104:1 ⧉ ⤴︎ בָּרְכִ֥י נַפְשִׁ֗י אֶת ־יְ֫הֹוָ֥ה יְהֹוָ֣ה אֱ֭לֹהַי גָּדַ֣לְתָּ מְּאֹ֑ד ה֖וֹד וְהָדָ֣ר לָבָֽשְׁתָּ ׃
τῷ Δαυιδ εὐλόγει ἡ ψυχή μου τὸν κύριον κύριε ὁ θεός μου ἐμεγαλύνθης σφόδρα ἐξομολόγησιν καὶ εὐπρέπειαν ἐνεδύσω
Ipsi David . Benedic , anima mea , Domino : Domine Deus meus , magnificatus es vehementer . Confessionem et decorem induisti ,
— Bless Yahweh, my soul. Yahweh, my God, you are very great. You are clothed with honor and majesty.
104:2 ⧉ ⤴︎ עֹֽטֶה ־א֭וֹר כַּשַּׂלְמָ֑ה נוֹטֶ֥ה שָׁ֝מַ֗יִם כַּיְרִיעָֽה ׃
ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον ἐκτείνων τὸν οὐρανὸν ὡσεὶ δέρριν
amictus lumine sicut vestimento . Extendens caelum sicut pellem ,
— He covers himself with light as with a garment. He stretches out the heavens like a curtain.
104:3 ⧉ ⤴︎ הַ֥מְקָרֶ֥ה בַמַּ֗יִם עֲֽלִיּ֫וֹתָ֥יו הַשָּׂם ־עָבִ֥ים רְכוּב֑וֹ הַֽ֝מְהַלֵּ֗ךְ עַל ־כַּנְפֵי ־רֽוּחַ ׃
ὁ στεγάζων ἐν ὕδασιν τὰ ὑπερῷα αὐτοῦ ὁ τιθεὶς νέφη τὴν ἐπίβασιν αὐτοῦ ὁ περιπατῶν ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων
qui tegis aquis superiora ejus : qui ponis nubem ascensum tuum ; qui ambulas super pennas ventorum :
— He lays the beams of his rooms in the waters. He makes the clouds his chariot. He walks on the wings of the wind.
104:4 ⧉ ⤴︎ עֹשֶׂ֣ה מַלְאָכָ֣יו רוּח֑וֹת מְ֝שָׁרְתָ֗יו אֵ֣שׁ לֹהֵֽט ׃
ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πῦρ φλέγον
qui facis angelos tuos spiritus , et ministros tuos ignem urentem .
— He makes his messengers winds, and his servants flames of fire.
104:5 ⧉ ⤴︎ יָֽסַד ־אֶ֭רֶץ עַל ־מְכוֹנֶ֑יהָ בַּל ־תִּ֝מּ֗וֹט עוֹלָ֥ם וָעֶֽד ׃
ἐθεμελίωσεν τὴν γῆν ἐπὶ τὴν ἀσφάλειαν αὐτῆς οὐ κλιθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος
Qui fundasti terram super stabilitatem suam : non inclinabitur in saeculum saeculi .
— He laid the foundations of the earth, that it should not be moved forever.
104:6 ⧉ ⤴︎ תְּ֭הוֹם כַּלְּב֣וּשׁ כִּסִּית֑וֹ עַל ־הָ֝רִ֗ים יַ֖עַמְדוּ ־מָֽיִם ׃
ἄβυσσος ὡς ἱμάτιον τὸ περιβόλαιον αὐτοῦ ἐπὶ τῶν ὀρέων στήσονται ὕδατα
Abyssus sicut vestimentum amictus ejus ; super montes stabunt aquae .
— You covered it with the deep as with a cloak. The waters stood above the mountains.
104:7 ⧉ ⤴︎ מִן ־גַּעֲרָ֣תְךָ֣ יְנוּס֑וּן מִן ־ק֥וֹל רַ֝עַמְךָ֗ יֵחָפֵזֽוּן ׃
ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου φεύξονται ἀπὸ φωνῆς βροντῆς σου δειλιάσουσιν
Ab increpatione tua fugient ; a voce tonitrui tui formidabunt .
