7:1 ⧉ ⤴︎ וַֽיְהִי֙ בִּשְׁנַ֣ת אַרְבַּ֔ע לְדָרְיָ֖וֶשׁ הַמֶּ֑לֶךְ הָיָ֨ה דְבַר ־יְהֹוָ֜ה אֶל ־זְכַרְיָ֗ה בְּאַרְבָּעָ֛ה לַחֹ֥דֶשׁ הַתְּשִׁעִ֖י בְּכִסְלֵֽו ׃
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ τετάρτῳ ἔτει ἐπὶ Δαρείου τοῦ βασιλέως ἐγένετο λόγος κυρίου πρὸς Ζαχαριαν τετράδι τοῦ μηνὸς τοῦ ἐνάτου ὅς ἐστιν Χασελευ
Et factum est in anno quarto Darii regis , factum est verbum Domini ad Zachariam , in quarta mensis noni , qui est Casleu .
ወእምዝ ፡ በራብዕት ፡ ዓመተ ፡ መንግሥቱ ፡ ለዳዩስ ፡ ንጉሥ ፡ ኮነ ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኀበ ፡ ዘካርያስ ፡ አመ ፡ ረቡዑ ፡ ለሠረቀ ፡ ታስዕ ፡ ወርኀ ፡ ካሴል ።
In the fourth year of King Darius, Yahweh’s word came to Zechariah in the fourth day of the ninth month, the month of Chislev.
7:2 ⧉ ⤴︎ וַיִּשְׁלַח֙ בֵּֽית ־אֵ֔ל שַׂרְאֶ֕צֶר וְרֶ֥גֶם מֶ֖לֶךְ וַֽאֲנָשָׁ֑יו לְחַלּ֖וֹת אֶת ־פְּנֵ֥י יְהֹוָֽה ׃
καὶ ἐξαπέστειλεν εἰς Βαιθηλ Σαρασαρ καὶ Αρβεσεερ ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ τοῦ ἐξιλάσασθαι τὸν κύριον
Et miserunt ad domum Dei Sarasar et Rogommelech , et viri qui erant cum eo , ad deprecandam faciem Domini :
ፈነዎሙ ፡ ንጉሥ ፡ እምቤቴል ፡ ለሴሬአጼር ፡ ወለአሌሴር ፡ ወለስብ ፡ ኡሂ ፡ ከመ ፡ ይስኡሉ ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሔር ።
The people of Bethel sent Sharezer and Regem Melech and their men to entreat Yahweh’s favor,
7:3 ⧉ ⤴︎ לֵאמֹ֗ר אֶל ־הַכֹּֽהֲנִים֙ אֲשֶׁר֙ לְבֵית ־יְהֹוָ֣ה צְבָא֔וֹת וְאֶל ־הַנְּבִיאִ֖ים לֵאמֹ֑ר הַֽאֶבְכֶּה֙ בַּחֹ֣דֶשׁ הַחֲמִשִׁ֔י הִנָּזֵ֕ר כַּאֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֔יתִי זֶ֖ה כַּמֶּ֥ה שָׁנִֽים ׃ {ס}
λέγων πρὸς τοὺς ἱερεῖς τοὺς ἐν τῷ οἴκῳ κυρίου παντοκράτορος καὶ πρὸς τοὺς προφήτας λέγων εἰσελήλυθεν ὧδε ἐν τῷ μηνὶ τῷ πέμπτῳ τὸ ἁγίασμα καθότι ἐποίησα ἤδη ἱκανὰ ἔτη
ut dicerent sacerdotibus domus Domini exercituum , et prophetis , loquentes : Numquid flendum est mihi in quinto mense , vel sanctificare me debeo , sicut jam feci multis annis ?
ወይቤልዎሙ ፡ ለካህናት ፡ እለ ፡ ቤተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዘኩሉ ፡ ይመልክ ፡ ወለነቢያት ፡ ይቡልዎሙ ፡ ቦኑ ፡ ዘቦኡ ፡ ዝየ ፡ ቅድሳት ፡ በኃምስ ፡ ወርኀ ፡ በከመ ፡ ገበርነ ፡ እምጉንዲይ ፡ ዓመት ።
and to speak to the priests of the house of Yahweh of Armies and to the prophets, saying, “Should I weep in the fifth month, separating myself, as I have done these so many years?”
