民數記 第 32 章｜4 種原文並排

וּמִקְנֶ֣ה׀ רַ֗ב הָיָ֞ה לִבְנֵ֧י רְאוּבֵ֛ן וְלִבְנֵי־גָ֖ד עָצ֣וּם מְאֹ֑ד וַיִּרְא֞וּ אֶת־אֶ֤רֶץ יַעְזֵר֙ וְאֶת־אֶ֣רֶץ גִּלְעָ֔ד וְהִנֵּ֥ה הַמָּק֖וֹם מְק֥וֹם מִקְנֶֽה׃

καὶ κτήνη πλῆθος ἦν τοῖς υἱοῖς Ρουβην καὶ τοῖς υἱοῖς Γαδ πλῆθος σφόδρα καὶ εἶδον τὴν χώραν Ιαζηρ καὶ τὴν χώραν Γαλααδ καὶ ἦν ὁ τόπος τόπος κτήνεσιν

Filii autem Ruben et Gad habebant pecora multa, et erat illis in jumentis infinita substantia. Cumque vidissent Jazer et Galaad aptas animalibus alendis terras,

ወቦሙ ፡ ደቂቀ ፡ ሮቤል ፡ እንስሳ ፡ ብዙኀ ፡ ወደቂቀ ፡ ጋድ ፡ ብዙኀ ፡ ጥቀ ፡ ወፈድፋደ ፡ ወርእይዎ ፡ ለብሔረ ፡ ያዜር ፡ ወለብሔረ ፡ ገላአድ ፡ ከመ ፡ ብሔረ ፡ እንስሳ ፡ ብሔሩ ።

וַיָּבֹ֥אוּ בְנֵֽי־גָ֖ד וּבְנֵ֣י רְאוּבֵ֑ן וַיֹּאמְר֤וּ אֶל־מֹשֶׁה֙ וְאֶל־אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְאֶל־נְשִׂיאֵ֥י הָעֵדָ֖ה לֵאמֹֽר׃

καὶ προσελθόντες οἱ υἱοὶ Ρουβην καὶ οἱ υἱοὶ Γαδ εἶπαν πρὸς Μωυσῆν καὶ πρὸς Ελεαζαρ τὸν ἱερέα καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας τῆς συναγωγῆς λέγοντες

venerunt ad Moysen, et ad Elezarum sacerdotem, et principes multitudinis, atque dixerunt :

ወመጽኡ ፡ ደቂቀ ፡ ሮቤል ፡ ወደቂቀ ፡ ጋድ ፡ ወይቤልዎ ፡ ለሙሴ ፡ ወለእልዓዛር ፡ ካህን ፡ ወለመላእክተ ፡ ተዓይን ፡ እንዘ ፡ ይብሉ ፤

עֲטָר֤וֹת וְדִיבֹן֙ וְיַעְזֵ֣ר וְנִמְרָ֔ה וְחֶשְׁבּ֖וֹן וְאֶלְעָלֵ֑ה וּשְׂבָ֥ם וּנְב֖וֹ וּבְעֹֽן׃

Αταρωθ καὶ Δαιβων καὶ Ιαζηρ καὶ Ναμβρα καὶ Εσεβων καὶ Ελεαλη καὶ Σεβαμα καὶ Ναβαυ καὶ Βαιαν

Ataroth, et Dibon, et Jazer, et Nemra, Hesebon, et Eleale, et Saban, et Nebo, et Beon,

አጣሮት ፡ ወዴቦን ፡ ወያዜር ፡ ወነምራ ፡ ወሔሴቦን ፡ ወእልየሌ ፡ ወሴበማ ፡ ወናበው ፡ ወቤያን ፤

הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֨ר הִכָּ֤ה יְהֹוָה֙ לִפְנֵי֙ עֲדַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל אֶ֥רֶץ מִקְנֶ֖ה הִ֑וא וְלַֽעֲבָדֶ֖יךָ מִקְנֶֽה׃ {ס}

τὴν γῆν ἣν παρέδωκεν κύριος ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ισραηλ γῆ κτηνοτρόφος ἐστίν καὶ τοῖς παισίν σου κτήνη ὑπάρχει

terra, quam percussit Dominus in conspectu filiorum Israël, regio uberrima est ad pastum animalium : et nos servi tui habemus jumenta plurima,

ምድር ፡ እንተ ፡ ወሀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ ቅድሜሆሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ምድር ፡ ዘኖሎተ ፡ እንስሳ ፡ ይእቲ ፡ ወንሕነ ፡ አግብርቲከ ፡ ብዙኀ ፡ እንስሳ ፡ ብነ ።

וַיֹּאמְר֗וּ אִם־מָצָ֤אנוּ חֵן֙ בְּעֵינֶ֔יךָ יֻתַּ֞ן אֶת־הָאָ֧רֶץ הַזֹּ֛את לַעֲבָדֶ֖יךָ לַאֲחֻזָּ֑ה אַל־תַּעֲבִרֵ֖נוּ אֶת־הַיַּרְדֵּֽן׃

καὶ ἔλεγον εἰ εὕρομεν χάριν ἐνώπιόν σου δοθήτω ἡ γῆ αὕτη τοῖς οἰκέταις σου ἐν κατασχέσει καὶ μὴ διαβιβάσῃς ἡμᾶς τὸν Ιορδάνην

precamurque si invenimus gratiam coram te, ut des nobis famulis tuis eam in possessionem, nec facias nos transire Jordanem.

