約書亞記 第 5 章｜4 種原文並排

וַיְהִ֣י כִשְׁמֹ֣עַ כׇּל־מַלְכֵ֣י הָאֱמֹרִ֡י אֲשֶׁר֩ בְּעֵ֨בֶר הַיַּרְדֵּ֜ן יָ֗מָּה וְכׇל־מַלְכֵ֤י הַֽכְּנַעֲנִי֙ אֲשֶׁ֣ר עַל־הַיָּ֔ם אֵ֠ת אֲשֶׁר־הוֹבִ֨ישׁ יְהֹוָ֜ה אֶת־מֵ֧י הַיַּרְדֵּ֛ן מִפְּנֵ֥י בְנֵי־יִשְׂרָאֵ֖ל עַד־[עׇבְרָ֑ם] (עברנו) וַיִּמַּ֣ס לְבָבָ֗ם וְלֹא־הָ֨יָה בָ֥ם עוֹד֙ ר֔וּחַ מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃ {פ}

καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσαν οἱ βασιλεῖς τῶν Αμορραίων οἳ ἦσαν πέραν τοῦ Ιορδάνου καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς Φοινίκης οἱ παρὰ τὴν θάλασσαν ὅτι ἀπεξήρανεν κύριος ὁ θεὸς τὸν Ιορδάνην ποταμὸν ἐκ τῶν ἔμπροσθεν τῶν υἱῶν Ισραηλ ἐν τῷ διαβαίνειν αὐτούς καὶ ἐτάκησαν αὐτῶν αἱ διάνοιαι καὶ κατεπλάγησαν καὶ οὐκ ἦν ἐν αὐτοῖς φρόνησις οὐδεμία ἀπὸ προσώπου τῶν υἱῶν Ισραηλ

Postquam ergo audierunt omnes reges Amorrhaeorum, qui habitabant trans Jordanem ad occidentalem plagam, et cuncti reges Chanaan, qui propinqua possidebant magni maris loca, quod siccasset Dominus fluenta Jordanis coram filiis Israël donec transirent, dissolutum est cor eorum, et non remansit in eis spiritus, timentium introitum filiorum Israël.

ወእምዝ ፡ ሶበ ፡ ሰምዑ ፡ ኵሉ ፡ ነገሥተ ፡ አሞሬዎን ፡ እለ ፡ ሀለው ፡ ማዕዶተ ፡ ዮርዳንስ ፡ መንገለ ፡ ባሕር ፡ ወኵሉ ፡ ነገሥተ ፡ ፊንቄስ ፡ እለ ፡ መንገለ ፡ ባሕር ፡ ከመ ፡ አይበሶ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለተከዜ ፡ ዮርዳንስ ፡ እምቅድሜሆሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ከመ ፡ ይዕድው ፡ እሙንቱ ፡ ተመስወ ፡ ልቦሙ ፡ ወተሰጥየ ፡ ወኀጥኡ ፡ እንተ ፡ ይሔልዩ ፡ እምቅድመ ፡ ገጾሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ።

בָּעֵ֣ת הַהִ֗יא אָמַ֤ר יְהֹוָה֙ אֶל־יְהוֹשֻׁ֔עַ עֲשֵׂ֥ה לְךָ֖ חַֽרְב֣וֹת צֻרִ֑ים וְשׁ֛וּב מֹ֥ל אֶת־בְּנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל שֵׁנִֽית׃

ὑπὸ δὲ τοῦτον τὸν καιρὸν εἶπεν κύριος τῷ Ἰησοῖ ποίησον σεαυτῷ μαχαίρας πετρίνας ἐκ πέτρας ἀκροτόμου καὶ καθίσας περίτεμε τοὺς υἱοὺς Ισραηλ

Eo tempore ait Dominus ad Josue : Fac tibi cultros lapideos, et circumcide secundo filios Israël.

ወእምድኅረ ፡ እማንቱ ፡ መዋዕል ፡ ይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለኢየሱስ ፡ ግበር ፡ ለከ ፡ መጣብኀ ፡ ዘእብን ፡ እምውስተ ፡ እብነ ፡ እዝሕ ፡ ወንበር ፡ ወግዝሮሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ዳግመ ።

וַיַּעַשׂ־ל֥וֹ יְהוֹשֻׁ֖עַ חַֽרְב֣וֹת צֻרִ֑ים וַיָּ֙מׇל֙ אֶת־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶל־גִּבְעַ֖ת הָעֲרָלֽוֹת׃

καὶ ἐποίησεν Ἰησοῦς μαχαίρας πετρίνας ἀκροτόμους καὶ περιέτεμεν τοὺς υἱοὺς Ισραηλ ἐπὶ τοῦ καλουμένου τόπου Βουνὸς τῶν ἀκροβυστιῶν

Fecit quod jusserat Dominus, et circumcidit filios Israël in colle praeputiorum.

