretation of his dream, the cup bearer and the baker of the king of Egypt, who were bound in the prison.
40:6 ⧉ ⤴︎ וַיָּבֹ֧א אֲלֵיהֶ֛ם יוֹסֵ֖ף בַּבֹּ֑קֶר וַיַּ֣רְא אֹתָ֔ם וְהִנָּ֖ם זֹעֲפִֽים ׃
εἰσῆλθεν δὲ πρὸς αὐτοὺς Ιωσηφ τὸ πρωὶ καὶ εἶδεν αὐτούς καὶ ἦσαν τεταραγμένοι
ad quos cum introisset Joseph mane , et vidisset eos tristes ,
ወተስእሎሙ ፡ ዮሴፍ ፡ ወይቤሎሙ ፡ ምንትኑ ፡ ሕዙናን ፡ ገጽክሙ ፡ ዮም ።
Joseph came in to them in the morning, and saw them, and saw that they were sad.
40:7 ⧉ ⤴︎ וַיִּשְׁאַ֞ל אֶת ־סְרִיסֵ֣י פַרְעֹ֗ה אֲשֶׁ֨ר אִתּ֧וֹ בְמִשְׁמַ֛ר בֵּ֥ית אֲדֹנָ֖יו לֵאמֹ֑ר מַדּ֛וּעַ פְּנֵיכֶ֥ם רָעִ֖ים הַיּֽוֹם ׃
καὶ ἠρώτα τοὺς εὐνούχους Φαραω οἳ ἦσαν μετ’ αὐτοῦ ἐν τῇ φυλακῇ παρὰ τῷ κυρίῳ αὐτοῦ λέγων τί ὅτι τὰ πρόσωπα ὑμῶν σκυθρωπὰ σήμερον
sciscitatus est eos , dicens : Cur tristior est hodie solito facies vestra ?
ወይቤልዎ ፡ ሐለምነ ፡ ሕልመ ፡ ወኀጣእነ ፡ ዘይፌክር ፡ ለነ ፡ ወይቤሎሙ ፡ ዮሴፍ ፡ አኮኑ ፡ ዘእግዚአብሔር ፡ ወሀቦ ፡ ይፌክር ፡ ሕልመ ፡ ወይእዜኒ ፡ ንግሩኒ ።
He asked Pharaoh’s officers who were with him in custody in his master’s house, saying, “Why do you look so sad today?”
40:8 ⧉ ⤴︎ וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָ֔יו חֲל֣וֹם חָלַ֔מְנוּ וּפֹתֵ֖ר אֵ֣ין אֹת֑וֹ וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵהֶ֜ם יוֹסֵ֗ף הֲל֤וֹא לֵֽאלֹהִים֙ פִּתְרֹנִ֔ים סַפְּרוּ ־נָ֖א לִֽי ׃
οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ ἐνύπνιον εἴδομεν καὶ ὁ συγκρίνων οὐκ ἔστιν αὐτό εἶπεν δὲ αὐτοῖς Ιωσηφ οὐχὶ διὰ τοῦ θεοῦ ἡ διασάφησις αὐτῶν ἐστιν διηγήσασθε οὖν μοι
Qui responderunt : Somnium vidimus , et non est qui interpretetur nobis . Dixitque ad eos Joseph : Numquid non Dei est interpretatio ? referte mihi quid videritis .
ወነገሮ ፡ ሊቀ ፡ ቀዳሕያን ፡ ሕልሞ ፡ ለዮሴፍ ፡ ወይቤሎ ፡ እሬኢ ፡ በሕልምየ ፡ ሐረገ ፡ ወይን ፡ ቅድሜየ ።
They said to him, “We have dreamed a dream, and there is no one who can interpret it.” Joseph said to them, “Don’t interpretations belong to God? Please tell it to me.”
