26:1 ⧉ ⤴︎ וְהָיָה֙ כִּֽי ־תָב֣וֹא אֶל ־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ נֹתֵ֥ן לְךָ֖ נַחֲלָ֑ה וִֽירִשְׁתָּ֖הּ וְיָשַׁ֥בְתָּ בָּֽהּ ׃
καὶ ἔσται ἐὰν εἰσέλθῃς εἰς τὴν γῆν ἣν κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι ἐν κλήρῳ καὶ κατακληρονομήσῃς αὐτὴν καὶ κατοικήσῃς ἐπ’ αὐτῆς
Cumque intraveris terram , quam Dominus Deus tuus tibi daturus est possidendam , et obtinueris eam , atque habitaveris in ea :
ወለእመ ፡ ቦእከ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ይሁበከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ትትወረሳ ፡ መክፈልተከ ፡ ወነበርከ ፡ ውስቴታ ፤
It shall be, when you have come in to the land which Yahweh your God gives you for an inheritance, possess it, and dwell in it,
26:2 ⧉ ⤴︎ וְלָקַחְתָּ֞ מֵרֵאשִׁ֣ית ׀ כׇּל ־פְּרִ֣י הָאֲדָמָ֗ה אֲשֶׁ֨ר תָּבִ֧יא מֵֽאַרְצְךָ֛ אֲשֶׁ֨ר יְהֹוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ נֹתֵ֥ן לָ֖ךְ וְשַׂמְתָּ֣ בַטֶּ֑נֶא וְהָֽלַכְתָּ֙ אֶל ־הַמָּק֔וֹם אֲשֶׁ֤ר יִבְחַר֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ לְשַׁכֵּ֥ן שְׁמ֖וֹ שָֽׁם ׃
καὶ λήμψῃ ἀπὸ τῆς ἀπαρχῆς τῶν καρπῶν τῆς γῆς σου ἧς κύριος ὁ θεός σου δίδωσίν σοι καὶ ἐμβαλεῖς εἰς κάρταλλον καὶ πορεύσῃ εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ
tolles de cunctis frugibus tuis primitias , et pones in cartallo , pergesque ad locum quem Dominus Deus tuus elegerit , ut ibi invocetur nomen ejus :
ወትነሥእ ፡ እምነ ፡ ፍሬ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ወሀበከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ወትወዲ ፡ ውስተ ፡ ቀርጠሎን ፡ ወተሐውር ፡ ውስተ ፡ መካን ፡ ዘኀርየ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ከመ ፡ ይሰመይ ፡ ስሙ ፡ በህየ ።
that you shall take some of the first of all the fruit of the ground, which you shall bring in from your land that Yahweh your God gives you. You shall put it in a basket, and shall go to the place which Yahweh your God shall choose to cause his name to dwell there.
26:3 ⧉ ⤴︎ וּבָאתָ֙ אֶל ־הַכֹּהֵ֔ן אֲשֶׁ֥ר יִהְיֶ֖ה בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֑ם וְאָמַרְתָּ֣ אֵלָ֗יו הִגַּ֤דְתִּי הַיּוֹם֙ לַיהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ כִּי ־בָ֙אתִי֙ אֶל ־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֧ע יְהֹוָ֛ה לַאֲבֹתֵ֖ינוּ לָ֥תֶת לָֽנוּ ׃
καὶ ἐλεύσῃ πρὸς τὸν ἱερέα ὃς ἐὰν ᾖ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτόν ἀναγγέλλω σήμερον κυρίῳ τῷ θεῷ μου ὅτι εἰσελήλυθα εἰς τὴν γῆν ἣν ὤμοσεν κύριος τοῖς πατράσιν ἡμῶν δοῦναι ἡμῖν
accedesque ad sacerdotem , qui fuerit in diebus illis , et dices ad eum : Profiteor hodie coram Domino Deo tuo , quod ingressus sum in terram , pro qua juravit patribus nostris , ut daret eam nobis .
