22:1 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֥י דְבַר ־יְהֹוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר ׃
καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων
Et factum est verbum Domini ad me , dicens :
ወነበበኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወይቤለኒ ።
Moreover Yahweh’s word came to me, saying,
22:2 ⧉ ⤴︎ וְאַתָּ֣ה בֶן ־אָדָ֔ם הֲתִשְׁפֹּ֥ט הֲתִשְׁפֹּ֖ט אֶת ־עִ֣יר הַדָּמִ֑ים וְה֣וֹדַעְתָּ֔הּ אֵ֖ת כׇּל ־תּוֹעֲבוֹתֶֽיהָ ׃
καὶ σύ υἱὲ ἀνθρώπου εἰ κρινεῖς τὴν πόλιν τῶν αἱμάτων καὶ παράδειξον αὐτῇ πάσας τὰς ἀνομίας αὐτῆς
Et tu , fili hominis , nonne judicas , nonne judicas civitatem sanguinum ?
ወልደ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ፡ ተዋቀሣ ፡ ለሀገር ፡ በደም ።
“You, son of man, will you judge? Will you judge the bloody city? Then cause her to know all her abominations.
22:3 ⧉ ⤴︎ וְאָמַרְתָּ֗ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה עִ֣יר שֹׁפֶ֥כֶת דָּ֛ם בְּתוֹכָ֖הּ לָב֣וֹא עִתָּ֑הּ וְעָשְׂתָ֧ה גִלּוּלִ֛ים עָלֶ֖יהָ לְטׇמְאָֽה ׃
καὶ ἐρεῖς τάδε λέγει κύριος κύριος ὦ πόλις ἐκχέουσα αἵματα ἐν μέσῳ αὐτῆς τοῦ ἐλθεῖν καιρὸν αὐτῆς καὶ ποιοῦσα ἐνθυμήματα καθ’ αὑτῆς τοῦ μιαίνειν αὐτήν
Et ostendes ei omnes abominationes suas , et dices : Haec dicit Dominus Deus : Civitas effundens sanguinem in medio sui , ut veniat tempus ejus : et quae fecit idola contra semetipsam , ut pollueretur .
ወንግራ ፡ ኵሎ ፡ ጌጋያ ፡ ወበላ ፡ ከመዝ ፡ ይቤ ፡ አዶናይ ፡ እግዚአብሔር ፡ ሀገር ፡ እንተ ፡ ትክዑ ፡ ደመ ፡ በማእከላ ፡ ከመ ፡ ትብጽሓ ፡ ዕለታ ፡ ወትገብር ፡ ላቲ ፡ ጣዖተ ፡ ከመ ፡ ትርኰስ ።
You shall say, ‘The Lord Yahweh says: “A city that sheds blood within herself, that her time may come, and that makes idols against herself to defile her!
22:4 ⧉ ⤴︎ בְּדָמֵ֨ךְ אֲשֶׁר ־שָׁפַ֜כְתְּ אָשַׁ֗מְתְּ וּבְגִלּוּלַ֤יִךְ אֲשֶׁר ־עָשִׂית֙ טָמֵ֔את וַתַּקְרִ֣יבִי יָמַ֔יִךְ וַתָּב֖וֹא עַד ־שְׁנוֹתָ֑יִךְ עַל ־כֵּ֗ן נְתַתִּ֤יךְ חֶרְפָּה֙ לַגּוֹיִ֔ם וְקַלָּסָ֖ה לְכׇל ־הָאֲרָצֽוֹת ׃
ἐν τοῖς αἵμασιν αὐτῶν οἷς ἐξέχεας παραπέπτωκας καὶ ἐν τοῖς ἐνθυμήμασίν σου οἷς ἐποίεις ἐμιαίνου καὶ ἤγγισας τὰς ἡμέρας σου καὶ ἤγαγες καιρὸν ἐτῶν σου διὰ τοῦτο δέδωκά σε εἰς ὄνειδος τοῖς ἔθνεσιν καὶ εἰς ἐμπαιγμὸν πάσαις ταῖς χώραις
In sanguine tuo , qui a te effusus est , deliquisti , et in idolis tuis , quae fecisti , polluta es : et appropinquare fecisti dies tuos , et adduxisti tempus annorum tuorum : propterea dedi te opprobrium gentibus , et irrisionem universis terris .
ወደሞሙ ፡ ለእለ ፡ ከዐዉ ፡ ላዕሌሃ ። ወትወድቂ ፡ ወረኰስኪ ፡ በጣዖትኪ ፡ ዘገበርኪ ፡ ወአቅረብኪ ፡ መዋዕለኪ ፡ ወአብጻሕኪ ፡ ዕድሜ ፡ ዓመትኪ ። በበይነ ፡ ዝንቱ ፡ ረሰይኩኪ ፡ ጽዕለተ ፡ በኀበ ፡ አሕዛብ ፡ ወስላቀ ፡ ለኵሉ ፡ በሐውርት ።
You have become guilty in your blood that you have shed, and are defiled in your idols which you have made! You have caused your days to draw near, and have come to the end of your years. Therefore I have made you a reproach to the nations, and a mocking to all the countries.