ወይቤልዎ ፡ ለእመ ፡ ረከብነ ፡ ሞገሰ ፡ ቅድሜከ ፡ ሀቦሙ ፡ ዛተ ፡ ምድረ ፡ ለአግብርቲከ ፡ መክፈልተነ ፡ ትኩነነ ፡ ወኢታዕድወነ ፡ ዮርዳንስ ።

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה לִבְנֵי־גָ֖ד וְלִבְנֵ֣י רְאוּבֵ֑ן הַאַֽחֵיכֶ֗ם יָבֹ֙אוּ֙ לַמִּלְחָמָ֔ה וְאַתֶּ֖ם תֵּ֥שְׁבוּ פֹֽה׃

καὶ εἶπεν Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς Γαδ καὶ τοῖς υἱοῖς Ρουβην οἱ ἀδελφοὶ ὑμῶν πορεύονται εἰς πόλεμον καὶ ὑμεῖς καθήσεσθε αὐτοῦ

Quibus respondit Moyses : Numquid fratres vestri ibunt ad pugnam, et vos hic sedebitis ?

ወይቤሎሙ ፡ ሙሴ ፡ ለደቂቀ ፡ ሮቤል ፡ ወለደቂቀ ፡ ጋድ ፡ አኀዊክሙ ፡ ሖሩ ፡ ይትቃተሉ ፡ ወአንትሙሰ ፡ ነበርክሙ ።

וְלָ֣מָּה (תנואון) [תְנִיא֔וּן] אֶת־לֵ֖ב בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל מֵֽעֲבֹר֙ אֶל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־נָתַ֥ן לָהֶ֖ם יְהֹוָֽה׃

καὶ ἵνα τί διαστρέφετε τὰς διανοίας τῶν υἱῶν Ισραηλ μὴ διαβῆναι εἰς τὴν γῆν ἣν κύριος δίδωσιν αὐτοῖς

cur subvertitis mentes filiorum Israël, ne transire audeant in locum, quem eis daturus est Dominus ?

ለምንት ፡ ትገፈትዑ ፡ ልቦሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ከመ ፡ ኢይሑሩ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ይሁቦሙ ፡ እግዚአብሔር ።

כֹּ֥ה עָשׂ֖וּ אֲבֹתֵיכֶ֑ם בְּשׇׁלְחִ֥י אֹתָ֛ם מִקָּדֵ֥שׁ בַּרְנֵ֖עַ לִרְא֥וֹת אֶת־הָאָֽרֶץ׃

οὐχ οὕτως ἐποίησαν οἱ πατέρες ὑμῶν ὅτε ἀπέστειλα αὐτοὺς ἐκ Καδης Βαρνη κατανοῆσαι τὴν γῆν

Nonne ita egerunt patres vestri, quando misi de Cadesbarne ad explorandam terram ?

አኮኑ ፡ ከመዝ ፡ ገብሩ ፡ አበዊክሙ ፡ አመ ፡ ፈነውክዎሙ ፡ እምነ ፡ ቃዴስ ፡ ከመ ፡ ይርአይዋ ፡ ለይእቲ ፡ ምድር ።

וַֽיַּעֲל֞וּ עַד־נַ֣חַל אֶשְׁכּ֗וֹל וַיִּרְאוּ֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ וַיָּנִ֕יאוּ אֶת־לֵ֖ב בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל לְבִלְתִּי־בֹא֙ אֶל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־נָתַ֥ן לָהֶ֖ם יְהֹוָֽה׃

καὶ ἀνέβησαν Φάραγγα βότρυος καὶ κατενόησαν τὴν γῆν καὶ ἀπέστησαν τὴν καρδίαν τῶν υἱῶν Ισραηλ ὅπως μὴ εἰσέλθωσιν εἰς τὴν γῆν ἣν ἔδωκεν κύριος αὐτοῖς

cumque venissent usque ad Vallem botri, lustrata omni regione, subverterunt cor filiorum Israël, ut non intrarent fines, quos eis Dominus dedit.

ወዐርጉ ፡ ኀበ ፡ ቈላተ ፡ ዐጽቅ ፡ ከመ ፡ ይነጽርዋ ፡ ለይእቲ ፡ ምድር ፡ ወሜጥዎ ፡ ለልቦሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ከመ ፡ ኢይባኡ ፡ ውስተ ፡ ይእቲ ፡ ምድር ፡ እ ንተ ፡ ይሁቦሙ ፡ እግዚአብሔር ።

וַיִּֽחַר־אַ֥ף יְהֹוָ֖ה בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וַיִּשָּׁבַ֖ע לֵאמֹֽר׃

καὶ ὠργίσθη θυμῷ κύριος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ὤμοσεν λέγων

Qui iratus juravit, dicens :

ወተምዕዐ ፡ መዐተ ፡ እግዚአብሔር ፡ በይእቲ ፡ ዕለት ፡ ወመሐለ ፡ እንዘ ፡ ይብል ፤

אִם־יִרְא֨וּ הָאֲנָשִׁ֜ים הָעֹלִ֣ים מִמִּצְרַ֗יִם מִבֶּ֨ן עֶשְׂרִ֤ים שָׁנָה֙ וָמַ֔עְלָה אֵ֚ת הָאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֛עְתִּי לְאַבְרָהָ֥ם לְיִצְחָ֖ק וּֽלְיַעֲקֹ֑ב כִּ֥י לֹא־מִלְא֖וּ אַחֲרָֽי׃

εἰ ὄψονται οἱ ἄνθρωποι οὗτοι οἱ ἀναβάντες ἐξ Αἰγύπτου ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω οἱ ἐπιστάμενοι τὸ κακὸν καὶ τὸ ἀγαθὸν τὴν γῆν ἣν ὤμοσα τῷ Αβρααμ καὶ Ισαακ καὶ Ιακωβ οὐ γὰρ συνεπηκολούθησαν ὀπίσω μου