ወትበውእ ፡ ኀበ ፡ ካህን ፡ ዘሀለወ ፡ በውእቶን ፡ መዋዕል ፡ ወትብሎ ፡ ኣየድዕ ፡ ዮም ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክየ ፡ እስመ ፡ በጻሕኩ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ መሐለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለአበዊነ ፡ ከመ ፡ የሀበናሃ ።
You shall come to the priest who shall be in those days, and tell him, “I profess today to Yahweh your God, that I have come to the land which Yahweh swore to our fathers to give us.”
26:4 ⧉ ⤴︎ וְלָקַ֧ח הַכֹּהֵ֛ן הַטֶּ֖נֶא מִיָּדֶ֑ךָ וְהִ֨נִּיח֔וֹ לִפְנֵ֕י מִזְבַּ֖ח יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ ׃
καὶ λήμψεται ὁ ἱερεὺς τὸν κάρταλλον ἐκ τῶν χειρῶν σου καὶ θήσει αὐτὸν ἀπέναντι τοῦ θυσιαστηρίου κυρίου τοῦ θεοῦ σου
Suscipiensque sacerdos cartallum de manu tua , ponet ante altare Domini Dei tui :
ወይነሥኦ ፡ ካህን ፡ ለውእቱ ፡ ሙዳየ ፡ ቀርጠሎን ፡ እምውስተ ፡ እደዊከ ፡ ወያነብሮ ፡ ውስተ ፡ ምሥዋዑ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክከ ።
The priest shall take the basket out of your hand, and set it down before Yahweh your God’s altar.
26:5 ⧉ ⤴︎ וְעָנִ֨יתָ וְאָמַרְתָּ֜ לִפְנֵ֣י ׀ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ אֲרַמִּי֙ אֹבֵ֣ד אָבִ֔י וַיֵּ֣רֶד מִצְרַ֔יְמָה וַיָּ֥גׇר שָׁ֖ם בִּמְתֵ֣י מְעָ֑ט וַֽיְהִי ־שָׁ֕ם לְג֥וֹי גָּד֖וֹל עָצ֥וּם וָרָֽב ׃
καὶ ἀποκριθήσῃ καὶ ἐρεῖς ἔναντι κυρίου τοῦ θεοῦ σου Συρίαν ἀπέβαλεν ὁ πατήρ μου καὶ κατέβη εἰς Αἴγυπτον καὶ παρῴκησεν ἐκεῖ ἐν ἀριθμῷ βραχεῖ καὶ ἐγένετο ἐκεῖ εἰς ἔθνος μέγα καὶ πλῆθος πολὺ καὶ μέγα
et loqueris in conspectu Domini Dei tui : Syrus persequebatur patrem meum , qui descendit in Aegyptum , et ibi peregrinatus est in paucissimo numero : crevitque in gentem magnam ac robustam et infinitae multitudinis .
ወትብል ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ አቡየ ፡ ወፅአ ፡ እምነ ፡ ሶርያ ፡ ወወረደ ፡ ውስተ ፡ ግብጽ ፡ ወነበረ ፡ ህየ ፡ እንዘ ፡ ውሑዳን ፡ እሙንቱ ፡ ኍለቊሆሙ ፡ ወኮነ ፡ በህየ ፡ ሕዝበ ፡ ዐቢየ ፡ ወመልኡ ፡ ዐቢየ ፡ ወበዝኁ ።
You shall answer and say before Yahweh your God, “My father was a Syrian ready to perish. He went down into Egypt, and lived there, few in number. There he became a great, mighty, and populous nation.
26:6 ⧉ ⤴︎ וַיָּרֵ֧עוּ אֹתָ֛נוּ הַמִּצְרִ֖ים וַיְעַנּ֑וּנוּ וַיִּתְּנ֥וּ עָלֵ֖ינוּ עֲבֹדָ֥ה קָשָֽׁה ׃
καὶ ἐκάκωσαν ἡμᾶς οἱ Αἰγύπτιοι καὶ ἐταπείνωσαν ἡμᾶς καὶ ἐπέθηκαν ἡμῖν ἔργα σκληρά
Afflixeruntque nos Aegyptii , et persecuti sunt , imponentes onera gravissima :
ወሣቀዩነ ፡ ግብጽ ፡ ወአሕመሙነ ፡ ወአግበሩነ ፡ ዕፁበ ፡ ግብረ ።
The Egyptians mistreated us, afflicted us, and imposed hard labor on us.
