6:1 ⧉ ⤴︎ הָעִ֣זוּ ׀ בְּנֵ֣י בִנְיָמִ֗ן מִקֶּ֙רֶב֙ יְר֣וּשָׁלַ֔͏ִם וּבִתְק֙וֹעַ֙ תִּקְע֣וּ שׁוֹפָ֔ר וְעַל ־בֵּ֥ית הַכֶּ֖רֶם שְׂא֣וּ מַשְׂאֵ֑ת כִּ֥י רָעָ֛ה נִשְׁקְפָ֥ה מִצָּפ֖וֹן וְשֶׁ֥בֶר גָּדֽוֹל ׃
ἐνισχύσατε υἱοὶ Βενιαμιν ἐκ μέσου τῆς Ιερουσαλημ καὶ ἐν Θεκουε σημάνατε σάλπιγγι καὶ ὑπὲρ Βαιθαχαρμα ἄρατε σημεῖον ὅτι κακὰ ἐκκέκυφεν ἀπὸ βορρᾶ καὶ συντριβὴ μεγάλη γίνεται
Confortamini , filii Benjamin , in medio Jerusalem : et in Thecua clangite buccina , et super Bethacarem levate vexillum , quia malum visum est ab aquilone , et contritio magna .
ጽንዑ ፡ ደቂቀ ፡ ብንያም ፡ ዘማእከለ ፡ ኢየሩሳሌም ፡ ወበቴቁሔ ፡ ንፍኡ ፡ ቀርነ ፡ ወንሥኡ ፡ ትእምርተ ፡ በቤተ ፡ ካሬም ፡ እስመ ፡ ሐወጸት ፡ እኪተ ፡ እምነ ፡ መስዕ ፡ ወይከውን ፡ ዐቢይ ፡ ቅጥቃጤ ።
“Flee for safety, you children of Benjamin, out of the middle of Jerusalem! Blow the trumpet in Tekoa and raise up a signal on Beth Haccherem, for evil looks out from the north with a great destruction.
6:2 ⧉ ⤴︎ הַנָּוָה֙ וְהַמְּעֻנָּגָ֔ה דָּמִ֖יתִי בַּת ־צִיּֽוֹן ׃
καὶ ἀφαιρεθήσεται τὸ ὕψος σου θύγατερ Σιων
Speciosae et delicatae assimilavi filiam Sion .
ወያሐሥረኪ ፡ ወለተ ፡ ጽዮን ፡ ልህደ ፡ ተመሰልኪ ፡ ወለተ ፡ ጽዮን ።
I will cut off the beautiful and delicate one, the daughter of Zion.
6:3 ⧉ ⤴︎ אֵלֶ֛יהָ יָבֹ֥אוּ רֹעִ֖ים וְעֶדְרֵיהֶ֑ם תָּקְע֨וּ עָלֶ֤יהָ אֹֽהָלִים֙ סָבִ֔יב רָע֖וּ אִ֥ישׁ אֶת ־יָדֽוֹ ׃
εἰς αὐτὴν ἥξουσιν ποιμένες καὶ τὰ ποίμνια αὐτῶν καὶ πήξουσιν ἐπ’ αὐτὴν σκηνὰς κύκλῳ καὶ ποιμανοῦσιν ἕκαστος τῇ χειρὶ αὐτοῦ
Ad eam venient pastores et greges eorum ; fixerunt in ea tentoria in circuitu : pascet unusquisque eos qui sub manu sua sunt .
ወይመጽኡ ፡ ላዕሌሃ ፡ ኖሎት ፡ ወመራዕይ ፡ ወተክሉ ፡ ምጽላሎሙ ፡ በዐውዳ ፡ ወርእዩ ፡ ኵሎሙ ፡ በእደዊሆሙ ።
Shepherds with their flocks will come to her. They will pitch their tents against her all around. They will feed everyone in his place.”
