147:1 ⧉ ⤴︎ הַ֥לְלוּ ־יָ֨הּ ׀ כִּי ־ט֭וֹב זַמְּרָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ כִּי ־נָ֝עִ֗ים נָאוָ֥ה תְהִלָּֽה ׃
αλληλουια Αγγαιου καὶ Ζαχαριου αἰνεῖτε τὸν κύριον ὅτι ἀγαθὸν ψαλμός τῷ θεῷ ἡμῶν ἡδυνθείη αἴνεσις
Alleluja . Laudate Dominum , quoniam bonus est psalmus ; Deo nostro sit jucunda , decoraque laudatio .
— Praise Yah, for it is good to sing praises to our God; for it is pleasant and fitting to praise him.
147:2 ⧉ ⤴︎ בּוֹנֵ֣ה יְרוּשָׁלַ֣͏ִם יְהֹוָ֑ה נִדְחֵ֖י יִשְׂרָאֵ֣ל יְכַנֵּֽס ׃
οἰκοδομῶν Ιερουσαλημ ὁ κύριος καὶ τὰς διασπορὰς τοῦ Ισραηλ ἐπισυνάξει
Aedificans Jerusalem Dominus , dispersiones Israëlis congregabit :
ሀሌሉያ ። ሰብሕዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ እስመ ፡ ሠናይ ፡ መዝሙር ፤ ወለአምላክነ ፡ ሐዋዝ ፡ ሰብሖ ።
Yahweh builds up Jerusalem. He gathers together the outcasts of Israel.
147:3 ⧉ ⤴︎ הָ֭רֹפֵא לִשְׁב֣וּרֵי לֵ֑ב וּ֝מְחַבֵּ֗שׁ לְעַצְּבוֹתָֽם ׃
ὁ ἰώμενος τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν καὶ δεσμεύων τὰ συντρίμματα αὐτῶν
qui sanat contritos corde , et alligat contritiones eorum ;
የሐንጻ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለኢየሩሳሌም ፤ ወያስተጋብእ ፡ ዝርወቶሙ ፡ ለእስራኤል ።
He heals the broken in heart, and binds up their wounds.
147:4 ⧉ ⤴︎ מוֹנֶ֣ה מִ֭סְפָּר לַכּוֹכָבִ֑ים לְ֝כֻלָּ֗ם שֵׁמ֥וֹת יִקְרָֽא ׃
ὁ ἀριθμῶν πλήθη ἄστρων καὶ πᾶσιν αὐτοῖς ὀνόματα καλῶν
qui numerat multitudinem stellarum , et omnibus eis nomina vocat .
ዘይፌውሶሙ ፡ ለቍሱላነ ፡ ልብ ፤ ወይፀምም ፡ ሎሙ ፡ ቍስሎሙ ።
He counts the number of the stars. He calls them all by their names.
147:5 ⧉ ⤴︎ גָּד֣וֹל אֲדוֹנֵ֣ינוּ וְרַב ־כֹּ֑חַ לִ֝תְבוּנָת֗וֹ אֵ֣ין מִסְפָּֽר ׃
μέγας ὁ κύριος ἡμῶν καὶ μεγάλη ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ καὶ τῆς συνέσεως αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἀριθμός
Magnus Dominus noster , et magna virtus ejus , et sapientiae ejus non est numerus .
ዘይኌልቆሙ ፡ ለከዋክብት ፡ በምልኦሙ ፤ ወይጼውዖሙ ፡ ለኵሎሙ ፡ በበአስማቲሆሙ ።
Great is our Lord, and mighty in power. His understanding is infinite.
147:6 ⧉ ⤴︎ מְעוֹדֵ֣ד עֲנָוִ֣ים יְהֹוָ֑ה מַשְׁפִּ֖יל רְשָׁעִ֣ים עֲדֵי ־אָֽרֶץ ׃
ἀναλαμβάνων πραεῖς ὁ κύριος ταπεινῶν δὲ ἁμαρτωλοὺς ἕως τῆς γῆς
Suscipiens mansuetos Dominus ; humilians autem peccatores usque ad terram .
