約書亞記 第 14 章｜4 種原文並排

וְאֵ֛לֶּה אֲשֶׁר־נָחֲל֥וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל בְּאֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן אֲשֶׁ֨ר נִחֲל֜וּ אוֹתָ֗ם אֶלְעָזָ֤ר הַכֹּהֵן֙ וִיהוֹשֻׁ֣עַ בִּן־נ֔וּן וְרָאשֵׁ֛י אֲב֥וֹת הַמַּטּ֖וֹת לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

καὶ οὗτοι οἱ κατακληρονομήσαντες υἱῶν Ισραηλ ἐν τῇ γῇ Χανααν οἷς κατεκληρονόμησεν αὐτοῖς Ελεαζαρ ὁ ἱερεὺς καὶ Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυη καὶ οἱ ἄρχοντες πατριῶν φυλῶν τῶν υἱῶν Ισραηλ

Hoc est quod possederunt filii Israël in terra Chanaan, quam dederunt eis Eleazar sacerdos, et Josue filius Nun, et principes familiarum per tribus Israël :

ወእሉ ፡ እሙንቱ ፡ እለ ፡ አስተዋረስዎሙ ፡ ለደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ በምድረ ፡ ከናአን ፡ ወአስተዋረስዎሙ ፡ እልዓዛር ፡ ካህን ፡ ወኢየሱስ ፡ ወልደ ፡ ነዌ ፡ ወመላእክተ ፡ ቤተ ፡ አበወ ፡ ነገዶሙ ፡ ለእስራኤል ።

בְּגוֹרַ֖ל נַחֲלָתָ֑ם כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהֹוָה֙ בְּיַד־מֹשֶׁ֔ה לְתִשְׁעַ֥ת הַמַּטּ֖וֹת וַחֲצִ֥י הַמַּטֶּֽה׃

κατὰ κλήρους ἐκληρονόμησαν ὃν τρόπον ἐνετείλατο κύριος ἐν χειρὶ Ἰησοῦ ταῖς ἐννέα φυλαῖς καὶ τῷ ἡμίσει φυλῆς

sorte omnia dividentes, sicut praeceperat Dominus in manu Moysi, novem tribubus, et dimidiae tribui.

በበ ፡ መክፈልቶሙ ፡ ተዋረሱ ፡ በከመ ፡ አዘዘ ፡ እግዚአብሔር ፡ በእደ ፡ ኢየሱስ ፡ ለትስዐቱ ፡ ነገድ ፡ ወለመንፈቀ ፡ ነገደ ፡ መናሴ ፡ እምነ ፡ ማዕዶተ ፡ ዮርዳንስ ።

כִּֽי־נָתַ֨ן מֹשֶׁ֜ה נַחֲלַ֨ת שְׁנֵ֤י הַמַּטּוֹת֙ וַחֲצִ֣י הַמַּטֶּ֔ה מֵעֵ֖בֶר לַיַּרְדֵּ֑ן וְלַ֨לְוִיִּ֔ם לֹא־נָתַ֥ן נַחֲלָ֖ה בְּתוֹכָֽם׃

ἀπὸ τοῦ πέραν τοῦ Ιορδάνου καὶ τοῖς Λευίταις οὐκ ἔδωκεν κλῆρον ἐν αὐτοῖς

Duabus enim tribubus, et dimidiae, dederat Moyses trans Jordanem possessionem : absque Levitis, qui nihil terrae acceperunt inter fratres suos :

ወለሌዋውያንሰ ፡ ኢወሀብዎሙ ፡ መክፈልቶሙ ።

כִּֽי־הָי֧וּ בְנֵֽי־יוֹסֵ֛ף שְׁנֵ֥י מַטּ֖וֹת מְנַשֶּׁ֣ה וְאֶפְרָ֑יִם וְלֹֽא־נָתְנוּ֩ חֵ֨לֶק לַלְוִיִּ֜ם בָּאָ֗רֶץ כִּ֤י אִם־עָרִים֙ לָשֶׁ֔בֶת וּמִ֨גְרְשֵׁיהֶ֔ם לְמִקְנֵיהֶ֖ם וּלְקִנְיָנָֽם׃

ὅτι ἦσαν οἱ υἱοὶ Ιωσηφ δύο φυλαί Μανασση καὶ Εφραιμ καὶ οὐκ ἐδόθη μερὶς ἐν τῇ γῇ τοῖς Λευίταις ἀλλ’ ἢ πόλεις κατοικεῖν καὶ τὰ ἀφωρισμένα αὐτῶν τοῖς κτήνεσιν καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν

sed in eorum successerunt locum filii Joseph in duas divisi tribus, Manasse et Ephraim : nec acceperunt Levitae aliam in terra partem, nisi urbes ad habitandum, et suburbana earum ad alenda jumenta et pecora sua.