6:4 ⧉ ⤴︎ קַדְּשׁ֤וּ עָלֶ֙יהָ֙ מִלְחָמָ֔ה ק֖וּמוּ וְנַעֲלֶ֣ה בַֽצׇּהֳרָ֑יִם א֥וֹי לָ֙נוּ֙ כִּֽי ־פָנָ֣ה הַיּ֔וֹם כִּ֥י יִנָּט֖וּ צִלְלֵי ־עָֽרֶב ׃
παρασκευάσασθε ἐπ’ αὐτὴν εἰς πόλεμον ἀνάστητε καὶ ἀναβῶμεν ἐπ’ αὐτὴν μεσημβρίας οὐαὶ ἡμῖν ὅτι κέκλικεν ἡ ἡμέρα ὅτι ἐκλείπουσιν αἱ σκιαὶ τῆς ἑσπέρας
Sanctificate super eam bellum : consurgite , et ascendamus in meridie : vae nobis , quia declinavit dies ; quia longiores factae sunt umbrae vesperi !
ቀደሱ ፡ ቀትለ ፡ ላዕሌሃ ፡ ወይቤሉተንሥኡ ፡ ንዕርግ ፡ ዲቤሃ ፡ ቀትረ ፡ አሌ ፡ ለነ ፡ እስመ ፡ ቈልቈለ ፡ ፀሓይ ፡ ወሐለፈ ፡ ጽላሎተ ፡ መዓልት ።
“Prepare war against her! Arise! Let’s go up at noon. Woe to us! For the day declines, for the shadows of the evening are stretched out.
6:5 ⧉ ⤴︎ ק֚וּמוּ וְנַעֲלֶ֣ה בַלָּ֔יְלָה וְנַשְׁחִ֖יתָה אַרְמְנוֹתֶֽיהָ ׃ {פ}
ἀνάστητε καὶ ἀναβῶμεν ἐν τῇ νυκτὶ καὶ διαφθείρωμεν τὰ θεμέλια αὐτῆς
Surgite , et ascendamus in nocte , et dissipemus domus ejus .
ተንሥኡ ፡ ንዕርግ ፡ በሌሊት ፡ ወናማስን ፡ መሠረታቲሃ ።
Arise! Let’s go up by night, and let’s destroy her palaces.”
6:6 ⧉ ⤴︎ כִּ֣י כֹ֤ה אָמַר֙ יְהֹוָ֣ה צְבָא֔וֹת כִּרְת֣וּ עֵצָ֔הֿ וְשִׁפְכ֥וּ עַל ־יְרוּשָׁלַ֖͏ִם סֹֽלְלָ֑ה הִ֚יא הָעִ֣יר הׇפְקַ֔ד כֻּלָּ֖הּ עֹ֥שֶׁק בְּקִרְבָּֽהּ ׃
ὅτι τάδε λέγει κύριος ἔκκοψον τὰ ξύλα αὐτῆς ἔκχεον ἐπὶ Ιερουσαλημ δύναμιν ὦ πόλις ψευδής ὅλη καταδυναστεία ἐν αὐτῇ
Quia haec dicit Dominus exercituum : Caedite lignum ejus , et fundite circa Jerusalem aggerem . Haec est civitas visitationis : omnis calumnia in medio ejus .
እስመ ፡ ከመዝ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኀያልግዝሙ ፡ ዕፁዊሃ ፡ ወከዐዉ ፡ ኀይለ ፡ ላዕለ ፡ ኢየሩሳሌም ፡ አህጉረ ፡ ሐሰት ፡ ወኵትዕግልት ፡ ውስቴታ ።
For Yahweh of Armies said, “Cut down trees, and cast up a mound against Jerusalem. This is the city to be visited. She is filled with oppression within herself.
6:7 ⧉ ⤴︎ כְּהָקִ֥יר (בור ) [בַּ֙יִר֙ ] מֵימֶ֔יהָ כֵּ֖ן הֵקֵ֣רָה רָעָתָ֑הּ חָמָ֣ס וָ֠שֹׁ֠ד יִשָּׁ֨מַע בָּ֧הּ עַל ־פָּנַ֛י תָּמִ֖יד חֳלִ֥י וּמַכָּֽה ׃
ὡς ψύχει λάκκος ὕδωρ οὕτως ψύχει κακία αὐτῆς ἀσέβεια καὶ ταλαιπωρία ἀκουσθήσεται ἐν αὐτῇ ἐπὶ πρόσωπον αὐτῆς διὰ παντός πόνῳ καὶ μάστιγι
Sicut frigidam fecit cisterna aquam suam , sic frigidam fecit malitiam suam . Iniquitas et vastitas audietur in ea , coram me semper infirmitas et plaga .