22:5 ⧉ ⤴︎ הַקְּרֹב֛וֹת וְהָרְחֹק֥וֹת מִמֵּ֖ךְ יִתְקַלְּסוּ ־בָ֑ךְ טְמֵאַ֣ת הַשֵּׁ֔ם רַבַּ֖ת הַמְּהוּמָֽה ׃
ταῖς ἐγγιζούσαις πρὸς σὲ καὶ ταῖς μακρὰν ἀπεχούσαις ἀπὸ σοῦ καὶ ἐμπαίξονται ἐν σοί ἀκάθαρτος ἡ ὀνομαστὴ καὶ πολλὴ ἐν ταῖς ἀνομίαις
Quae juxta sunt , et quae procul a te , triumphabunt de te , sordida , nobilis , grandis interitu .
ዘቅሩብኪ ፡ ወዘርኁቅኪ ፡ ወይስሕቁ ፡ ላዕሌኪ ፡ እስመ ፡ ረኰስኪ ፡ ርኵስተ ፡ ስም ፡ ወአብዛኅኪ ፡ ኃጢአተኪ ።
Those who are near and those who are far from you will mock you, you infamous one, full of tumult.
22:6 ⧉ ⤴︎ הִנֵּה֙ נְשִׂיאֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אִ֥ישׁ לִזְרֹע֖וֹ הָ֣יוּ בָ֑ךְ לְמַ֖עַן שְׁפׇךְ ־דָּֽם ׃
ἰδοὺ οἱ ἀφηγούμενοι οἴκου Ισραηλ ἕκαστος πρὸς τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ συνανεφύροντο ἐν σοί ὅπως ἐκχέωσιν αἷμα
Ecce principes Israël singuli in brachio suo fuerunt in te , ad effundendum sanguinem .
ወናሁ ፡ መኳንንቲሆሙ ፡ ለቤተ ፡ እስራኤል ፡ ኵሎሙ ፡ ምስለ ፡ እንተ ፡ አዝማዲሆሙ ፡ ተደመሩ ፡ በውስቴትኪ ፡ ከመ ፡ ይክዐዉ ፡ ደመ ።
“‘“Behold, the princes of Israel, everyone according to his power, have been in you to shed blood.
22:7 ⧉ ⤴︎ אָ֤ב וָאֵם֙ הֵקַ֣לּוּ בָ֔ךְ לַגֵּ֛ר עָשׂ֥וּ בַעֹ֖שֶׁק בְּתוֹכֵ֑ךְ יָת֥וֹם וְאַלְמָנָ֖ה ה֥וֹנוּ בָֽךְ ׃
πατέρα καὶ μητέρα ἐκακολόγουν ἐν σοὶ καὶ πρὸς τὸν προσήλυτον ἀνεστρέφοντο ἐν ἀδικίαις ἐν σοί ὀρφανὸν καὶ χήραν κατεδυνάστευον ἐν σοί
Patrem et matrem contumeliis affecerunt : in te advenam calumniati sunt in medio tui : pupillum et viduam contristaverunt apud te .
እመ ፡ ወአበ ፡ ጸዐሉ ፡ ወይጼዕልዎሙ ፡ ለአዝማዲሆሙ ፡ ወይሣቅዩ ፡ ፈላሴ ፡ ወይገፍዑ ፡ በውስቴትኪ ፡ ወይትዔገሉ ፡ እቤረ ፡ ወእጓለ ፡ ማውታ ፡ ውስቴትኪ ።
In you have they treated father and mother with contempt. Among you they have oppressed the foreigner. In you they have wronged the fatherless and the widow.
22:8 ⧉ ⤴︎ קׇדָשַׁ֖י בָּזִ֑ית וְאֶת ־שַׁבְּתֹתַ֖י חִלָּֽלְתְּ ׃
καὶ τὰ ἅγιά μου ἐξουδένουν καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν ἐν σοί
Sanctuaria mea sprevisti , et sabbata mea polluisti .
ወመነኑ ፡ ቅድሳትየ ፡ ወአርኰሱ ፡ ሰንበታትየ ።
You have despised my holy things, and have profaned my Sabbaths.
22:9 ⧉ ⤴︎ אַנְשֵׁ֥י רָכִ֛יל הָ֥יוּ בָ֖ךְ לְמַ֣עַן שְׁפׇךְ ־דָּ֑ם וְאֶל ־הֶֽהָרִים֙ אָ֣כְלוּ בָ֔ךְ זִמָּ֖ה עָשׂ֥וּ בְתוֹכֵֽךְ ׃
ἄνδρες λῃσταὶ ἐν σοί ὅπως ἐκχέωσιν ἐν σοὶ αἷμα καὶ ἐπὶ τῶν ὀρέων ἤσθοσαν ἐν σοί ἀνόσια ἐποίουν ἐν μέσῳ σου
Viri detractores fuerunt in te ad effundendum sanguinem , et super montes comederunt in te : scelus operati sunt in medio tui .