Si videbunt homines isti, qui ascenderunt ex Aegypto a viginti annis et supra, terram, quam sub juramento pollicitus sum Abraham, Isaac, et Jacob : et noluerunt sequi me,

ከመ ፡ ኢይሬእይዋ ፡ እሉ ፡ ዕደው ፡ እለ ፡ ወፅኡ ፡ እምነ ፡ ግብጽ ፡ ዘእም፳ዓም ፡ ወላዕሉ ፡ እምኔሆሙ ፡ እለ ፡ ያአምርዋ ፡ ለሠናይት ፡ ወለእኪት ፡ ለምድር ፡ እንተ ፡ መሐለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለአብርሃም ፡ ወለይስሐቅ ፡ ወለያዕቆብ ፡ እስመ ፡ ኢተለው ፡ ድኅሬየ ፤

בִּלְתִּ֞י כָּלֵ֤ב בֶּן־יְפֻנֶּה֙ הַקְּנִזִּ֔י וִיהוֹשֻׁ֖עַ בִּן־נ֑וּן כִּ֥י מִלְא֖וּ אַחֲרֵ֥י יְהֹוָֽה׃

πλὴν Χαλεβ υἱὸς Ιεφοννη ὁ διακεχωρισμένος καὶ Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυη ὅτι συνεπηκολούθησεν ὀπίσω κυρίου

praeter Caleb filium Jephone Cenezaeum, et Josue filium Nun : isti impleverunt voluntatem meam.

እንበለ ፡ ካሌብ ፡ ወልደ ፡ ዬፎኒ ፡ ዘተፈልጠ ፡ ወዬሳዕ ፡ ወልደ ፡ ነዌ ፡ እስመ ፡ ተለው ፡ ድኅሬሁ ፡ ለእግዚአብሔር ።

וַיִּֽחַר־אַ֤ף יְהֹוָה֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וַיְנִעֵם֙ בַּמִּדְבָּ֔ר אַרְבָּעִ֖ים שָׁנָ֑ה עַד־תֹּם֙ כׇּל־הַדּ֔וֹר הָעֹשֶׂ֥ה הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֥י יְהֹוָֽה׃

καὶ ὠργίσθη θυμῷ κύριος ἐπὶ τὸν Ισραηλ καὶ κατερρόμβευσεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τεσσαράκοντα ἔτη ἕως ἐξανηλώθη πᾶσα ἡ γενεὰ οἱ ποιοῦντες τὰ πονηρὰ ἔναντι κυρίου

Iratusque Dominus adversum Israël, circumduxit eum per desertum quadraginta annis, donec consumeretur universa generatio, quae fecerat malum in conspectu ejus.

ወተምዕዐ ፡ መዐተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ላዕለ ፡ እስራኤል ፡ ወአዔሎሙ ፡ ውስተ ፡ ገዳም ፡ ፵ዓመ ፡ እስከ ፡ ጠፍኡ ፡ ኵሎሙ ፡ ይእቲ ፡ ትውልድ ፡ እለ ፡ ይገብሩ ፡ እኪተ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ።

וְהִנֵּ֣ה קַמְתֶּ֗ם תַּ֚חַת אֲבֹ֣תֵיכֶ֔ם תַּרְבּ֖וּת אֲנָשִׁ֣ים חַטָּאִ֑ים לִסְפּ֣וֹת ע֗וֹד עַ֛ל חֲר֥וֹן אַף־יְהֹוָ֖ה אֶל־יִשְׂרָאֵֽל׃

ἰδοὺ ἀνέστητε ἀντὶ τῶν πατέρων ὑμῶν σύστρεμμα ἀνθρώπων ἁμαρτωλῶν προσθεῖναι ἔτι ἐπὶ τὸν θυμὸν τῆς ὀργῆς κυρίου ἐπὶ Ισραηλ

Et ecce, inquit, vos surrexistis pro patribus vestris, incrementa et alumni hominum peccatorum, ut augeretis furorem Domini contra Israël.

ወናሁ ፡ ተንሣእክሙ ፡ ህየንተ ፡ አበዊክሙ ፡ በማዕሌተ ፡ ሰብእ ፡ ኃጥኣን ፡ ከመ ፡ ትወስኩ ፡ ዓዲ ፡ መዐተ ፡ ዲበ ፡ መዐቱ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ላዕለ ፡ እስራኤል ።

כִּ֤י תְשׁוּבֻן֙ מֵֽאַחֲרָ֔יו וְיָסַ֣ף ע֔וֹד לְהַנִּיח֖וֹ בַּמִּדְבָּ֑ר וְשִֽׁחַתֶּ֖ם לְכׇל־הָעָ֥ם הַזֶּֽה׃ {ס}

ὅτι ἀποστραφήσεσθε ἀπ’ αὐτοῦ προσθεῖναι ἔτι καταλιπεῖν αὐτὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ἀνομήσετε εἰς ὅλην τὴν συναγωγὴν ταύτην

Quod si nolueritis sequi eum, in solitudine populum derelinquet, et vos causa eritis necis omnium.

