詩篇 第 31 章｜4 種原文並排

לַמְנַצֵּ֗חַ מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד׃

εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τῷ Δαυιδ ἐκστάσεως

In finem. Psalmus David, pro extasi.

בְּךָֽ־יְהֹוָ֣ה חָ֭סִיתִי אַל־אֵב֣וֹשָׁה לְעוֹלָ֑ם בְּצִדְקָתְךָ֥ פַלְּטֵֽנִי׃

ἐπὶ σοί κύριε ἤλπισα μὴ καταισχυνθείην εἰς τὸν αἰῶνα ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ῥῦσαί με καὶ ἐξελοῦ με

In te, Domine, speravi ; non confundar in aeternum : in justitia tua libera me.

הַטֵּ֤ה אֵלַ֨י׀ אׇזְנְךָ֮ מְהֵרָ֢ה הַצִּ֫ילֵ֥נִי הֱיֵ֤ה לִ֨י׀ לְֽצוּר־מָ֭עוֹז לְבֵ֥ית מְצוּד֗וֹת לְהוֹשִׁיעֵֽנִי׃

κλῖνον πρός με τὸ οὖς σου τάχυνον τοῦ ἐξελέσθαι με γενοῦ μοι εἰς θεὸν ὑπερασπιστὴν καὶ εἰς οἶκον καταφυγῆς τοῦ σῶσαί με

Inclina ad me aurem tuam ; accelera ut eruas me. Esto mihi in Deum protectorem, et in domum refugii, ut salvum me facias :

כִּֽי־סַלְעִ֣י וּמְצוּדָתִ֣י אָ֑תָּה וּלְמַ֥עַן שִׁ֝מְךָ֗ תַּֽנְחֵ֥נִי וּֽתְנַהֲלֵֽנִי׃

ὅτι κραταίωμά μου καὶ καταφυγή μου εἶ σὺ καὶ ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου ὁδηγήσεις με καὶ διαθρέψεις με

quoniam fortitudo mea et refugium meum es tu ; et propter nomen tuum deduces me et enutries me.

תּוֹצִיאֵ֗נִי מֵרֶ֣שֶׁת ז֭וּ טָ֣מְנוּ לִ֑י כִּי־אַ֝תָּ֗ה מָעוּזִּֽי׃

ἐξάξεις με ἐκ παγίδος ταύτης ἧς ἔκρυψάν μοι ὅτι σὺ εἶ ὁ ὑπερασπιστής μου

Educes me de laqueo hoc quem absconderunt mihi, quoniam tu es protector meus.

בְּיָדְךָ֮ אַפְקִ֢יד ר֫וּחִ֥י פָּדִ֖יתָ אוֹתִ֥י יְהֹוָ֗ה אֵ֣ל אֱמֶֽת׃

εἰς χεῖράς σου παραθήσομαι τὸ πνεῦμά μου ἐλυτρώσω με κύριε ὁ θεὸς τῆς ἀληθείας

In manus tuas commendo spiritum meum ; redemisti me, Domine Deus veritatis.

שָׂנֵ֗אתִי הַשֹּׁמְרִ֥ים הַבְלֵי־שָׁ֑וְא וַ֝אֲנִ֗י אֶל־יְהֹוָ֥ה בָּטָֽחְתִּי׃

ἐμίσησας τοὺς διαφυλάσσοντας ματαιότητας διὰ κενῆς ἐγὼ δὲ ἐπὶ τῷ κυρίῳ ἤλπισα

Odisti observantes vanitates supervacue ; ego autem in Domino speravi.

אָגִ֥ילָה וְאֶשְׂמְחָ֗ה בְּחַ֫סְדֶּ֥ךָ אֲשֶׁ֣ר רָ֭אִיתָ אֶת־עׇנְיִ֑י יָ֝דַ֗עְתָּ בְּצָר֥וֹת נַפְשִֽׁי׃

ἀγαλλιάσομαι καὶ εὐφρανθήσομαι ἐπὶ τῷ ἐλέει σου ὅτι ἐπεῖδες τὴν ταπείνωσίν μου ἔσωσας ἐκ τῶν ἀναγκῶν τὴν ψυχήν μου

Exsultabo, et laetabor in misericordia tua, quoniam respexisti humilitatem meam ; salvasti de necessitatibus animam meam.

