| 14:1 | אָ֭דָם יְל֣וּד אִשָּׁ֑ה קְצַ֥ר יָ֝מִ֗ים וּֽשְׂבַֽע־רֹֽגֶז׃ | βροτὸς γὰρ γεννητὸς γυναικὸς ὀλιγόβιος καὶ πλήρης ὀργῆς | Homo natus de muliere, brevi vivens tempore, repletur multis miseriis. | መዋቲ፡ ዘይትለወድ፡ አምእንስት፡ ዘኅዳጥ፡ መዋዕሊሁ፡ ወምሉአ፡ መቅሠፍተ፡ መዓቱ። | 人為婦人所生， 日子短少，多有患難； |
|---|
| 14:2 | כְּצִ֣יץ יָ֭צָא וַיִּמָּ֑ל וַיִּבְרַ֥ח כַּ֝צֵּ֗ל וְלֹ֣א יַעֲמֽוֹד׃ | ἢ ὥσπερ ἄνθος ἀνθῆσαν ἐξέπεσεν ἀπέδρα δὲ ὥσπερ σκιὰ καὶ οὐ μὴ στῇ | Qui quasi flos egreditur et conteritur, et fugit velut umbra, et numquam in eodem statu permanet. | ወይፈሬ፡ ከመ፡ ጽጌ፡ ወይወድቅ፡ ወየኃልፍ፡ ከመ፡ ጽላሎች፡ ወኢይሄሉ፡ እንከ። | 出來如花，又被割下， 飛去如影，不能存留。 |
|---|
| 14:3 | אַף־עַל־זֶ֭ה פָּקַ֣חְתָּ עֵינֶ֑ךָ וְאֹ֘תִ֤י תָבִ֖יא בְמִשְׁפָּ֣ט עִמָּֽךְ׃ | οὐχὶ καὶ τούτου λόγον ἐποιήσω καὶ τοῦτον ἐποίησας εἰσελθεῖν ἐν κρίματι ἐνώπιόν σου | Et dignum ducis super hujuscemodi aperire oculos tuos, et adducere eum tecum in judicium ? | ለዝኒ፡ አንተ፡ ሐተትኮ፡ ወሎቱ፡ አባእኮ፡ ድቅሜክ፡ ይትዋቀሥ። | 這樣的人你豈睜眼看他嗎？ 又叫我來受審嗎？ |
|---|
| 14:4 | מִֽי־יִתֵּ֣ן טָ֭הוֹר מִטָּמֵ֗א לֹ֣א אֶחָֽד׃ | τίς γὰρ καθαρὸς ἔσται ἀπὸ ῥύπου ἀλλ’ οὐθείς | Quis potest facere mundum de immundo conceptum semine ? nonne tu qui solus es ? | ወመኑ፡ ይነጽሕ፡ እምርስሐት፡ ወኢመኑሂ፡ ወዘአሐተ፡ ሰዓተ፡ ሐይወ፡ በዲበ፡ ምድር፡፡ 5፡ እስመ፡ ኁሉቊ፡ አውራኂሁ፡ በኅቤከ፡ ወትሁቦ፡ ዕድሜሁ፡ ወኢየኃልፍ፡ አምኔሁ። | 誰能使潔淨之物出於污穢之中呢？ 無論誰也不能！ |
|---|
| 14:5 | אִ֥ם־חֲרוּצִ֨ים׀ יָמָ֗יו מִֽסְפַּר־חֳדָשָׁ֥יו אִתָּ֑ךְ חֻקָּ֥ו עָ֝שִׂ֗יתָ וְלֹ֣א יַעֲבֹֽר׃ | ἐὰν καὶ μία ἡμέρα ὁ βίος αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς ἀριθμητοὶ δὲ μῆνες αὐτοῦ παρὰ σοί εἰς χρόνον ἔθου καὶ οὐ μὴ ὑπερβῇ | Breves dies hominis sunt : numerus mensium ejus apud te est : constituisti terminos ejus, qui praeteriri non poterunt. | — | 人的日子既然限定， 他的月數在你那裏， 你也派定他的界限，使他不能越過， |
|---|
| 14:6 | שְׁעֵ֣ה מֵעָלָ֣יו וְיֶחְדָּ֑ל עַד־יִ֝רְצֶ֗ה כְּשָׂכִ֥יר יוֹמֽוֹ׃ | ἀπόστα ἀπ’ αὐτοῦ ἵνα ἡσυχάσῃ καὶ εὐδοκήσῃ τὸν βίον ὥσπερ ὁ μισθωτός | Recede paululum ab eo, ut quiescat, donec optata veniat, sicut mercenarii, dies ejus. | ረኃቅ፡ እምኔሁ፡ ከመ፡ ያፅርፍ፡ ወይትዓቀባ፡ ለሕይወቱ፡ ከመ፡ ዓሳብ። | 便求你轉眼不看他，使他得歇息， 直等他像雇工人完畢他的日子。 |