ዕደው ፡ ሰረቅት ፡ ሀለዉ ፡ ውስቴትኪ ፡ ከመ ፡ ይክዐዉ ፡ ደመ ፡ በውስቴትኪ ፡ ወበውስተ ፡ አድባርኪ ፡ ይብልዑ ፡ ወይገብሩ ፡ ዘኢይከውን ፡ ማእከሌኪ ።
Slanderous men have been in you to shed blood. In you they have eaten on the mountains. They have committed lewdness among you.
22:10 ⧉ ⤴︎ עֶרְוַת ־אָ֖ב גִּלָּה ־בָ֑ךְ טְמֵאַ֥ת הַנִּדָּ֖ה עִנּוּ ־בָֽךְ ׃
αἰσχύνην πατρὸς ἀπεκάλυψαν ἐν σοὶ καὶ ἐν ἀκαθαρσίαις ἀποκαθημένην ἐταπείνουν ἐν σοί
Verecundiora patris discooperuerunt in te ; immunditiam menstruatae humiliaverunt in te :
ወከሠቱ ፡ ኃፍረተ ፡ አብ ፡ በውስቴትኪ ፡ ወሰከቡ ፡ ምስለ ፡ ትክት ፡ በውስቴትኪ ።
In you have they uncovered their fathers’ nakedness. In you have they humbled her who was unclean in her impurity.
22:11 ⧉ ⤴︎ וְאִ֣ישׁ ׀ אֶת ־אֵ֣שֶׁת רֵעֵ֗הוּ עָשָׂה֙ תּוֹעֵבָ֔ה וְאִ֥ישׁ אֶת ־כַּלָּת֖וֹ טִמֵּ֣א בְזִמָּ֑ה וְאִ֛ישׁ אֶת ־אֲחֹת֥וֹ בַת ־אָבִ֖יו עִנָּה ־בָֽךְ ׃
ἕκαστος τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἠνομοῦσαν καὶ ἕκαστος τὴν νύμφην αὐτοῦ ἐμίαινεν ἐν ἀσεβείᾳ καὶ ἕκαστος τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ θυγατέρα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐταπείνουν ἐν σοί
et unusquisque in uxorem proximi sui operatus est abominationem , et socer nurum suam polluit nefarie : frater sororem suam , filiam patris sui , oppressit in te .
ወኵሎሙ ፡ ምስለ ፡ አንስትያ ፡ ቢጾሙ ፡ ይሰክቡ ፣፡ ወኵሎሙ ፡ ያረኵሱ ፡ መራዕወ ፡ ደቂቆሙ ፡ በኃጢአት ፡ ወኵሎሙ ፡ ይሰክቡ ፡ ምስለ ፡ አኃቲሆሙ ፡ እምአቡሆሙ ፡ በውስቴትኪ ።
One has committed abomination with his neighbor’s wife, and another has lewdly defiled his daughter-in-law. Another in you has humbled his sister, his father’s daughter.
22:12 ⧉ ⤴︎ שֹׁ֥חַד לָֽקְחוּ ־בָ֖ךְ לְמַ֣עַן שְׁפׇךְ ־דָּ֑ם נֶ֧שֶׁךְ וְתַרְבִּ֣ית לָקַ֗חַתְּ וַתְּבַצְּעִ֤י רֵעַ֙יִךְ֙ בַּעֹ֔שֶׁק וְאֹתִ֣י שָׁכַ֔חַתְּ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יֱהֹוִֽה ׃
δῶρα ἐλαμβάνοσαν ἐν σοί ὅπως ἐκχέωσιν αἷμα τόκον καὶ πλεονασμὸν ἐλαμβάνοσαν ἐν σοί καὶ συνετελέσω συντέλειαν κακίας σου τὴν ἐν καταδυναστείᾳ ἐμοῦ δὲ ἐπελάθου λέγει κύριος
Munera acceperunt apud te ad effundendum sanguinem : usuram et superabundantiam accepisti , et avare proximos tuos calumniabaris : meique oblita es , ait Dominus Deus .
ወይነሥኡ ፡ ሕልያነ ፡ በውስቴትኪ ፡ ከመ ፡ ይክዐዉ ፡ ደመ ፡ ወያስተናድኡ ፡ ወይነሥኡ ፡ ዘስርቅ ፡ በውስቴትኪ ። ወሠለጥኪ ፡ ማኅለቅቶ ፡ ለእከይኪ ፡ ወለትዕግልትኪ ፡ ወኪያየሰ ፡ ረሳዕክኒ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ።
In you have they taken bribes to shed blood. You have taken interest and increase, and you have greedily gained of your neighbors by oppression, and have forgotten me,” says the Lord Yahweh.