40:9 ⧉ ⤴︎ וַיְסַפֵּ֧ר שַֽׂר ־הַמַּשְׁקִ֛ים אֶת ־חֲלֹמ֖וֹ לְיוֹסֵ֑ף וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ בַּחֲלוֹמִ֕י וְהִנֵּה ־גֶ֖פֶן לְפָנָֽי ׃
καὶ διηγήσατο ὁ ἀρχιοινοχόος τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ τῷ Ιωσηφ καὶ εἶπεν ἐν τῷ ὕπνῳ μου ἦν ἄμπελος ἐναντίον μου
Narravit prior , praepositus pincernarum , somnium suum : Videbam coram me vitem ,
ወውስተ ፡ ውእቱ ፡ ሐረግ ፡ ሠረጸ ፡ [፫ ]አዕጹቂሁ ፡ ወአውፅአት ፡ አስካለ ።
The chief cup bearer told his dream to Joseph, and said to him, “In my dream, behold, a vine was in front of me,
40:10 ⧉ ⤴︎ וּבַגֶּ֖פֶן שְׁלֹשָׁ֣ה שָׂרִיגִ֑ם וְהִ֤וא כְפֹרַ֙חַת֙ עָלְתָ֣ה נִצָּ֔הּ הִבְשִׁ֥ילוּ אַשְׁכְּלֹתֶ֖יהָ עֲנָבִֽים ׃
ἐν δὲ τῇ ἀμπέλῳ τρεῖς πυθμένες καὶ αὐτὴ θάλλουσα ἀνενηνοχυῖα βλαστούς πέπειροι οἱ βότρυες σταφυλῆς
in qua erant tres propagines , crescere paulatim in gemmas , et post flores uvas maturescere :
ወጽዋዑ ፡ ለፈርዖን ፡ ውስተ ፡ እዴየ ፡ ወነሣእክዎ ፡ ለውእቱ ፡ አስካል ፡ ወዐጸርክዎ ፡ ውስተ ፡ ጽዋዑ ፡ ለፈርዖን ፡ ወመጠውክዎ ።
and in the vine were three branches. It was as though it budded, it blossomed, and its clusters produced ripe grapes.
40:11 ⧉ ⤴︎ וְכ֥וֹס פַּרְעֹ֖ה בְּיָדִ֑י וָאֶקַּ֣ח אֶת ־הָֽעֲנָבִ֗ים וָֽאֶשְׂחַ֤ט אֹתָם֙ אֶל ־כּ֣וֹס פַּרְעֹ֔ה וָאֶתֵּ֥ן אֶת ־הַכּ֖וֹס עַל ־כַּ֥ף פַּרְעֹֽה ׃
καὶ τὸ ποτήριον Φαραω ἐν τῇ χειρί μου καὶ ἔλαβον τὴν σταφυλὴν καὶ ἐξέθλιψα αὐτὴν εἰς τὸ ποτήριον καὶ ἔδωκα τὸ ποτήριον εἰς τὰς χεῖρας Φαραω
calicemque Pharaonis in manu mea : tuli ergo uvas , et expressi in calicem quem tenebam , et tradidi poculum Pharaoni .
ወይቤሎ ፡ ዮሴፍ ፡ ዝንቱ ፡ ውእቱ ፡ ፍካሬሁ ፡ እሉ ፡ ሠለስቱ ፡ አስካል ፡ ሠላስ ፡ መዋዕል ፡ እማንቱ ።
Pharaoh’s cup was in my hand; and I took the grapes, and pressed them into Pharaoh’s cup, and I gave the cup into Pharaoh’s hand.”
40:12 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ יוֹסֵ֔ף זֶ֖ה פִּתְרֹנ֑וֹ שְׁלֹ֙שֶׁת֙ הַשָּׂ֣רִגִ֔ים שְׁלֹ֥שֶׁת יָמִ֖ים הֵֽם ׃
καὶ εἶπεν αὐτῷ Ιωσηφ τοῦτο ἡ σύγκρισις αὐτοῦ οἱ τρεῖς πυθμένες τρεῖς ἡμέραι εἰσίν
Respondit Joseph : Haec est interpretatio somnii : tres propagines , tres adhuc dies sunt :
ወእስከ ፡ ሠላስ ፡ መዋዕል ፡ ይዜከረከ ፡ ፈርዖን ፡ ሢመተከ ፡ ወያገብአከ ፡ ውስተ ፡ ሊቀ ፡ ቀዳሕያን ፡ ወትሜጥዎ ፡ ጽዋዐ ፡ ለፈርዖን ፡ በእዴከ ፡ ከመ ፡ ቀዲሙ ፡ ሢመትከ ፡ አመ ፡ ውስተ ፡ ቀዳሕያን ፡ አንተ ።
Joseph said to him, “This is its interpretation: the three branches are three days.