— At your rebuke they fled. At the voice of your thunder they hurried away.
104:8 ⧉ ⤴︎ יַעֲל֣וּ הָ֭רִים יֵרְד֣וּ בְקָע֑וֹת אֶל ־מְ֝ק֗וֹם זֶ֤ה ׀ יָסַ֬דְתָּ לָהֶֽם ׃
ἀναβαίνουσιν ὄρη καὶ καταβαίνουσιν πεδία εἰς τόπον ὃν ἐθεμελίωσας αὐτοῖς
Ascendunt montes , et descendunt campi , in locum quem fundasti eis .
— The mountains rose, the valleys sank down, to the place which you had assigned to them.
104:9 ⧉ ⤴︎ גְּֽבוּל ־שַׂ֭מְתָּ בַּל ־יַעֲבֹר֑וּן בַּל ־יְ֝שֻׁב֗וּן לְכַסּ֥וֹת הָאָֽרֶץ ׃
ὅριον ἔθου ὃ οὐ παρελεύσονται οὐδὲ ἐπιστρέψουσιν καλύψαι τὴν γῆν
Terminum posuisti quem non transgredientur , neque convertentur operire terram .
— You have set a boundary that they may not pass over, that they don’t turn again to cover the earth.
104:10 ⧉ ⤴︎ הַֽמְשַׁלֵּ֣חַ מַ֭עְיָנִים בַּנְּחָלִ֑ים בֵּ֥ין הָ֝רִ֗ים יְהַלֵּכֽוּן ׃
ὁ ἐξαποστέλλων πηγὰς ἐν φάραγξιν ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων διελεύσονται ὕδατα
Qui emittis fontes in convallibus ; inter medium montium pertransibunt aquae .
— He sends springs into the valleys. They run among the mountains.
104:11 ⧉ ⤴︎ יַ֭שְׁקוּ כׇּל ־חַיְת֣וֹ שָׂדָ֑י יִשְׁבְּר֖וּ פְרָאִ֣ים צְמָאָֽם ׃
ποτιοῦσιν πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ προσδέξονται ὄναγροι εἰς δίψαν αὐτῶν
Potabunt omnes bestiae agri ; expectabunt onagri in siti sua .
— They give drink to every animal of the field. The wild donkeys quench their thirst.
104:12 ⧉ ⤴︎ עֲ֭לֵיהֶם עוֹף ־הַשָּׁמַ֣יִם יִשְׁכּ֑וֹן מִבֵּ֥ין עֳ֝פָאיִ֗ם יִתְּנוּ ־קֽוֹל ׃
ἐπ’ αὐτὰ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσει ἐκ μέσου τῶν πετρῶν δώσουσιν φωνήν
Super ea volucres caeli habitabunt ; de medio petrarum dabunt voces .
— The birds of the sky nest by them. They sing among the branches.
104:13 ⧉ ⤴︎ מַשְׁקֶ֣ה הָ֭רִים מֵעֲלִיּוֹתָ֑יו מִפְּרִ֥י מַ֝עֲשֶׂ֗יךָ תִּשְׂבַּ֥ע הָאָֽרֶץ ׃
ποτίζων ὄρη ἐκ τῶν ὑπερῴων αὐτοῦ ἀπὸ καρποῦ τῶν ἔργων σου χορτασθήσεται ἡ γῆ
Rigans montes de superioribus suis ; de fructu operum tuorum satiabitur terra :
— He waters the mountains from his rooms. The earth is filled with the fruit of your works.