22:13 ⧉ ⤴︎ וְהִנֵּה֙ הִכֵּ֣יתִי כַפִּ֔י אֶל ־בִּצְעֵ֖ךְ אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֑ית וְעַ֨ל ־דָּמֵ֔ךְ אֲשֶׁ֥ר הָי֖וּ בְּתוֹכֵֽךְ ׃
ἐὰν δὲ πατάξω χεῖρά μου πρὸς χεῖρά μου ἐφ’ οἷς συντετέλεσαι οἷς ἐποίησας καὶ ἐπὶ τοῖς αἵμασίν σου τοῖς γεγενημένοις ἐν μέσῳ σου
Ecce complosi manus meas super avaritiam tuam quam fecisti , et super sanguinem qui effusus est in medio tui .
ወናሁ ፡ ጠፋሕኩ ፡ እዴየ ፡ በእዴየ ፡ በምግባርኪ ፡ ዘገበርኪ ፡ ወበደምኪ ፡ ዘኮነ ፡ በማእከሌኪ ።
“‘“Behold, therefore I have struck my hand at your dishonest gain which you have made, and at the blood which has been shed within you.
22:14 ⧉ ⤴︎ הֲיַעֲמֹ֤ד לִבֵּךְ֙ אִם ־תֶּחֱזַ֣קְנָה יָדַ֔יִךְ לַיָּמִ֕ים אֲשֶׁ֥ר אֲנִ֖י עֹשֶׂ֣ה אוֹתָ֑ךְ אֲנִ֥י יְהֹוָ֖ה דִּבַּ֥רְתִּי וְעָשִֽׂיתִי ׃
εἰ ὑποστήσεται ἡ καρδία σου εἰ κρατήσουσιν αἱ χεῖρές σου ἐν ταῖς ἡμέραις αἷς ἐγὼ ποιῶ ἐν σοί ἐγὼ κύριος λελάληκα καὶ ποιήσω
Numquid sustinebit cor tuum , aut praevalebunt manus tuae , in diebus quos ego faciam tibi ? Ego Dominus locutus sum , et faciam .
ለእመ ፡ ይትዔገሥ ፡ ልብኪ ፡ ወእመ ፡ ይጸንዓ ፡ እደውኪ ፡ በመዋዕል ፡ ዘእገብር ፡ ማእከሌኪ ፡ አነ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዘነበብኩ ፡ ወገበርኩ ።
Can your heart endure, or can your hands be strong, in the days that I will deal with you? I, Yahweh, have spoken it, and will do it.
22:15 ⧉ ⤴︎ וַהֲפִיצוֹתִ֤י אוֹתָךְ֙ בַּגּוֹיִ֔ם וְזֵרִיתִ֖יךְ בָּאֲרָצ֑וֹת וַהֲתִמֹּתִ֥י טֻמְאָתֵ֖ךְ מִמֵּֽךְ ׃
καὶ διασκορπιῶ σε ἐν τοῖς ἔθνεσιν καὶ διασπερῶ σε ἐν ταῖς χώραις καὶ ἐκλείψει ἡ ἀκαθαρσία σου ἐκ σοῦ
Et dispergam te in nationes , et ventilabo te in terras , et deficere faciam immunditiam tuam a te .
ወእዘርወኪ ፡ ውስተ ፡ አሕዛብ ፡ ወእዘርወኪ ፡ ውስተ ፡ በሐውርት ፡ ወአኀልቅ ፡ ርኵሰኪ ፡ በውስቴትኪ ።
I will scatter you among the nations, and disperse you through the countries. I will purge your filthiness out of you.
22:16 ⧉ ⤴︎ וְנִחַ֥לְתְּ בָּ֖ךְ לְעֵינֵ֣י גוֹיִ֑ם וְיָדַ֖עַתְּ כִּי ־אֲנִ֥י יְהֹוָֽה ׃ {פ}
καὶ κατακληρονομήσω ἐν σοὶ κατ’ ὀφθαλμοὺς τῶν ἐθνῶν καὶ γνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος
Et possidebo te in conspectu gentium : et scies quia ego Dominus .
ወእወርስ ፡ እምውስቴትኪ ፡ በቅድመ ፡ አዕይንቲሆሙ ፡ ለአሕዛብ ፣፡ ወየአምሩ ፡ ከመ ፡ አነ ፡ ውእቱ ፡ እግዚአብሔር ።
You will be profaned in yourself in the sight of the nations. Then you will know that I am Yahweh.”’”