40:13 ⧉ ⤴︎ בְּע֣וֹד ׀ שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֗ים יִשָּׂ֤א פַרְעֹה֙ אֶת ־רֹאשֶׁ֔ךָ וַהֲשִֽׁיבְךָ֖ עַל ־כַּנֶּ֑ךָ וְנָתַתָּ֤ כוֹס ־פַּרְעֹה֙ בְּיָד֔וֹ כַּמִּשְׁפָּט֙ הָֽרִאשׁ֔וֹן אֲשֶׁ֥ר הָיִ֖יתָ מַשְׁקֵֽהוּ ׃
ἔτι τρεῖς ἡμέραι καὶ μνησθήσεται Φαραω τῆς ἀρχῆς σου καὶ ἀποκαταστήσει σε ἐπὶ τὴν ἀρχιοινοχοΐαν σου καὶ δώσεις τὸ ποτήριον Φαραω εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ κατὰ τὴν ἀρχήν σου τὴν προτέραν ὡς ἦσθα οἰνοχοῶν
post quos recordabitur Pharao ministerii tui , et restituet te in gradum pristinum : dabisque ei calicem juxta officium tuum , sicut ante facere consueveras .
ወተዘከረኒ ፡ አመ ፡ አሠነየ ፡ ላዕሌከ ፡ ወግበር ፡ ምሕረተ ፡ ላዕሌየ ፡ ወ [አ ]ዘክሮ ፡ ለፈርዖን ፡ በእንቲአየ ፡ ወአውፅአኒ ፡ እምነ ፡ ቤተ ፡ ሞቅሕ ።
Within three more days, Pharaoh will lift up your head, and restore you to your office. You will give Pharaoh’s cup into his hand, the way you did when you were his cup bearer.
40:14 ⧉ ⤴︎ כִּ֧י אִם ־זְכַרְתַּ֣נִי אִתְּךָ֗ כַּאֲשֶׁר֙ יִ֣יטַב לָ֔ךְ וְעָשִֽׂיתָ ־נָּ֥א עִמָּדִ֖י חָ֑סֶד וְהִזְכַּרְתַּ֙נִי֙ אֶל ־פַּרְעֹ֔ה וְהוֹצֵאתַ֖נִי מִן ־הַבַּ֥יִת הַזֶּֽה ׃
ἀλλὰ μνήσθητί μου διὰ σεαυτοῦ ὅταν εὖ σοι γένηται καὶ ποιήσεις ἐν ἐμοὶ ἔλεος καὶ μνησθήσῃ περὶ ἐμοῦ Φαραω καὶ ἐξάξεις με ἐκ τοῦ ὀχυρώματος τούτου
Tantum memento mei , cum bene tibi fuerit , et facias mecum misericordiam : ut suggeras Pharaoni ut educat me de isto carcere :
እስመ ፡ ሰረቁኒ ፡ ጽሚተ ፡ እምብሔረ ፡ ዕብራዊያን ፡ ወበዝየኒ ፡ በዘ ፡ አልቦ ፡ ዘገበርኩ ፡ ወደዩኒ ፡ ውስተ ፡ ሞቅሕ ።
But remember me when it is well with you. Please show kindness to me, and make mention of me to Pharaoh, and bring me out of this house.
40:15 ⧉ ⤴︎ כִּֽי ־גֻנֹּ֣ב גֻּנַּ֔בְתִּי מֵאֶ֖רֶץ הָעִבְרִ֑ים וְגַם ־פֹּה֙ לֹא ־עָשִׂ֣יתִֽי מְא֔וּמָה כִּֽי ־שָׂמ֥וּ אֹתִ֖י בַּבּֽוֹר ׃
ὅτι κλοπῇ ἐκλάπην ἐκ γῆς Εβραίων καὶ ὧδε οὐκ ἐποίησα οὐδέν ἀλλ’ ἐνέβαλόν με εἰς τὸν λάκκον τοῦτον
quia furto sublatus sum de terra Hebraeorum , et hic innocens in lacum missus sum .
ወሶበ ፡ ርእየ ፡ ሊቀ ፡ ኀባዝያን ፡ ከመ ፡ ጽድቀ ፡ ፈከረ ፡ ሎቱ ፡ ይቤሎ ፡ ለዮሴፍ ፡ አነሂ ፡ ርኢኩ ፡ ከመዝ ፡ በሕልምየ ፡ እሬኢ ፡ ሠለስተ ፡ አክፋረ ፡ ውስተ ፡ ርእስየ ።
For indeed, I was stolen away out of the land of the Hebrews, and here also I have done nothing that they should put me into the dungeon.”