104:14 ⧉ ⤴︎ מַצְמִ֤יחַ חָצִ֨יר ׀ לַבְּהֵמָ֗ה וְ֭עֵשֶׂב לַעֲבֹדַ֣ת הָאָדָ֑ם לְה֥וֹצִיא לֶ֝֗חֶם מִן ־הָאָֽרֶץ ׃
ἐξανατέλλων χόρτον τοῖς κτήνεσιν καὶ χλόην τῇ δουλείᾳ τῶν ἀνθρώπων τοῦ ἐξαγαγεῖν ἄρτον ἐκ τῆς γῆς
producens foenum jumentis , et herbam servituti hominum , ut educas panem de terra ,
ዘዳዊት ። ትባርኮ ፡ ነፍስየ ፡ ለእግዚአብሔር ። እግዚኦ ፡ አምላኪየ ፡ ጥቀ ፡ ዐበይከ ፡ ፈድፋደ ፤
He causes the grass to grow for the livestock, and plants for man to cultivate, that he may produce food out of the earth:
104:15 ⧉ ⤴︎ וְיַ֤יִן ׀ יְשַׂמַּ֬ח לְֽבַב ־אֱנ֗וֹשׁ לְהַצְהִ֣יל פָּנִ֣ים מִשָּׁ֑מֶן וְ֝לֶ֗חֶם לְֽבַב ־אֱנ֥וֹשׁ יִסְעָֽד ׃
καὶ οἶνος εὐφραίνει καρδίαν ἀνθρώπου τοῦ ἱλαρῦναι πρόσωπον ἐν ἐλαίῳ καὶ ἄρτος καρδίαν ἀνθρώπου στηρίζει
et vinum laetificet cor hominis : ut exhilaret faciem in oleo , et panis cor hominis confirmet .
አሚነ ፡ ወዕበየ ፡ ስብሐት ፡ ለበስከ ። ወለበስከ ፡ ብርሃነ ፡ ከመ ፡ ልብስ ፤
wine that makes the heart of man glad, oil to make his face to shine, and bread that strengthens man’s heart.
104:16 ⧉ ⤴︎ יִ֭שְׂבְּעוּ עֲצֵ֣י יְהֹוָ֑ה אַֽרְזֵ֥י לְ֝בָנ֗וֹן אֲשֶׁ֣ר נָטָֽע ׃
χορτασθήσεται τὰ ξύλα τοῦ πεδίου αἱ κέδροι τοῦ Λιβάνου ἃς ἐφύτευσεν
Saturabuntur ligna campi , et cedri Libani quas plantavit :
ወረበብኮ ፡ ለሰማይ ፡ ከመ ፡ ሠቅ ።
Yahweh’s trees are well watered, the cedars of Lebanon, which he has planted,
104:17 ⧉ ⤴︎ אֲשֶׁר ־שָׁ֭ם צִפֳּרִ֣ים יְקַנֵּ֑נוּ חֲ֝סִידָ֗ה בְּרוֹשִׁ֥ים בֵּיתָֽהּ ׃
ἐκεῖ στρουθία ἐννοσσεύσουσιν τοῦ ἐρωδιοῦ ἡ οἰκία ἡγεῖται αὐτῶν
illic passeres nidificabunt : herodii domus dux est eorum .
ዘይጠፍር ፡ በማይ ፡ ጽርሖ ፡ ወረሰየ ፡ ደመና ፡ መከየዶ ፤ ዘየሐውር ፡ በክነፈ ፡ ነፋስ ።
where the birds make their nests. The stork makes its home in the cypress trees.
104:18 ⧉ ⤴︎ הָרִ֣ים הַ֭גְּבֹהִים לַיְּעֵלִ֑ים סְ֝לָעִ֗ים מַחְסֶ֥ה לַֽשְׁפַנִּֽים ׃
ὄρη τὰ ὑψηλὰ ταῖς ἐλάφοις πέτρα καταφυγὴ τοῖς χοιρογρυλλίοις
Montes excelsi cervis ; petra refugium herinaciis .
ዘይሬስዮሙ ፡ ለመላእክቲሁ ፡ መንፈሰ ፤ ወለእለ ፡ ይትለአክዎ ፡ ነደ ፡ እሳት ።
The high mountains are for the wild goats. The rocks are a refuge for the rock badgers.
104:19 ⧉ ⤴︎ עָשָׂ֣ה יָ֭רֵחַ לְמוֹעֲדִ֑ים שֶׁ֝֗מֶשׁ יָדַ֥ע מְבוֹאֽוֹ ׃
ἐποίησεν σελήνην εἰς καιρούς ὁ ἥλιος ἔγνω τὴν δύσιν αὐτοῦ
Fecit lunam in tempora ; sol cognovit occasum suum .