እስመ ፡ ደቂቀ ፡ ዮሴፍ ፡ ክልኤቱ ፡ ነገድ ፡ እሙንቱ ፡ ዘመናሴ ፡ ወዘኤፍሬም ፡ ወኢወሀብዎሙ ፡ መክፈልቶሙ ፡ ምድረ ፡ ለሌዋውያን ፡ እንበለ ፡ አህጉረ ፡ ዘውስቴታ ፡ ይነብሩ ፡ ዘፈለጠ ፡ ሎሙ ።

כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהֹוָה֙ אֶת־מֹשֶׁ֔ה כֵּ֥ן עָשׂ֖וּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽיַּחְלְק֖וּ אֶת־הָאָֽרֶץ׃ {פ}

ὃν τρόπον ἐνετείλατο κύριος τῷ Μωυσῇ οὕτως ἐποίησαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ καὶ ἐμέρισαν τὴν γῆν

Sicut praeceperat Dominus Moysi, ita fecerunt filii Israël, et diviserunt terram.

በከመ ፡ አዘዞ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ከማሁ ፡ ገብሩ ፡ ደቂቀ ፡ እስራኤል ፡ ወተካፈሉ ፡ ምድረ ።

וַיִּגְּשׁ֨וּ בְנֵי־יְהוּדָ֤ה אֶל־יְהוֹשֻׁ֙עַ֙ בַּגִּלְגָּ֔ל וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו כָּלֵ֥ב בֶּן־יְפֻנֶּ֖ה הַקְּנִזִּ֑י אַתָּ֣ה יָדַ֡עְתָּ אֶֽת־הַדָּבָר֩ אֲשֶׁר־דִּבֶּ֨ר יְהֹוָ֜ה אֶל־מֹשֶׁ֣ה אִישׁ־הָאֱלֹהִ֗ים עַ֧ל אֹדוֹתַ֛י וְעַ֥ל אֹדוֹתֶ֖יךָ בְּקָדֵ֥שׁ בַּרְנֵֽעַ׃

καὶ προσήλθοσαν οἱ υἱοὶ Ιουδα πρὸς Ἰησοῦν ἐν Γαλγαλ καὶ εἶπεν πρὸς αὐτὸν Χαλεβ ὁ τοῦ Ιεφοννη ὁ Κενεζαῖος σὺ ἐπίστῃ τὸ ῥῆμα ὃ ἐλάλησεν κύριος πρὸς Μωυσῆν ἄνθρωπον τοῦ θεοῦ περὶ ἐμοῦ καὶ σοῦ ἐν Καδης Βαρνη

Accesserunt itaque filii Juda ad Josue in Galgala, locutusque est ad eum Caleb filius Jephone Cenezaeus : Nosti quid locutus sit Dominus ad Moysen hominem Dei de me et te in Cadesbarne.

ወመጽኡ ፡ ደቂቀ ፡ ይሁዳ ፡ ኀበ ፡ ኢየሱስ ፡ በገልጋላ ፡ ወይቤሎ ፡ ካሌብ ፡ ወልደ ፡ ዬፎኔ ፡ ቀኔዛዊ ፡ ለሊከ ፡ ታአምር ፡ ቃለ ፡ ዘይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ብእሴ ፡ እግዚአብሔር ፡ በእንቲአየ ፡ ወአንተኒ ፡ ውስተ ፡ ቃዴስ ፡ በርኔ ።