ወገብረ ፡ ሎቱ ፡ ኢየሱስ ፡ መጣብኀ ፡ ዘእብነ ፡ እዝኅ ፡ ወገዘሮሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ በውስተ ፡ መካን ፡ ዘስሙ ፡ ወግረ ፡ ቍልፈታት ።

וְזֶ֥ה הַדָּבָ֖ר אֲשֶׁר־מָ֣ל יְהוֹשֻׁ֑עַ כׇּל־הָעָ֣ם הַיֹּצֵא֩ מִמִּצְרַ֨יִם הַזְּכָרִ֜ים כֹּ֣ל׀ אַנְשֵׁ֣י הַמִּלְחָמָ֗ה מֵ֤תוּ בַמִּדְבָּר֙ בַּדֶּ֔רֶךְ בְּצֵאתָ֖ם מִמִּצְרָֽיִם׃

ὃν δὲ τρόπον περιεκάθαρεν Ἰησοῦς τοὺς υἱοὺς Ισραηλ ὅσοι ποτὲ ἐγένοντο ἐν τῇ ὁδῷ καὶ ὅσοι ποτὲ ἀπερίτμητοι ἦσαν τῶν ἐξεληλυθότων ἐξ Αἰγύπτου

Haec autem causa est secundae circumcisionis : omnis populus, qui egressus est de Aegypto generis masculini, universi bellatores viri, mortui sunt in deserto per longissimos viae circuitus,

ወበበይነ ፡ ዝንቱ ፡ ገዘሮሙ ፡ ኢየሱስ ፤ (ለ)ኵሉ ፡ ሕዝብ ፡ እለ ፡ ወፅኡ ፡ እምነ ፡ ግብጽ ፡ ኵ[ሉ] ፡ ተባዕቶሙ ፡ ዕደው ፡ መስተቃትላን ፡ እለ ፡ ሞቱ ፡ በገዳም ፡ በፍኖት ፡ ወፂኦሙ ፡ እምነ ፡ ግብጽ ፡ [ኮኑ ፡ ግዙራነ ፡] ፡ ወኵሉ ፡ ሕዝብ ፡ እለ ፡ ተወልዱ ፡ በፍኖት ፡ በገዳም ፡ ወፂኦሙ ፡ እምነ ፡ ምድረ ፡ ግብጽ ፡ እስመ ፡ ኢኮነት ፡ ግዝረቶሙ ።

כִּֽי־מֻלִ֣ים הָי֔וּ כׇּל־הָעָ֖ם הַיֹּצְאִ֑ים וְכׇל־הָ֠עָ֠ם הַיִּלֹּדִ֨ים בַּמִּדְבָּ֥ר בַּדֶּ֛רֶךְ בְּצֵאתָ֥ם מִמִּצְרַ֖יִם לֹא־מָֽלוּ׃

πάντας τούτους περιέτεμεν Ἰησοῦς

qui omnes circumcisi erant. Populus autem qui natus est in deserto,

በከመ ፡ ያነጽሖሙ ፡ ኢየሱስ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ለኵሎሙ ፡ እለ ፡ ተወልዱ ፡ በፍኖት ፡ ወለኵሎሙ ፡ እለ ፡ ኢኮኑ ፡ ግዙራነ ፡ አመ ፡ ወፅኡ ፡ እምነ ፡ ግብጽ ።

כִּ֣י׀ אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֗ה הָלְכ֣וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֮ בַּמִּדְבָּר֒ עַד־תֹּ֨ם כׇּל־הַגּ֜וֹי אַנְשֵׁ֤י הַמִּלְחָמָה֙ הַיֹּצְאִ֣ים מִמִּצְרַ֔יִם אֲשֶׁ֥ר לֹא־שָׁמְע֖וּ בְּק֣וֹל יְהֹוָ֑ה אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֤ע יְהֹוָה֙ לָהֶ֔ם לְבִלְתִּ֞י הַרְאוֹתָ֣ם אֶת־הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁר֩ נִשְׁבַּ֨ע יְהֹוָ֤ה לַֽאֲבוֹתָם֙ לָ֣תֶת לָ֔נוּ אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָֽשׁ׃