ሳረራ ፡ ለምድር ፡ ወአጽንዓ ፤ ከመ ፡ ኢታንቀልቅል ፡ ለዓለመ ፡ ዓለም ።
He appointed the moon for seasons. The sun knows when to set.
104:20 ⧉ ⤴︎ תָּֽשֶׁת ־חֹ֭שֶׁךְ וִ֣יהִי לָ֑יְלָה בּוֹ ־תִ֝רְמֹ֗שׂ כׇּל ־חַיְתוֹ ־יָֽעַר ׃
ἔθου σκότος καὶ ἐγένετο νύξ ἐν αὐτῇ διελεύσονται πάντα τὰ θηρία τοῦ δρυμοῦ
Posuisti tenebras , et facta est nox ; in ipsa pertransibunt omnes bestiae silvae :
ወቀላይኒ ፡ ከመ ፡ ልብስ ፡ ዐጽፋ ፤ ውስተ ፡ አድባር ፡ ይቀውሙ ፡ ማያት ።
You make darkness, and it is night, in which all the animals of the forest prowl.
104:21 ⧉ ⤴︎ הַ֭כְּפִירִים שֹׁאֲגִ֣ים לַטָּ֑רֶף וּלְבַקֵּ֖שׁ מֵאֵ֣ל אׇכְלָֽם ׃
σκύμνοι ὠρυόμενοι ἁρπάσαι καὶ ζητῆσαι παρὰ τοῦ θεοῦ βρῶσιν αὐτοῖς
catuli leonum rugientes ut rapiant , et quaerant a Deo escam sibi .
ወእምተግሣጽከ ፡ ይጐዩ ፤ ወእምድምፀ ፡ ነጐድጓድከ ፡ ይደነግፁ ።
The young lions roar after their prey, and seek their food from God.
104:22 ⧉ ⤴︎ תִּזְרַ֣ח הַ֭שֶּׁמֶשׁ יֵאָסֵפ֑וּן וְאֶל ־מְ֝עוֹנֹתָ֗ם יִרְבָּצֽוּן ׃
ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος καὶ συνήχθησαν καὶ ἐν ταῖς μάνδραις αὐτῶν κοιτασθήσονται
Ortus est sol , et congregati sunt , et in cubilibus suis collocabuntur .
የዐርጉ ፡ አድባረ ፡ ወይወርዱ ፡ ገዳመ ፤ ውስተ ፡ ብሔር ፡ ኀበ ፡ ሳረርኮሙ ።
The sun rises, and they steal away, and lie down in their dens.
104:23 ⧉ ⤴︎ יֵצֵ֣א אָדָ֣ם לְפׇעֳל֑וֹ וְֽלַעֲבֹ֖דָת֣וֹ עֲדֵי ־עָֽרֶב ׃
ἐξελεύσεται ἄνθρωπος ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ ἕως ἑσπέρας
Exibit homo ad opus suum , et ad operationem suam usque ad vesperum .
ወሠራዕኮሙ ፡ ወሰኖሙ ፡ እምኀበ ፡ ኢየኀልፉ ፤ ከመ ፡ ኢይትመየጡ ፡ ወኢይክድንዋ ፡ ለምድር ።
Man goes out to his work, to his labor until the evening.
104:24 ⧉ ⤴︎ מָה ־רַבּ֬וּ מַעֲשֶׂ֨יךָ ׀ יְֽהֹוָ֗ה כֻּ֭לָּם בְּחׇכְמָ֣ה עָשִׂ֑יתָ מָלְאָ֥ה הָ֝אָ֗רֶץ קִנְיָנֶֽךָ ׃
ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου κύριε πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας ἐπληρώθη ἡ γῆ τῆς κτήσεώς σου
Quam magnificata sunt opera tua , Domine ! omnia in sapientia fecisti ; impleta est terra possessione tua .
ዘይፌኑ ፡ አንቅዕተ ፡ ውስተ ፡ ቈላት ፤ ማእከለ ፡ አድባር ፡ የኀልፉ ፡ ማየት ።
Yahweh, how many are your works! In wisdom, you have made them all. The earth is full of your riches.