26:7 ⧉ ⤴︎ וַנִּצְעַ֕ק אֶל ־יְהֹוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֲבֹתֵ֑ינוּ וַיִּשְׁמַ֤ע יְהֹוָה֙ אֶת ־קֹלֵ֔נוּ וַיַּ֧רְא אֶת ־עׇנְיֵ֛נוּ וְאֶת ־עֲמָלֵ֖נוּ וְאֶֽת ־לַחֲצֵֽנוּ ׃
καὶ ἀνεβοήσαμεν πρὸς κύριον τὸν θεὸν τῶν πατέρων ἡμῶν καὶ εἰσήκουσεν κύριος τῆς φωνῆς ἡμῶν καὶ εἶδεν τὴν ταπείνωσιν ἡμῶν καὶ τὸν μόχθον ἡμῶν καὶ τὸν θλιμμὸν ἡμῶν
et clamavimus ad Dominum Deum patrum nostrorum : qui exaudivit nos , et respexit humilitatem nostram , et laborem , atque angustiam :
ወጸራኅነ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላከ ፡ አበዊነ ፡ ወሰምዐ ፡ እግዚአብሔር ፡ ቃለነ ፡ ወርእየ ፡ ሕማመነ ፡ ወሥራሐነ ፡ ወሥቃየነ ፡ ርእየ ፡ እግዚአብሔር ።
Then we cried to Yahweh, the God of our fathers. Yahweh heard our voice, and saw our affliction, our toil, and our oppression.
26:8 ⧉ ⤴︎ וַיּוֹצִאֵ֤נוּ יְהֹוָה֙ מִמִּצְרַ֔יִם בְּיָ֤ד חֲזָקָה֙ וּבִזְרֹ֣עַ נְטוּיָ֔ה וּבְמֹרָ֖א גָּדֹ֑ל וּבְאֹת֖וֹת וּבְמֹפְתִֽים ׃
καὶ ἐξήγαγεν ἡμᾶς κύριος ἐξ Αἰγύπτου αὐτὸς ἐν ἰσχύι μεγάλῃ καὶ ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι αὐτοῦ τῷ ὑψηλῷ καὶ ἐν ὁράμασιν μεγάλοις καὶ ἐν σημείοις καὶ ἐν τέρασιν
et eduxit nos de Aegypto in manu forti , et brachio extento , in ingenti pavore , in signis atque portentis :
ወአውፅአነ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሊሁ ፡ እምነ ፡ ምድረ ፡ ግብጽ ፡ በእድ ፡ ጽንዕት ፡ ወበመዝራዕት ፡ ልዑል ፡ ወበዐቢይ ፡ ግርማ ፡ ወበዐቢይ ፡ ተአምር ፡ ወበመድምም ።
Yahweh brought us out of Egypt with a mighty hand, with an outstretched arm, with great terror, with signs, and with wonders;
26:9 ⧉ ⤴︎ וַיְבִאֵ֖נוּ אֶל ־הַמָּק֣וֹם הַזֶּ֑ה וַיִּתֶּן ־לָ֙נוּ֙ אֶת ־הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֔את אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָֽשׁ ׃
καὶ εἰσήγαγεν ἡμᾶς εἰς τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἔδωκεν ἡμῖν τὴν γῆν ταύτην γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι
et introduxit ad locum istum , et tradidit nobis terram lacte et melle manantem .
ወአብአነ ፡ ውስተ ፡ ዝንቱ ፡ መካን ፡ ወወሀበናሃ ፡ ለዛቲ ፡ ምድር ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ትውሕዝ ፡ ሐሊበ ፡ ወመዓረ ።
and he has brought us into this place, and has given us this land, a land flowing with milk and honey.