22:17 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֥י דְבַר ־יְהֹוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר ׃
καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων
Et factum est verbum Domini ad me , dicens :
ወነበበኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወይቤለኒ ።
Yahweh’s word came to me, saying,
22:18 ⧉ ⤴︎ בֶּן ־אָדָ֕ם הָיוּ ־לִ֥י בֵֽית ־יִשְׂרָאֵ֖ל (לסוג ) [לְסִ֑יג ] כֻּלָּ֡ם נְ֠חֹ֠שֶׁת וּבְדִ֨יל וּבַרְזֶ֤ל וְעוֹפֶ֙רֶת֙ בְּת֣וֹךְ כּ֔וּר סִגִ֥ים כֶּ֖סֶף הָיֽוּ ׃ {ס}
υἱὲ ἀνθρώπου ἰδοὺ γεγόνασί μοι ὁ οἶκος Ισραηλ ἀναμεμειγμένοι πάντες χαλκῷ καὶ σιδήρῳ καὶ κασσιτέρῳ καὶ μολίβῳ ἐν μέσῳ ἀργυρίου ἀναμεμειγμένος ἐστίν
Fili hominis , versa est mihi domus Israël in scoriam : omnes isti aes , et stannum , et ferrum , et plumbum in medio fornacis : scoria argenti facti sunt .
ወልደ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ፡ ናሁ ፡ ኮኑኒ ፡ ቤተ ፡ እስራኤል ፡ ድሙራነ ፡ ኵሎሙ ፡ ብርተ ፡ ወዓረረ ፡ ወኃፂነ ፡ ወናዕከ ፡ ማእከለ ፡ ከዉር ፡ ጽሙረ ፡ ብሩረ ፡ ኮኑ ።
“Son of man, the house of Israel has become dross to me. All of them are bronze, tin, iron, and lead in the middle of the furnace. They are the dross of silver.
22:19 ⧉ ⤴︎ לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה יַ֛עַן הֱי֥וֹת כֻּלְּכֶ֖ם לְסִגִ֑ים לָכֵן֙ הִנְנִ֣י קֹבֵ֣ץ אֶתְכֶ֔ם אֶל ־תּ֖וֹךְ יְרוּשָׁלָֽ͏ִם ׃
διὰ τοῦτο εἰπόν τάδε λέγει κύριος ἀνθ’ ὧν ἐγένεσθε πάντες εἰς σύγκρασιν μίαν διὰ τοῦτο ἐγὼ εἰσδέχομαι ὑμᾶς εἰς μέσον Ιερουσαλημ
Propterea haec dicit Dominus Deus : Eo quod versi estis omnes in scoriam , propterea ecce ego congregabo vos in medio Jerusalem ,
በበይነ ፡ ዝንቱ ፡ በል ፡ ከመዝ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ እግዚእ ፡ አዶናይ ፡ እስመ ፡ ኮንክሙ ፡ ኵልክሙ ፡ ፩ትእሲተ ፡ ወናሁ ፡ አነ ፡ አስተጋብኦሙ ፡ ውስተ ፡ ኢየሩሳሌም ።
Therefore the Lord Yahweh says: ‘Because you have all become dross, therefore, behold, I will gather you into the middle of Jerusalem.
22:20 ⧉ ⤴︎ קְבֻ֣צַת כֶּ֡סֶף וּ֠נְחֹ֠שֶׁת וּבַרְזֶ֨ל וְעוֹפֶ֤רֶת וּבְדִיל֙ אֶל ־תּ֣וֹךְ כּ֔וּר לָפַֽחַת ־עָלָ֥יו אֵ֖שׁ לְהַנְתִּ֑יךְ כֵּ֤ן אֶקְבֹּץ֙ בְּאַפִּ֣י וּבַחֲמָתִ֔י וְהִנַּחְתִּ֥י וְהִתַּכְתִּ֖י אֶתְכֶֽם ׃
καθὼς εἰσδέχεται ἄργυρος καὶ χαλκὸς καὶ σίδηρος καὶ κασσίτερος καὶ μόλιβος εἰς μέσον καμίνου τοῦ ἐκφυσῆσαι εἰς αὐτὸ πῦρ τοῦ χωνευθῆναι οὕτως εἰσδέξομαι ὑμᾶς ἐν ὀργῇ μου καὶ συνάξω καὶ χωνεύσω ὑμᾶς
congregatione argenti , et aeris , et stanni , et ferri , et plumbi , in medio fornacis , ut succendam in ea ignem ad conflandum . Sic congregabo in furore meo , et in ira mea : et requiescam , et conflabo vos .
በከመ ፡ ያስተጋብእዎ ፡ ለብሩር ፡ ወለፀሪቅ ፡ ወለኃፂን ፡ ወለዓረር ፡ ወለናዕክ ፡ ወይወድይዎ ፡ ማእከለ ፡ ከውር ፡ ወያበኵሑ ፡ እሳተ ፡ ዲቤሁ ፡ ከመ ፡ ይሰብክዎ ፡ ከማሁ ፡ አስተጋብአክሙ ፡ በመዐትየ ፡ ወእሰብከክሙ ።
As they gather silver, bronze, iron, lead, and tin into the middle of the furnace, to blow the fire on it, to melt it, so I will gather you in my anger and in my wrath, and I will lay you there and melt you.