וְלֹ֣א הִ֭סְגַּרְתַּנִי בְּיַד־אוֹיֵ֑ב הֶעֱמַ֖דְתָּ בַמֶּרְחָ֣ב רַגְלָֽי׃

καὶ οὐ συνέκλεισάς με εἰς χεῖρας ἐχθροῦ ἔστησας ἐν εὐρυχώρῳ τοὺς πόδας μου

Nec conclusisti me in manibus inimici : statuisti in loco spatioso pedes meos.

חׇנֵּ֥נִי יְהֹוָה֮ כִּ֤י צַ֫ר־לִ֥י עָשְׁשָׁ֖ה בְכַ֥עַס עֵינִ֗י נַפְשִׁ֥י וּבִטְנִֽי׃

ἐλέησόν με κύριε ὅτι θλίβομαι ἐταράχθη ἐν θυμῷ ὁ ὀφθαλμός μου ἡ ψυχή μου καὶ ἡ γαστήρ μου

Miserere mei, Domine, quoniam tribulor ; conturbatus est in ira oculus meus, anima mea, et venter meus.

כִּ֤י כָל֪וּ בְיָג֡וֹן חַיַּי֮ וּשְׁנוֹתַ֢י בַּאֲנָ֫חָ֥ה כָּשַׁ֣ל בַּעֲוֺנִ֣י כֹחִ֑י וַעֲצָמַ֥י עָשֵֽׁשׁוּ׃

ὅτι ἐξέλιπεν ἐν ὀδύνῃ ἡ ζωή μου καὶ τὰ ἔτη μου ἐν στεναγμοῖς ἠσθένησεν ἐν πτωχείᾳ ἡ ἰσχύς μου καὶ τὰ ὀστᾶ μου ἐταράχθησαν

Quoniam defecit in dolore vita mea, et anni mei in gemitibus. Infirmata est in paupertate virtus mea, et ossa mea conturbata sunt.

מִכׇּל־צֹרְרַ֨י הָיִ֪יתִי חֶרְפָּ֡ה וְלִ֥שְׁכֵנַ֨י׀ מְאֹד֮ וּפַ֢חַד לִֽמְיֻדָּ֫עָ֥י רֹאַ֥י בַּח֑וּץ נָדְד֥וּ מִמֶּֽנִּי׃

παρὰ πάντας τοὺς ἐχθρούς μου ἐγενήθην ὄνειδος καὶ τοῖς γείτοσίν μου σφόδρα καὶ φόβος τοῖς γνωστοῖς μου οἱ θεωροῦντές με ἔξω ἔφυγον ἀπ’ ἐμοῦ

Super omnes inimicos meos factus sum opprobrium, et vicinis meis valde, et timor notis meis ; qui videbant me foras fugerunt a me.

נִ֭שְׁכַּחְתִּי כְּמֵ֣ת מִלֵּ֑ב הָ֝יִ֗יתִי כִּכְלִ֥י אֹבֵֽד׃

ἐπελήσθην ὡσεὶ νεκρὸς ἀπὸ καρδίας ἐγενήθην ὡσεὶ σκεῦος ἀπολωλός

Oblivioni datus sum, tamquam mortuus a corde ; factus sum tamquam vas perditum :

כִּ֤י שָׁמַ֨עְתִּי׀ דִּבַּ֥ת רַבִּים֮ מָג֢וֹר מִסָּ֫בִ֥יב בְּהִוָּסְדָ֣ם יַ֣חַד עָלַ֑י לָקַ֖חַת נַפְשִׁ֣י זָמָֽמוּ׃

ὅτι ἤκουσα ψόγον πολλῶν παροικούντων κυκλόθεν ἐν τῷ ἐπισυναχθῆναι αὐτοὺς ἅμα ἐπ’ ἐμὲ τοῦ λαβεῖν τὴν ψυχήν μου ἐβουλεύσαντο

quoniam audivi vituperationem multorum commorantium in circuitu. In eo dum convenirent simul adversum me, accipere animam meam consiliati sunt.

