申命記 第 12 章｜4 種原文並排

אֵ֠לֶּה הַֽחֻקִּ֣ים וְהַמִּשְׁפָּטִים֮ אֲשֶׁ֣ר תִּשְׁמְר֣וּן לַעֲשׂוֹת֒ בָּאָ֕רֶץ אֲשֶׁר֩ נָתַ֨ן יְהֹוָ֜ה אֱלֹהֵ֧י אֲבֹתֶ֛יךָ לְךָ֖ לְרִשְׁתָּ֑הּ כׇּ֨ל־הַיָּמִ֔ים אֲשֶׁר־אַתֶּ֥ם חַיִּ֖ים עַל־הָאֲדָמָֽה׃

καὶ ταῦτα τὰ προστάγματα καὶ αἱ κρίσεις ἃς φυλάξετε τοῦ ποιεῖν ἐπὶ τῆς γῆς ἧς κύριος ὁ θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν ἐν κλήρῳ πάσας τὰς ἡμέρας ἃς ὑμεῖς ζῆτε ἐπὶ τῆς γῆς

Haec sunt praecepta atque judicia, quae facere debetis in terra, quam Dominus Deus patrum tuorum daturus est tibi, ut possideas eam cunctis diebus, quibus super humum gradieris.

ወዝንቱ ፡ ውእቱ ፡ ትእዛዝ ፡ ወፍትሕ ፡ ዘተዐቅቡ ፡ ከመ ፡ ትግበሩ ፡ በምድር ፡ እንተ ፡ ይሁበክሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክክሙ ፡ መክፈልተክሙ ፡ በኵሉ ፡ መዋዕል ፡ ዘተሐይው ፡ አንትሙ ፡ ላዕለ ፡ ምድር ።

אַבֵּ֣ד תְּ֠אַבְּד֠וּן אֶֽת־כׇּל־הַמְּקֹמ֞וֹת אֲשֶׁ֧ר עָֽבְדוּ־שָׁ֣ם הַגּוֹיִ֗ם אֲשֶׁ֥ר אַתֶּ֛ם יֹרְשִׁ֥ים אֹתָ֖ם אֶת־אֱלֹהֵיהֶ֑ם עַל־הֶהָרִ֤ים הָֽרָמִים֙ וְעַל־הַגְּבָע֔וֹת וְתַ֖חַת כׇּל־עֵ֥ץ רַעֲנָֽן׃

ἀπωλείᾳ ἀπολεῖτε πάντας τοὺς τόπους ἐν οἷς ἐλάτρευσαν ἐκεῖ τοῖς θεοῖς αὐτῶν οὓς ὑμεῖς κληρονομεῖτε αὐτούς ἐπὶ τῶν ὀρέων τῶν ὑψηλῶν καὶ ἐπὶ τῶν θινῶν καὶ ὑποκάτω δένδρου δασέος

Subvertite omnia loca, in quibus coluerunt gentes, quas possessuri estis, deos suos super montes excelsos, et colles, et subter omne lignum frondosum.

ወደምስሶ ፡ ደምስስዎ ፡ ለኵሉ ፡ መካን ፡ ዘውስቴቱ ፡ አምለኩ ፡ አማልክቲሆሙ ፡ አሕዛብ ፡ [ዘ]አንትሙ ፡ ትትወረስዎሙ ፡ በውስተ ፡ አድባር ፡ ነዋኅት ፡ ወበውስተ ፡ አውግር ፡ ወበታሕተ ፡ አእዋም ፡ ቈጻል ።

וְנִתַּצְתֶּ֣ם אֶת־מִזְבְּחֹתָ֗ם וְשִׁבַּרְתֶּם֙ אֶת־מַצֵּ֣בֹתָ֔ם וַאֲשֵֽׁרֵיהֶם֙ תִּשְׂרְפ֣וּן בָּאֵ֔שׁ וּפְסִילֵ֥י אֱלֹֽהֵיהֶ֖ם תְּגַדֵּע֑וּן וְאִבַּדְתֶּ֣ם אֶת־שְׁמָ֔ם מִן־הַמָּק֖וֹם הַהֽוּא׃

καὶ κατασκάψετε τοὺς βωμοὺς αὐτῶν καὶ συντρίψετε τὰς στήλας αὐτῶν καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν ἐκκόψετε καὶ τὰ γλυπτὰ τῶν θεῶν αὐτῶν κατακαύσετε πυρί καὶ ἀπολεῖται τὸ ὄνομα αὐτῶν ἐκ τοῦ τόπου ἐκείνου

Dissipate aras eorum, et confringite statuas : lucos igne comburite, et idola comminuite : disperdite nomina eorum de locis illis.