እስመ ፡ ኀደግምዎ ፡ ዓዲ ፡ ትደግሙ ፡ ኀዲጎቶ ፡ በገዳም ፡ ወትኤብሱ ፡ ላዕለ ፡ ኵላ ፡ ዛቲ ፡ ትዕይንት ።

וַיִּגְּשׁ֤וּ אֵלָיו֙ וַיֹּ֣אמְר֔וּ גִּדְרֹ֥ת צֹ֛אן נִבְנֶ֥ה לְמִקְנֵ֖נוּ פֹּ֑ה וְעָרִ֖ים לְטַפֵּֽנוּ׃

καὶ προσῆλθον αὐτῷ καὶ ἔλεγον ἐπαύλεις προβάτων οἰκοδομήσωμεν ὧδε τοῖς κτήνεσιν ἡμῶν καὶ πόλεις ταῖς ἀποσκευαῖς ἡμῶν

At illi prope accedentes, dixerunt : Caulas ovium fabricabimus, et stabula jumentorum, parvulis quoque nostris urbes munitas :

ወቀርቡ ፡ ኀቤሁ ፡ ወይቤልዎ ፡ ንንድቅ ፡ አዕጻዳተ ፡ አባግዕ ፡ ዝየ ፡ ለእንስሳነ ፡ ወአህጉረ ፡ ለንዋይነ ።

וַאֲנַ֜חְנוּ נֵחָלֵ֣ץ חֻשִׁ֗ים לִפְנֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל עַ֛ד אֲשֶׁ֥ר אִם־הֲבִֽיאֹנֻ֖ם אֶל־מְקוֹמָ֑ם וְיָשַׁ֤ב טַפֵּ֙נוּ֙ בְּעָרֵ֣י הַמִּבְצָ֔ר מִפְּנֵ֖י יֹשְׁבֵ֥י הָאָֽרֶץ׃

καὶ ἡμεῖς ἐνοπλισάμενοι προφυλακὴ πρότεροι τῶν υἱῶν Ισραηλ ἕως ἂν ἀγάγωμεν αὐτοὺς εἰς τὸν ἑαυτῶν τόπον καὶ κατοικήσει ἡ ἀποσκευὴ ἡμῶν ἐν πόλεσιν τετειχισμέναις διὰ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν

nos autem ipsi armati et accincti pergemus ad praelium ante filios Israël, donec introducamus eos ad loca sua. Parvuli nostri, et quidquid habere possumus, erunt in urbibus muratis, propter habitatorum insidias.

ወንሕነሰ ፡ ምስለ ፡ ንዋየ ፡ ሐቅልነ ፡ ፍጽመ ፡ ንሑር ፡ ቅድሜሆሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ እስከ ፡ ናበጽሖሙ ፡ ውስተ ፡ መካኖሙ ፡ ወይንበር ፡ ንዋይነ ፡ ውስተ ፡ አህጉር ፡ እለ ፡ ቦቶን ፡ ቀጽረ ፡ በእንተ ፡ ሰብአ ፡ ብሔር ።

לֹ֥א נָשׁ֖וּב אֶל־בָּתֵּ֑ינוּ עַ֗ד הִתְנַחֵל֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אִ֖ישׁ נַחֲלָתֽוֹ׃

οὐ μὴ ἀποστραφῶμεν εἰς τὰς οἰκίας ἡμῶν ἕως ἂν καταμερισθῶσιν οἱ υἱοὶ Ισραηλ ἕκαστος εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ

Non revertemur in domos nostras, usque dum possideant filii Israël haereditatem suam :

ወኢንገብእ ፡ ውስተ ፡ አብያቲነ ፡ እስከ ፡ ይትካፈሉ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ርስቶሙ ፡ ዘዘ ፡ ዚአሆሙ ።

כִּ֣י לֹ֤א נִנְחַל֙ אִתָּ֔ם מֵעֵ֥בֶר לַיַּרְדֵּ֖ן וָהָ֑לְאָה כִּ֣י בָ֤אָה נַחֲלָתֵ֙נוּ֙ אֵלֵ֔ינוּ מֵעֵ֥בֶר הַיַּרְדֵּ֖ן מִזְרָֽחָה׃ {פ}

καὶ οὐκέτι κληρονομήσωμεν ἐν αὐτοῖς ἀπὸ τοῦ πέραν τοῦ Ιορδάνου καὶ ἐπέκεινα ὅτι ἀπέχομεν τοὺς κλήρους ἡμῶν ἐν τῷ πέραν τοῦ Ιορδάνου ἐν ἀνατολαῖς

nec quidquam quaeremus trans Jordanem, quia jam habemus nostram possessionem in orientali ejus plaga.

ወኢንትካፈሎሙ ፡ እንከ ፡ እምነ ፡ ማዕዶተ ፡ ዮርዳንስ ፡ ወከሐክ ፡ እምኔሁ ፡ እስመ ፡ ነሣእነ ፡ ክፍለነ ፡ እምነ ፡ ማዕዶተ ፡ ዮርዳንስ ፡ ዘመንገለ ፡ ጽባሕ ።

וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵיהֶם֙ מֹשֶׁ֔ה אִֽם־תַּעֲשׂ֖וּן אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה אִם־תֵּחָ֥לְצ֛וּ לִפְנֵ֥י יְהֹוָ֖ה לַמִּלְחָמָֽה׃

καὶ εἶπεν πρὸς αὐτοὺς Μωυσῆς ἐὰν ποιήσητε κατὰ τὸ ῥῆμα τοῦτο ἐὰν ἐξοπλίσησθε ἔναντι κυρίου εἰς πόλεμον

Quibus Moyses ait : Si facitis quod promittitis, expediti pergite coram Domino ad pugnam :

ወይቤሎሙ ፡ ሙሴ ፡ ለእመ ፡ ገበርክሙ ፡ በከመ ፡ ትቤሉ ፡ ወሖርክሙ ፡ ምስለ ፡ ንዋየ ፡ ሐቅልክሙ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ውስተ ፡ ፀብእ ፤

וְעָבַ֨ר לָכֶ֧ם כׇּל־חָל֛וּץ אֶת־הַיַּרְדֵּ֖ן לִפְנֵ֣י יְהֹוָ֑ה עַ֧ד הוֹרִישׁ֛וֹ אֶת־אֹיְבָ֖יו מִפָּנָֽיו׃