בֶּן־אַרְבָּעִ֨ים שָׁנָ֜ה אָנֹכִ֗י בִּ֠שְׁלֹ֠חַ מֹשֶׁ֨ה עֶבֶד־יְהֹוָ֥ה אֹתִ֛י מִקָּדֵ֥שׁ בַּרְנֵ֖עַ לְרַגֵּ֣ל אֶת־הָאָ֑רֶץ וָאָשֵׁ֤ב אֹתוֹ֙ דָּבָ֔ר כַּאֲשֶׁ֖ר עִם־לְֽבָבִֽי׃

τεσσαράκοντα γὰρ ἐτῶν ἤμην ὅτε ἀπέστειλέν με Μωυσῆς ὁ παῖς τοῦ θεοῦ ἐκ Καδης Βαρνη κατασκοπεῦσαι τὴν γῆν καὶ ἀπεκρίθην αὐτῷ λόγον κατὰ τὸν νοῦν αὐτοῦ

Quadraginta annorum eram quando misit me Moyses famulus Domini de Cadesbarne, ut considerarem terram, nuntiavique ei quod mihi verum videbatur.

እስመ ፡ አርብዓ ፡ ዓም ፡ ሊተ ፡ አመ ፡ ፈነወኒ ፡ ሙሴ ፡ ቍልዔሁ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ እምነ ፡ ቃዴስ ፡ በርኔ ፡ ከመ ፡ ንርአያ ፡ ለይእቲ ፡ ምድር ፡ ወዜነውዎ ፡ ነገረ ፡ ዘከመ ፡ ሕሊናሆሙ ፤ አኀዊየ ፡ እለ ፡ ዐርጉ ፡ ምስሌየ ፡ ወአክሐድዎ ፡ ለልበ ፡ ሕዝብ ፡ ወአንሰ ፡ ገባእኩ ፡ እትልዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክ[የ] ።

וְאַחַי֙ אֲשֶׁ֣ר עָל֣וּ עִמִּ֔י הִמְסִ֖יו אֶת־לֵ֣ב הָעָ֑ם וְאָנֹכִ֣י מִלֵּ֔אתִי אַחֲרֵ֖י יְהֹוָ֥ה אֱלֹהָֽי׃

οἱ δὲ ἀδελφοί μου οἱ ἀναβάντες μετ’ ἐμοῦ μετέστησαν τὴν καρδίαν τοῦ λαοῦ ἐγὼ δὲ προσετέθην ἐπακολουθῆσαι κυρίῳ τῷ θεῷ μου

Fratres autem mei, qui ascenderant mecum, dissolverunt cor populi : et nihilominus ego secutus sum Dominum Deum meum.

ወመሐለ ፡ ሙሴ ፡ በይእቲ ፡ ዕለት ፡ እንዘ ፡ ይብል ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ውስቴታ ፡ ዐረገ ፡ አንተ ፡ ለከ ፡ ትከውን ፡ መክፈልተከ ፡ ወለውሉድከ ፡ ለዓለም ፡ እስመ ፡ ገባእኩ ፡ እትልዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክነ ።

וַיִּשָּׁבַ֣ע מֹשֶׁ֗ה בַּיּ֣וֹם הַהוּא֮ לֵאמֹר֒ אִם־לֹ֗א הָאָ֙רֶץ֙ אֲשֶׁ֨ר דָּרְכָ֤ה רַגְלְךָ֙ בָּ֔הּ לְךָ֨ תִהְיֶ֧ה לְנַחֲלָ֛ה וּלְבָנֶ֖יךָ עַד־עוֹלָ֑ם כִּ֣י מִלֵּ֔אתָ אַחֲרֵ֖י יְהֹוָ֥ה אֱלֹהָֽי׃

καὶ ὤμοσεν Μωυσῆς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ λέγων ἡ γῆ ἐφ’ ἣν ἐπέβης σοὶ ἔσται ἐν κλήρῳ καὶ τοῖς τέκνοις σου εἰς τὸν αἰῶνα ὅτι προσετέθης ἐπακολουθῆσαι ὀπίσω κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν

Juravitque Moyses in die illo, dicens : Terra, quam calcavit pes tuus, erit possessio tua, et filiorum tuorum in aeternum : quia secutus es Dominum Deum meum.