7:4 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֛י דְּבַר ־יְהֹוָ֥ה צְבָא֖וֹת אֵלַ֥י לֵאמֹֽר ׃
καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου τῶν δυνάμεων πρός με λέγων
Et factum est verbum Domini exercituum ad me , dicens :
ወኮነ ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኃያል ፡ ኅቤየ ፡ ወይቤለኒ ።
Then the word of Yahweh of Armies came to me, saying,
7:5 ⧉ ⤴︎ אֱמֹר֙ אֶל ־כׇּל ־עַ֣ם הָאָ֔רֶץ וְאֶל ־הַכֹּהֲנִ֖ים לֵאמֹ֑ר כִּֽי ־צַמְתֶּ֨ם וְסָפ֜וֹד בַּחֲמִישִׁ֣י וּבַשְּׁבִיעִ֗י וְזֶה֙ שִׁבְעִ֣ים שָׁנָ֔ה הֲצ֥וֹם צַמְתֻּ֖נִי אָֽנִי ׃
εἰπὸν πρὸς ἅπαντα τὸν λαὸν τῆς γῆς καὶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς λέγων ἐὰν νηστεύσητε ἢ κόψησθε ἐν ταῖς πέμπταις ἢ ἐν ταῖς ἑβδόμαις καὶ ἰδοὺ ἑβδομήκοντα ἔτη μὴ νηστείαν νενηστεύκατέ μοι
Loquere ad omnem populum terrae , et ad sacerdotes , dicens : Cum jejunaretis , et plangeretis in quinto et septimo per hos septuaginta annos , numquid jejunium jejunastis mihi ?
በሉሙ ፡ ለሕዝብ ፡ ምድር ፡ ወለካህናት ፡ ቦኑአ ፡ ዛጾምክም ፡ ወበይክሙ ፡ አመ ፡ ኃሙስ ፡ ወአመ ፡ ሰብዕ ፡ አምስብዓ ፡ ዓመት ፡ ቦኑ ፡ ዘትተ ፡ ጾመ ፡ ዘጾምክሙ ፡ ሊተ ።
“Speak to all the people of the land and to the priests, saying, ‘When you fasted and mourned in the fifth and in the seventh month for these seventy years, did you at all fast to me, really to me?
7:6 ⧉ ⤴︎ וְכִ֥י תֹאכְל֖וּ וְכִ֣י תִשְׁתּ֑וּ הֲל֤וֹא אַתֶּם֙ הָאֹ֣כְלִ֔ים וְאַתֶּ֖ם הַשֹּׁתִֽים ׃
καὶ ἐὰν φάγητε ἢ πίητε οὐχ ὑμεῖς ἔσθετε καὶ ὑμεῖς πίνετε
et cum comedistis et bibistis , numquid non vobis comedistis et vobismetipsis bibistis ?
ወእመሂ ፡ ባላዕክሙ ፡ ወስተይክሙ ፡ አኮኑ ፡ ለርእስክሙ ፡ ትበልዑ ፡ ወለርእስክሙ ፡ ትበልዑ ፡ ወርእስክሙ ፡ ትስትዩ ።
When you eat and when you drink, don’t you eat for yourselves and drink for yourselves?
7:7 ⧉ ⤴︎ הֲל֣וֹא אֶת ־הַדְּבָרִ֗ים אֲשֶׁ֨ר קָרָ֤א יְהֹוָה֙ בְּיַד֙ הַנְּבִיאִ֣ים הָרִֽאשֹׁנִ֔ים בִּהְי֤וֹת יְרוּשָׁלַ֙͏ִם֙ יֹשֶׁ֣בֶת וּשְׁלֵוָ֔ה וְעָרֶ֖יהָ סְבִיבֹתֶ֑יהָ וְהַנֶּ֥גֶב וְהַשְּׁפֵלָ֖ה יֹשֵֽׁב ׃ {פ}
οὐχ οὗτοι οἱ λόγοι εἰσίν οὓς ἐλάλησεν κύριος ἐν χερσὶν τῶν προφητῶν τῶν ἔμπροσθεν ὅτε ἦν Ιερουσαλημ κατοικουμένη καὶ εὐθηνοῦσα καὶ αἱ πόλεις αὐτῆς κυκλόθεν καὶ ἡ ὀρεινὴ καὶ ἡ πεδινὴ κατῳκεῖτο
numquid non sunt verba quae locutus est Dominus in manu prophetarum priorum , cum adhuc Jerusalem habitaretur ut esset opulenta , ipsa et urbes in circuitu ejus , et ad austrum , et in campestribus habitaretur ?
አኮኑ ፡ ዝንቱ ፡ ነገሩ ፡ ዛናባባ ፡ እግዚአብሔር ፡ በእደ ፡ ነቢያት ፡ ቃዳምት ፡ አመ ፡ ትነብ ፡ ኢየሩሳሌም ፡ ወትትፌሣሕ ፡ አህጉሪሃኒ ፡ ወዘአዲያሚሃ ፡ ወአሕቃላቲሃ ፡ ወበሐዉርቲሃኒ ፡ ንቡራን ።
Aren’t these the words which Yahweh proclaimed by the former prophets when Jerusalem was inhabited and in prosperity, and its cities around her, and the South and the lowland were inhabited?’”