22:21 ⧉ ⤴︎ וְכִנַּסְתִּ֣י אֶתְכֶ֔ם וְנָפַחְתִּ֥י עֲלֵיכֶ֖ם בְּאֵ֣שׁ עֶבְרָתִ֑י וְנִתַּכְתֶּ֖ם בְּתוֹכָֽהּ ׃
καὶ ἐκφυσήσω ἐφ’ ὑμᾶς ἐν πυρὶ ὀργῆς μου καὶ χωνευθήσεσθε ἐν μέσῳ αὐτῆς
Et congregabo vos , et succendam vos in igne furoris mei , et conflabimini in medio ejus .
ወአበኵሕ ፡ እሳተ ፡ መዐትየ ፡ ላዕሌክሙ ፡ ወትሰበኩ ፡ በማእከላ ።
Yes, I will gather you, and blow on you with the fire of my wrath, and you will be melted in the middle of it.
22:22 ⧉ ⤴︎ כְּהִתּ֥וּךְ כֶּ֙סֶף֙ בְּת֣וֹךְ כּ֔וּר כֵּ֖ן תֻּתְּכ֣וּ בְתוֹכָ֑הּ וִֽידַעְתֶּם֙ כִּֽי ־אֲנִ֣י יְהֹוָ֔ה שָׁפַ֥כְתִּי חֲמָתִ֖י עֲלֵיכֶֽם ׃ {פ}
ὃν τρόπον χωνεύεται ἀργύριον ἐν μέσῳ καμίνου οὕτως χωνευθήσεσθε ἐν μέσῳ αὐτῆς καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ κύριος ἐξέχεα τὸν θυμόν μου ἐφ’ ὑμᾶς
Ut conflatur argentum in medio fornacis , sic eritis in medio ejus : et scietis quia ego Dominus cum effuderim indignationem meam super vos .
ከመ ፡ ይሰበክ ፡ ብሩር ፡ ማእከለ ፡ ከውር ፡ ከማሁ ፡ ትሰበኩ ፡ በማእከላ ፣፡ ወተአምሩ ፡ ከመ ፡ አነ ፡ ውእቱ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዘከዐውኩ ፡ መዐትየ ፡ ላዕሌክሙ ።
As silver is melted in the middle of the furnace, so you will be melted in the middle of it; and you will know that I, Yahweh, have poured out my wrath on you.’”
22:23 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֥י דְבַר ־יְהֹוָ֖ה אֵלַ֥י לֵאמֹֽר ׃
καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρός με λέγων
Et factum est verbum Domini ad me , dicens :
ወነበበኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወይቤለኒ ።
Yahweh’s word came to me, saying,
22:24 ⧉ ⤴︎ בֶּן ־אָדָ֕ם אֱמׇר ־לָ֕הּ אַ֣תְּ אֶ֔רֶץ לֹ֥א מְטֹהָרָ֖ה הִ֑יא לֹ֥א גֻשְׁמָ֖הּ בְּי֥וֹם זָֽעַם ׃
υἱὲ ἀνθρώπου εἰπὸν αὐτῇ σὺ εἶ γῆ ἡ οὐ βρεχομένη οὐδὲ ὑετὸς ἐγένετο ἐπὶ σὲ ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς
Fili hominis , dic ei : Tu es terra immunda , et non compluta in die furoris .
ወልደ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ፡ በላ ፡ አንቲ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ኢትዘንሚ ፡ ወኢይወርድ ፡ ጠል ፡ ላዕሌኪ ፡ በዕለተ ፡ መንሱታ ።
“Son of man, tell her, ‘You are a land that is not cleansed nor rained on in the day of indignation.’
22:25 ⧉ ⤴︎ קֶ֤שֶׁר נְבִיאֶ֙יהָ֙ בְּתוֹכָ֔הּ כַּאֲרִ֥י שׁוֹאֵ֖ג טֹ֣רֵֽף טָ֑רֶף נֶ֣פֶשׁ אָכָ֗לוּ חֹ֤סֶן וִיקָר֙ יִקָּ֔חוּ אַלְמְנוֹתֶ֖יהָ הִרְבּ֥וּ בְתוֹכָֽהּ ׃
ἧς οἱ ἀφηγούμενοι ἐν μέσῳ αὐτῆς ὡς λέοντες ὠρυόμενοι ἁρπάζοντες ἁρπάγματα ψυχὰς κατεσθίοντες ἐν δυναστείᾳ τιμὰς λαμβάνοντες ἐν ἀδικίᾳ καὶ αἱ χῆραί σου ἐπληθύνθησαν ἐν μέσῳ σου
Conjuratio prophetarum in medio ejus : sicut leo rugiens , rapiensque praedam , animas devoraverunt : opes et pretium acceperunt : viduas ejus multiplicaverunt in medio illius .