ዐቢይ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወዐቢይ ፡ ኀይሉ ፤ ወአልቦ ፡ ኍልቆ ፡ ጥበቢሁ ።
Yahweh upholds the humble. He brings the wicked down to the ground.
147:7 ⧉ ⤴︎ עֱנ֣וּ לַֽיהֹוָ֣ה בְּתוֹדָ֑ה זַמְּר֖וּ לֵאלֹהֵ֣ינוּ בְכִנּֽוֹר ׃
ἐξάρξατε τῷ κυρίῳ ἐν ἐξομολογήσει ψάλατε τῷ θεῷ ἡμῶν ἐν κιθάρᾳ
Praecinite Domino in confessione ; psallite Deo nostro in cithara .
ያነሥኦሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለየዋሃን ፤ ወያኀስሮሙ ፡ ለኃጥኣን ፡ እስከ ፡ ምድር ።
Sing to Yahweh with thanksgiving. Sing praises on the harp to our God,
147:8 ⧉ ⤴︎ הַֽמְכַסֶּ֬ה שָׁמַ֨יִם ׀ בְּעָבִ֗ים הַמֵּכִ֣ין לָאָ֣רֶץ מָטָ֑ר הַמַּצְמִ֖יחַ הָרִ֣ים חָצִֽיר ׃
τῷ περιβάλλοντι τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις τῷ ἑτοιμάζοντι τῇ γῇ ὑετόν τῷ ἐξανατέλλοντι ἐν ὄρεσι χόρτον καὶ χλόην τῇ δουλείᾳ τῶν ἀνθρώπων
Qui operit caelum nubibus , et parat terrae pluviam ; qui producit in montibus foenum , et herbam servituti hominum ;
ሰብሕዎ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በአሚን ፤ ወዘምሩ ፡ ለአምላክነ ፡ በመሰንቆ ።
who covers the sky with clouds, who prepares rain for the earth, who makes grass grow on the mountains.
147:9 ⧉ ⤴︎ נוֹתֵ֣ן לִבְהֵמָ֣ה לַחְמָ֑הּ לִבְנֵ֥י עֹ֝רֵ֗ב אֲשֶׁ֣ר יִקְרָֽאוּ ׃
διδόντι τοῖς κτήνεσι τροφὴν αὐτῶν καὶ τοῖς νεοσσοῖς τῶν κοράκων τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν
qui dat jumentis escam ipsorum , et pullis corvorum invocantibus eum .
ዘይገለብቦ ፡ ለሰማይ ፡ በደመና ፡ ወያስተዴሉ ፡ ክረምተ ፡ ለምድር ፤
He provides food for the livestock, and for the young ravens when they call.
147:10 ⧉ ⤴︎ לֹ֤א בִגְבוּרַ֣ת הַסּ֣וּס יֶחְפָּ֑ץ לֹא ־בְשׁוֹקֵ֖י הָאִ֣ישׁ יִרְצֶֽה ׃
οὐκ ἐν τῇ δυναστείᾳ τοῦ ἵππου θελήσει οὐδὲ ἐν ταῖς κνήμαις τοῦ ἀνδρὸς εὐδοκεῖ
Non in fortitudine equi voluntatem habebit , nec in tibiis viri beneplacitum erit ei .
ዘያበቍል ፡ ሣዕረ ፡ ውስተ ፡ አድባር ፡ ወኀመልማል ፡ ለቅኔ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ።
He doesn’t delight in the strength of the horse. He takes no pleasure in the legs of a man.
147:11 ⧉ ⤴︎ רוֹצֶ֣ה יְ֭הֹוָה אֶת ־יְרֵאָ֑יו אֶת ־הַֽמְיַחֲלִ֥ים לְחַסְדּֽוֹ ׃
εὐδοκεῖ κύριος ἐν τοῖς φοβουμένοις αὐτὸν καὶ ἐν τοῖς ἐλπίζουσιν ἐπὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ
Beneplacitum est Domino super timentes eum , et in eis qui sperant super misericordia ejus .