104:25 ⧉ ⤴︎ זֶ֤ה ׀ הַיָּ֥ם גָּדוֹל֮ וּרְחַ֢ב יָ֫דָ֥יִם שָֽׁם ־רֶ֭מֶשׂ וְאֵ֣ין מִסְפָּ֑ר חַיּ֥וֹת קְ֝טַנּ֗וֹת עִם ־גְּדֹלֽוֹת ׃
αὕτη ἡ θάλασσα ἡ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος ἐκεῖ ἑρπετά ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός ζῷα μικρὰ μετὰ μεγάλων
Hoc mare magnum et spatiosum manibus ; illic reptilia quorum non est numerus : animalia pusilla cum magnis .
ወያሰትዩ ፡ ለኵሉ ፡ አርዌ ፡ ገዳም ፤ ወይትወክፉ ፡ ሐለስትዮታት ፡ ለጽምኦሙ ።
There is the sea, great and wide, in which are innumerable living things, both small and large animals.
104:26 ⧉ ⤴︎ שָׁ֭ם אֳנִיּ֣וֹת יְהַלֵּכ֑וּן לִ֝וְיָתָ֗ן זֶֽה ־יָצַ֥רְתָּ לְשַֽׂחֶק ־בּֽוֹ ׃
ἐκεῖ πλοῖα διαπορεύονται δράκων οὗτος ὃν ἔπλασας ἐμπαίζειν αὐτῷ
Illic naves pertransibunt ; draco iste quem formasti ad illudendum ei .
ወያጸሉ ፡ ህየ ፡ አዕዋፈ ፡ ሰማይ ፤ ወይነቅዉ ፡ በማእከለ ፡ ጾላዓት ።
There the ships go, and leviathan, whom you formed to play there.
104:27 ⧉ ⤴︎ כֻּ֭לָּם אֵלֶ֣יךָ יְשַׂבֵּר֑וּן לָתֵ֖ת אׇכְלָ֣ם בְּעִתּֽוֹ ׃
πάντα πρὸς σὲ προσδοκῶσιν δοῦναι τὴν τροφὴν αὐτοῖς εὔκαιρον
Omnia a te expectant ut des illis escam in tempore .
ዘይሰቅዮሙ ፡ ለአድባር ፡ እምውሳጥያቲሆሙ ፤ እምፍሬ ፡ ተግባርከ ፡ ትጸግብ ፡ ምድር ።
These all wait for you, that you may give them their food in due season.
104:28 ⧉ ⤴︎ תִּתֵּ֣ן לָ֭הֶם יִלְקֹט֑וּן תִּפְתַּ֥ח יָ֝דְךָ֗ יִשְׂבְּע֥וּן טֽוֹב ׃
δόντος σου αὐτοῖς συλλέξουσιν ἀνοίξαντος δέ σου τὴν χεῖρα τὰ σύμπαντα πλησθήσονται χρηστότητος
Dante te illis , colligent ; aperiente te manum tuam , omnia implebuntur bonitate .
ዘያበቍል ፡ ሣዕረ ፡ ለእንስሳ ፡ ወኀመልማለ ፡ ለቅኔ ፡ እጓለ ፡ እመሕያው ፤
You give to them; they gather. You open your hand; they are satisfied with good.
104:29 ⧉ ⤴︎ תַּסְתִּ֥יר פָּנֶיךָ֮ יִֽבָּהֵ֫ל֥וּן תֹּסֵ֣ף ר֭וּחָם יִגְוָע֑וּן וְֽאֶל ־עֲפָרָ֥ם יְשׁוּבֽוּן ׃
ἀποστρέψαντος δέ σου τὸ πρόσωπον ταραχθήσονται ἀντανελεῖς τὸ πνεῦμα αὐτῶν καὶ ἐκλείψουσιν καὶ εἰς τὸν χοῦν αὐτῶν ἐπιστρέψουσιν
Avertente autem te faciem , turbabuntur ; auferes spiritum eorum , et deficient , et in pulverem suum revertentur .