ከመ ፡ ቊረ ፡ አዘቅተ ፡ ማይ ፡ ከማሁ ፡ ቆሪር ፡ እከያ ፡ ዓመፃ ፡ ወግፍ ፡ ተሰምዐ ፡ በውስቲታ ።
As a well produces its waters, so she produces her wickedness. Violence and destruction is heard in her. Sickness and wounds are continually before me.
6:8 ⧉ ⤴︎ הִוָּֽסְרִי֙ יְר֣וּשָׁלַ֔͏ִם פֶּן ־תֵּקַ֥ע נַפְשִׁ֖י מִמֵּ֑ךְ פֶּן ־אֲשִׂימֵ֣ךְ שְׁמָמָ֔ה אֶ֖רֶץ ל֥וֹא נוֹשָֽׁבָה ׃ {פ}
παιδευθήσῃ Ιερουσαλημ μὴ ἀποστῇ ἡ ψυχή μου ἀπὸ σοῦ μὴ ποιήσω σε ἄβατον γῆν ἥτις οὐ κατοικηθήσεται
Erudire , Jerusalem , ne forte recedat anima mea a te ; ne forte ponam te desertam , terram inhabitabilem .
ወበመቅሠፍት ፡ ትትቀሠፍ ፡ ኢየሩሳሌም ፡ ከመ ፡ ትርኀቅ ፡ ነፍስየ ፡ እምኔሃ ፡ ወእሬስየኪ ፡ ምድረ ፡ በድው ፡ ዘአልቦ ፡ ዘይነብሮ ።
Be instructed, Jerusalem, lest my soul be alienated from you, lest I make you a desolation, an uninhabited land.”
6:9 ⧉ ⤴︎ כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהֹוָ֣ה צְבָא֔וֹת עוֹלֵ֛ל יְעוֹלְל֥וּ כַגֶּ֖פֶן שְׁאֵרִ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל הָשֵׁב֙ יָֽדְךָ֔ כְּבוֹצֵ֖ר עַל ־סַלְסִלּֽוֹת ׃
ὅτι τάδε λέγει κύριος καλαμᾶσθε καλαμᾶσθε ὡς ἄμπελον τὰ κατάλοιπα τοῦ Ισραηλ ἐπιστρέψατε ὡς ὁ τρυγῶν ἐπὶ τὸν κάρταλλον αὐτοῦ
Haec dicit Dominus exercituum : Usque ad racemum colligent quasi in vinea reliquias Israël . Converte manum tuam quasi vindemiator ad cartallum .
እስመ ፡ ከመ ፡ ዝ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ ጸባዖት ፡ ተቅራመ ፡ ዘይትቄረምዎሙ ፡ ከመ ፡ ወይን ፡ ለተረፈ ፡ እስራኤል ፡ ሚጥ ፡ እዴከ ፡ ከመ ፡ ዘይቀሥም ፡ ውስተ ፡ ከረቦ ።
Yahweh of Armies says, “They will thoroughly glean the remnant of Israel like a vine. Turn again your hand as a grape gatherer into the baskets.”
6:10 ⧉ ⤴︎ עַל ־מִ֨י אֲדַבְּרָ֤ה וְאָעִ֙ידָה֙ וְיִשְׁמָ֔עוּ הִנֵּה֙ עֲרֵלָ֣ה אׇזְנָ֔ם וְלֹ֥א יוּכְל֖וּ לְהַקְשִׁ֑יב הִנֵּ֣ה דְבַר ־יְהֹוָ֗ה הָיָ֥ה לָהֶ֛ם לְחֶרְפָּ֖ה לֹ֥א יַחְפְּצוּ ־בֽוֹ ׃
πρὸς τίνα λαλήσω καὶ διαμαρτύρωμαι καὶ ἀκούσεται ἰδοὺ ἀπερίτμητα τὰ ὦτα αὐτῶν καὶ οὐ δύνανται ἀκούειν ἰδοὺ τὸ ῥῆμα κυρίου ἐγένετο αὐτοῖς εἰς ὀνειδισμόν οὐ μὴ βουληθῶσιν αὐτὸ ἀκοῦσαι
Cui loquar , et quem contestabor ut audiat ? ecce incircumcisae aures eorum , et audire non possunt : ecce verbum Domini factum est eis in opprobrium , et non suscipient illud .