ወንሥቱ ፡ ምሥዋዓቲሆሙ ፡ ወቀጥቅጡ ፡ ምስሊሆሙ ፡ ወግዝሙ ፡ አእዋሚሆሙ ፡ ወአውዕዩ ፡ በእሳት ፡ ግልፎ ፡ አማልክቲሆሙ ፡ ወደምስሱ ፡ አስማቲሆሙ ፡ እምነ ፡ ውእቱ ፡ መካን ።

לֹֽא־תַעֲשׂ֣וּן כֵּ֔ן לַיהֹוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃

οὐ ποιήσετε οὕτως κυρίῳ τῷ θεῷ ὑμῶν

Non facietis ita Domino Deo vestro :

ወ[ኢ]ትገብሩ ፡ ከመዝ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክክሙ ።

כִּ֠י אִֽם־אֶל־הַמָּק֞וֹם אֲשֶׁר־יִבְחַ֨ר יְהֹוָ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ מִכׇּל־שִׁבְטֵיכֶ֔ם לָשׂ֥וּם אֶת־שְׁמ֖וֹ שָׁ֑ם לְשִׁכְנ֥וֹ תִדְרְשׁ֖וּ וּבָ֥אתָ שָּֽׁמָּה׃

ἀλλ’ ἢ εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ἐν μιᾷ τῶν φυλῶν ὑμῶν ἐπονομάσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ ἐπικληθῆναι καὶ ἐκζητήσετε καὶ εἰσελεύσεσθε ἐκεῖ

sed ad locum, quem elegerit Dominus Deus vester de cunctis tribubus vestris, ut ponat nomen suum ibi, et habitet in eo, venietis :

[ዘእንበለ ፡ ውስተ ፡ መካን ፡ ዘኀረየ ፡ እግዚአብሔር ፡] በአሐቲ ፡ እምነ ፡ አህጉሪክሙ ፡ ከመ ፡ ይሰመይ ፡ ስሙ ፡ በህየ ፤

וַהֲבֵאתֶ֣ם שָׁ֗מָּה עֹלֹֽתֵיכֶם֙ וְזִבְחֵיכֶ֔ם וְאֵת֙ מַעְשְׂרֹ֣תֵיכֶ֔ם וְאֵ֖ת תְּרוּמַ֣ת יֶדְכֶ֑ם וְנִדְרֵיכֶם֙ וְנִדְבֹ֣תֵיכֶ֔ם וּבְכֹרֹ֥ת בְּקַרְכֶ֖ם וְצֹאנְכֶֽם׃

καὶ οἴσετε ἐκεῖ τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν καὶ τὰ θυσιάσματα ὑμῶν καὶ τὰς ἀπαρχὰς ὑμῶν καὶ τὰς εὐχὰς ὑμῶν καὶ τὰ ἑκούσια ὑμῶν καὶ τὰ πρωτότοκα τῶν βοῶν ὑμῶν καὶ τῶν προβάτων ὑμῶν

et offeretis in loco illo holocausta et victimas vestras, decimas et primitias manuum vestrarum, et vota atque donaria, primogenita boum et ovium.

ወትወስዱ ፡ መሥዋዕተክሙ ፡ ወቍርባነክሙ ፡ ወቀዳምያቲክሙ ፡ ወብፅዓቲክሙ ፡ ወዘበፈቃድክሙ ፡ ወዘበአሚንክሙ ፡ ወበኵረ ፡ አልህምቲክሙ ፡ ወዘአባግዒክሙ ።

וַאֲכַלְתֶּם־שָׁ֗ם לִפְנֵי֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֔ם וּשְׂמַחְתֶּ֗ם בְּכֹל֙ מִשְׁלַ֣ח יֶדְכֶ֔ם אַתֶּ֖ם וּבָתֵּיכֶ֑ם אֲשֶׁ֥ר בֵּֽרַכְךָ֖ יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃

καὶ φάγεσθε ἐκεῖ ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν καὶ εὐφρανθήσεσθε ἐπὶ πᾶσιν οὗ ἂν τὴν χεῖρα ἐπιβάλητε ὑμεῖς καὶ οἱ οἶκοι ὑμῶν καθότι εὐλόγησέν σε κύριος ὁ θεός σου

Et comedetis ibi in conspectu Domini Dei vestri : ac laetabimini in cunctis, ad quae miseritis manum vos et domus vestrae, in quibus benedixerit vobis Dominus Deus vester.

ወብልዑ ፡ በህየ ፡ በቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክክሙ ፡ ወተፈሥሑ ፡ በኵሉ ፡ ዘውስቴቱ ፡ ወደይክሙ ፡ እዴክሙ ፡ አንትሙ ፡ ወ(በ)ቤትክሙኒ ፡ እስመ ፡ ባረከከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ።

לֹ֣א תַעֲשׂ֔וּן כְּ֠כֹ֠ל אֲשֶׁ֨ר אֲנַ֧חְנוּ עֹשִׂ֛ים פֹּ֖ה הַיּ֑וֹם אִ֖ישׁ כׇּל־הַיָּשָׁ֥ר בְּעֵינָֽיו׃

οὐ ποιήσετε πάντα ἃ ἡμεῖς ποιοῦμεν ὧδε σήμερον ἕκαστος τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιον αὐτοῦ

Non facietis ibi quae nos hic facimus hodie, singuli quod sibi rectum videtur :

ወኢትግበሩ ፡ ኵሎ ፡ ዘንሕነ ፡ ንገብር ፡ ዮም ፡ በዝየ ፡ አሐዱ ፡ አሐዱ ፡ ዘአደሞ ፡ በቅድሜሁ ።

כִּ֥י לֹא־בָאתֶ֖ם עַד־עָ֑תָּה אֶל־הַמְּנוּחָה֙ וְאֶל־הַֽנַּחֲלָ֔ה אֲשֶׁר־יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ נֹתֵ֥ן לָֽךְ׃

οὐ γὰρ ἥκατε ἕως τοῦ νῦν εἰς τὴν κατάπαυσιν καὶ εἰς τὴν κληρονομίαν ἣν κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν

neque enim usque in praesens tempus venistis ad requiem, et possessionem, quam Dominus Deus vester daturus est vobis.