7:8 ⧉ ⤴︎ וַֽיְהִי֙ דְּבַר ־יְהֹוָ֔ה אֶל ־זְכַרְיָ֖ה לֵאמֹֽר ׃
καὶ ἐγένετο λόγος κυρίου πρὸς Ζαχαριαν λέγων
Et factum est verbum Domini ad Zachariam , dicens :
ወኮነ ፡ ቃለ ፡ እግዚአቤሔር ፡ ኀበ ፡ ዘካርያስ ፡ ወይቤሎ ።
Yahweh’s word came to Zechariah, saying,
7:9 ⧉ ⤴︎ כֹּ֥ה אָמַ֛ר יְהֹוָ֥ה צְבָא֖וֹת לֵאמֹ֑ר מִשְׁפַּ֤ט אֱמֶת֙ שְׁפֹ֔טוּ וְחֶ֣סֶד וְרַֽחֲמִ֔ים עֲשׂ֖וּ אִ֥ישׁ אֶת ־אָחִֽיו ׃
τάδε λέγει κύριος παντοκράτωρ κρίμα δίκαιον κρίνατε καὶ ἔλεος καὶ οἰκτιρμὸν ποιεῖτε ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ
Haec ait Dominus exercituum , dicens : Judicium verum judicate , et misericordiam et miserationes facite , unusquisque cum fratre suo .
ከመዝ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዘኩሉ ፡ ይመልክ ፡ ኩነኔ ፡ ጽድቅ ፡ ኮንኑ ፡ ወግበሩ ፡ ምጽዋተ ፡ ወምሕረተ ፡ ላዕለ ፡ ቢጸክሙ ፡ ኩልክሙ ።
“Thus has Yahweh of Armies spoken, saying, ‘Execute true judgment, and show kindness and compassion every man to his brother.
7:10 ⧉ ⤴︎ וְאַלְמָנָ֧ה וְיָת֛וֹם גֵּ֥ר וְעָנִ֖י אַֽל ־תַּעֲשֹׁ֑קוּ וְרָעַת֙ אִ֣ישׁ אָחִ֔יו אַֽל ־תַּחְשְׁב֖וּ בִּלְבַבְכֶֽם ׃
καὶ χήραν καὶ ὀρφανὸν καὶ προσήλυτον καὶ πένητα μὴ καταδυναστεύετε καὶ κακίαν ἕκαστος τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ μὴ μνησικακείτω ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν
Et viduam , et pupillum , et advenam , et pauperem nolite calumniari : et malum vir fratri suo non cogitet in corde suo .
ወእቤረ ፡ ወእጓለ ፡ ማዉታ ፡ ወፈላሴ ፡ ወነዳየ ፡ እትትዐገሉ ፡ ወኢትትቀየሙ ፡ ቢጸክሙ ፡ ወኢትጹሩ ፡ ሎሙ ፡ እክየ ።
Don’t oppress the widow, the fatherless, the foreigner, nor the poor; and let none of you devise evil against his brother in your heart.’
7:11 ⧉ ⤴︎ וַיְמָאֲנ֣וּ לְהַקְשִׁ֔יב וַיִּתְּנ֥וּ כָתֵ֖ף סֹרָ֑רֶת וְאׇזְנֵיהֶ֖ם הִכְבִּ֥ידוּ מִשְּׁמֽוֹעַ ׃
καὶ ἠπείθησαν τοῦ προσέχειν καὶ ἔδωκαν νῶτον παραφρονοῦντα καὶ τὰ ὦτα αὐτῶν ἐβάρυναν τοῦ μὴ εἰσακούειν
Et noluerunt attendere , et averterunt scapulam recedentem , et aures suas aggravaverunt ne audirent .
ወአበዩ ፡ አጹምአ ፡ ወሜጡ ፡ ዘባኖም ፡ ላዋኣስተሐቀሩ ፡ ወጤዑ ፡ አዝኖሙ ፡ ወአስተሐቀሩ ፡ ወጤዑ ፡ አዝኖሙ ፡ ኢይስዑ ፡ ሕግየ ፡ ወቃለ ፡ ዛላኣኮ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኀቤሆሙ ፡ ዘኩሉ ፡ ይመልክ ፡ በመንፈሱ ፡ በእደ ፡ ነቢያት ፡ ቀደምት ፡ ወኮነ ፡ ዓቢየ ፡ መዐተ ፡ እግዚአብሔር ፡ ዘኩሉ ፡ ይመልክ ።
But they refused to listen, and turned their backs, and stopped their ears, that they might not hear.