መዝሙር ፡ ዘዳዊት ፡ ዘበተደሞ ፡ ከመዘ ፡ ውእቱ ፡ በካልእ ። ኪየከ ፡ ተወከልኩ ፡ እግዚኦ ፡ ወኢይትኀፈር ፡ ለዓለም ፤ ወበጽድቅከ ፡ አንግፈኒ ፡ ወባልሐኒ ።

וַאֲנִ֤י׀ עָלֶ֣יךָ בָטַ֣חְתִּי יְהֹוָ֑ה אָ֝מַ֗רְתִּי אֱלֹהַ֥י אָֽתָּה׃

ἐγὼ δὲ ἐπὶ σὲ ἤλπισα κύριε εἶπα σὺ εἶ ὁ θεός μου

Ego autem in te speravi, Domine ; dixi : Deus meus es tu ;

አፅምእ ፡ እዝነከ ፡ ኀቤየ ፡ ወፍጡነ ፡ አድኅነኒ ።

בְּיָדְךָ֥ עִתֹּתָ֑י הַצִּ֘ילֵ֤נִי מִיַּד־א֝וֹיְבַ֗י וּמֵֽרֹדְפָֽי׃

ἐν ταῖς χερσίν σου οἱ καιροί μου ῥῦσαί με ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν μου καὶ ἐκ τῶν καταδιωκόντων με

in manibus tuis sortes meae : eripe me de manu inimicorum meorum, et a persequentibus me.

ኩነኒ ፡ አምላኪየ ፡ ወመድኀንየ ፤ ወቤተ ፡ ጸወንየ ፡ ከመ ፡ ታድኅነኒ ፡

הָאִ֣ירָה פָ֭נֶיךָ עַל־עַבְדֶּ֑ךָ ה֖וֹשִׁיעֵ֣נִי בְחַסְדֶּֽךָ׃

ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου σῶσόν με ἐν τῷ ἐλέει σου

Illustra faciem tuam super servum tuum ; salvum me fac in misericordia tua.

እስመ ፡ ኀይልየ ፡ ወጸወንየ ፡ አንተ ፤ ወበእንተ ፡ ስምከ ፡ ምርሐኒ ፡ ወሴስየኒ ።

יְֽהֹוָ֗ה אַל־אֵ֭בוֹשָׁה כִּ֣י קְרָאתִ֑יךָ יֵבֹ֥שׁוּ רְ֝שָׁעִ֗ים יִדְּמ֥וּ לִשְׁאֽוֹל׃

κύριε μὴ καταισχυνθείην ὅτι ἐπεκαλεσάμην σε αἰσχυνθείησαν οἱ ἀσεβεῖς καὶ καταχθείησαν εἰς ᾅδου

Domine, non confundar, quoniam invocavi te. Erubescant impii, et deducantur in infernum ;

ወአውፅእኒ ፡ እምዛቲ ፡ መሥገርት ፡ እንተ ፡ ኀብኡ ፡ ሊተ ፤ እስመ ፡ አንተ ፡ ረዳእየ ፡ እግዚኦ ።

תֵּ֥אָלַ֗מְנָה שִׂפְתֵ֫י־שָׁ֥קֶר הַדֹּבְר֖וֹת עַל־צַדִּ֥יק עָתָ֗ק בְּגַאֲוָ֥ה וָבֽוּז׃

ἄλαλα γενηθήτω τὰ χείλη τὰ δόλια τὰ λαλοῦντα κατὰ τοῦ δικαίου ἀνομίαν ἐν ὑπερηφανίᾳ καὶ ἐξουδενώσει

muta fiant labia dolosa, quae loquuntur adversus justum iniquitatem, in superbia, et in abusione.

ውስተ ፡ እዴከ ፡ ኣምኀፅን ፡ ነፍስየ ፤ ቤዝወኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላከ ፡ ጽድቅ ።

מָ֤ה רַֽב־טוּבְךָ֮ אֲשֶׁר־צָפַ֢נְתָּ לִּירֵ֫אֶ֥יךָ פָּ֭עַלְתָּ לַחֹסִ֣ים בָּ֑ךְ נֶ֝֗גֶד בְּנֵ֣י אָדָֽם׃

ὡς πολὺ τὸ πλῆθος τῆς χρηστότητός σου κύριε ἧς ἔκρυψας τοῖς φοβουμένοις σε ἐξειργάσω τοῖς ἐλπίζουσιν ἐπὶ σὲ ἐναντίον τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώπων

Quam magna multitudo dulcedinis tuae, Domine, quam abscondisti timentibus te ; perfecisti eis qui sperant in te in conspectu filiorum hominum !