ለመኑ ፡ እነድር ፡ ዘአሰምዕ ፡ ወኢይሰምዑኒ ፡ ናሁ ፡ ጽሉል ፡ ልቦሙ ፡ ወእዘኒሆሙ ፡ ወኦይክሉ ፡ ሰሚዐ ፡ ወናሁ ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሄር ፡ ኮኖሙ ፡ ለጽዕለት ፡ እስመ ፡ ኢፈ ፡ ፈቀዱ ፡ ይስምዕዎ ።
To whom should I speak and testify, that they may hear? Behold, their ear is uncircumcised, and they can’t listen. Behold, Yahweh’s word has become a reproach to them. They have no delight in it.
6:11 ⧉ ⤴︎ וְאֵת֩ חֲמַ֨ת יְהֹוָ֤ה ׀מָלֵ֙אתִי֙ נִלְאֵ֣יתִי הָכִ֔יל שְׁפֹ֤ךְ עַל ־עוֹלָל֙ בַּח֔וּץ וְעַ֛ל ס֥וֹד בַּחוּרִ֖ים יַחְדָּ֑ו כִּֽי ־גַם ־אִ֤ישׁ עִם ־אִשָּׁה֙ יִלָּכֵ֔דוּ זָקֵ֖ן עִם ־מְלֵ֥א יָמִֽים ׃
καὶ τὸν θυμόν μου ἔπλησα καὶ ἐπέσχον καὶ οὐ συνετέλεσα αὐτούς ἐκχεῶ ἐπὶ νήπια ἔξωθεν καὶ ἐπὶ συναγωγὴν νεανίσκων ἅμα ὅτι ἀνὴρ καὶ γυνὴ συλλημφθήσονται πρεσβύτερος μετὰ πλήρους ἡμερῶν
Idcirco furore Domini plenus sum ; laboravi sustinens . Effunde super parvulum foris , et super consilium juvenum simul : vir enim cum muliere capietur ; senex cum pleno dierum .
ወመላዕክዎሙ ፡ መዓትየ ፡ ወአሕለቅዎሙ ፡ ወዕክዕዎ ፡ ላዕለ ፡ ሕፃናት ፡ ኅቡረ ፡ በአፍአ ፡ ወላዕለ ፡ ማኅበረ ፡ ወራዙት ፡ ኅቡረ ፡ እስመ ፡ ያሰግሩ ፡ ብእሴ ፡ ምስለ ፡ ብእሲቱ ፡ ወልሂቅ ፡ ምስለ ፡ ወሬዛ ።
Therefore I am full of Yahweh’s wrath. I am weary with holding it in. “Pour it out on the children in the street, and on the assembly of young men together; for even the husband with the wife will be taken, the aged with him who is full of days.
6:12 ⧉ ⤴︎ וְנָסַ֤בּוּ בָֽתֵּיהֶם֙ לַאֲחֵרִ֔ים שָׂד֥וֹת וְנָשִׁ֖ים יַחְדָּ֑ו כִּֽי ־אַטֶּ֧ה אֶת ־יָדִ֛י עַל ־יֹשְׁבֵ֥י הָאָ֖רֶץ נְאֻם ־יְהֹוָֽה ׃
καὶ μεταστραφήσονται αἱ οἰκίαι αὐτῶν εἰς ἑτέρους ἀγροὶ καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν ἐπὶ τὸ αὐτό ὅτι ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν ταύτην λέγει κύριος
Et transibunt domus eorum ad alteros , agri et uxores pariter , quia extendam manum meam super habitantes terram , dicit Dominus :
ወይትዌለጥ ፡ አብያቲሆሙ ፡ ለነኪራን ፡ ገርሕቶሙ ፡ ወአንስቶመሙኒ ፡ ኅቡረ ፡ እስመ ፡ አንሥአ ፡ እደውየ ፡ ላዕለ ፡ እለ ፡ ይነብሩ ፡ ውስተ ፡ ዛቲ ፡ ምድር ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ።
Their houses will be turned to others, their fields and their wives together; for I will stretch out my hand on the inhabitants of the land, says Yahweh.”