እስመ ፡ ኢበጻሕክሙ ፡ እስከ ፡ ይእዜ ፡ ውስተ ፡ ምዕራፊክሙ ፡ ወውስተ ፡ ርስትክሙ ፡ ዘይሁበክሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክክሙ ።

וַעֲבַרְתֶּם֮ אֶת־הַיַּרְדֵּן֒ וִֽישַׁבְתֶּ֣ם בָּאָ֔רֶץ אֲשֶׁר־יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם מַנְחִ֣יל אֶתְכֶ֑ם וְהֵנִ֨יחַ לָכֶ֧ם מִכׇּל־אֹיְבֵיכֶ֛ם מִסָּבִ֖יב וִֽישַׁבְתֶּם־בֶּֽטַח׃

καὶ διαβήσεσθε τὸν Ιορδάνην καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆς γῆς ἧς κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν κατακληρονομεῖ ὑμῖν καὶ καταπαύσει ὑμᾶς ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν τῶν κύκλῳ καὶ κατοικήσετε μετὰ ἀσφαλείας

Transibitis Jordanem, et habitabitis in terra, quam Dominus Deus vester daturus est vobis, ut requiescatis a cunctis hostibus per circuitum : et absque ullo timore habitetis

ወዕድው ፡ ዮርዳንስ ፡ ወንበሩ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ እንተ ፡ ያወርሰክሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክክሙ ፡ ወያዐርፈክሙ ፡ እምነ ፡ ኵሉ ፡ ፀርክሙ ፡ እለ ፡ አውድክሙ ፡ ወትነብሩ ፡ ተአሚነክሙ ።

וְהָיָ֣ה הַמָּק֗וֹם אֲשֶׁר־יִבְחַר֩ יְהֹוָ֨ה אֱלֹהֵיכֶ֥ם בּוֹ֙ לְשַׁכֵּ֤ן שְׁמוֹ֙ שָׁ֔ם שָׁ֣מָּה תָבִ֔יאוּ אֵ֛ת כׇּל־אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י מְצַוֶּ֣ה אֶתְכֶ֑ם עוֹלֹתֵיכֶ֣ם וְזִבְחֵיכֶ֗ם מַעְשְׂרֹֽתֵיכֶם֙ וּתְרֻמַ֣ת יֶדְכֶ֔ם וְכֹל֙ מִבְחַ֣ר נִדְרֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר תִּדְּר֖וּ לַיהֹוָֽה׃

καὶ ἔσται ὁ τόπος ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεὸς ὑμῶν ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ ἐκεῖ οἴσετε πάντα ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν σήμερον τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν καὶ τὰ θυσιάσματα ὑμῶν καὶ τὰ ἐπιδέκατα ὑμῶν καὶ τὰς ἀπαρχὰς τῶν χειρῶν ὑμῶν καὶ τὰ δόματα ὑμῶν καὶ πᾶν ἐκλεκτὸν τῶν δώρων ὑμῶν ὅσα ἐὰν εὔξησθε τῷ θεῷ ὑμῶν

in loco, quem elegerit Dominus Deus vester, ut sit nomen ejus in eo : illuc omnia, quae praecipio, conferetis, holocausta, et hostias, ac decimas, et primitias manuum vestrarum : et quidquid praecipuum est in muneribus, quae vovebitis Domino.

ወይኩን ፡ ዝክቱ ፡ መካን ፡ ዘኀርየ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክክሙ ፡ ከመ ፡ ይሰመይ ፡ ስሙ ፡ በህየ ፡ ትወስዱ ፡ ኵሎ ፡ ዘአነ ፡ እኤዝዘክሙ ፡ ዮም ፡ [መሥዋዕት]ክሙ ፡ ወቍርባንክሙ ፡ ወዓሥራቲክሙ ፡ ወቀዳምያተ ፡ እደዊክሙ ፡ ወሀብትክሙ ፡ ወኅሩየ ፡ ኵሉ ፡ መባእክሙ ፡ ወኵሉ ፡ ዘበፃእክሙ ፡ ለአምላክክሙ ።

וּשְׂמַחְתֶּ֗ם לִפְנֵי֮ יְהֹוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶם֒ אַתֶּ֗ם וּבְנֵיכֶם֙ וּבְנֹ֣תֵיכֶ֔ם וְעַבְדֵיכֶ֖ם וְאַמְהֹתֵיכֶ֑ם וְהַלֵּוִי֙ אֲשֶׁ֣ר בְּשַֽׁעֲרֵיכֶ֔ם כִּ֣י אֵ֥ין ל֛וֹ חֵ֥לֶק וְנַחֲלָ֖ה אִתְּכֶֽם׃

καὶ εὐφρανθήσεσθε ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ ὑμῶν ὑμεῖς καὶ οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν οἱ παῖδες ὑμῶν καὶ αἱ παιδίσκαι ὑμῶν καὶ ὁ Λευίτης ὁ ἐπὶ τῶν πυλῶν ὑμῶν ὅτι οὐκ ἔστιν αὐτῷ μερὶς οὐδὲ κλῆρος μεθ’ ὑμῶν

Ibi epulabimini coram Domino Deo vestro, vos et filii ac filiae vestrae, famuli et famulae, atque Levites qui in urbibus vestris commoratur : neque enim habet aliam partem et possessionem inter vos.