καὶ παρελεύσεται ὑμῶν πᾶς ὁπλίτης τὸν Ιορδάνην ἔναντι κυρίου ἕως ἂν ἐκτριβῇ ὁ ἐχθρὸς αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ

et omnis vir bellator armatus Jordanem transeat, donec subvertat Dominus inimicos suos,

ወዐደውክሙ ፡ ኵልክሙ ፡ እለ ፡ ምስለ ፡ ንዋየ ፡ ሐቅልክሙ ፡ ዮርዳንስ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፤

וְנִכְבְּשָׁ֨ה הָאָ֜רֶץ לִפְנֵ֤י יְהֹוָה֙ וְאַחַ֣ר תָּשֻׁ֔בוּ וִהְיִיתֶ֧ם נְקִיִּ֛ם מֵיְהֹוָ֖ה וּמִיִּשְׂרָאֵ֑ל וְ֠הָיְתָ֠ה הָאָ֨רֶץ הַזֹּ֥את לָכֶ֛ם לַאֲחֻזָּ֖ה לִפְנֵ֥י יְהֹוָֽה׃

καὶ κατακυριευθῇ ἡ γῆ ἔναντι κυρίου καὶ μετὰ ταῦτα ἀποστραφήσεσθε καὶ ἔσεσθε ἀθῷοι ἔναντι κυρίου καὶ ἀπὸ Ισραηλ καὶ ἔσται ἡ γῆ αὕτη ὑμῖν ἐν κατασχέσει ἔναντι κυρίου

et subjiciatur ei omnis terra : tunc eritis inculpabiles apud Dominum et apud Israël, et obtinebitis regiones, quas vultis, coram Domino.

ወእምድኅረ ፡ ዝንቱ ፡ ትገብኡ ፡ ወንጹሓነ ፡ ትከውኑ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወእምነ ፡ እስራኤልኒ ፡ ወትከውን ፡ ለክሙ ፡ ዛቲ ፡ ምድር ፡ መክፈልተክሙ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ።

וְאִם־לֹ֤א תַעֲשׂוּן֙ כֵּ֔ן הִנֵּ֥ה חֲטָאתֶ֖ם לַיהֹוָ֑ה וּדְעוּ֙ חַטַּאתְכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר תִּמְצָ֖א אֶתְכֶֽם׃

ἐὰν δὲ μὴ ποιήσητε οὕτως ἁμαρτήσεσθε ἔναντι κυρίου καὶ γνώσεσθε τὴν ἁμαρτίαν ὑμῶν ὅταν ὑμᾶς καταλάβῃ τὰ κακά

Sin autem quod dicitis, non feceritis, nulli dubium est quin peccetis in Deum : et scitote quoniam peccatum vestrum apprehendet vos.

ወለእመሰ ፡ ኢገበርክሙ ፡ ከመዝ ፡ ትጌግዩ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወአመ ፡ ረከበተክሙ ፡ እኪት ፡ ተአምርዋ ፡ ለአበሳክሙ ።

בְּנֽוּ־לָכֶ֤ם עָרִים֙ לְטַפְּכֶ֔ם וּגְדֵרֹ֖ת לְצֹנַאֲכֶ֑ם וְהַיֹּצֵ֥א מִפִּיכֶ֖ם תַּעֲשֽׂוּ׃

καὶ οἰκοδομήσετε ὑμῖν αὐτοῖς πόλεις τῇ ἀποσκευῇ ὑμῶν καὶ ἐπαύλεις τοῖς κτήνεσιν ὑμῶν καὶ τὸ ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν ποιήσετε

Aedificate ergo urbes parvulis vestris, et caulas, et stabula ovibus ac jumentis : et quod polliciti estis, implete.

ወንድቁ ፡ ለክሙ ፡ አህጉረ ፡ ለንዋይክሙ ፡ ወአዕጻደተ ፡ ለእንስሳክሙ ፡ ወግበሩ ፡ በከመ ፡ ወፅአ ፡ እምነ ፡ አፉክሙ ።

וַיֹּ֤אמֶר בְּנֵי־גָד֙ וּבְנֵ֣י רְאוּבֵ֔ן אֶל־מֹשֶׁ֖ה לֵאמֹ֑ר עֲבָדֶ֣יךָ יַעֲשׂ֔וּ כַּאֲשֶׁ֥ר אֲדֹנִ֖י מְצַוֶּֽה׃

καὶ εἶπαν οἱ υἱοὶ Ρουβην καὶ οἱ υἱοὶ Γαδ πρὸς Μωυσῆν λέγοντες οἱ παῖδές σου ποιήσουσιν καθὰ ὁ κύριος ἡμῶν ἐντέλλεται

Dixeruntque filii Gad et Ruben ad Moysen : Servi tui sumus : faciemus quod jubet dominus noster.

ወይቤልዎ ፡ ደቂቀ ፡ ሮቤል ፡ ወደቂቀ ፡ ጋድ ፡ ለሙሴ ፡ ንሕነ ፡ አግብርቲከ ፡ ንገብር ፡ በከመ ፡ አዘዝከነ ፡ እግዚእ ።

טַפֵּ֣נוּ נָשֵׁ֔ינוּ מִקְנֵ֖נוּ וְכׇל־בְּהֶמְתֵּ֑נוּ יִֽהְיוּ־שָׁ֖ם בְּעָרֵ֥י הַגִּלְעָֽד׃

ἡ ἀποσκευὴ ἡμῶν καὶ αἱ γυναῖκες ἡμῶν καὶ πάντα τὰ κτήνη ἡμῶν ἔσονται ἐν ταῖς πόλεσιν Γαλααδ

Parvulos nostros, et mulieres, et pecora, ac jumenta relinquemus in urbibus Galaad :

ንዋይነ ፡ ወአንስቲያነ ፡ ይንበር ፡ ውስተ ፡ አህጉረ ፡ ገላአድ ፡ ወኵሉ ፡ እንስሳነ ።

וַעֲבָדֶ֨יךָ יַֽעַבְר֜וּ כׇּל־חֲל֥וּץ צָבָ֛א לִפְנֵ֥י יְהֹוָ֖ה לַמִּלְחָמָ֑ה כַּאֲשֶׁ֥ר אֲדֹנִ֖י דֹּבֵֽר׃

οἱ δὲ παῖδές σου παρελεύσονται πάντες ἐνωπλισμένοι καὶ ἐκτεταγμένοι ἔναντι κυρίου εἰς τὸν πόλεμον ὃν τρόπον ὁ κύριος λέγει

nos autem famuli tui omnes expediti pergemus ad bellum, sicut tu, domine, loqueris.