ዘይሁቦሙ ፡ ሲሳዮሙ ፡ ለእንስሳ ፤ ወለእጕለ ፡ ቋዓት ፡ እለ ፡ ይጼውዕዎ ። ኢይፈቅድ ፡ ኀይለ ፡ ፈረስ ፤ ወኢይሠምር ፡ በአቍያጸ ፡ ብእሲ ። ይሠምር ፡ እግዚአብሔር ፡ በእለ ፡ ይፈርህዎ ፤ ወበኵሎሙ ፡ እለ ፡ ይትዌከሉ ፡ በምሕረቱ ።
Yahweh takes pleasure in those who fear him, in those who hope in his loving kindness.
147:12 ⧉ ⤴︎ שַׁבְּחִ֣י יְ֭רוּשָׁלַ͏ִם אֶת ־יְהֹוָ֑ה הַֽלְלִ֖י אֱלֹהַ֣יִךְ צִיּֽוֹן ׃
αλληλουια Αγγαιου καὶ Ζαχαριου ἐπαίνει Ιερουσαλημ τὸν κύριον αἴνει τὸν θεόν σου Σιων
Alleluja . Lauda , Jerusalem , Dominum ; lauda Deum tuum , Sion .
ሀሌሉያ ። ትሴብሖ ፡ ኢየሩሳሌም ፡ ለእግዚአብሔር ፤ ሰብሕዮ ፡ ለአምላክኪ ፡ ጽዮን ።
Praise Yahweh, Jerusalem! Praise your God, Zion!
147:13 ⧉ ⤴︎ כִּֽי ־חִ֭זַּק בְּרִיחֵ֣י שְׁעָרָ֑יִךְ בֵּרַ֖ךְ בָּנַ֣יִךְ בְּקִרְבֵּֽךְ ׃
ὅτι ἐνίσχυσεν τοὺς μοχλοὺς τῶν πυλῶν σου εὐλόγησεν τοὺς υἱούς σου ἐν σοί
Quoniam confortavit seras portarum tuarum ; benedixit filiis tuis in te .
እስመ ፡ አጽንዐ ፡ መናስግተ ፡ ኆኃቲኪ ፤ ወባረኮሙ ፡ ለውሉድኪ ፡ በውስቴትኪ ።
For he has strengthened the bars of your gates. He has blessed your children within you.
147:14 ⧉ ⤴︎ הַשָּׂם ־גְּבוּלֵ֥ךְ שָׁל֑וֹם חֵ֥לֶב חִ֝טִּ֗ים יַשְׂבִּיעֵֽךְ ׃
ὁ τιθεὶς τὰ ὅριά σου εἰρήνην καὶ στέαρ πυροῦ ἐμπιπλῶν σε
Qui posuit fines tuos pacem , et adipe frumenti satiat te .
ወረሰየ ፡ ሰላመ ፡ ለበሓውርትኪ ፤ ወአጽገበኪ ፡ ቄቅሐ ፡ ስርናይ ።
He makes peace in your borders. He fills you with the finest of the wheat.
147:15 ⧉ ⤴︎ הַשֹּׁלֵ֣חַ אִמְרָת֣וֹ אָ֑רֶץ עַד ־מְ֝הֵרָ֗ה יָר֥וּץ דְּבָרֽוֹ ׃
ὁ ἀποστέλλων τὸ λόγιον αὐτοῦ τῇ γῇ ἕως τάχους δραμεῖται ὁ λόγος αὐτοῦ
Qui emittit eloquium suum terrae : velociter currit sermo ejus .
ዘይፌኑ ፡ ቃሎ ፡ ለምድር ፤ ወፍጡነ ፡ ይረውጽ ፡ ነቢቡ ።
He sends out his commandment to the earth. His word runs very swiftly.