ወይእዜኒ ፡ አልሀቀኒ ፡ እግዚአብሔር ፡ ናሁ ፡ አርብዓ ፡ ወኀምስቱ ፡ [ዓም ፡] እምአመ ፡ ይቤሎ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለሙሴ ፡ ዘንተ ፡ ቃለ ፡ ወሖሩ ፡ እስራኤል ፡ ውስተ ፡ ገዳም ፤

וְעַתָּ֗ה הִנֵּה֩ הֶחֱיָ֨ה יְהֹוָ֥ה׀אוֹתִי֮ כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֵּר֒ זֶה֩ אַרְבָּעִ֨ים וְחָמֵ֜שׁ שָׁנָ֗ה מֵ֠אָ֠ז דִּבֶּ֨ר יְהֹוָ֜ה אֶת־הַדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה אֲשֶׁר־הָלַ֥ךְ יִשְׂרָאֵ֖ל בַּמִּדְבָּ֑ר וְעַתָּה֙ הִנֵּ֣ה אָנֹכִ֣י הַיּ֔וֹם בֶּן־חָמֵ֥שׁ וּשְׁמֹנִ֖ים שָׁנָֽה׃

καὶ νῦν διέθρεψέν με κύριος ὃν τρόπον εἶπεν τοῦτο τεσσαρακοστὸν καὶ πέμπτον ἔτος ἀφ’ οὗ ἐλάλησεν κύριος τὸ ῥῆμα τοῦτο πρὸς Μωυσῆν καὶ ἐπορεύθη Ισραηλ ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ νῦν ἰδοὺ ἐγὼ σήμερον ὀγδοήκοντα καὶ πέντε ἐτῶν

Concessit ergo Dominus vitam mihi, sicut pollicitus est, usque in praesentem diem. Quadraginta et quinque anni sunt, ex quo locutus est Dominus verbum istud ad Moysen, quando ambulabat Israël per solitudinem : hodie octoginta quinque annorum sum,

ወይእዜኒ ፡ ናሁ ፡ ዮምኒ ፡ እንዘ ፡ [፹]ወ፭ዓመት ፡ ሊተ ፤

עוֹדֶ֨נִּי הַיּ֜וֹם חָזָ֗ק כַּֽאֲשֶׁר֙ בְּי֨וֹם שְׁלֹ֤חַ אוֹתִי֙ מֹשֶׁ֔ה כְּכֹ֥חִי אָ֖ז וּכְכֹ֣חִי עָ֑תָּה לַמִּלְחָמָ֖ה וְלָצֵ֥את וְלָבֽוֹא׃

ἔτι εἰμὶ σήμερον ἰσχύων ὡσεὶ ὅτε ἀπέστειλέν με Μωυσῆς ὡσαύτως ἰσχύω νῦν ἐξελθεῖν καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὸν πόλεμον

sic valens ut eo valebam tempore quando ad explorandum missus sum : illius in me temporis fortitudo usque hodie perseverat, tam ad bellandum quam ad gradiendum.

ዓዲየ ፡ ጽኑዕ ፡ አነ ፡ ከመ ፡ አመ ፡ ይፌንወኒ ፡ ሙሴ ፡ ከማሁ ፡ ጽኑዕ ፡ አነ ፡ ይእዜኒ ፡ ለወፂእ ፡ ውስተ ፡ ፀብእ ፡ ወለአቲውኒ ።

וְעַתָּ֗ה תְּנָה־לִּי֙ אֶת־הָהָ֣ר הַזֶּ֔ה אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר יְהֹוָ֖ה בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא כִּ֣י אַתָּֽה־שָׁמַ֩עְתָּ֩ בַיּ֨וֹם הַה֜וּא כִּֽי־עֲנָקִ֣ים שָׁ֗ם וְעָרִים֙ גְּדֹל֣וֹת בְּצֻר֔וֹת אוּלַ֨י יְהֹוָ֤ה אוֹתִי֙ וְה֣וֹרַשְׁתִּ֔ים כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר יְהֹוָֽה׃

καὶ νῦν αἰτοῦμαί σε τὸ ὄρος τοῦτο καθὰ εἶπεν κύριος τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὅτι σὺ ἀκήκοας τὸ ῥῆμα τοῦτο τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ νυνὶ δὲ οἱ Ενακιμ ἐκεῖ εἰσιν πόλεις ὀχυραὶ καὶ μεγάλαι ἐὰν οὖν κύριος μετ’ ἐμοῦ ᾖ ἐξολεθρεύσω αὐτούς ὃν τρόπον εἶπέν μοι κύριος

Da ergo mihi montem istum, quem pollicitus est Dominus, te quoque audiente, in quo Enacim sunt, et urbes magnae atque munitae : si forte sit Dominus mecum, et potuero delere eos, sicut promisit mihi.