ወተፈሥሑ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክክሙ ፡ አንትሙ ፡ ወደቂቅክሙ ፡ ወአዋልዲክሙ ፡ ወአግብርቲክሙ ፡ ወአእማቲክሙ ፡ ወሌዋውያን ፡ እለ ፡ ውስተ ፡ አንቀጽክሙ ፡ እስመ ፡ አልቦ ፡ ክፍለ ፡ ወርስተ ፡ ምስሌክሙ ።

הִשָּׁ֣מֶר לְךָ֔ פֶּֽן־תַּעֲלֶ֖ה עֹלֹתֶ֑יךָ בְּכׇל־מָק֖וֹם אֲשֶׁ֥ר תִּרְאֶֽה׃

πρόσεχε σεαυτῷ μὴ ἀνενέγκῃς τὰ ὁλοκαυτώματά σου ἐν παντὶ τόπῳ οὗ ἐὰν ἴδῃς

Cave ne offeras holocausta tua in omni loco, quem videris :

ወዑቅ ፡ ርእሰከ ፡ ኢትግበር ፡ መሥዋዕተከ ፡ በኵሉ ፡ መካን ፡ በኀበ ፡ ርኢከ ።

כִּ֣י אִם־בַּמָּק֞וֹם אֲשֶׁר־יִבְחַ֤ר יְהֹוָה֙ בְּאַחַ֣ד שְׁבָטֶ֔יךָ שָׁ֖ם תַּעֲלֶ֣ה עֹלֹתֶ֑יךָ וְשָׁ֣ם תַּעֲשֶׂ֔ה כֹּ֛ל אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י מְצַוֶּֽךָּ׃

ἀλλ’ ἢ εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου αὐτὸν ἐν μιᾷ τῶν φυλῶν σου ἐκεῖ ἀνοίσεις τὰ ὁλοκαυτώματά σου καὶ ἐκεῖ ποιήσεις πάντα ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι σήμερον

sed in eo, quem elegerit Dominus, in una tribuum tuarum offeres hostias, et facies quaecumque praecipio tibi.

እንበለ ፡ ውስተ ፡ መካን ፡ ዘኀርየ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ በውስተ ፡ አሐዱ ፡ እምነ ፡ ሕዘቢከ ፡ ህየ ፡ ትገብር ፡ መሥዋዕተከ ፡ ወህየ ፡ ትገብር ፡ ኵሎ ፡ ዘአነ ፡ እኤዝዘከ ፡ ዮም ።

רַק֩ בְּכׇל־אַוַּ֨ת נַפְשְׁךָ֜ תִּזְבַּ֣ח׀ וְאָכַלְתָּ֣ בָשָׂ֗ר כְּבִרְכַּ֨ת יְהֹוָ֧ה אֱלֹהֶ֛יךָ אֲשֶׁ֥ר נָֽתַן־לְךָ֖ בְּכׇל־שְׁעָרֶ֑יךָ הַטָּמֵ֤א וְהַטָּהוֹר֙ יֹאכְלֶ֔נּוּ כַּצְּבִ֖י וְכָאַיָּֽל׃

ἀλλ’ ἢ ἐν πάσῃ ἐπιθυμίᾳ σου θύσεις καὶ φάγῃ κρέα κατὰ τὴν εὐλογίαν κυρίου τοῦ θεοῦ σου ἣν ἔδωκέν σοι ἐν πάσῃ πόλει ὁ ἀκάθαρτος ἐν σοὶ καὶ ὁ καθαρὸς ἐπὶ τὸ αὐτὸ φάγεται αὐτὸ ὡς δορκάδα ἢ ἔλαφον

Sin autem comedere volueris, et te esus carnium delectaverit, occide, comede juxta benedictionem Domini Dei tui, quam dedit tibi in urbibus tuis : sive immundum fuerit, hoc est, maculatum et debile : sive mundum, hoc est, integrum et sine macula, quod offerri licet, sicut capream et cervum, comedes :

ወእምነ ፡ ኵሉ ፡ ዘፈተውከ ፡ ትጥባኅ ፡ በህየ ፡ ወብላዕ ፡ ሥጋ ፡ በከመ ፡ በረከቱ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ እንተ ፡ ወሀበከ ፡ በኵሉ ፡ አህጉር ፤ ዘርኩስኒ ፡ ወዘንጹሕኒ ፡ ኅቡረ ፡ ይብልዕዎ ፡ ከመ ፡ ወይጠል ፡ አው ፡ ከመ ፡ ሀየል ።

רַ֥ק הַדָּ֖ם לֹ֣א תֹאכֵ֑לוּ עַל־הָאָ֥רֶץ תִּשְׁפְּכֶ֖נּוּ כַּמָּֽיִם׃

πλὴν τὸ αἷμα οὐ φάγεσθε ἐπὶ τὴν γῆν ἐκχεεῖτε αὐτὸ ὡς ὕδωρ

absque esu dumtaxat sanguinis, quem super terram quasi aquam effundes.