147:16 ⧉ ⤴︎ הַנֹּתֵ֣ן שֶׁ֣לֶג כַּצָּ֑מֶר כְּ֝פ֗וֹר כָּאֵ֥פֶר יְפַזֵּֽר ׃
τοῦ διδόντος χιόνα ὡσεὶ ἔριον ὁμίχλην ὡσεὶ σποδὸν πάσσοντος
Qui dat nivem sicut lanam ; nebulam sicut cinerem spargit .
ዘይሁብ ፡ በረደ ፡ ከመ ፡ ፀምር ፤ ወይዘርዎ ፡ ለጊሜ ፡ ከመ ፡ ሐመድ ።
He gives snow like wool, and scatters frost like ashes.
147:17 ⧉ ⤴︎ מַשְׁלִ֣יךְ קַֽרְח֣וֹ כְפִתִּ֑ים לִפְנֵ֥י קָ֝רָת֗וֹ מִ֣י יַעֲמֹֽד ׃
βάλλοντος κρύσταλλον αὐτοῦ ὡσεὶ ψωμούς κατὰ πρόσωπον ψύχους αὐτοῦ τίς ὑποστήσεται
Mittit crystallum suam sicut buccellas : ante faciem frigoris ejus quis sustinebit ?
ወያወርድ ፡ በረደ ፡ ከመ ፡ ፍተታት ፤ መኑ ፡ ይትቃወሞ ፡ ለቍሩ ።
He hurls down his hail like pebbles. Who can stand before his cold?
147:18 ⧉ ⤴︎ יִשְׁלַ֣ח דְּבָר֣וֹ וְיַמְסֵ֑ם יַשֵּׁ֥ב ר֝וּח֗וֹ יִזְּלוּ ־מָֽיִם ׃
ἀποστελεῖ τὸν λόγον αὐτοῦ καὶ τήξει αὐτά πνεύσει τὸ πνεῦμα αὐτοῦ καὶ ῥυήσεται ὕδατα
Emittet verbum suum , et liquefaciet ea ; flabit spiritus ejus , et fluent aquae .
ይፌኑ ፡ ቃሎ ፡ ወይመስዎ ፤ ያነፍኅ ፡ መንፈሶ ፡ ወያውሕዝ ፡ ማያተ ።
He sends out his word, and melts them. He causes his wind to blow, and the waters flow.
147:19 ⧉ ⤴︎ מַגִּ֣יד דְּבָרָ֣ו לְיַעֲקֹ֑ב חֻקָּ֥יו וּ֝מִשְׁפָּטָ֗יו לְיִשְׂרָאֵֽל ׃
ἀπαγγέλλων τὸν λόγον αὐτοῦ τῷ Ιακωβ δικαιώματα καὶ κρίματα αὐτοῦ τῷ Ισραηλ
Qui annuntiat verbum suum Jacob , justitias et judicia sua Israël .
ዘነገረ ፡ ቃሎ ፡ ለያዕቆብ ፤ ፍትሖ ፡ ወኵነኔሁ ፡ ለእስራኤል ።
He shows his word to Jacob, his statutes and his ordinances to Israel.
147:20 ⧉ ⤴︎ לֹ֘א ־עָ֤שָׂה כֵ֨ן ׀ לְכׇל ־גּ֗וֹי וּמִשְׁפָּטִ֥ים בַּל ־יְדָע֗וּם הַֽלְלוּ ־יָֽהּ ׃ {פ}
οὐκ ἐποίησεν οὕτως παντὶ ἔθνει καὶ τὰ κρίματα αὐτοῦ οὐκ ἐδήλωσεν αὐτοῖς
Non fecit taliter omni nationi , et judicia sua non manifestavit eis . Alleluja .
ወኢገብረ ፡ ከማሁ ፡ ለባዕዳን ፡ አሕዛብ ፤ ወኢነገሮሙ ፡ ፍትሖ ።
He has not done this for just any nation. They don’t know his ordinances. Praise Yah!