7:12 ⧉ ⤴︎ וְלִבָּ֞ם שָׂ֣מוּ שָׁמִ֗יר מִ֠שְּׁמ֠וֹעַ אֶת ־הַתּוֹרָ֤ה וְאֶת ־הַדְּבָרִים֙ אֲשֶׁ֨ר שָׁלַ֜ח יְהֹוָ֤ה צְבָאוֹת֙ בְּרוּח֔וֹ בְּיַ֖ד הַנְּבִיאִ֣ים הָרִֽאשֹׁנִ֑ים וַֽיְהִי֙ קֶ֣צֶף גָּד֔וֹל מֵאֵ֖ת יְהֹוָ֥ה צְבָאֽוֹת ׃
καὶ τὴν καρδίαν αὐτῶν ἔταξαν ἀπειθῆ τοῦ μὴ εἰσακούειν τοῦ νόμου μου καὶ τοὺς λόγους οὓς ἐξαπέστειλεν κύριος παντοκράτωρ ἐν πνεύματι αὐτοῦ ἐν χερσὶν τῶν προφητῶν τῶν ἔμπροσθεν καὶ ἐγένετο ὀργὴ μεγάλη παρὰ κυρίου παντοκράτορος
Et cor suum posuerunt ut adamantem , ne audirent legem , et verba quae misit Dominus exercituum in spiritu suo per manum prophetarum priorum : et facta est indignatio magna a Domino exercituum .
ወበከመ ፡ ይቤሎሙ ፡ አበዩ ፡ ሰሚዐ ፡ ከማሁ ፡ ይከልሑ ፡ ወእይስምዖሙ ፡ ይቤ ፡ እግዝአብሔር ፡ ዘኩሉ ፡ ይልክ ።
Yes, they made their hearts as hard as flint, lest they might hear the law and the words which Yahweh of Armies had sent by his Spirit by the former prophets. Therefore great wrath came from Yahweh of Armies.
7:13 ⧉ ⤴︎ וַיְהִ֥י כַאֲשֶׁר ־קָרָ֖א וְלֹ֣א שָׁמֵ֑עוּ כֵּ֤ן יִקְרְאוּ֙ וְלֹ֣א אֶשְׁמָ֔ע אָמַ֖ר יְהֹוָ֥ה צְבָאֽוֹת ׃
καὶ ἔσται ὃν τρόπον εἶπεν καὶ οὐκ εἰσήκουσαν αὐτοῦ οὕτως κεκράξονται καὶ οὐ μὴ εἰσακούσω λέγει κύριος παντοκράτωρ
Et factum est sicut locutus est , et non audierunt : sic clamabunt et non exaudiam , dicit Dominus exercituum .
ወእዘርዎሙ ፡ ዉሰተ ፡ ኩሉ ፡ አሕዛብ ፡ ዘኢየአምሩ ፡ ወትማስን ፡ ምዱሮሙ ፡ ምጻኀሬሆሙ ፡ በሑረት ፡ ወበግብአት ፡ ወእሬስያ ፡ ሙስንተ ፡ ለምድር ፡ ኀሪት ።
It has come to pass that, as he called and they refused to listen, so they will call and I will not listen,” said Yahweh of Armies;
7:14 ⧉ ⤴︎ וְאֵ֣סָעֲרֵ֗ם עַ֤ל כׇּל ־הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁ֣ר לֹֽא ־יְדָע֔וּם וְהָאָ֙רֶץ֙ נָשַׁ֣מָּה אַֽחֲרֵיהֶ֔ם מֵֽעֹבֵ֖ר וּמִשָּׁ֑ב וַיָּשִׂ֥ימוּ אֶֽרֶץ ־חֶמְדָּ֖ה לְשַׁמָּֽה ׃ {פ}
καὶ ἐκβαλῶ αὐτοὺς εἰς πάντα τὰ ἔθνη ἃ οὐκ ἔγνωσαν καὶ ἡ γῆ ἀφανισθήσεται κατόπισθεν αὐτῶν ἐκ διοδεύοντος καὶ ἐξ ἀναστρέφοντος καὶ ἔταξαν γῆν ἐκλεκτὴν εἰς ἀφανισμόν
Et dispersi eos per omnia regna quae nesciunt : et terra desolata est ab eis , eo quod non esset transiens et revertens : et posuerunt terram desiderabilem in desertum .
— “but I will scatter them with a whirlwind among all the nations which they have not known. Thus the land was desolate after them, so that no man passed through nor returned; for they made the pleasant land desolate.”