6:13 ⧉ ⤴︎ כִּ֤י מִקְּטַנָּם֙ וְעַד ־גְּדוֹלָ֔ם כֻּלּ֖וֹ בּוֹצֵ֣עַ בָּ֑צַע וּמִנָּבִיא֙ וְעַד ־כֹּהֵ֔ן כֻּלּ֖וֹ עֹ֥שֶׂה שָּֽׁקֶר ׃
ὅτι ἀπὸ μικροῦ αὐτῶν καὶ ἕως μεγάλου πάντες συνετελέσαντο ἄνομα ἀπὸ ἱερέως καὶ ἕως ψευδοπροφήτου πάντες ἐποίησαν ψευδῆ
a minore quippe usque ad majorem omnes avaritiae student , et a propheta usque ad sacerdotem cuncti faciunt dolum .
እስመ ፡ ንኡሶሙኒ ፡ ወዐቢዮሙኒ ፡ ገብሩ ፡ ኀጢአተ ፡ እምካህን ፡ እስከ ፡ ሐሳዊ ፡ ኒይ ፡ ኵሎሙ ፡ ገብሩ ፡ ሐሰተ ።
“For from their least even to their greatest, everyone is given to covetousness. From the prophet even to the priest, everyone deals falsely.
6:14 ⧉ ⤴︎ וַֽיְרַפְּא֞וּ אֶת ־שֶׁ֤בֶר עַמִּי֙ עַל ־נְקַלָּ֔ה לֵאמֹ֖ר שָׁל֣וֹם ׀שָׁל֑וֹם וְאֵ֖ין שָׁלֽוֹם ׃
καὶ ἰῶντο τὸ σύντριμμα τοῦ λαοῦ μου ἐξουθενοῦντες καὶ λέγοντες εἰρήνη εἰρήνη καὶ ποῦ ἐστιν εἰρήνη
Et curabant contritionem filiae populi mei cum ignominia , dicentes : Pax , pax ! et non erat pax .
ወይፌውሱ ፡ ቅጥቃጠየሆሙ ፡ ለሕዝብየ ፡ ወይቤሉ ፡ ሰላም ፡ ሰላም ፡ ወአልቦ ፡ ሰላም ።
They have healed also the hurt of my people superficially, saying, ‘Peace, peace!’ when there is no peace.
6:15 ⧉ ⤴︎ הֹבִ֕ישׁוּ כִּ֥י תוֹעֵבָ֖ה עָשׂ֑וּ גַּם ־בּ֣וֹשׁ לֹֽא ־יֵב֗וֹשׁוּ גַּם ־הַכְלִים֙ לֹ֣א יָדָ֔עוּ לָכֵ֞ן יִפְּל֧וּ בַנֹּפְלִ֛ים בְּעֵת ־פְּקַדְתִּ֥ים יִכָּשְׁל֖וּ אָמַ֥ר יְהֹוָֽה ׃ {ס}
κατῃσχύνθησαν ὅτι ἐξελίποσαν καὶ οὐδ’ ὧς καταισχυνόμενοι κατῃσχύνθησαν καὶ τὴν ἀτιμίαν αὐτῶν οὐκ ἔγνωσαν διὰ τοῦτο πεσοῦνται ἐν τῇ πτώσει αὐτῶν καὶ ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆς αὐτῶν ἀπολοῦνται εἶπεν κύριος
Confusi sunt , quia abominationem fecerunt : quin potius confusione non sunt confusi , et erubescere nescierunt . Quam ob rem cadent inter ruentes : in tempore visitationis suae corruent , dicit Dominus .