τεσσαράκοντα γὰρ καὶ δύο ἔτη ἀνέστραπται Ισραηλ ἐν τῇ ἐρήμῳ τῇ Μαδβαρίτιδι διὸ ἀπερίτμητοι ἦσαν οἱ πλεῖστοι αὐτῶν τῶν μαχίμων τῶν ἐξεληλυθότων ἐκ γῆς Αἰγύπτου οἱ ἀπειθήσαντες τῶν ἐντολῶν τοῦ θεοῦ οἷς καὶ διώρισεν μὴ ἰδεῖν αὐτοὺς τὴν γῆν ἣν ὤμοσεν κύριος τοῖς πατράσιν αὐτῶν δοῦναι ἡμῖν γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι

per quadraginta annos itineris latissimae solitudinis incircumcisus fuit : donec consumerentur qui non audierant vocem Domini, et quibus ante juraverat ut non ostenderet eis terram lacte et melle manantem.

ወገዘሮሙ ፡ ኢየሱስ ፡ ለኵሎሙ ፡ እሉ ፡ እስመ ፡ አርብዓ ፡ ዓመ ፡ ኦዱ ፡ እስራኤል ፡ ውስተ ፡ ገዳም ፡ ዘመድብራ ፤ ወመብዝኅቶሙ ፡ ኢኮኑ ፡ ግዙራነ ፡ እምውስተ ፡ መስተቃትላን ፡ እለ ፡ ወፅኡ ፡ እምነ ፡ ምድረ ፡ ግብጽ ፡ እለ ፡ ክህዱ ፡ በትእዛዘ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወይቤሎሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ ከመ ፡ ኢትሬእይዋ ፡ ለይእቲ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ መሐለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለአበዊነ ፡ ከመ ፡ የሀበነ ፡ ምድረ ፡ እንተ ፡ ትውሕዝ ፡ ሐሊበ ፡ ወመዓረ ።

וְאֶת־בְּנֵיהֶם֙ הֵקִ֣ים תַּחְתָּ֔ם אֹתָ֖ם מָ֣ל יְהוֹשֻׁ֑עַ כִּֽי־עֲרֵלִ֣ים הָי֔וּ כִּ֛י לֹֽא־מָ֥לוּ אוֹתָ֖ם בַּדָּֽרֶךְ׃

ἀντὶ δὲ τούτων ἀντικατέστησεν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν οὓς Ἰησοῦς περιέτεμεν διὰ τὸ αὐτοὺς γεγενῆσθαι κατὰ τὴν ὁδὸν ἀπεριτμήτους

Horum filii in locum successerunt patrum, et circumcisi sunt a Josue : quia sicut nati fuerant, in praeputio erant, nec eos in via aliquis circumciderat.

ወህየንተ ፡ ዚአሆሙ ፡ አቀመ ፡ ውሉዶሙ ፡ እለ ፡ ገዘሮሙ ፡ ኢየሱስ ፡ እስመ ፡ ኢኮኑ ፡ ግዙራነ ፡ እስመ ፡ በፍኖት ፡ ተወልዱ ፡ ወኢተገዝሩ ።

וַיְהִ֛י כַּאֲשֶׁר־תַּ֥מּוּ כׇל־הַגּ֖וֹי לְהִמּ֑וֹל וַיֵּשְׁב֥וּ תַחְתָּ֛ם בַּֽמַּחֲנֶ֖ה עַ֥ד חֲיוֹתָֽם׃ {פ}

περιτμηθέντες δὲ ἡσυχίαν εἶχον αὐτόθι καθήμενοι ἐν τῇ παρεμβολῇ ἕως ὑγιάσθησαν

Postquam autem omnes circumcisi sunt, manserunt in eodem castrorum loco, donec sanarentur.

ወአመ ፡ ተገዝሩ ፡ ነበረ ፡ ትዕይንት ፡ ውዑል ፡ እስከ ፡ አመ ፡ ሐይው ።

וַיֹּ֤אמֶר יְהֹוָה֙ אֶל־יְהוֹשֻׁ֔עַ הַיּ֗וֹם גַּלּ֛וֹתִי אֶת־חֶרְפַּ֥ת מִצְרַ֖יִם מֵעֲלֵיכֶ֑ם וַיִּקְרָ֞א שֵׁ֣ם הַמָּק֤וֹם הַהוּא֙ גִּלְגָּ֔ל עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃

καὶ εἶπεν κύριος τῷ Ἰησοῖ υἱῷ Ναυη ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ ἀφεῖλον τὸν ὀνειδισμὸν Αἰγύπτου ἀφ’ ὑμῶν καὶ ἐκάλεσεν τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Γαλγαλα

Dixitque Dominus ad Josue : Hodie abstuli opprobrium Aegypti a vobis. Vocatumque est nomen loci illius Galgala, usque in praesentem diem.

ወይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለኢየሱስ ፡ ናሁ ፡ ዮም ፡ በዛቲ ፡ ዕለት ፡ አውፃእ[ኩ] ፡ ትዕይርቶሙ ፡ ለግብጽ ፡ እምኔክሙ ፡ ወሰመየ ፡ ስሞ ፡ ለውእቱ ፡ መካን ፡ ገልጋላ ፡ እስከ ፡ ዮም ፡ ወእስከ ፡ ዛቲ ፡ ዕለት ።

וַיַּחֲנ֥וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל בַּגִּלְגָּ֑ל וַיַּעֲשׂ֣וּ אֶת־הַפֶּ֡סַח בְּאַרְבָּעָה֩ עָשָׂ֨ר י֥וֹם לַחֹ֛דֶשׁ בָּעֶ֖רֶב בְּעַֽרְב֥וֹת יְרִיחֽוֹ׃

καὶ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ τὸ πασχα τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς ἀπὸ ἑσπέρας ἐπὶ δυσμῶν Ιεριχω ἐν τῷ πέραν τοῦ Ιορδάνου ἐν τῷ πεδίῳ

Manseruntque filii Israël in Galgalis, et fecerunt Phase quartadecima die mensis ad vesperum in campestribus Jericho :

ወኀደሩ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ [ውስተ ፡] ገልጋላ ፡ ወገብሩ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ፋስካ ፡ አመ ፡ ዐሡሩ ፡ ወረቡዑ ፡ ለሠርቀ ፡ ወርኅ ፡ እምነ ፡ ሰርክ ፡ በዐረቢሃ ፡ ለኢያሪኮ ፡ በማዕዶተ ፡ ዮርዳንስ ፡ በውስተ ፡ ገዳም ።

וַיֹּ֨אכְל֜וּ מֵעֲב֥וּר הָאָ֛רֶץ מִמׇּחֳרַ֥ת הַפֶּ֖סַח מַצּ֣וֹת וְקָל֑וּי בְּעֶ֖צֶם הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃

καὶ ἐφάγοσαν ἀπὸ τοῦ σίτου τῆς γῆς ἄζυμα καὶ νέα ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ

et comederunt de frugibus terrae die altero, azymos panes, et polentam ejusdem anni.

ወበልዑ ፡ እምውስተ ፡ እክ[ለ ፡ ምድር ፡] ናእተ ፡ ወሐዲሰ ።

וַיִּשְׁבֹּ֨ת הַמָּ֜ן מִֽמׇּחֳרָ֗ת בְּאׇכְלָם֙ מֵעֲב֣וּר הָאָ֔רֶץ וְלֹא־הָ֥יָה ע֛וֹד לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל מָ֑ן וַיֹּאכְל֗וּ מִתְּבוּאַת֙ אֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן בַּשָּׁנָ֖ה הַהִֽיא׃ {ס}

ἐξέλιπεν τὸ μαννα μετὰ τὸ βεβρωκέναι αὐτοὺς ἐκ τοῦ σίτου τῆς γῆς καὶ οὐκέτι ὑπῆρχεν τοῖς υἱοῖς Ισραηλ μαννα ἐκαρπίσαντο δὲ τὴν χώραν τῶν Φοινίκων ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ

Defecitque manna postquam comederunt de frugibus terrae, nec usi sunt ultra cibo illo filii Israël, sed comederunt de frugibus praesentis anni terrae Chanaan.

ወበይእቲ ፡ ዕለት ፡ ኀልቀ ፡ መና ፡ በሳኒተ ፡ በልዑ ፡ እክለ ፡ ምድር ፡ ወኢረከቡ ፡ እንከ ፡ መና ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ዳግመ ፡ እስመ ፡ አረሩ ፡ ብሔረ ፡ ፊንቆን ፡ በውእቱ ፡ ዓመት ።