ወንሕነሰ ፡ ነሐውር ፡ ኵልነ ፡ ምስለ ፡ ንዋየ ፡ ሐቅልነ ፡ ተረስየነ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ውስተ ፡ ፀብእ ፡ በከመ ፡ ትቤለነ ፡ እግዚኦ ።

וַיְצַ֤ו לָהֶם֙ מֹשֶׁ֔ה אֵ֚ת אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְאֵ֖ת יְהוֹשֻׁ֣עַ בִּן־נ֑וּן וְאֶת־רָאשֵׁ֛י אֲב֥וֹת הַמַּטּ֖וֹת לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

καὶ συνέστησεν αὐτοῖς Μωυσῆς Ελεαζαρ τὸν ἱερέα καὶ Ἰησοῦν υἱὸν Ναυη καὶ τοὺς ἄρχοντας πατριῶν τῶν φυλῶν Ισραηλ

Praecepit ergo Moyses Eleazaro sacerdoti, et Josue filio Nun, et principibus familiarum per tribus Israël, et dixit ad eos :

ወሤመ ፡ ላዕሌሆሙ ፡ ሙሴ ፡ እልዓዛርሃ ፡ ካህነ ፡ ወኢየሱ ፡ ወልደ ፡ ነዌ ፡ ወመላእክተ ፡ አበዊሆሙ ፡ ለነገደ ፡ እስራኤል ።

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֲלֵהֶ֗ם אִם־יַעַבְר֣וּ בְנֵי־גָ֣ד וּבְנֵי־רְאוּבֵ֣ן׀אִ֠תְּכֶ֠ם אֶֽת־הַיַּרְדֵּ֞ן כׇּל־חָל֤וּץ לַמִּלְחָמָה֙ לִפְנֵ֣י יְהֹוָ֔ה וְנִכְבְּשָׁ֥ה הָאָ֖רֶץ לִפְנֵיכֶ֑ם וּנְתַתֶּ֥ם לָהֶ֛ם אֶת־אֶ֥רֶץ הַגִּלְעָ֖ד לַאֲחֻזָּֽה׃

καὶ εἶπεν πρὸς αὐτοὺς Μωυσῆς ἐὰν διαβῶσιν οἱ υἱοὶ Ρουβην καὶ οἱ υἱοὶ Γαδ μεθ’ ὑμῶν τὸν Ιορδάνην πᾶς ἐνωπλισμένος εἰς πόλεμον ἔναντι κυρίου καὶ κατακυριεύσητε τῆς γῆς ἀπέναντι ὑμῶν καὶ δώσετε αὐτοῖς τὴν γῆν Γαλααδ ἐν κατασχέσει

Si transierint filii Gad et filii Ruben vobiscum Jordanem omnes armati ad bellum coram Domino, et vobis fuerit terra subjecta, date eis Galaad in possessionem.

ወይቤሎሙ ፡ ሙሴ ፡ ለእመ ፡ ዐደው ፡ ምስሌክሙ ፡ ደቂቀ ፡ ሮቤል ፡ ወደቂቀ ፡ ጋድ ፡ ዮርዳንስ ፡ ኵሎሙ ፡ ምስለ ፡ ንዋየ ፡ ሐቅሎሙ ፡ ውስተ ፡ ፀብእ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ትነሥኡ ፡ ዛተ ፡ ምድረ ፡ እንተ ፡ ቅድሜክሙ ፡ ወትሁብዎሙ ፡ ሎሙ ፡ ገላአድ ፡ መክፈልቶሙ ።

וְאִם־לֹ֧א יַֽעַבְר֛וּ חֲלוּצִ֖ים אִתְּכֶ֑ם וְנֹֽאחֲז֥וּ בְתֹכְכֶ֖ם בְּאֶ֥רֶץ כְּנָֽעַן׃

ἐὰν δὲ μὴ διαβῶσιν ἐνωπλισμένοι μεθ’ ὑμῶν εἰς τὸν πόλεμον ἔναντι κυρίου καὶ διαβιβάσετε τὴν ἀποσκευὴν αὐτῶν καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν πρότερα ὑμῶν εἰς γῆν Χανααν καὶ συγκατακληρονομηθήσονται ἐν ὑμῖν ἐν τῇ γῇ Χανααν

Sin autem noluerint transire armati vobiscum in terram Chanaan, inter vos habitandi accipiant loca.