ከመ ፡ ያውፅእ ፡ እክለ ፡ እምድር ። ወወይን ፡ ያስተፌሥሕ ፡ ልበ ፡ ሰብእ ፡
You hide your face; they are troubled. You take away their breath; they die and return to the dust.
104:30 ⧉ ⤴︎ תְּשַׁלַּ֣ח ר֭וּחֲךָ יִבָּרֵא֑וּן וּ֝תְחַדֵּ֗שׁ פְּנֵ֣י אֲדָמָֽה ׃
ἐξαποστελεῖς τὸ πνεῦμά σου καὶ κτισθήσονται καὶ ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς
Emittes spiritum tuum , et creabuntur , et renovabis faciem terrae .
ወቅብእ ፡ ለአብርሆ ፡ ገጽ ፤ ወእክል ፡ ያጸንዕ ፡ ኀይለ ፡ ሰብእ ።
You send out your Spirit and they are created. You renew the face of the ground.
104:31 ⧉ ⤴︎ יְהִ֤י כְב֣וֹד יְהֹוָ֣ה לְעוֹלָ֑ם יִשְׂמַ֖ח יְהֹוָ֣ה בְּמַעֲשָֽׂיו ׃
ἤτω ἡ δόξα κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα εὐφρανθήσεται κύριος ἐπὶ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ
Sit gloria Domini in saeculum ; laetabitur Dominus in operibus suis .
ወይጸግቡ ፡ ዕፀወ ፡ ገዳም ፤ አርዘ ፡ ሊባኖስ ፡ ዘተከልከ ። ወበህየ ፡ ይትዋለዳ ፡ አዕዋፍ ፤
Let Yahweh’s glory endure forever. Let Yahweh rejoice in his works.
104:32 ⧉ ⤴︎ הַמַּבִּ֣יט לָ֭אָרֶץ וַתִּרְעָ֑ד יִגַּ֖ע בֶּהָרִ֣ים וְֽיֶעֱשָֽׁנוּ ׃
ὁ ἐπιβλέπων ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν ὁ ἁπτόμενος τῶν ὀρέων καὶ καπνίζονται
Qui respicit terram , et facit eam tremere ; qui tangit montes , et fumigant .
ወይትጋወሮን ፡ ቤተ ፡ ሄርድያኖስ ። አድባር ፡ ነዋኃት ፡ ለሀየላት ። ወጾላዓት ፡ ምጕያዮን ፡ ለግሔያት ።
He looks at the earth, and it trembles. He touches the mountains, and they smoke.
104:33 ⧉ ⤴︎ אָשִׁ֣ירָה לַיהֹוָ֣ה בְּחַיָּ֑י אֲזַמְּרָ֖ה לֵאלֹהַ֣י בְּעוֹדִֽי ׃
ᾄσω τῷ κυρίῳ ἐν τῇ ζωῇ μου ψαλῶ τῷ θεῷ μου ἕως ὑπάρχω
Cantabo Domino in vita mea ; psallam Deo meo quamdiu sum .
ወገበርከ ፡ ወርኀ ፡ በዕድሜሁ ፤ ፀሐይኒ ፡ አእመረ ፡ ምዕራቢሁ ።
I will sing to Yahweh as long as I live. I will sing praise to my God while I have any being.
104:34 ⧉ ⤴︎ יֶעֱרַ֣ב עָלָ֣יו שִׂיחִ֑י אָ֝נֹכִ֗י אֶשְׂמַ֥ח בַּיהֹוָֽה ׃
ἡδυνθείη αὐτῷ ἡ διαλογή μου ἐγὼ δὲ εὐφρανθήσομαι ἐπὶ τῷ κυρίῳ
Jucundum sit ei eloquium meum ; ego vero delectabor in Domino .
ታመጽእ ፡ ጽልመተ ፡ ወይከውን ፡ ሌሊተ ፤ ወይወፅኡ ፡ ቦቱ ፡ ኵሉ ፡ አርዌ ፡ ገዳም ።
Let my meditation be sweet to him. I will rejoice in Yahweh.