40:16 ⧉ ⤴︎ וַיַּ֥רְא שַׂר ־הָאֹפִ֖ים כִּ֣י ט֣וֹב פָּתָ֑ר וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל ־יוֹסֵ֔ף אַף ־אֲנִי֙ בַּחֲלוֹמִ֔י וְהִנֵּ֗ה שְׁלֹשָׁ֛ה סַלֵּ֥י חֹרִ֖י עַל ־רֹאשִֽׁי ׃
καὶ εἶδεν ὁ ἀρχισιτοποιὸς ὅτι ὀρθῶς συνέκρινεν καὶ εἶπεν τῷ Ιωσηφ κἀγὼ εἶδον ἐνύπνιον καὶ ᾤμην τρία κανᾶ χονδριτῶν αἴρειν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς μου
Videns pistorum magister quod prudenter somnium dissolvisset , ait : Et ego vidi somnium : quod tria canistra farinae haberem super caput meum :
ወውስተ ፡ ዝክቱ ፡ ሠለስቱ ፡ አክፋር ፡ ሀሎ ፡ ላዕሌሁ ፡ ኵሉ ፡ ዘመደ ፡ መብልዕ ፡ ዘይበልዕ ፡ ፈርዖን ፡ ንጉሠ ፡ ግብጽ ፡ ወበልዖ ፡ አዕዋፍ ፡ በውስተ ፡ ከፈር ፡ ዘውስተ ፡ ርእስየ ።
When the chief baker saw that the interpretation was good, he said to Joseph, “I also was in my dream, and behold, three baskets of white bread were on my head.
40:17 ⧉ ⤴︎ וּבַסַּ֣ל הָֽעֶלְי֗וֹן מִכֹּ֛ל מַאֲכַ֥ל פַּרְעֹ֖ה מַעֲשֵׂ֣ה אֹפֶ֑ה וְהָע֗וֹף אֹכֵ֥ל אֹתָ֛ם מִן ־הַסַּ֖ל מֵעַ֥ל רֹאשִֽׁי ׃
ἐν δὲ τῷ κανῷ τῷ ἐπάνω ἀπὸ πάντων τῶν γενῶν ὧν ὁ βασιλεὺς Φαραω ἐσθίει ἔργον σιτοποιοῦ καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατήσθιεν αὐτὰ ἀπὸ τοῦ κανοῦ τοῦ ἐπάνω τῆς κεφαλῆς μου
et in uno canistro quod erat excelsius , portare me omnes cibos qui fiunt arte pistoria , avesque comedere ex eo .
ወአውሥአ ፡ ዮሴፍ ፡ ወይቤሎ ፡ ዝንቱ ፡ ውእቱ ፡ ፍካሬሁ ፡ ለሕልምከ ፡ እሉ ፡ ሠለስቱ ፡ አክፋር ፡ ሠለስቱ ፡ መዋዕል ፡ እማንቱ ።
In the uppermost basket there were all kinds of baked food for Pharaoh, and the birds ate them out of the basket on my head.”
40:18 ⧉ ⤴︎ וַיַּ֤עַן יוֹסֵף֙ וַיֹּ֔אמֶר זֶ֖ה פִּתְרֹנ֑וֹ שְׁלֹ֙שֶׁת֙ הַסַּלִּ֔ים שְׁלֹ֥שֶׁת יָמִ֖ים הֵֽם ׃
ἀποκριθεὶς δὲ Ιωσηφ εἶπεν αὐτῷ αὕτη ἡ σύγκρισις αὐτοῦ τὰ τρία κανᾶ τρεῖς ἡμέραι εἰσίν
Respondit Joseph : Haec est interpretatio somnii : tria canistra , tres adhuc dies sunt :
እስከ ፡ ሠላስ ፡ መዋዕል ፡ ይመትር ፡ ፈርዖን ፡ ርእሰከ ፡ ወይሰቅለከ ፡ ውስተ ፡ ዕፅ ፡ ወይበልዓ ፡ አዕዋፈ ፡ ሰማይ ፡ ሥጋከ ፡ እምኔከ ።
Joseph answered, “This is its interpretation. The three baskets are three days.
40:19 ⧉ ⤴︎ בְּע֣וֹד ׀ שְׁלֹ֣שֶׁת יָמִ֗ים יִשָּׂ֨א פַרְעֹ֤ה אֶת ־רֹֽאשְׁךָ֙ מֵֽעָלֶ֔יךָ וְתָלָ֥ה אוֹתְךָ֖ עַל ־עֵ֑ץ וְאָכַ֥ל הָע֛וֹף אֶת ־בְּשָׂרְךָ֖ מֵעָלֶֽיךָ ׃
ἔτι τριῶν ἡμερῶν ἀφελεῖ Φαραω τὴν κεφαλήν σου ἀπὸ σοῦ καὶ κρεμάσει σε ἐπὶ ξύλου καὶ φάγεται τὰ ὄρνεα τοῦ οὐρανοῦ τὰς σάρκας σου ἀπὸ σοῦ
post quos auferet Pharao caput tuum , ac suspendet te in cruce , et lacerabunt volucres carnes tuas .