|---|
| 14:7 | כִּ֤י יֵ֥שׁ לָעֵ֗ץ תִּ֫קְוָ֥ה אִֽם־יִ֭כָּרֵת וְע֣וֹד יַחֲלִ֑יף וְ֝יֹנַקְתּ֗וֹ לֹ֣א תֶחְדָּֽל׃ | ἔστιν γὰρ δένδρῳ ἐλπίς ἐὰν γὰρ ἐκκοπῇ ἔτι ἐπανθήσει καὶ ὁ ῥάδαμνος αὐτοῦ οὐ μὴ ἐκλίπῃ | Lignum habet spem : si praecisum fuerit, rursum virescit, et rami ejus pullulant. | ለፅዕኒ፡ ቦቱ፡ ተስፋ፡ ተገዚሞ፡ ዳግመ፡ ይፈሪ፡ ወይሠርዕ፡ ወኃይሉሂ፡ ኢየኃልቅ። | 樹若被砍下， 還可指望發芽， 嫩枝生長不息； |
|---|
| 14:8 | אִם־יַזְקִ֣ין בָּאָ֣רֶץ שׇׁרְשׁ֑וֹ וּ֝בֶעָפָ֗ר יָמ֥וּת גִּזְעֽוֹ׃ | ἐὰν γὰρ γηράσῃ ἐν γῇ ἡ ῥίζα αὐτοῦ ἐν δὲ πέτρᾳ τελευτήσῃ τὸ στέλεχος αὐτοῦ | Si senuerit in terra radix ejus, et in pulvere emortuus fuerit truncus illius, | ወእመሂ፡ ረስቦ፡ በውስተ፡ ምድር፡ ሥርው፡ ወእመኒ፡ ሞተ፡ በውስተ፡ ኰኵሕ፡ አዕዑቂሁ፡ እመአዛ፡ ማይ፡ ይሠርዕ፡ ወይፈሪ፡ ከመ፡ ተክል፡ ሐዲስ። | 其根雖然衰老在地裏， 幹也死在土中， |
|---|
| 14:9 | מֵרֵ֣יחַ מַ֣יִם יַפְרִ֑חַ וְעָשָׂ֖ה קָצִ֣יר כְּמוֹ־נָֽטַע׃ | ἀπὸ ὀσμῆς ὕδατος ἀνθήσει ποιήσει δὲ θερισμὸν ὥσπερ νεόφυτον | ad odorem aquae germinabit, et faciet comam, quasi cum primum plantatum est. | ሰብእሰ፡ እምከመ፡ ሞተ፡ ይጸይፅ፡ ወእምከመ፡ ሞተ፡ መዋቲ፡ ኢይሄሎ፡ እንከ፡፡ 10፡ ለባሕርኒ፡ ቦ፡ ተስፋ፡ ሶበ፡ ይቀብል፡ ወፈለግኒ፡ ይነጽፍ፡ ወይየብስ። | 及至得了水氣，還要發芽， 又長枝條，像新栽的樹一樣。 |
|---|
| 14:10 | וְגֶ֣בֶר יָ֭מוּת וַֽיֶּחֱלָ֑שׁ וַיִּגְוַ֖ע אָדָ֣ם וְאַיּֽוֹ׃ | ἀνὴρ δὲ τελευτήσας ᾤχετο πεσὼν δὲ βροτὸς οὐκέτι ἔστιν | Homo vero cum mortuus fuerit, et nudatus, atque consumptus, ubi, quaeso, est ? | — | 但人死亡而消滅； 他氣絕，竟在何處呢？ |
|---|
| 14:11 | אָֽזְלוּ־מַ֭יִם מִנִּי־יָ֑ם וְ֝נָהָ֗ר יֶחֱרַ֥ב וְיָבֵֽשׁ׃ | χρόνῳ γὰρ σπανίζεται θάλασσα ποταμὸς δὲ ἐρημωθεὶς ἐξηράνθη | Quomodo si recedant aquae de mari, et fluvius vacuefactus arescat : | ሰብእሰ፡ አምከመ፡ ኖመ፡ ኢይነቅሕ፡ እንከ፡ እስከ፡ አመ፡ የኃልፍ፡ ሰማይ፡ ወይነቅሑ፡ እምንዋሞሙ። | 海中的水絕盡， 江河消散乾涸。 |
|---|