26:10 ⧉ ⤴︎ וְעַתָּ֗ה הִנֵּ֤ה הֵבֵ֙אתִי֙ אֶת ־רֵאשִׁית֙ פְּרִ֣י הָאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר ־נָתַ֥תָּה לִּ֖י יְהֹוָ֑ה וְהִנַּחְתּ֗וֹ לִפְנֵי֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ וְהִֽשְׁתַּחֲוִ֔יתָ לִפְנֵ֖י יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ ׃
καὶ νῦν ἰδοὺ ἐνήνοχα τὴν ἀπαρχὴν τῶν γενημάτων τῆς γῆς ἧς ἔδωκάς μοι κύριε γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι καὶ ἀφήσεις αὐτὰ ἀπέναντι κυρίου τοῦ θεοῦ σου καὶ προσκυνήσεις ἐκεῖ ἔναντι κυρίου τοῦ θεοῦ σου
Et idcirco nunc offero primitias frugum terrae , quam Dominus dedit mihi . Et dimittes eas in conspectu Domini Dei tui , et adorato Domino Deo tuo .
ወይእዜኒ ፡ አምጻእኩ ፡ ቀዳሜ ፡ እክለ ፡ ምድርየ ፡ እንተ ፡ ወሀበኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ትውሕዝ ፡ ሐሊበ ፡ ወመዓረ ፡ ወትሰግድ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ።
Now, behold, I have brought the first of the fruit of the ground, which you, Yahweh, have given me.” You shall set it down before Yahweh your God, and worship before Yahweh your God.
26:11 ⧉ ⤴︎ וְשָׂמַחְתָּ֣ בְכׇל ־הַטּ֗וֹב אֲשֶׁ֧ר נָֽתַן ־לְךָ֛ יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ וּלְבֵיתֶ֑ךָ אַתָּה֙ וְהַלֵּוִ֔י וְהַגֵּ֖ר אֲשֶׁ֥ר בְּקִרְבֶּֽךָ ׃ {ס}
καὶ εὐφρανθήσῃ ἐν πᾶσιν τοῖς ἀγαθοῖς οἷς ἔδωκέν σοι κύριος ὁ θεός σου καὶ τῇ οἰκίᾳ σου σὺ καὶ ὁ Λευίτης καὶ ὁ προσήλυτος ὁ ἐν σοί
Et epulaberis in omnibus bonis , quae Dominus Deus tuus dederit tibi et domui tuae , tu et Levites , et advena qui tecum est .
ወትትፌሣሕ ፡ በኵሉ ፡ በረከት ፡ ዘወሀበከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ አንተ ፡ ወቤትከ ፡ ወሌዋዊኒ ፡ ወግዩርኒ ፡ ዘኀቤከ ።
You shall rejoice in all the good which Yahweh your God has given to you, and to your house, you, and the Levite, and the foreigner who is among you.
26:12 ⧉ ⤴︎ כִּ֣י תְכַלֶּ֞ה לַ֠עְשֵׂ֠ר אֶת ־כׇּל ־מַעְשַׂ֧ר תְּבוּאָתְךָ֛ בַּשָּׁנָ֥ה הַשְּׁלִישִׁ֖ת שְׁנַ֣ת הַֽמַּעֲשֵׂ֑ר וְנָתַתָּ֣ה לַלֵּוִ֗י לַגֵּר֙ לַיָּת֣וֹם וְלָֽאַלְמָנָ֔ה וְאָכְל֥וּ בִשְׁעָרֶ֖יךָ וְשָׂבֵֽעוּ ׃
ἐὰν δὲ συντελέσῃς ἀποδεκατῶσαι πᾶν τὸ ἐπιδέκατον τῶν γενημάτων τῆς γῆς σου ἐν τῷ ἔτει τῷ τρίτῳ τὸ δεύτερον ἐπιδέκατον δώσεις τῷ Λευίτῃ καὶ τῷ προσηλύτῳ καὶ τῷ ὀρφανῷ καὶ τῇ χήρᾳ καὶ φάγονται ἐν ταῖς πόλεσίν σου καὶ ἐμπλησθήσονται
Quando compleveris decimam cunctarum frugum tuarum , anno decimarum tertio , dabis Levitae , et advenae , et pupillo et viduae , ut comedant intra portas tuas , et saturentur :
ወእምከመ ፡ ፈጸምከ ፡ ዐሥሮተ ፡ ኵሉ ፡ ዐሥራት ፡ ዘእክለ ፡ ምድርከ ፡ በሣልስ ፡ ዓም ፡ እምዝ ፡ ዘአመ ፡ ዳግም ፡ ትዔሥር ፡ ትሁቦ ፡ ለሌዋዊ ፡ ወለግዩር ፡ ወለእጓለ ፡ ማውታ ፡ ወለእቤር ፡ ወይብልዕዎ ፡ በሀገርከ ፡ ወይጽገቡ ።
When you have finished tithing all the tithe of your increase in the third year, which is the year of tithing, then you shall give it to the Levite, to the foreigner, to the fatherless, and to the widow, that they may eat within your gates and be filled.