ወተሐፍሩ ፡ ወረኵሰ ፡ ገብሩ ፡ ወሐፊረኒ ፡ ኢየኀፍሩ ፡ ወኢየአምሩ ፡ ኀሣሮሙ ፡ በእንተ ፡ ዝንቱ ፡ ይወድቁ ፡ ወአመእሔውጾሙ ፡ ይደይክሙ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ።
Were they ashamed when they had committed abomination? No, they were not at all ashamed, neither could they blush. Therefore they will fall among those who fall. When I visit them, they will be cast down,” says Yahweh.
6:16 ⧉ ⤴︎ כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהֹוָ֡ה עִמְדוּ֩ עַל ־דְּרָכִ֨ים וּרְא֜וּ וְשַׁאֲל֣וּ ׀ לִנְתִב֣וֹת עוֹלָ֗ם אֵי ־זֶ֨ה דֶ֤רֶךְ הַטּוֹב֙ וּלְכוּ ־בָ֔הּ וּמִצְא֥וּ מַרְגּ֖וֹעַ לְנַפְשְׁכֶ֑ם וַיֹּאמְר֖וּ לֹ֥א נֵלֵֽךְ ׃
τάδε λέγει κύριος στῆτε ἐπὶ ταῖς ὁδοῖς καὶ ἴδετε καὶ ἐρωτήσατε τρίβους κυρίου αἰωνίους καὶ ἴδετε ποία ἐστὶν ἡ ὁδὸς ἡ ἀγαθή καὶ βαδίζετε ἐν αὐτῇ καὶ εὑρήσετε ἁγνισμὸν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν καὶ εἶπαν οὐ πορευσόμεθα
Haec dicit Dominus : State super vias , et videte , et interrogate de semitis antiquis quae sit via bona , et ambulate in ea : et invenietis refrigerium animabus vestris . Et dixerunt : Non ambulabimus .
ከመዝ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ ቁሙ ፡ ውስተ ፡ ፍና ፡ ወርእዩ ፡ ወተሰአሉ ፡ ፍኖተ ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሄር ፡ ዘለዓለም ፡ ወአእምሩ ፡ አይ ፡ ፍኖት ፡ ሠናይ ፡ ወሑሩ ፡ ባቲ ፡ ወትረክቡ ፡ መድኃኒተ ፡ ነፍስክሙ ፡ ወይቤሊ ፡ ኢነሐውር ።
Yahweh says, “Stand in the ways and see, and ask for the old paths, ‘Where is the good way?’ and walk in it, and you will find rest for your souls. But they said, ‘We will not walk in it.’
6:17 ⧉ ⤴︎ וַהֲקִמֹתִ֤י עֲלֵיכֶם֙ צֹפִ֔ים הַקְשִׁ֖יבוּ לְק֣וֹל שׁוֹפָ֑ר וַיֹּאמְר֖וּ לֹ֥א נַקְשִֽׁיב ׃
κατέστακα ἐφ’ ὑμᾶς σκοπούς ἀκούσατε τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος καὶ εἶπαν οὐκ ἀκουσόμεθα
Et constitui super vos speculatores : Audite vocem tubae . Et dixerunt : Non audiemus .
ወሤምኩ ፡ ላዕሌሆሙ ፡ ሰብአ ፡ ዐይን ፡ ወሰምዑ ፡ ቃለ ፡ ቀርን ፡ ወይቤሉ ፡ ኢንሰምዕ ።
I set watchmen over you, saying, ‘Listen to the sound of the trumpet!’ But they said, ‘We will not listen!’
6:18 ⧉ ⤴︎ לָכֵ֖ן שִׁמְע֣וּ הַגּוֹיִ֑ם וּדְעִ֥י עֵדָ֖ה אֶת ־אֲשֶׁר ־בָּֽם ׃
διὰ τοῦτο ἤκουσαν τὰ ἔθνη καὶ οἱ ποιμαίνοντες τὰ ποίμνια αὐτῶν
Ideo audite , gentes , et cognosce , congregatio , quanta ego faciam eis .
በእንተ ፡ ዝንቱ ፡ ስምዑ ፡ አሕዛብ ፡ ወኖሎት ፡ መርዕይ ።
Therefore hear, you nations, and know, congregation, what is among them.