ወባሕቱ ፡ ደመ ፡ ኢትብልዑ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ ከዐውዎ ፡ ከመ ፡ ማይ ።

לֹֽא־תוּכַ֞ל לֶאֱכֹ֣ל בִּשְׁעָרֶ֗יךָ מַעְשַׂ֤ר דְּגָֽנְךָ֙ וְתִירֹשְׁךָ֣ וְיִצְהָרֶ֔ךָ וּבְכֹרֹ֥ת בְּקָרְךָ֖ וְצֹאנֶ֑ךָ וְכׇל־נְדָרֶ֙יךָ֙ אֲשֶׁ֣ר תִּדֹּ֔ר וְנִדְבֹתֶ֖יךָ וּתְרוּמַ֥ת יָדֶֽךָ׃

οὐ δυνήσῃ φαγεῖν ἐν ταῖς πόλεσίν σου τὸ ἐπιδέκατον τοῦ σίτου σου καὶ τοῦ οἴνου σου καὶ τοῦ ἐλαίου σου τὰ πρωτότοκα τῶν βοῶν σου καὶ τῶν προβάτων σου καὶ πάσας εὐχάς ὅσας ἂν εὔξησθε καὶ τὰς ὁμολογίας ὑμῶν καὶ τὰς ἀπαρχὰς τῶν χειρῶν ὑμῶν

Non poteris comedere in oppidis tuis decimam frumenti, et vini, et olei tui, primogenita armentorum et pecorum, et omnia quae voveris, et sponte offerre volueris, et primitias manuum tuarum :

ወኢትክል ፡ በሊዖቶ ፡ በኵሉ ፡ አህጉሪከ ፡ ዐሥራተ ፡ ወይንከ ፡ ወእክልከ ፡ ወቅብእከ ፡ ወበኵረ ፡ አልህምቲከ ፡ ወዘአባግዒከ ፡ ወኵሎ ፡ ብፅዓቲክሙ ፡ ዘበፃእክሙ ፡ ወዘአሚኖትክሙ ፡ ወዘቀደምያተ ፡ እደዊክሙ ።

כִּ֡י אִם־לִפְנֵי֩ יְהֹוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ תֹּאכְלֶ֗נּוּ בַּמָּקוֹם֙ אֲשֶׁ֨ר יִבְחַ֜ר יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֘יךָ֮ בּוֹ֒ אַתָּ֨ה וּבִנְךָ֤ וּבִתֶּ֙ךָ֙ וְעַבְדְּךָ֣ וַאֲמָתֶ֔ךָ וְהַלֵּוִ֖י אֲשֶׁ֣ר בִּשְׁעָרֶ֑יךָ וְשָׂמַחְתָּ֗ לִפְנֵי֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ בְּכֹ֖ל מִשְׁלַ֥ח יָדֶֽךָ׃

ἀλλ’ ἢ ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ σου φάγῃ αὐτὰ ἐν τῷ τόπῳ ᾧ ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου αὐτῷ σὺ καὶ ὁ υἱός σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου ὁ παῖς σου καὶ ἡ παιδίσκη σου καὶ ὁ προσήλυτος ὁ ἐν ταῖς πόλεσιν ὑμῶν καὶ εὐφρανθήσῃ ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ σου ἐπὶ πάντα οὗ ἂν ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου

sed coram Domino Deo tuo comedes ea in loco, quem elegerit Dominus Deus tuus, tu et filius tuus, et filia tua, et servus et famula, atque Levites qui manet in urbibus tuis : et laetaberis et reficieris coram Domino Deo tuo in cunctis ad quae extenderis manum tuam.

በቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ብላዖ ፡ በውእቱ ፡ መካን ፡ ዘኀርየ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ አንተ ፡ ወደቂቅከ ፡ ወወለትከ ፡ ወገብርከ ፡ ወአመትከ ፡ ወግዩር ፡ ዘውስተ ፡ ሀገርክሙ ፡ ወትትፌሣሕ ፡ በቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ በኵሉ ፡ ዘወደይከ ፡ ውስቴቱ ፡ እዴከ ።

הִשָּׁ֣מֶר לְךָ֔ פֶּֽן־תַּעֲזֹ֖ב אֶת־הַלֵּוִ֑י כׇּל־יָמֶ֖יךָ עַל־אַדְמָתֶֽךָ׃ {ס}

πρόσεχε σεαυτῷ μὴ ἐγκαταλίπῃς τὸν Λευίτην πάντα τὸν χρόνον ὅσον ἐὰν ζῇς ἐπὶ τῆς γῆς

Cave ne derelinquas Levitem in omni tempore quo versaris in terra.