ወለእመሰ ፡ ኢዐደው ፡ ምስሌክሙ ፡ በንዋየ ፡ ሐቅሎሙ ፡ ውስተ ፡ ፀብእ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አግዕዙ ፡ ንዋዮሙ ፡ ወአንስቲያሆሙ ፡ ወእንስሳሆሙ ፡ ቅድሜክሙ ፡ ውስተ ፡ ምድረ ፡ ከናአን ።

וַיַּֽעֲנ֧וּ בְנֵי־גָ֛ד וּבְנֵ֥י רְאוּבֵ֖ן לֵאמֹ֑ר אֵת֩ אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר יְהֹוָ֛ה אֶל־עֲבָדֶ֖יךָ כֵּ֥ן נַעֲשֶֽׂה׃

καὶ ἀπεκρίθησαν οἱ υἱοὶ Ρουβην καὶ οἱ υἱοὶ Γαδ λέγοντες ὅσα ὁ κύριος λέγει τοῖς θεράπουσιν αὐτοῦ οὕτως ποιήσομεν

Responderuntque filii Gad et filii Ruben : Sicut locutus est Dominus servis suis, ita faciemus :

ወአውሥኡ ፡ ደቂቀ ፡ ሮቤል ፡ ወደቂቀ ፡ ጋድ ፡ ወይቤሉ ፡ ኵሎ ፡ ዘይቤለነ ፡ እግዚእነ ፡ ከማሁ ፡ ንገብር ፡ ንሕነ ።

נַ֣חְנוּ נַעֲבֹ֧ר חֲלוּצִ֛ים לִפְנֵ֥י יְהֹוָ֖ה אֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן וְאִתָּ֙נוּ֙ אֲחֻזַּ֣ת נַחֲלָתֵ֔נוּ מֵעֵ֖בֶר לַיַּרְדֵּֽן׃

ἡμεῖς διαβησόμεθα ἐνωπλισμένοι ἔναντι κυρίου εἰς γῆν Χανααν καὶ δώσετε τὴν κατάσχεσιν ἡμῖν ἐν τῷ πέραν τοῦ Ιορδάνου

ipsi armati pergemus coram Domino in terram Chanaan, et possessionem jam suscepisse nos confitemur trans Jordanem.

ነዐዱ ፡ በንዋየ ፡ ሐቅልነ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ ውስተ ፡ ምድረ ፡ ከናአን ፡ ወሀቡነ ፡ መክፈልተነ ፡ ውስተ ፡ ማዕዶተ ፡ ዮርዳንስ ።

וַיִּתֵּ֣ן לָהֶ֣ם׀מֹשֶׁ֡ה לִבְנֵי־גָד֩ וְלִבְנֵ֨י רְאוּבֵ֜ן וְלַחֲצִ֣י׀ שֵׁ֣בֶט׀ מְנַשֶּׁ֣ה בֶן־יוֹסֵ֗ף אֶת־מַמְלֶ֙כֶת֙ סִיחֹן֙ מֶ֣לֶךְ הָֽאֱמֹרִ֔י וְאֶ֨ת־מַמְלֶ֔כֶת ע֖וֹג מֶ֣לֶךְ הַבָּשָׁ֑ן הָאָ֗רֶץ לְעָרֶ֙יהָ֙ בִּגְבֻלֹ֔ת עָרֵ֥י הָאָ֖רֶץ סָבִֽיב׃

καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς Γαδ καὶ τοῖς υἱοῖς Ρουβην καὶ τῷ ἡμίσει φυλῆς Μανασση υἱῶν Ιωσηφ τὴν βασιλείαν Σηων βασιλέως Αμορραίων καὶ τὴν βασιλείαν Ωγ βασιλέως τῆς Βασαν τὴν γῆν καὶ τὰς πόλεις σὺν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς πόλεις τῆς γῆς κύκλῳ

Dedit itaque Moyses filiis Gad et Ruben, et dimidiae tribui Manasse filii Joseph, regnum Sehon regis Amorrhaei, et regnum Og regis Basan, et terram eorum cum urbibus suis per circuitum.

ወወሀቦሙ ፡ ሙሴ ፡ ለደቂቀ ፡ ጋድ ፡ ወለደቂቀ ፡ ሮቤል ፡ ወለመንፈቀ ፡ ነገደ ፡ ማናሴ ፡ ደቂቀ ፡ ዮሴፍ ፡ መንግሥተ ፡ ሴዎን ፡ ንጉሠ ፡ አሞሬዎን ፡ ወመንግሥተ ፡ አግ ፡ ንጉሠ ፡ ባሳን ፡ ምድሮሙ ፡ ወአህጉሪሆሙ ፡ ምስለ ፡ አድባሪሆሙ ፡ ወአህጉረ ፡ ዘውስተ ፡ ምድር ፡ ዘአውዶሙ ።

וַיִּבְנ֣וּ בְנֵי־גָ֔ד אֶת־דִּיבֹ֖ן וְאֶת־עֲטָרֹ֑ת וְאֵ֖ת עֲרֹעֵֽר׃

καὶ ᾠκοδόμησαν οἱ υἱοὶ Γαδ τὴν Δαιβων καὶ τὴν Αταρωθ καὶ τὴν Αροηρ

Igitur exstruxerunt filii Gad, Dibon, et Ataroth, et Aroër,

ወነደቁ ፡ ደቂቀ ፡ ጋድ ፡ ዴቦን ፡ ወአጣሮት ፡ ወአሮዔር ፤

וְאֶת־עַטְרֹ֥ת שׁוֹפָ֛ן וְאֶת־יַעְזֵ֖ר וְיׇגְבְּהָֽה׃

καὶ τὴν Σωφαρ καὶ τὴν Ιαζηρ καὶ ὕψωσαν αὐτὰς

et Etroth, et Sophan, et Jazer, et Jegbaa,

ወሶፋን ፡ ወያዜር ፤

וְאֶת־בֵּ֥ית נִמְרָ֖ה וְאֶת־בֵּ֣ית הָרָ֑ן עָרֵ֥י מִבְצָ֖ר וְגִדְרֹ֥ת צֹֽאן׃

καὶ τὴν Ναμβραν καὶ τὴν Βαιθαραν πόλεις ὀχυρὰς καὶ ἐπαύλεις προβάτων

et Bethnemra, et Betharan, urbes munitas, et caulas pecoribus suis.