ወኮነ ፡ በሣልስት ፡ ዕለት ፡ ዕለተ ፡ ተወልደ ፡ ፈርዖን ፡ ገብረ ፡ በዓለ ፡ ለሰብ [ኡ ] ፡ ወተዘከሮ ፡ ሢመቶ ፡ ለሊቀ ፡ ቀዳሕያን ፡ ወሢመቶ ፡ ለሊቀ ፡ ኅባዝያን ፡ በማእከለ ፡ ሰብእ ።
Within three more days, Pharaoh will lift up your head from off you, and will hang you on a tree; and the birds will eat your flesh from off you.”
40:20 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֣י ׀ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁ֗י י֚וֹם הֻלֶּ֣דֶת אֶת ־פַּרְעֹ֔ה וַיַּ֥עַשׂ מִשְׁתֶּ֖ה לְכׇל ־עֲבָדָ֑יו וַיִּשָּׂ֞א אֶת ־רֹ֣אשׁ ׀ שַׂ֣ר הַמַּשְׁקִ֗ים וְאֶת ־רֹ֛אשׁ שַׂ֥ר הָאֹפִ֖ים בְּת֥וֹךְ עֲבָדָֽיו ׃
ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ ἡμέρα γενέσεως ἦν Φαραω καὶ ἐποίει πότον πᾶσι τοῖς παισὶν αὐτοῦ καὶ ἐμνήσθη τῆς ἀρχῆς τοῦ ἀρχιοινοχόου καὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ἀρχισιτοποιοῦ ἐν μέσῳ τῶν παίδων αὐτοῦ
Exinde dies tertius natalitius Pharaonis erat : qui faciens grande convivium pueris suis , recordatus est inter epulas magistri pincernarum , et pistorum principis .
ወአግብኦ ፡ ለሊቀ ፡ ቀዳሕያን ፡ ውስተ ፡ ሢመቱ ፡ ወመጠዎ ፡ ጽዋዐ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ ለፈርዖን ።
On the third day, which was Pharaoh’s birthday, he made a feast for all his servants, and he lifted up the head of the chief cup bearer and the head of the chief baker among his servants.
40:21 ⧉ ⤴︎ וַיָּ֛שֶׁב אֶת ־שַׂ֥ר הַמַּשְׁקִ֖ים עַל ־מַשְׁקֵ֑הוּ וַיִּתֵּ֥ן הַכּ֖וֹס עַל ־כַּ֥ף פַּרְעֹֽה ׃
καὶ ἀπεκατέστησεν τὸν ἀρχιοινοχόον ἐπὶ τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ καὶ ἔδωκεν τὸ ποτήριον εἰς τὴν χεῖρα Φαραω
Restituitque alterum in locum suum , ut porrigeret ei poculum :
ወለሊቀ ፡ ኀባዝያንሰ ፡ ሰቀሎ ፡ ውስተ ፡ ዕፅ ፡ በከመ ፡ ፈከረ ፡ ሎቱ ፡ ዮሴፍ ።
He restored the chief cup bearer to his position again, and he gave the cup into Pharaoh’s hand;
40:22 ⧉ ⤴︎ וְאֵ֛ת שַׂ֥ר הָאֹפִ֖ים תָּלָ֑ה כַּאֲשֶׁ֥ר פָּתַ֛ר לָהֶ֖ם יוֹסֵֽף ׃
τὸν δὲ ἀρχισιτοποιὸν ἐκρέμασεν καθὰ συνέκρινεν αὐτοῖς Ιωσηφ
alterum suspendit in patibulo , ut conjectoris veritas probaretur .
ወኢተዘከሮ ፡ ለዮሴፍ ፡ ሊቀ ፡ ቀዳሕያን ፡ አላ ፡ ረስዖ ።
but he hanged the chief baker, as Joseph had interpreted to them.
40:23 ⧉ ⤴︎ וְלֹֽא ־זָכַ֧ר שַֽׂר ־הַמַּשְׁקִ֛ים אֶת ־יוֹסֵ֖ף וַיִּשְׁכָּחֵֽהוּ ׃ {פ}
οὐκ ἐμνήσθη δὲ ὁ ἀρχιοινοχόος τοῦ Ιωσηφ ἀλλὰ ἐπελάθετο αὐτοῦ
Et tamen succedentibus prosperis , praepositus pincernarum oblitus est interpretis sui .
— Yet the chief cup bearer didn’t remember Joseph, but forgot him.