ወዑቅ ፡ ርእሰከ ፡ ኢትኅድጎ ፡ ለሌዋዊ ፡ በኵሉ ፡ መዋዕል ፡ ዘሕያው ፡ አንተ ፡ ላዕለ ፡ ምድር ።

כִּֽי־יַרְחִיב֩ יְהֹוָ֨ה אֱלֹהֶ֥יךָ אֶֽת־גְּבֻלְךָ֮ כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֶּר־לָךְ֒ וְאָמַרְתָּ֙ אֹכְלָ֣ה בָשָׂ֔ר כִּֽי־תְאַוֶּ֥ה נַפְשְׁךָ֖ לֶאֱכֹ֣ל בָּשָׂ֑ר בְּכׇל־אַוַּ֥ת נַפְשְׁךָ֖ תֹּאכַ֥ל בָּשָֽׂר׃

ἐὰν δὲ ἐμπλατύνῃ κύριος ὁ θεός σου τὰ ὅριά σου καθάπερ ἐλάλησέν σοι καὶ ἐρεῖς φάγομαι κρέα ἐὰν ἐπιθυμήσῃ ἡ ψυχή σου ὥστε φαγεῖν κρέα ἐν πάσῃ ἐπιθυμίᾳ τῆς ψυχῆς σου φάγῃ κρέα

Quando dilataverit Dominus Deus tuus terminos tuos, sicut locutus est tibi, et volueris vesci carnibus, quas desiderat anima tua :

ወለእመኒ ፡ አርኀበ ፡ ለከ ፡ እግዚአብሔር ፡ ደወለከ ፡ በከመ ፡ ይቤለከ ፡ አምላክከ ፡ ወትቤ ፡ እብላዕ ፡ ሥጋ ፡ ለእመ ፡ ፈተወት ፡ ነፍስከ ፡ ከመ ፡ ትብላዕ ፡ ሥጋ ፡ እምነ ፡ ኵሉ ፡ ዘፈተወት ፡ ነፍስከ ፡ ብላዕ ፡ ሥጋ ።

כִּֽי־יִרְחַ֨ק מִמְּךָ֜ הַמָּק֗וֹם אֲשֶׁ֨ר יִבְחַ֜ר יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֘יךָ֮ לָשׂ֣וּם שְׁמ֣וֹ שָׁם֒ וְזָבַחְתָּ֞ מִבְּקָרְךָ֣ וּמִצֹּֽאנְךָ֗ אֲשֶׁ֨ר נָתַ֤ן יְהֹוָה֙ לְךָ֔ כַּאֲשֶׁ֖ר צִוִּיתִ֑ךָ וְאָֽכַלְתָּ֙ בִּשְׁעָרֶ֔יךָ בְּכֹ֖ל אַוַּ֥ת נַפְשֶֽׁךָ׃

ἐὰν δὲ μακρότερον ἀπέχῃ σου ὁ τόπος ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ καὶ θύσεις ἀπὸ τῶν βοῶν σου καὶ ἀπὸ τῶν προβάτων σου ὧν ἂν δῷ ὁ θεός σοι ὃν τρόπον ἐνετειλάμην σοι καὶ φάγῃ ἐν ταῖς πόλεσίν σου κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ψυχῆς σου

locus autem, quem elegerit Dominus Deus tuus ut sit nomen ejus ibi, si procul fuerit, occides de armentis et pecoribus, quae habueris, sicut praecepi tibi, et comedes in oppidis tuis, ut tibi placet.

ወለእመሰ ፡ ርኁቅ ፡ ውእቱ ፡ መካን ፡ ኀበ ፡ ኀርየ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ከመ ፡ ይሰመይ ፡ ስሙ ፡ በህየ ፡ ወትጠብኅ ፡ እምውስተ ፡ ኵሉ ፡ አልህምቲከ ፡ ወአባግዒከ ፡ እምውስተ ፡ ዘወሀበከ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ በከመ ፡ አዘዝኩክሙ ፡ ወብላዕ ፡ በሀገርከ ፡ ዘፈተወት ፡ ነፍስከ ።

אַ֗ךְ כַּאֲשֶׁ֨ר יֵאָכֵ֤ל אֶֽת־הַצְּבִי֙ וְאֶת־הָ֣אַיָּ֔ל כֵּ֖ן תֹּאכְלֶ֑נּוּ הַטָּמֵא֙ וְהַטָּה֔וֹר יַחְדָּ֖ו יֹאכְלֶֽנּוּ׃

ὡς ἔσθεται ἡ δορκὰς καὶ ἡ ἔλαφος οὕτως φάγῃ αὐτό ὁ ἀκάθαρτος ἐν σοὶ καὶ ὁ καθαρὸς ὡσαύτως ἔδεται

Sicut comeditur caprea et cervus, ita vesceris eis : et mundus et immundus in commune vescentur.

በከመ ፡ ትበልዑ ፡ ወይጠለ ፡ አው ፡ ሀየለ ፡ ከማሁ ፡ ብላዖ ፤ ዘርኩስኒ ፡ እምኔከ ፡ ወዘንጹሕኒ ፡ ከማሁ ፡ ብልዕዎ ።

רַ֣ק חֲזַ֗ק לְבִלְתִּי֙ אֲכֹ֣ל הַדָּ֔ם כִּ֥י הַדָּ֖ם ה֣וּא הַנָּ֑פֶשׁ וְלֹא־תֹאכַ֥ל הַנֶּ֖פֶשׁ עִם־הַבָּשָֽׂר׃

πρόσεχε ἰσχυρῶς τοῦ μὴ φαγεῖν αἷμα ὅτι τὸ αἷμα αὐτοῦ ψυχή οὐ βρωθήσεται ἡ ψυχὴ μετὰ τῶν κρεῶν

Hoc solum cave, ne sanguinem comedas : sanguis enim eorum pro anima est, et idcirco non debes animam comedere cum carnibus :