ጸላእከ ፡ እግዚኦ ፡ ኵሎ ፡ ዘየዐቅብ ፡ ከንቶ ፡ ለዝሉፉ ፤

תַּסְתִּירֵ֤ם׀ בְּסֵ֥תֶר פָּנֶיךָ֮ מֵרֻכְסֵ֫י־אִ֥ישׁ תִּצְפְּנֵ֥ם בְּסֻכָּ֗ה מֵרִ֥יב לְשֹׁנֽוֹת׃

κατακρύψεις αὐτοὺς ἐν ἀποκρύφῳ τοῦ προσώπου σου ἀπὸ ταραχῆς ἀνθρώπων σκεπάσεις αὐτοὺς ἐν σκηνῇ ἀπὸ ἀντιλογίας γλωσσῶν

Abscondes eos in abscondito faciei tuae a conturbatione hominum ; proteges eos in tabernaculo tuo, a contradictione linguarum.

ወአንሰ ፡ በእግዚአብሔር ፡ እወከልኩ ። እትፌሣሕ ፡ ወእትሐሠይ ፡ በአድኅኖትከ ።

בָּר֥וּךְ יְהֹוָ֑ה כִּ֥י הִפְלִ֘יא־חַסְדּ֥וֹ לִ֝֗י בְּעִ֣יר מָצֽוֹר׃

εὐλογητὸς κύριος ὅτι ἐθαυμάστωσεν τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐν πόλει περιοχῆς

Benedictus Dominus, quoniam mirificavit misericordiam suam mihi in civitate munita.

እስመ ፡ ርኢከኒ ፡ በሕማምየ ፤ ወአድኀንካ ፡ እምንዳቤሃ ፡ ለነፍስየ ።

וַאֲנִ֤י׀ אָ֘מַ֤רְתִּי בְחׇפְזִ֗י נִגְרַזְתִּי֮ מִנֶּ֢גֶד עֵ֫ינֶ֥יךָ אָכֵ֗ן שָׁ֭מַעְתָּ ק֥וֹל תַּחֲנוּנַ֗י בְּשַׁוְּעִ֥י אֵלֶֽיךָ׃

ἐγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ ἐκστάσει μου ἀπέρριμμαι ἄρα ἀπὸ προσώπου τῶν ὀφθαλμῶν σου διὰ τοῦτο εἰσήκουσας τῆς φωνῆς τῆς δεήσεώς μου ἐν τῷ κεκραγέναι με πρὸς σέ

Ego autem dixi in excessu mentis meae : Projectus sum a facie oculorum tuorum : ideo exaudisti vocem orationis meae, dum clamarem ad te.

ወኢዘጋሕከኒ ፡ ውስተ ፡ እደ ፡ ፀርየ ። ወአቀምኮን ፡ ውስተ ፡ መርሕብ ፡ ለእገርየ ።

אֶ֥הֱב֥וּ אֶֽת־יְהֹוָ֗ה כׇּֽל־חֲסִ֫ידָ֥יו אֱ֭מוּנִים נֹצֵ֣ר יְהֹוָ֑ה וּמְשַׁלֵּ֥ם עַל־יֶ֝֗תֶר עֹשֵׂ֥ה גַאֲוָֽה׃

ἀγαπήσατε τὸν κύριον πάντες οἱ ὅσιοι αὐτοῦ ὅτι ἀληθείας ἐκζητεῖ κύριος καὶ ἀνταποδίδωσιν τοῖς περισσῶς ποιοῦσιν ὑπερηφανίαν

Diligite Dominum, omnes sancti ejus, quoniam veritatem requiret Dominus, et retribuet abundanter facientibus superbiam.

ተሣሀለኒ ፡ እግዚኦ ፡ እስመ ፡ ሐመምኩ ፤ ወተሀውከት ፡ እመዐት ፡ ዐይንየ ፡ ነፍስየኒ ፡ ወከርሥየኒ ።

חִ֭זְקוּ וְיַאֲמֵ֣ץ לְבַבְכֶ֑ם כׇּל־הַ֝מְיַחֲלִ֗ים לַֽיהֹוָֽה׃ {פ}

ἀνδρίζεσθε καὶ κραταιούσθω ἡ καρδία ὑμῶν πάντες οἱ ἐλπίζοντες ἐπὶ κύριον

Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Domino.