104:35 ⧉ ⤴︎ יִתַּ֤מּוּ חַטָּאִ֨ים ׀ מִן ־הָאָ֡רֶץ וּרְשָׁעִ֤ים ׀ ע֤וֹד אֵינָ֗ם בָּרְכִ֣י נַ֭פְשִׁי אֶת ־יְהֹוָ֗ה הַֽלְלוּ ־יָֽהּ ׃ {פ}
ἐκλίποισαν ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἄνομοι ὥστε μὴ ὑπάρχειν αὐτούς εὐλόγει ἡ ψυχή μου τὸν κύριον
Deficiant peccatores a terra , et iniqui , ita ut non sint . Benedic , anima mea , Domino .
እጕለ ፡ አናብስት ፡ ይጥሕሩ ፡ ወይመስጡ ፤ ወይስእሉ ፡ ኀበ ፡ እግዚአብሔር ፡ ሲሳዮሙ ። ወእምከመ ፡ ሠረቀ ፡ ፀሐይ ፡ የአትዉ ፤ ወይውዕሉ ፡ ውስተ ፡ ግበቢሆሙ ። ወይወፍር ፡ ሰብእ ፡ ውስተ ፡ ተግባሩ ፤ ወይውዕል ፡ ወይትቀነይ ፡ እስከ ፡ ይመሲ ። ጥቀ ፡ ዐቢይ ፡ ግብርከ ፡ እግዚኦ ፡ ወኵሎ ፡ በጥበብ ፡ ገበርከ ፤ መልአ ፡ ምድር ፡ ዘፈጠርከ ። ዛቲ ፡ ባሕር ፡ ዐባይ ፡ ወረሓብ ፤ ህየ ፡ ዘይትሐወስ ፡ ዘአልቦ ፡ ኈልቁ ፡ እንስሳ ፡ ዐበይተ ፡ ምስለ ፡ ደቃቅ ። ህየ ፡ ይሐውራ ፡ አሕማር ፤ ከይሲ ፡ ዘፈጠርከ ፡ ይሳለቅ ፡ ላዕሌሆሙ ። ወኵሉ ፡ ይሴፎ ፡ ኀቤከ ፤ አንተ ፡ ትሁቦሙ ፡ ሲሳዮሙ ፡ በበጊዜሁ ። ወእምከመ ፡ ወሀብኮሙ ፡ ያስተጋብኡ ፤ ወፈቲሕከ ፡ እዴከ ፡ ታጸግብ ፡ ለኵሉ ፡ እምሕረትከ ። ወእመሰ ፡ ሜጥከ ፡ ገጸከ ፡ ይደነግፁ ፤ ታወፅእ ፡ መንፈሶሙ ፡ ወየኀልቁ ፡ ወይገብኡ ፡ ውስተ ፡ መሬቶሙ ። ወትፌኑ ፡ መንፈሰከ ፡ ወይትፈጠሩ ፤ ወትሔድስ ፡ ገጻ ፡ ለምድር ። ለይኩን ፡ ስብሐቲሁ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ ለዓለም ፤ ይትፌሣሕ ፡ እግዚአብሔር ፡ በተግባሩ ። ዘይኔጽራ ፡ ለምድር ፡ ወይሬስያ ፡ ከመ ፡ ትርዐድ ፤ ዘይገሶሙ ፡ ለአድባር ፡ ወይጠይሱ ። እሴብሖ ፡ ለእግዚአብሔር ፡ በሕይወትየ ፤ ወእዜምር ፡ ለአምላኪየ ፡ በአምጣነ ፡ ሀሎኩ ። ወኣሠምሮ ፡ በቃልየ ፤ ወአንሰ ፡ እትፌሣሕ ፡ በእግዚአብሔር ። ወየኀልቁ ፡ ኃጥኣን ፡ እምድር ፡ ወአማፅያንሂ ፡ ኢይሄልዉ ፡ እንከ ፤ ትባርኮ ፡ ነፍስየ ፡ ለእግዚአብሔር ።
Let sinners be consumed out of the earth. Let the wicked be no more. Bless Yahweh, my soul. Praise Yah!