| 14:12 | וְאִ֥ישׁ שָׁכַ֗ב וְֽלֹא־יָ֫ק֥וּם עַד־בִּלְתִּ֣י שָׁ֭מַיִם לֹ֣א יָקִ֑יצוּ וְלֹֽא־יֵ֝עֹ֗רוּ מִשְּׁנָתָֽם׃ | ἄνθρωπος δὲ κοιμηθεὶς οὐ μὴ ἀναστῇ ἕως ἂν ὁ οὐρανὸς οὐ μὴ συρραφῇ καὶ οὐκ ἐξυπνισθήσονται ἐξ ὕπνου αὐτῶν | sic homo, cum dormierit, non resurget : donec atteratur caelum, non evigilabit, nec consurget de somno suo. | እምኅየሰኒ፡ ሶበ፡ ውስተ፡ መቃብር፡ ዓቀብከኒ፡ ወእምኃባ፡ አከኒ፡ እስከ፡ ወእምኃባ፡ አከኒ፡ ይቈርር፡ መዓትከ፡ ወእምቀብከኒ፡ አስከ፡ አመትዜከረኒ። | 人也是如此，躺下不再起來， 等到天沒有了，仍不得復醒， 也不得從睡中喚醒。 |
|---|
| 14:13 | מִ֤י יִתֵּ֨ן׀ בִּשְׁא֬וֹל תַּצְפִּנֵ֗נִי תַּ֭סְתִּירֵנִי עַד־שׁ֣וּב אַפֶּ֑ךָ תָּ֤שִֽׁית־לִ֖י חֹ֣ק וְתִזְכְּרֵֽנִי׃ | εἰ γὰρ ὄφελον ἐν ᾅδῃ με ἐφύλαξας ἔκρυψας δέ με ἕως ἂν παύσηταί σου ἡ ὀργὴ καὶ τάξῃ μοι χρόνον ἐν ᾧ μνείαν μου ποιήσῃ | Quis mihi hoc tribuat, ut in inferno protegas me, et abscondas me donec pertranseat furor tuus, et constituas mihi tempus in quo recorderis mei ? | ሶበሁ፡ የሐዩ፡ ሰብእ፡ እምከመ፡ ሞተ፡ ፈጺሞ፡ መዋፅለ፡ ሕይወቱ፡ እምተዓገሥኩ፡ እስከ፡ አመ፡ እትወለድ፡ ዳግመ። | 惟願你把我藏在陰間， 存於隱密處，等你的忿怒過去； 願你為我定了日期，記念我。 |
|---|
| 14:14 | אִם־יָמ֥וּת גֶּ֗בֶר הֲיִֽ֫חְיֶ֥ה כׇּל־יְמֵ֣י צְבָאִ֣י אֲיַחֵ֑ל עַד־בּ֝֗וֹא חֲלִיפָתִֽי׃ | ἐὰν γὰρ ἀποθάνῃ ἄνθρωπος ζήσεται συντελέσας ἡμέρας τοῦ βίου αὐτοῦ ὑπομενῶ ἕως ἂν πάλιν γένωμαι | Putasne mortuus homo rursum vivat ? cunctis diebus quibus nunc milito, expecto donec veniat immutatio mea. | ወእምአውሣእኩስ፡ ጊዜ፡ ጸዋፅከኒ፡ ወኢትመንነኒ፡ ግብረ፡ እደዊከ፡፡ 15፡ ኈለቈኑ፡ ኃጣውእየ፡ ወአበሳየ፡ አሐተኔ፡ ወአልቦ፡ ዘረሳዕክ፡ ሊተ፡ ኃጢአትየ፡ ወአበሳየ። | 人若死了豈能再活呢？ 我只要在我一切爭戰的日子， 等我被釋放 的時候來到。 |
|---|
| 14:15 | תִּ֭קְרָא וְאָנֹכִ֣י אֶעֱנֶ֑ךָּ לְֽמַעֲשֵׂ֖ה יָדֶ֣יךָ תִכְסֹֽף׃ | εἶτα καλέσεις ἐγὼ δέ σοι ὑπακούσομαι τὰ δὲ ἔργα τῶν χειρῶν σου μὴ ἀποποιοῦ | Vocabis me, et ego respondebo tibi : operi manuum tuarum porriges dexteram. | — | 你呼叫，我便回答； 你手所做的，你必羨慕。 |
|---|
| 14:16 | כִּֽי־עַ֭תָּה צְעָדַ֣י תִּסְפּ֑וֹר לֹֽא־תִ֝שְׁמֹ֗ר עַל־חַטָּאתִֽי׃ | ἠρίθμησας δέ μου τὰ ἐπιτηδεύματα καὶ οὐ μὴ παρέλθῃ σε οὐδὲν τῶν ἁμαρτιῶν μου | Tu quidem gressus meos dinumerasti : sed parce peccatis meis. | ወኅተምከ፡ ውስተ፡ ቊናማቲክ፡ ጌጋይየ፡ ወኵሎ፡ ዘአበስኩ፡ በላዕሌከ። | 但如今你數點我的腳步， 豈不窺察我的罪過嗎？ |
|---|