እስመ ፡ ኀልቀ ፡ በሕማም ፡ ሕይወትየ ፤ ወዐመትየኒ ፡ በገዐር ። ደክመ ፡ በተጽናስ ፡ ኀይልየ ፤ ወአንቀልቀለ ፡ ኵሉ ፡ አዕጽምትየ ። ተጸአልኩ ፡ በኀበ ፡ ኵሎሙ ፡ ጸላእትየ ፤ ወፈድፋደሰ ፡ በኀበ ፡ ጎርየ ፡ ግሩም ፡ ኮንክዎሙ ፡ ለአዝማድየ ። ወእለኒ ፡ ይሬእዩኒ ፡ አፍአ ፡ ይጐዩ ፡ እምኔየ ። ቀብጹኒ ፡ እምልብ ፡ ከመ ፡ ዘሞተ ፤ ወኮንኩ ፡ ከመ ፡ ንዋይ ፡ ዘተሐጕለ ። እስመ ፡ ሰማዕኩ ፡ ድምፀ ፡ ብዙኃን ፡ እለ ፡ ዐገቱኒ ፡ ዐውድየ ። ሶበ ፡ ተጋብኡ ፡ ኅቡረ ፡ ላዕሌየ ፤ ወተማከሩ ፡ ይምስጥዋ ፡ ለነፍስየ ። ወአንሰ ፡ ብከ ፡ ተወከልኩ ፡ እግዚኦ ፤ ወእቤለከ ፡ አምላኪየ ፡ አንተ ። ውስተ ፡ እዴከ ፡ ርስትየ ፤ አድኅነኒ ፡ እንእደ ፡ ፀርየ ፡ ወእምእለ ፡ ሮዱኒ ። አብርህ ፡ ገጸከ ፡ ላዕለ ፡ ገብርከ ፤ ወአድኅነኒ ፡ በእንተ ፡ ምሕረትከ ። ወኢይትኀፈር ፡ እግዚኦ ፡ እስመ ፡ ጸዋዕኩከ ፤ ለይትኀፈሩ ፡ ጽልሕዋን ፡ ወይረዱ ፡ ውስተ ፡ ሲኦል ። አሌሎን ፡ ለከናፍረ ፡ ጕሕሉት ፤ እለ ፡ ይነባ ፡ ዐመፃ ፡ ላዕለ ፡ ጻድቅ ፡ በትዕቢት ፡ ወበመንኖ ። ወበከመ ፡ ብዝኀ ፡ ምሕረትከ ፡ እግዚኦ ፡ ሰወርኮሙ ፡ ለእለ ፡ ይፈርሁከ ። ወአድኀንኮሙ ፡ ለእለ ፡ ይትዌከሉ ፡ ብከ ፤ በቅድመ ፡ ደቂቀ ፡ እጓለ ፡ እምሕያው ። ወተኀብኦሙ ፡ በጽላሎትከ ፡ እምሀከከ ፡ ሰብእ ፤ ወትከድኖሙ ፡ በመንጦላዕትከ ፡ እምባህለ ፡ ልሳን ። ይትባረክ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዘሰብሐ ፡ ምሕረቶ ፡ ላዕሌየ ፡ በብዝኀ ፡ ምንዳቤየ ። አንሰ ፡ እቤ ፡ ተገደፍኩኒ ፡ እንጋ ፡ እምቅድመ ፡ አዕይንቲከ ። በእንተዝ ፡ ሰምዐኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ቃለ ፡ ስእለትየ ፡ ዘጸራኅኩ ፡ ኀቤሁ ። አፍቅርዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ኵልክሙ ፡ ጻድቃኑ ። እስመ ፡ ጽድቀ ፡ የኀሥሥ ፡ እግዚአብሔር ፤ ወይትቤቀሎሙ ፡ ለእለ ፡ የኀሥሡ ፡ ትዕቢተ ፡ ፈድፋደ ። ተዐገሡ ፡ ወአጽንዑ ፡ ልበክሙ ፤ ኵልክሙ ፡ እለ ፡ ተወከልክሙ ፡ በእግዚአብሔር ።