6:19 ⧉ ⤴︎ שִׁמְעִ֣י הָאָ֔רֶץ הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י מֵבִ֥יא רָעָ֛ה אֶל ־הָעָ֥ם הַזֶּ֖ה פְּרִ֣י מַחְשְׁבוֹתָ֑ם כִּ֤י עַל ־דְּבָרַי֙ לֹ֣א הִקְשִׁ֔יבוּ וְתוֹרָתִ֖י וַיִּמְאֲסוּ ־בָֽהּ ׃
ἄκουε γῆ ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον κακά τὸν καρπὸν ἀποστροφῆς αὐτῶν ὅτι τῶν λόγων μου οὐ προσέσχον καὶ τὸν νόμον μου ἀπώσαντο
Audi , terra : ecce ego adducam mala super populum istum , fructum cogitationum ejus : quia verba mea non audierunt , et legem meam projecerunt .
ወስምዒ ፡ ምድር ፡ ናሁ ፡ አነ ፡ አመጽእ ፡ እኪተ ፡ ላዕለ ፡ ሕዝብ ፡ በከመ ፡ ፍሬ ፡ ምግባሮሙ ፡ እስመ ፡ ዚያጸምዑ ፡ ነገር ፡ ወዐለዉ ፡ ሕግየ ፡ ወመነኑ ፡ ኪያየ ።
Hear, earth! Behold, I will bring evil on this people, even the fruit of their thoughts, because they have not listened to my words; and as for my law, they have rejected it.
6:20 ⧉ ⤴︎ לָמָּה ־זֶּ֨ה לִ֤י לְבוֹנָה֙ מִשְּׁבָ֣א תָב֔וֹא וְקָנֶ֥ה הַטּ֖וֹב מֵאֶ֣רֶץ מֶרְחָ֑ק עֹלֽוֹתֵיכֶם֙ לֹ֣א לְרָצ֔וֹן וְזִבְחֵיכֶ֖ם לֹא ־עָ֥רְבוּ לִֽי ׃
ἵνα τί μοι λίβανον ἐκ Σαβα φέρετε καὶ κιννάμωμον ἐκ γῆς μακρόθεν τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν οὔκ εἰσιν δεκτά καὶ αἱ θυσίαι ὑμῶν οὐχ ἥδυνάν μοι
Ut quid mihi thus de Saba affertis , et calamum suave olentem de terra longinqua ? Holocautomata vestra non sunt accepta , et victimae vestrae non placuerunt mihi .
ለምንት ፡ ታመጽኡ ፡ ሊተ ፡ ስሂነ ፡ እምሳባ ፡ ወቀናንሞስ ፡ ሠናየ ፡ እምቅሑቅ ፡ ብሔር ፡ መሥዋዕቲክሙኒ ፡ ኢኮነ ፡ ኅሩየ ፡ ወቊርባንክሙኒ ፡ ኢይኤድመኒ ፡ በእንተ ፡ ዘዝንቱ ።
To what purpose does frankincense from Sheba come to me, and the sweet cane from a far country? Your burnt offerings are not acceptable, and your sacrifices are not pleasing to me.”
6:21 ⧉ ⤴︎ לָכֵ֗ן כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהֹוָ֔ה הִנְנִ֥י נֹתֵ֛ן אֶל ־הָעָ֥ם הַזֶּ֖ה מִכְשֹׁלִ֑ים וְכָ֣שְׁלוּ בָ֠ם אָב֨וֹת וּבָנִ֥ים יַחְדָּ֛ו שָׁכֵ֥ן וְרֵע֖וֹ (יאבדו ) [וְאָבָֽדוּ ]׃ {פ}
διὰ τοῦτο τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον ἀσθένειαν καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν αὐτῇ πατέρες καὶ υἱοὶ ἅμα γείτων καὶ ὁ πλησίον αὐτοῦ ἀπολοῦνται
Propterea haec dicit Dominus : Ecce ego dabo in populum istum ruinas : et ruent in eis patres et filii simul ; vicinus et proximus peribunt .