እለ ፡ ነቢያቲሃ ፡ በማእከላ ፡ ይጥሕሩ ፡ ከመ ፡ አንበሳ ፡ ወይመሥጡ ፡ ወየሀይዱ ፡ ወይበልዑ ፡ ወይትዔገሉ ፡ ወይውሕጥዋ ፡ ለነፍስ ፡ ወይነሥኡ ፡ ሕልያነ ። ወበዝኃ ፡ መበለታቲሃ ፡ በማእከሌሃ ።
There is a conspiracy of her prophets within it, like a roaring lion ravening the prey. They have devoured souls. They take treasure and precious things. They have made many widows within it.
22:26 ⧉ ⤴︎ כֹּהֲנֶ֜יהָ חָמְס֣וּ תוֹרָתִי֮ וַיְחַלְּל֣וּ קׇדָשַׁי֒ בֵּֽין ־קֹ֤דֶשׁ לְחֹל֙ לֹ֣א הִבְדִּ֔ילוּ וּבֵין ־הַטָּמֵ֥א לְטָה֖וֹר לֹ֣א הוֹדִ֑יעוּ וּמִשַּׁבְּתוֹתַי֙ הֶעְלִ֣ימוּ עֵינֵיהֶ֔ם וָאֵחַ֖ל בְּתוֹכָֽם ׃
καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῆς ἠθέτησαν νόμον μου καὶ ἐβεβήλουν τὰ ἅγιά μου ἀνὰ μέσον ἁγίου καὶ βεβήλου οὐ διέστελλον καὶ ἀνὰ μέσον ἀκαθάρτου καὶ τοῦ καθαροῦ οὐ διέστελλον καὶ ἀπὸ τῶν σαββάτων μου παρεκάλυπτον τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν καὶ ἐβεβηλούμην ἐν μέσῳ αὐτῶν
Sacerdotes ejus contempserunt legem meam , et polluerunt sanctuaria mea : inter sanctum et profanum non habuerunt distantiam , et inter pollutum et mundum non intellexerunt : et a sabbatis meis averterunt oculos suos , et coinquinabar in medio eorum .
ወካህናቲሃኒ ፡ ዐለዉ ፡ ሕግየ ፡ ወአርኰሱ ፡ ቅድሳትየ ፡ ማእከለ ፡ መቅደስየ ፡ ወኢተግሕሡ ፡ እምርኵስ ። ወኢያእመሩ ፡ ማእከለ ፡ ንጹሕ ፡ ወርኩስ ፣፡ ወይከድኑ ፡ አዕይንቲሆሙ ፡ እምሰንበታትየ ፡ ሁለ ፡ ረሰዩኒ ፡ ማእከሎሙ ።
Her priests have done violence to my law and have profaned my holy things. They have made no distinction between the holy and the common, neither have they caused men to discern between the unclean and the clean, and have hidden their eyes from my Sabbaths. So I am profaned among them.
22:27 ⧉ ⤴︎ שָׂרֶ֣יהָ בְקִרְבָּ֔הּ כִּזְאֵבִ֖ים טֹ֣רְפֵי טָ֑רֶף לִשְׁפׇּךְ ־דָּם֙ לְאַבֵּ֣ד נְפָשׁ֔וֹת לְמַ֖עַן בְּצֹ֥עַ בָּֽצַע ׃
οἱ ἄρχοντες αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς ὡς λύκοι ἁρπάζοντες ἁρπάγματα τοῦ ἐκχέαι αἷμα ὅπως πλεονεξίᾳ πλεονεκτῶσιν
Principes ejus in medio illius quasi lupi rapientes praedam ad effundendum sanguinem , et ad perdendas animas , et avare ad sectanda lucra .
ወመላእክቲሃኒ ፡ በማእከላ ፡ ከመ ፡ ተኵላት ፡ መሠጥ ፡ ይመሥጡ ፡ ከመ ፡ ይክዐዉ ፡ ደመ ፡ ወይሂዱ ፡ ወይትዐገሉ ።
Her princes within it are like wolves ravening the prey, to shed blood and to destroy souls, that they may get dishonest gain.
22:28 ⧉ ⤴︎ וּנְבִיאֶ֗יהָ טָח֤וּ לָהֶם֙ תָּפֵ֔ל חֹזִ֣ים שָׁ֔וְא וְקֹסְמִ֥ים לָהֶ֖ם כָּזָ֑ב אֹמְרִ֗ים כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יֱהֹוִ֔ה וַיהֹוָ֖ה לֹ֥א דִבֵּֽר ׃
καὶ οἱ προφῆται αὐτῆς ἀλείφοντες αὐτοὺς πεσοῦνται ὁρῶντες μάταια μαντευόμενοι ψευδῆ λέγοντες τάδε λέγει κύριος καὶ κύριος οὐ λελάληκεν
Prophetae autem ejus liniebant eos absque temperamento , videntes vana , et divinantes eis mendacium , dicentes : Haec dicit Dominus Deus : cum Dominus non sit locutus .