וַיְהִ֗י בִּֽהְי֣וֹת יְהוֹשֻׁ֘עַ֮ בִּֽירִיחוֹ֒ וַיִּשָּׂ֤א עֵינָיו֙ וַיַּ֔רְא וְהִנֵּה־אִישׁ֙ עֹמֵ֣ד לְנֶגְדּ֔וֹ וְחַרְבּ֥וֹ שְׁלוּפָ֖ה בְּיָד֑וֹ וַיֵּ֨לֶךְ יְהוֹשֻׁ֤עַ אֵלָיו֙ וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ הֲלָ֥נוּ אַתָּ֖ה אִם־לְצָרֵֽינוּ׃

καὶ ἐγένετο ὡς ἦν Ἰησοῦς ἐν Ιεριχω καὶ ἀναβλέψας τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδεν ἄνθρωπον ἑστηκότα ἐναντίον αὐτοῦ καὶ ἡ ῥομφαία ἐσπασμένη ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ προσελθὼν Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ ἡμέτερος εἶ ἢ τῶν ὑπεναντίων

Cum autem esset Josue in agro urbis Jericho, levavit oculos, et vidit virum stantem contra se, evaginatum tenentem gladium : perrexitque ad eum, et ait : Noster es, an adversariorum ?

ወኮነ ፡ እንዘ ፡ ሀለወ ፡ ኢየሱስ ፡ ውስተ ፡ ኢያሪኮ ፡ ወነጸረ ፡ በአዕይንቲሁ ፡ ወርእየ ፡ ብእሲ ፡ ይቀውም ፡ ቅድሜሁ ፡ ወሰይፍ ፡ ምሉኅ ፡ ውስተ ፡ እዴሁ ፡ ወቀርቦ ፡ ኢየሱስ ፡ ወይቤሎ ፡ እምነ ፡ ሰብአ ፡ ዚአነኑ ፡ አንተ ፡ አው ፡ እምነ ፡ ፀርነ ።

וַיֹּ֣אמֶר׀ לֹ֗א כִּ֛י אֲנִ֥י שַׂר־צְבָֽא־יְהֹוָ֖ה עַתָּ֣ה בָ֑אתִי וַיִּפֹּל֩ יְהוֹשֻׁ֨עַ אֶל־פָּנָ֥יו אַ֙רְצָה֙ וַיִּשְׁתָּ֔חוּ וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ מָ֥ה אֲדֹנִ֖י מְדַבֵּ֥ר אֶל־עַבְדּֽוֹ׃

ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ ἐγὼ ἀρχιστράτηγος δυνάμεως κυρίου νυνὶ παραγέγονα καὶ Ἰησοῦς ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν καὶ εἶπεν αὐτῷ δέσποτα τί προστάσσεις τῷ σῷ οἰκέτῃ

Qui respondit : Nequaquam : sed sum princeps exercitus Domini, et nunc venio.

ወይቤሎ ፡ አንሰ ፡ መልአከ ፡ ኀይሉ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ወይእዜ ፡ በጻሕኩ ፡ ወወድቀ ፡ ኢየሱስ ፡ በገጹ ፡ ወሰገደ ፡ ሎቱ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ ወይቤሎ ፡ ምንተ ፡ ቆምከ ፡ ኀበ ፡ ገብርከ ።

וַיֹּ֩אמֶר֩ שַׂר־צְבָ֨א יְהֹוָ֜ה אֶל־יְהוֹשֻׁ֗עַ שַׁל־נַֽעַלְךָ֙ מֵעַ֣ל רַגְלֶ֔ךָ כִּ֣י הַמָּק֗וֹם אֲשֶׁ֥ר אַתָּ֛ה עֹמֵ֥ד עָלָ֖יו קֹ֣דֶשׁ ה֑וּא וַיַּ֥עַשׂ יְהוֹשֻׁ֖עַ כֵּֽן׃

καὶ λέγει ὁ ἀρχιστράτηγος κυρίου πρὸς Ἰησοῦν λῦσαι τὸ ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου ὁ γὰρ τόπος ἐφ’ ᾧ σὺ ἕστηκας ἅγιός ἐστιν

Cecidit Josue pronus in terram, et adorans ait : Quid dominus meus loquitur ad servum suum ?

ወይቤሎ ፡ መልአከ ፡ ኀይሉ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ለኢየሱስ ፡ ፍታሕ ፡ አሣእኒከ ፡ እምውስተ ፡ እገሪከ ፡ እስመ ፡ መካን ፡ ኀበ ፡ ትቀውም ፡ ምድር ፡ ቅድስት ፡ ይእቲ ፡ ወገብረ ፡ ኢየሱስ ፡ ከማሁ ።

Solve, inquit, calceamentum tuum de pedibus tuis : locus enim, in quo stas, sanctus est. Fecitque Josue ut sibi fuerat imperatum.