26:13 ⧉ ⤴︎ וְאָמַרְתָּ֡ לִפְנֵי֩ יְהֹוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ בִּעַ֧רְתִּי הַקֹּ֣דֶשׁ מִן ־הַבַּ֗יִת וְגַ֨ם נְתַתִּ֤יו לַלֵּוִי֙ וְלַגֵּר֙ לַיָּת֣וֹם וְלָאַלְמָנָ֔ה כְּכׇל ־מִצְוָתְךָ֖ אֲשֶׁ֣ר צִוִּיתָ֑נִי לֹֽא ־עָבַ֥רְתִּי מִמִּצְוֺתֶ֖יךָ וְלֹ֥א שָׁכָֽחְתִּי ׃
καὶ ἐρεῖς ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ σου ἐξεκάθαρα τὰ ἅγια ἐκ τῆς οἰκίας μου καὶ ἔδωκα αὐτὰ τῷ Λευίτῃ καὶ τῷ προσηλύτῳ καὶ τῷ ὀρφανῷ καὶ τῇ χήρᾳ κατὰ πάσας τὰς ἐντολάς ἃς ἐνετείλω μοι οὐ παρῆλθον τὴν ἐντολήν σου καὶ οὐκ ἐπελαθόμην
loquerisque in conspectu Domini Deo tui : Abstuli quod sanctificatum est de domo mea , et dedi illud Levitae et advenae , et pupillo ac viduae , sicut jussisti mihi : non praeterivi mandata tua , nec sum oblitus imperii tui .
ወትብል ፡ በቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ አንጻሕኩ ፡ ዘይቄድስ ፡ ለከ ፡ እምነ ፡ ቤትየ ፡ ወወሀብክዎ ፡ ለሌዋዊ ፡ ወለግዩር ፡ ወለእጓለ ፡ ማውታ ፡ ወለእቤር ፡ በከመ ፡ ኵሉ ፡ ትእዛዝከ ፡ ዘአዘዝከኒ ፡ ኢተዐደውኩ ፡ ትእዛዘከ ፡ ወኢረሳዕኩ ።
You shall say before Yahweh your God, “I have put away the holy things out of my house, and also have given them to the Levite, to the foreigner, to the fatherless, and to the widow, according to all your commandment which you have commanded me. I have not transgressed any of your commandments, neither have I forgotten them.
26:14 ⧉ ⤴︎ לֹא ־אָכַ֨לְתִּי בְאֹנִ֜י מִמֶּ֗נּוּ וְלֹא ־בִעַ֤רְתִּי מִמֶּ֙נּוּ֙ בְּטָמֵ֔א וְלֹא ־נָתַ֥תִּי מִמֶּ֖נּוּ לְמֵ֑ת שָׁמַ֗עְתִּי בְּקוֹל֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהָ֔י עָשִׂ֕יתִי כְּכֹ֖ל אֲשֶׁ֥ר צִוִּיתָֽנִי ׃
καὶ οὐκ ἔφαγον ἐν ὀδύνῃ μου ἀπ’ αὐτῶν οὐκ ἐκάρπωσα ἀπ’ αὐτῶν εἰς ἀκάθαρτον οὐκ ἔδωκα ἀπ’ αὐτῶν τῷ τεθνηκότι ὑπήκουσα τῆς φωνῆς κυρίου τοῦ θεοῦ μου ἐποίησα καθὰ ἐνετείλω μοι
Non comedi ex eis in luctu meo , nec separavi ea in qualibet immunditia , nec expendi ex his quidquam in re funebri . Obedivi voci Domini Dei mei , et feci omnia sicut praecepisti mihi .