ወይእዜኒ ፡ እስእለከ ፡ ዘንተ ፡ ደብረ ፡ በከመ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ በይእቲ ፡ ዕለት ፡ እስመ ፡ ለሊከ ፡ ሰማዕከ ፡ ይእተ ፡ አሚረ ፡ ዘንተ ፡ ቃለ ፤ ወይእዜሰ ፡ ሰብአ ፡ አቂን ፡ ህየ ፡ ሀለው ፡ ወአህጉሪሆሙኒ ፡ ዐበይት ፡ ወጽኑዓት ፡ ወእመሰ ፡ ሀለወ ፡ እግዚአብሔር ፡ ምስሌየ ፡ ኣጠፍኦሙ ፡ በከመ ፡ ይቤለኒ ፡ እግዚአብሔር ።

וַֽיְבָרְכֵ֖הוּ יְהוֹשֻׁ֑עַ וַיִּתֵּ֧ן אֶת־חֶבְר֛וֹן לְכָלֵ֥ב בֶּן־יְפֻנֶּ֖ה לְנַחֲלָֽה׃

καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν Ἰησοῦς καὶ ἔδωκεν τὴν Χεβρων τῷ Χαλεβ υἱῷ Ιεφοννη υἱοῦ Κενεζ ἐν κλήρῳ

Benedixitque ei Josue, et tradidit ei Hebron in possessionem :

ወባረኮ ፡ ኢየሱስ ፡ ወወሀቦ ፡ ኬብሮን ፡ ለካሌብ ፡ ለወልደ ፡ ዬፎኔ ፡ ቀኔዛዊ ፡ መክፈልቶ ፡ እስከ ፡ ዮም ፡ እስከ ፡ ዛቲ ፡ ዕለት ፡ እስመ ፡ ተለወ ፡ ትእዛዞ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላከ ፡ እስራኤል ።

עַל־כֵּ֣ן הָיְתָֽה־חֶ֠בְר֠וֹן לְכָלֵ֨ב בֶּן־יְפֻנֶּ֤ה הַקְּנִזִּי֙ לְֽנַחֲלָ֔ה עַ֖ד הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה יַ֚עַן אֲשֶׁ֣ר מִלֵּ֔א אַחֲרֵ֕י יְהֹוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

διὰ τοῦτο ἐγενήθη ἡ Χεβρων τῷ Χαλεβ τῷ τοῦ Ιεφοννη τοῦ Κενεζαίου ἐν κλήρῳ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης διὰ τὸ αὐτὸν ἐπακολουθῆσαι τῷ προστάγματι κυρίου θεοῦ Ισραηλ

atque ex eo fuit Hebron Caleb filio Jephone Cenezaeo usque in praesentem diem, quia secutus est Dominum Deum Israël.

ወስማሰ ፡ ቀዲሙ ፡ ለኬብሮን ፡ ህገረ ፡ አርጎብ ፡ ወደብረ ፡ አህጉር ፡ ይእቲ ፡ ለእለ ፡ ውስተ ፡ አቂም ፡ ወአዕረፈት ፡ ምድር ፡ እምነ ፡ ቀትል ።

וְשֵׁ֨ם חֶבְר֤וֹן לְפָנִים֙ קִרְיַ֣ת אַרְבַּ֔ע הָאָדָ֧ם הַגָּד֛וֹל בָּעֲנָקִ֖ים ה֑וּא וְהָאָ֥רֶץ שָֽׁקְטָ֖ה מִמִּלְחָמָֽה׃ {פ}

τὸ δὲ ὄνομα τῆς Χεβρων ἦν τὸ πρότερον πόλις Αρβοκ μητρόπολις τῶν Ενακιμ αὕτη καὶ ἡ γῆ ἐκόπασεν τοῦ πολέμου

Nomen Hebron ante vocabatur Cariath Arbe : Adam maximus ibi inter Enacim situs est : et terra cessavit a praeliis.