ወተዐቀብ ፡ ጥቀ ፡ ከመ ፡ ኢትብላዕ ፡ ደመ ፡ እስመ ፡ ደሙ ፡ ነፍሱ ፡ ውእቱ ፡ ወኢይበልዑ ፡ ነፍሰ ፡ ምስለ ፡ ሥጋ ።

לֹ֖א תֹּאכְלֶ֑נּוּ עַל־הָאָ֥רֶץ תִּשְׁפְּכֶ֖נּוּ כַּמָּֽיִם׃

οὐ φάγεσθε ἐπὶ τὴν γῆν ἐκχεεῖτε αὐτὸ ὡς ὕδωρ

sed super terram fundes quasi aquam,

ኢትብልዑ ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ ከዐውዎ ፡ ከመ ፡ ማይ ።

לֹ֖א תֹּאכְלֶ֑נּוּ לְמַ֨עַן יִיטַ֤ב לְךָ֙ וּלְבָנֶ֣יךָ אַחֲרֶ֔יךָ כִּֽי־תַעֲשֶׂ֥ה הַיָּשָׁ֖ר בְּעֵינֵ֥י יְהֹוָֽה׃

οὐ φάγῃ αὐτό ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ τοῖς υἱοῖς σου μετὰ σέ ἐὰν ποιήσῃς τὸ καλὸν καὶ τὸ ἀρεστὸν ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ σου

ut bene sit tibi et filiis tuis post te, cum feceris quod placet in conspectu Domini.

ወኢትብልዖ ፡ ከመ ፡ ሠናይት ፡ ትኩንከ ፡ ወለውሉድከኒ ፡ እምድኅሬከ ፡ (ወ)ለእመ ፡ ገበርከ ፡ ዘሠናይ ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ወዘአዳም ።

רַ֧ק קׇֽדָשֶׁ֛יךָ אֲשֶׁר־יִהְי֥וּ לְךָ֖ וּנְדָרֶ֑יךָ תִּשָּׂ֣א וּבָ֔אתָ אֶל־הַמָּק֖וֹם אֲשֶׁר־יִבְחַ֥ר יְהֹוָֽה׃

πλὴν τὰ ἅγιά σου ἐὰν γένηταί σοι καὶ τὰς εὐχάς σου λαβὼν ἥξεις εἰς τὸν τόπον ὃν ἂν ἐκλέξηται κύριος ὁ θεός σου ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ

Quae autem sanctificaveris, et voveris Domino, tolles, et venies ad locum, quem elegerit Dominus :

ወባሕቱ ፡ ዘረሰይከ ፡ ቅዱሰ ፡ ወዘበፃእከ ፡ ንሣእ ፡ ወሑር ፡ ውስተ ፡ መካን ፡ ኀበ ፡ ኀርየ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ከመ ፡ ይሰመይ ፡ ስሙ ፡ በህየ ።

וְעָשִׂ֤יתָ עֹלֹתֶ֙יךָ֙ הַבָּשָׂ֣ר וְהַדָּ֔ם עַל־מִזְבַּ֖ח יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ וְדַם־זְבָחֶ֗יךָ יִשָּׁפֵךְ֙ עַל־מִזְבַּח֙ יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ וְהַבָּשָׂ֖ר תֹּאכֵֽל׃

καὶ ποιήσεις τὰ ὁλοκαυτώματά σου τὰ κρέα ἀνοίσεις ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κυρίου τοῦ θεοῦ σου τὸ δὲ αἷμα τῶν θυσιῶν σου προσχεεῖς πρὸς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου κυρίου τοῦ θεοῦ σου τὰ δὲ κρέα φάγῃ

et offeres oblationes tuas carnem et sanguinem super altare Domini Dei tui : sanguinem hostiarum fundes in altari ; carnibus autem ipse vesceris.

ወትገብር ፡ መሣውዒከ ፡ ሥጋሁ ፡ ወትወዲ ፡ ውስተ ፡ ምሥዋዕ ፡ ወደሞሰ ፡ ለመሥዋዕትከ ፡ ትክዑ ፡ ኀበ ፡ መንበረ ፡ ምሥዋዕ ፡ ዘእግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ወብላዕ ፡ እምነ ፡ ሥጋሁ ።

שְׁמֹ֣ר וְשָׁמַעְתָּ֗ אֵ֚ת כׇּל־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י מְצַוֶּ֑ךָּ לְמַ֩עַן֩ יִיטַ֨ב לְךָ֜ וּלְבָנֶ֤יךָ אַחֲרֶ֙יךָ֙ עַד־עוֹלָ֔ם כִּ֤י תַעֲשֶׂה֙ הַטּ֣וֹב וְהַיָּשָׁ֔ר בְּעֵינֵ֖י יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ׃ {ס}

φυλάσσου καὶ ἄκουε καὶ ποιήσεις πάντας τοὺς λόγους οὓς ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι ἵνα εὖ σοι γένηται καὶ τοῖς υἱοῖς σου δῑ αἰῶνος ἐὰν ποιήσῃς τὸ καλὸν καὶ τὸ ἀρεστὸν ἐναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ σου

Observa et audi omnia quae ego praecipio tibi, ut bene sit tibi et filiis tuis post te in sempiternum, cum feceris quod bonum est et placitum in conspectu Domini Dei tui.