ወበሕማምየኒ ፡ ኢበላዕኩ ፡ እምኔሁ ፡ ወኢሦእኩ ፡ እምውስቴቱ ፡ ለርኩስ ፡ ወኢወደይኩ ፡ ውስተ ፡ በድን ፡ እምኔሁ ፡ ሰማዕኩ ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላኪየ ፡ ሰማዕኩ ፡ ዘአዘዘኒ ።
I have not eaten of it in my mourning, neither have I removed any of it while I was unclean, nor given of it for the dead. I have listened to Yahweh my God’s voice. I have done according to all that you have commanded me.
26:15 ⧉ ⤴︎ הַשְׁקִ֩יפָה֩ מִמְּע֨וֹן קׇדְשְׁךָ֜ מִן ־הַשָּׁמַ֗יִם וּבָרֵ֤ךְ אֶֽת ־עַמְּךָ֙ אֶת ־יִשְׂרָאֵ֔ל וְאֵת֙ הָאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תָּה לָ֑נוּ כַּאֲשֶׁ֤ר נִשְׁבַּ֙עְתָּ֙ לַאֲבֹתֵ֔ינוּ אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָֽשׁ ׃ {ס}
κάτιδε ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ ἁγίου σου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εὐλόγησον τὸν λαόν σου τὸν Ισραηλ καὶ τὴν γῆν ἣν ἔδωκας αὐτοῖς καθὰ ὤμοσας τοῖς πατράσιν ἡμῶν δοῦναι ἡμῖν γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι
Respice de sanctuario tuo , et de excelso caelorum habitaculo , et benedic populo tuo Israël , et terrae , quam dedisti nobis , sicut jurasti patribus nostris , terrae lacte et melle mananti .
ወነጽር ፡ እምነ ፡ ቤተ ፡ መቅደስከ ፡ እምነ ፡ ሰማይ ፡ ወባርክ ፡ ሕዝበከ ፡ እስራኤል ፡ ወምድረኒ ፡ እንተ ፡ ወሀብካሆሙ ፡ እንተ ፡ መሐልከ ፡ ለአበዊነ ፡ ከመ ፡ ተሀበነ ፡ ምድረ ፡ እንተ ፡ ትውሕዝ ፡ ሐሊበ ፡ ወመዓረ ።
Look down from your holy habitation, from heaven, and bless your people Israel, and the ground which you have given us, as you swore to our fathers, a land flowing with milk and honey.”
26:16 ⧉ ⤴︎ הַיּ֣וֹם הַזֶּ֗ה יְהֹוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ מְצַוְּךָ֧ לַעֲשׂ֛וֹת אֶת ־הַחֻקִּ֥ים הָאֵ֖לֶּה וְאֶת ־הַמִּשְׁפָּטִ֑ים וְשָׁמַרְתָּ֤ וְעָשִׂ֙יתָ֙ אוֹתָ֔ם בְּכׇל ־לְבָבְךָ֖ וּבְכׇל ־נַפְשֶֽׁךָ ׃
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ κύριος ὁ θεός σου ἐνετείλατό σοι ποιῆσαι πάντα τὰ δικαιώματα ταῦτα καὶ τὰ κρίματα καὶ φυλάξεσθε καὶ ποιήσετε αὐτὰ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς ὑμῶν
Hodie Dominus Deus tuus praecepit tibi ut facias mandata haec atque judicia : et custodias et impleas ex toto corde tuo , et ex tota anima tua .
በዛቲ ፡ ዕለት ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ አዘዘከ ፡ ከመ ፡ ትግበር ፡ ኵሎ ፡ ዘንተ ፡ ኵነኔ ፡ ወትዕቀብ ፡ ፍትሖ ፡ ወትግበሮ ፡ በኵሉ ፡ ልብከ ፡ ወበኵሉ ፡ ነፍስከ ፡
Today Yahweh your God commands you to do these statutes and ordinances. You shall therefore keep and do them with all your heart and with all your soul.