| 14:17 | חָתֻ֣ם בִּצְר֣וֹר פִּשְׁעִ֑י וַ֝תִּטְפֹּ֗ל עַל־עֲוֺנִֽי׃ | ἐσφράγισας δέ μου τὰς ἀνομίας ἐν βαλλαντίῳ ἐπεσημήνω δέ εἴ τι ἄκων παρέβην | Signasti quasi in sacculo delicta mea, sed curasti iniquitatem meam. | ከመ፡ ደብር፡ ዘንሀለ፡ ወዉድቀ፡ ወኰኵሕኒ፡ ይበሊ፡ በውስተ፡ ምንባሩ። | 我的過犯被你封在囊中， 也縫嚴了我的罪孽。 |
|---|
| 14:18 | וְ֭אוּלָם הַר־נוֹפֵ֣ל יִבּ֑וֹל וְ֝צ֗וּר יֶעְתַּ֥ק מִמְּקֹמֽוֹ׃ | καὶ πλὴν ὄρος πῖπτον διαπεσεῖται καὶ πέτρα παλαιωθήσεται ἐκ τοῦ τόπου αὐτῆς | Mons cadens defluit, et saxum transfertur de loco suo : | ወእብንኒ፡ ይለምጽ፡ እማይ፡ ወማይሂ፡ ይደፈን፡ በማእከለ፡ ምድር፡ ልዑል፡ ወአኅጐልከ፡ ትዕግሥቶ፡ ለሰብእ፡፡ 19፡ ወታአትቶ፡ ለዝሉፋ፡ ወይማን፡ ወሜጥከ፡ ገጻከ፡ ኅቤሁ፡ ወመሠጥኮ። | 山崩變為無有； 磐石挪開原處。 |
|---|
| 14:19 | אֲבָנִ֤ים׀ שָׁ֥חֲקוּ מַ֗יִם תִּשְׁטֹֽף־סְפִיחֶ֥יהָ עֲפַר־אָ֑רֶץ וְתִקְוַ֖ת אֱנ֣וֹשׁ הֶאֱבַֽדְתָּ׃ | λίθους ἐλέαναν ὕδατα καὶ κατέκλυσεν ὕδατα ὕπτια τοῦ χώματος τῆς γῆς καὶ ὑπομονὴν ἀνθρώπου ἀπώλεσας | lapides excavant aquae, et alluvione paulatim terra consumitur : et hominem ergo similiter perdes. | — | 水流消磨石頭， 所流溢的洗去地上的塵土； 你也照樣滅絕人的指望。 |
|---|
| 14:20 | תִּתְקְפֵ֣הוּ לָ֭נֶצַח וַֽיַּהֲלֹ֑ךְ מְשַׁנֶּ֥ה פָ֝נָ֗יו וַֽתְּשַׁלְּחֵֽהוּ׃ | ὦσας αὐτὸν εἰς τέλος καὶ ᾤχετο ἐπέστησας αὐτῷ τὸ πρόσωπον καὶ ἐξαπέστειλας | Roborasti eum paululum, ut in perpetuum transiret : immutabis faciem ejus, et emittes eum. | ወእመሄ፡ በዝኑ፡ ይቂቁ፡ ኢይሬእዮሙ፡ ወእመኒ፡ ኅዳጣን፡ ኢየእምሮሙ። | 你攻擊人常常得勝，使他去世； 你改變他的容貌，叫他往而不回。 |
|---|
| 14:21 | יִכְבְּד֣וּ בָ֭נָיו וְלֹ֣א יֵדָ֑ע וְ֝יִצְעֲר֗וּ וְֽלֹא־יָבִ֥ין לָֽמוֹ׃ | πολλῶν δὲ γενομένων τῶν υἱῶν αὐτοῦ οὐκ οἶδεν ἐὰν δὲ ὀλίγοι γένωνται οὐκ ἐπίσταται | Sive nobiles fuerint filii ejus, sive ignobiles, non intelliget. | ዳእሙ፡ ሥጋሁ፡ ይማስን፡ ወነፍሱስ፡ ለሕይወት። | 他兒子得尊榮，他也不知道， 降為卑，他也不覺得。 |
|---|
| 14:22 | אַךְ־בְּ֭שָׂרוֹ עָלָ֣יו יִכְאָ֑ב וְ֝נַפְשׁ֗וֹ עָלָ֥יו תֶּאֱבָֽל׃ {פ} | ἀλλ’ ἢ αἱ σάρκες αὐτοῦ ἤλγησαν ἡ δὲ ψυχὴ αὐτοῦ ἐπένθησεν | Attamen caro ejus, dum vivet, dolebit, et anima illius super semetipso lugebit. | — | 但知身上疼痛， 心中悲哀。 |
|---|