ወዕቂብ ፡ ወስማዕ ፡ ኵሎ ፡ ቃለ ፡ ዘአነ ፡ እኤዝዘከ ፡ ዮም ፡ ከመ ፡ ሠናይ ፡ ይኩንከ ፡ ወለውሉድከ ፡ ለዓለም ፡ ለእመ ፡ ገበርከ ፡ ዘሠናይ ፡ ወዘአዳም ፡ ቅድመ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ።

כִּֽי־יַכְרִית֩ יְהֹוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ אֶת־הַגּוֹיִ֗ם אֲשֶׁ֨ר אַתָּ֥ה בָא־שָׁ֛מָּה לָרֶ֥שֶׁת אוֹתָ֖ם מִפָּנֶ֑יךָ וְיָרַשְׁתָּ֣ אֹתָ֔ם וְיָשַׁבְתָּ֖ בְּאַרְצָֽם׃

ἐὰν δὲ ἐξολεθρεύσῃ κύριος ὁ θεός σου τὰ ἔθνη εἰς οὓς σὺ εἰσπορεύῃ ἐκεῖ κληρονομῆσαι τὴν γῆν αὐτῶν ἀπὸ προσώπου σου καὶ κατακληρονομήσῃς αὐτοὺς καὶ κατοικήσῃς ἐν τῇ γῇ αὐτῶν

Quando disperdiderit Dominus Deus tuus ante faciem tuam gentes, ad quas ingredieris possidendas, et possederis eas, atque habitaveris in terra earum :

ወለእመኒ ፡ አጥፍኦሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ ለአሕዛብ ፡ እለ ፡ ትበውእ ፡ ህየ ፡ ከመ ፡ ትትወረስዎሙ ፡ ምድሮሙ ፡ እምቅድመ ፡ ገጽከ ፡ ወትትዋረሶሙ ፡ ወትነብር ፡ ውስተ ፡ ምድሮሙ ፤

הִשָּׁ֣מֶר לְךָ֗ פֶּן־תִּנָּקֵשׁ֙ אַחֲרֵיהֶ֔ם אַחֲרֵ֖י הִשָּׁמְדָ֣ם מִפָּנֶ֑יךָ וּפֶן־תִּדְרֹ֨שׁ לֵאלֹֽהֵיהֶ֜ם לֵאמֹ֗ר אֵיכָ֨ה יַעַבְד֜וּ הַגּוֹיִ֤ם הָאֵ֙לֶּה֙ אֶת־אֱלֹ֣הֵיהֶ֔ם וְאֶעֱשֶׂה־כֵּ֖ן גַּם־אָֽנִי׃

πρόσεχε σεαυτῷ μὴ ἐκζητήσῃς ἐπακολουθῆσαι αὐτοῖς μετὰ τὸ ἐξολεθρευθῆναι αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου σου οὐ μὴ ἐκζητήσῃς τοὺς θεοὺς αὐτῶν λέγων πῶς ποιοῦσιν τὰ ἔθνη ταῦτα τοῖς θεοῖς αὐτῶν ποιήσω κἀγώ

cave ne imiteris eas, postquam te fuerint introëunte subversae, et requiras caeremonias earum, dicens : Sicut coluerunt gentes istae deos suos, ita et ego colam.

ዑቅ ፡ ርእሰከ ፡ ኢትፍቅድ ፡ ተሊዎቶሙ ፡ እምድኅረ ፡ ተሠረው ፡ እምቅድመ ፡ ገጽከ ፡ ወኢትፍቅድ ፡ አማልክቲሆሙ ፡ ወኢትበል ፡ ከመዘ ፡ ይገብሩ ፡ አሕዛብ ፡ ለአማልክቲሆሙ ፡ እግበር ፡ አነኒ ።

לֹא־תַעֲשֶׂ֣ה כֵ֔ן לַיהֹוָ֖ה אֱלֹהֶ֑יךָ כִּי֩ כׇל־תּוֹעֲבַ֨ת יְהֹוָ֜ה אֲשֶׁ֣ר שָׂנֵ֗א עָשׂוּ֙ לֵאלֹ֣הֵיהֶ֔ם כִּ֣י גַ֤ם אֶת־בְּנֵיהֶם֙ וְאֶת־בְּנֹ֣תֵיהֶ֔ם יִשְׂרְפ֥וּ בָאֵ֖שׁ לֵאלֹֽהֵיהֶֽם׃

οὐ ποιήσεις οὕτως κυρίῳ τῷ θεῷ σου τὰ γὰρ βδελύγματα ἃ κύριος ἐμίσησεν ἐποίησαν τοῖς θεοῖς αὐτῶν ὅτι τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν κατακαίουσιν ἐν πυρὶ τοῖς θεοῖς αὐτῶν

Non facies similiter Domino Deo tuo. Omnes enim abominationes, quas aversatur Dominus, fecerunt diis suis, offerentes filios et filias, et comburentes igni.

ወኢትግበር ፡ ከማሁ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ አምላክከ ፡ እስመ ፡ ጸልአ ፡ እግዚአብሔር ፡ ርኩሰ ፡ ዘይገብሩ ፡ አሕዛብ ፡ ለአማልክቲሆሙ ፡ እስመ ፡ ደቂቆሙ ፡ ወአዋልዲሆሙ ፡ ያውዕዩ ፡ በእሳት ፡ ለአማልክቲሆሙ ።

Quod praecipio tibi, hoc tantum facito Domino : nec addas quidquam, nec minuas.