ወነቢያቲሆሙኒ ፡ ይቀብእዎሙ ፡ ወይሬእዩ ፡ ሎሙ ፡ ከንቶ ፡ ወያሰግሉ ፡ ሐሰተ ፡ ወይብሉ ፡ ከመዝ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወእግዚአብሔርሰ ፡ ኢነበቦሙ ።
Her prophets have plastered for them with whitewash, seeing false visions, and divining lies to them, saying, ‘The Lord Yahweh says,’ when Yahweh has not spoken.
22:29 ⧉ ⤴︎ עַ֤ם הָאָ֙רֶץ֙ עָ֣שְׁקוּ עֹ֔שֶׁק וְגָזְל֖וּ גָּזֵ֑ל וְעָנִ֤י וְאֶבְיוֹן֙ הוֹנ֔וּ וְאֶת ־הַגֵּ֥ר עָשְׁק֖וּ בְּלֹ֥א מִשְׁפָּֽט ׃
λαὸν τῆς γῆς ἐκπιεζοῦντες ἀδικίᾳ καὶ διαρπάζοντες ἁρπάγματα πτωχὸν καὶ πένητα καταδυναστεύοντες καὶ πρὸς τὸν προσήλυτον οὐκ ἀναστρεφόμενοι μετὰ κρίματος
Populi terrae calumniabantur calumniam , et rapiebant violenter : egenum et pauperem affligebant , et advenam opprimebant calumnia absque judicio .
ወሕዝበ ፡ ምድር ፡ ተዐግሎ ፡ ተዐገሉ ፡ ነዳየ ፡ ወይገፍዑ ፡ ምስኪነ ፡ ወኢይፈትሑ ፡ ጽድቀ ፡ ለፈላሲ ፡ ወየኀሥሡ ፡ ዕደወ ፡ እለ ፡ ይመይጥዋ ፡ ለርትዕ ።
The people of the land have used oppression and exercised robbery. Yes, they have troubled the poor and needy, and have oppressed the foreigner wrongfully.
22:30 ⧉ ⤴︎ וָאֲבַקֵּ֣שׁ מֵהֶ֡ם אִ֣ישׁ גֹּֽדֵר ־גָּדֵר֩ וְעֹמֵ֨ד בַּפֶּ֧רֶץ לְפָנַ֛י בְּעַ֥ד הָאָ֖רֶץ לְבִלְתִּ֣י שַׁחֲתָ֑הּ וְלֹ֖א מָצָֽאתִי ׃
καὶ ἐζήτουν ἐξ αὐτῶν ἄνδρα ἀναστρεφόμενον ὀρθῶς καὶ ἑστῶτα πρὸ προσώπου μου ὁλοσχερῶς ἐν καιρῷ τῆς γῆς τοῦ μὴ εἰς τέλος ἐξαλεῖψαι αὐτήν καὶ οὐχ εὗρον
Et quaesivi de eis virum qui interponeret sepem , et staret oppositus contra me pro terra , ne dissiparem eam : et non inveni .
ወአኀሥሥ ፡ እምኔሆሙ ፡ ብእሴ ፡ ዘየሐንጽ ፡ አረፍተ ፡ ወይቀውም ፡ ኀበ ፡ ዘተነሥተ ፣፡ ወይቀውም ፡ በቅድሜየ ፡ በእከዮሙ ፡ አመ ፡ ዕድሜሃ ፡ ለምድር ፡ ከመ ፡ ኢያጥፍኣ ፡ ለምድር ፡ ለዝሉፉ ፡ ወኢረከብኩ ።
“I sought for a man among them who would build up the wall and stand in the gap before me for the land, that I would not destroy it; but I found no one.
22:31 ⧉ ⤴︎ וָאֶשְׁפֹּ֤ךְ עֲלֵיהֶם֙ זַעְמִ֔י בְּאֵ֥שׁ עֶבְרָתִ֖י כִּלִּיתִ֑ים דַּרְכָּם֙ בְּרֹאשָׁ֣ם נָתַ֔תִּי נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יֱהֹוִֽה ׃ {פ}
καὶ ἐξέχεα ἐπ’ αὐτὴν θυμόν μου ἐν πυρὶ ὀργῆς μου τοῦ συντελέσαι τὰς ὁδοὺς αὐτῶν εἰς κεφαλὰς αὐτῶν δέδωκα λέγει κύριος κύριος
Et effudi super eos indignationem meam ; in igne irae meae consumpsi eos : viam eorum in caput eorum reddidi , ait Dominus Deus .
ወከዐውኩ ፡ መዐትየ ፡ ዲቤሃ ፡ በእሳተ ፡ መቅሠፍትየ ፡ ከመ ፡ እፍድዮሙ ፡ በከመ ፡ ምግባሮሙ ፣፡ ዲበ ፡ ርእሶሙ ፡ አገብእ ፡ ሎሙ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ።
Therefore I have poured out my indignation on them. I have consumed them with the fire of my wrath. I have brought their own way on their heads,” says the Lord Yahweh.