ወነምራን ፡ ወቤታራን ፡ አህጉረ ፡ ጽኑዓተ ፡ ወአንኅዎን ፡ ወአዕጻዳተ ፡ አባግዕ ።

וּבְנֵ֤י רְאוּבֵן֙ בָּנ֔וּ אֶת־חֶשְׁבּ֖וֹן וְאֶת־אֶלְעָלֵ֑א וְאֵ֖ת קִרְיָתָֽיִם׃

καὶ οἱ υἱοὶ Ρουβην ᾠκοδόμησαν τὴν Εσεβων καὶ Ελεαλη καὶ Καριαθαιμ

Filii vero Ruben aedificaverunt Hesebon, et Eleale, et Cariathaim,

ወደቂቀ ፡ ሮቤል ፡ ነደቁ ፡ ሔሴቦን ፡ ወእልያሌ ፡ ወቀርያቴም ፤

וְאֶת־נְב֞וֹ וְאֶת־בַּ֧עַל מְע֛וֹן מֽוּסַבֹּ֥ת שֵׁ֖ם וְאֶת־שִׂבְמָ֑ה וַיִּקְרְא֣וּ בְשֵׁמֹ֔ת אֶת־שְׁמ֥וֹת הֶעָרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר בָּנֽוּ׃

καὶ τὴν Βεελμεων περικεκυκλωμένας καὶ τὴν Σεβαμα καὶ ἐπωνόμασαν κατὰ τὰ ὀνόματα αὐτῶν τὰ ὀνόματα τῶν πόλεων ἃς ᾠκοδόμησαν

et Nabo, et Baalmeon versis nominibus, Sabama quoque : imponentes vocabula urbibus, quas exstruxerunt.

ወቤዔልማዎን ፡ ወቀጽሮን ፡ ወሴባማ ፡ ወሰመይዎን ፡ በአስማቲሆን ፡ አስማተ ፡ አህጉር ፡ ዘነደቁ ።

וַיֵּ֨לְכ֜וּ בְּנֵ֨י מָכִ֧יר בֶּן־מְנַשֶּׁ֛ה גִּלְעָ֖דָה וַֽיִּלְכְּדֻ֑הָ וַיּ֖וֹרֶשׁ אֶת־הָאֱמֹרִ֥י אֲשֶׁר־בָּֽהּ׃

καὶ ἐπορεύθη υἱὸς Μαχιρ υἱοῦ Μανασση εἰς Γαλααδ καὶ ἔλαβεν αὐτὴν καὶ ἀπώλεσεν τὸν Αμορραῖον τὸν κατοικοῦντα ἐν αὐτῇ

Porro filii Machir filii Manasse, perrexerunt in Galaad, et vastaverunt eam interfecto Amorrhaeo habitatore ejus.

ወሖረ ፡ ወልደ ፡ ማኪር ፡ ወልደ ፡ ማናሴ ፡ ወነሥአ ፡ ገላአድ ፡ ወአጥፍኦሙ ፡ ለአሞሬዎን ፡ እለ ፡ ይነብሩ ፡ ውስቴታ ።

וַיִּתֵּ֤ן מֹשֶׁה֙ אֶת־הַגִּלְעָ֔ד לְמָכִ֖יר בֶּן־מְנַשֶּׁ֑ה וַיֵּ֖שֶׁב בָּֽהּ׃

καὶ ἔδωκεν Μωυσῆς τὴν Γαλααδ τῷ Μαχιρ υἱῷ Μανασση καὶ κατῴκησεν ἐκεῖ

Dedit ergo Moyses terram Galaad Machir filio Manasse, qui habitavit in ea.

ወወሀቦ ፡ ሙሴ ፡ ለማኪር ፡ ወልደ ፡ ማናሴ ፡ ገላአድ ፡ ወነበረ ፡ ውስቴታ ።

וְיָאִ֤יר בֶּן־מְנַשֶּׁה֙ הָלַ֔ךְ וַיִּלְכֹּ֖ד אֶת־חַוֺּתֵיהֶ֑ם וַיִּקְרָ֥א אֶתְהֶ֖ן חַוֺּ֥ת יָאִֽיר׃

καὶ Ιαϊρ ὁ τοῦ Μανασση ἐπορεύθη καὶ ἔλαβεν τὰς ἐπαύλεις αὐτῶν καὶ ἐπωνόμασεν αὐτὰς ἐπαύλεις Ιαϊρ

Jair autem filius Manasse abiit, et occupavit vicos ejus, quos appellavit Havoth Jair, id est, Villas Jair.

ወኢያዕር ፡ ወልደ ፡ ማናሴ ፡ ሖረ ፡ ወነሥአ ፡ አዕጻዳቲሆሙ ፡ ወሰመይዎን ፡ አዕጻዳተ ፡ ኢያዕር ።

וְנֹ֣בַח הָלַ֔ךְ וַיִּלְכֹּ֥ד אֶת־קְנָ֖ת וְאֶת־בְּנֹתֶ֑יהָ וַיִּקְרָ֧א לָ֦הֿ נֹ֖בַח בִּשְׁמֽוֹ׃ {פ}

καὶ Ναβαυ ἐπορεύθη καὶ ἔλαβεν τὴν Κανααθ καὶ τὰς κώμας αὐτῆς καὶ ἐπωνόμασεν αὐτὰς Ναβωθ ἐκ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ

Nobe quoque perrexit, et apprehendit Chanath cum viculis suis : vocavitque eam ex nomine suo Nobe.

ወሖረ ፡ ናበው ፡ ወነ ሥአ ፡ ቃነተ ፡ ወአዕጻዳቲሃ ፡ ወሰመይዎን ፡ ናቦት ፡ በስመ ፡ ዚአሁ ።