26:17 ⧉ ⤴︎ אֶת ־יְהֹוָ֥ה הֶאֱמַ֖רְתָּ הַיּ֑וֹם לִהְיוֹת֩ לְךָ֨ לֵֽאלֹהִ֜ים וְלָלֶ֣כֶת בִּדְרָכָ֗יו וְלִשְׁמֹ֨ר חֻקָּ֧יו וּמִצְוֺתָ֛יו וּמִשְׁפָּטָ֖יו וְלִשְׁמֹ֥עַ בְּקֹלֽוֹ ׃
τὸν θεὸν εἵλου σήμερον εἶναί σου θεὸν καὶ πορεύεσθαι ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ καὶ φυλάσσεσθαι τὰ δικαιώματα καὶ τὰ κρίματα αὐτοῦ καὶ ὑπακούειν τῆς φωνῆς αὐτοῦ
Dominum elegisti hodie , ut sit tibi Deus , et ambules in viis ejus , et custodias caeremonias illius , et mandata atque judicia , et obedias ejus imperio .
ታምልኮ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ወትሑር ፡ በፍናዊሁ ፡ ወትዕቀብ ፡ ፍትሖ ፡ ወኵነኔሁ ፡ ወትስማዕ ፡ ቃሎ ።
You have declared today that Yahweh is your God, and that you would walk in his ways, keep his statutes, his commandments, and his ordinances, and listen to his voice.
26:18 ⧉ ⤴︎ וַֽיהֹוָ֞ה הֶאֱמִֽירְךָ֣ הַיּ֗וֹם לִהְי֥וֹת לוֹ֙ לְעַ֣ם סְגֻלָּ֔ה כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּר ־לָ֑ךְ וְלִשְׁמֹ֖ר כׇּל ־מִצְוֺתָֽיו ׃
καὶ κύριος εἵλατό σε σήμερον γενέσθαι σε αὐτῷ λαὸν περιούσιον καθάπερ εἶπέν σοι φυλάσσειν πάσας τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ
Et Dominus elegit te hodie ut sis ei populus peculiaris , sicut locutus est tibi , et custodias omnia praecepta illius :
እስመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኀርየከ ፡ ዮም ፡ ትኩኖ ፡ ሕዝቦ ፡ ለርእሱ ፡ በከመ ፡ ይቤ ፡[ከመ ፡ ትዕቀብ ፡ ኵሎ ፡ ትእዛዞ ፤
Yahweh has declared today that you are a people for his own possession, as he has promised you, and that you should keep all his commandments.
26:19 ⧉ ⤴︎ וּֽלְתִתְּךָ֣ עֶלְי֗וֹן עַ֤ל כׇּל ־הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה לִתְהִלָּ֖ה וּלְשֵׁ֣ם וּלְתִפְאָ֑רֶת וְלִֽהְיֹתְךָ֧ עַם ־קָדֹ֛שׁ לַיהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבֵּֽר ׃ {פ}
καὶ εἶναί σε ὑπεράνω πάντων τῶν ἐθνῶν ὡς ἐποίησέν σε ὀνομαστὸν καὶ καύχημα καὶ δόξαστόν εἶναί σε λαὸν ἅγιον κυρίῳ τῷ θεῷ σου καθὼς ἐλάλησεν
et faciat te excelsiorem cunctis gentibus quas creavit , in laudem , et nomen , et gloriam suam : ut sis populus sanctus Domini Dei tui , sicut locutus est .
ወትኩን ፡ መልዕልተ ፡ ኵሉ ፡ አሕዛብ ፡ ወገብረ ፡ ለከ ፡ ስመ ፡ ዐቢየ ፡ ወምክሐ ፡ ወክብረ ፡ ከመ ፡ ትኩን ፡ ሕዝበ ፡ ቅዱሰ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ በከመ ፡ ይቤ ።]
He will make you high above all nations that he has made, in praise, in name, and in honor, and that you may be a holy people to Yahweh your God, as he has spoken.