በእንተ ፡ ዝንቱ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወይደውዩ ፡ ውስቴታ ፡ አበው ፡ ምስለ ፡ ደቂቆሙ ፡ ኅቡረ ፡ ወይትሀጎሉ ፡ ጎርምስለ ፡ ቢጾሙ ።
Therefore Yahweh says, “Behold, I will lay stumbling blocks before this people. The fathers and the sons together will stumble against them. The neighbor and his friend will perish.”
6:22 ⧉ ⤴︎ כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהֹוָ֔ה הִנֵּ֛ה עַ֥ם בָּ֖א מֵאֶ֣רֶץ צָפ֑וֹן וְג֣וֹי גָּד֔וֹל יֵע֖וֹר מִיַּרְכְּתֵי ־אָֽרֶץ ׃
τάδε λέγει κύριος ἰδοὺ λαὸς ἔρχεται ἀπὸ βορρᾶ καὶ ἔθνη ἐξεγερθήσεται ἀπ’ ἐσχάτου τῆς γῆς
Haec dicit Dominus : Ecce populus venit de terra aquilonis , et gens magna consurget a finibus terrae .
ከመዝ ፡ ይቤ ፡ እግዚአብሔር ፡ ናሁ ፡ ሕዝብ ፡ ይመጽኡ ፡ እምሰሜን ፡ ወሕዝብ ፡ ዐቢይ ፡ ወነገሥትኒ ፡ ብዙኃን ፡ ይትነሥኡ ፡ እምአጽናፈ ፡ ምድር ።
Yahweh says, “Behold, a people comes from the north country. A great nation will be stirred up from the uttermost parts of the earth.
6:23 ⧉ ⤴︎ קֶ֣שֶׁת וְכִיד֞וֹן יַחֲזִ֗יקוּ אַכְזָרִ֥י הוּא֙ וְלֹ֣א יְרַחֵ֔מוּ קוֹלָם֙ כַּיָּ֣ם יֶהֱמֶ֔ה וְעַל ־סוּסִ֖ים יִרְכָּ֑בוּ עָר֗וּךְ כְּאִישׁ֙ לַמִּלְחָמָ֔ה עָלַ֖יִךְ בַּת ־צִיּֽוֹן ׃
τόξον καὶ ζιβύνην κρατήσουσιν ἰταμός ἐστιν καὶ οὐκ ἐλεήσει φωνὴ αὐτοῦ ὡς θάλασσα κυμαίνουσα ἐφ’ ἵπποις καὶ ἅρμασιν παρατάξεται ὡς πῦρ εἰς πόλεμον πρὸς σέ θύγατερ Σιων
Sagittam et scutum arripiet : crudelis est et non miserebitur . Vox ejus quasi mare sonabit : et super equos ascendent , praeparati quasi vir ad praelium adversum te , filia Sion .
ወጥፀውሩ ፡ ቀስተ ፡ ወኲናተ ፡ ወይነድፉ ፡ ወኢምህኩ ፡ ወውውዓሆሙ ፡ ከመ ፡ ድንፀ ፡ ማዕበለ ፡ ባሕር ፡ በአፍራስ ፡ ወበሠረገላት ፡ ይፄዐኑ ።
They take hold of bow and spear. They are cruel, and have no mercy. Their voice roars like the sea, and they ride on horses, everyone set in array, as a man to the battle, against you, daughter of Zion.”
6:24 ⧉ ⤴︎ שָׁמַ֥עְנוּ אֶת ־שׇׁמְע֖וֹ רָפ֣וּ יָדֵ֑ינוּ צָרָה֙ הֶחֱזִקַ֔תְנוּ חִ֖יל כַּיּֽוֹלֵדָֽה ׃
ἠκούσαμεν τὴν ἀκοὴν αὐτῶν παρελύθησαν αἱ χεῖρες ἡμῶν θλῖψις κατέσχεν ἡμᾶς ὠδῖνες ὡς τικτούσης
Audivimus famam ejus ; dissolutae sunt manus nostrae : tribulatio apprehendit nos , dolores ut parturientem .
ወሰሚዐነ ፡ ውውዓሆሙ ፡ ደክማ ፡ እደዊነ ፡ ወሐዘነ ፡ ምንዳቤ ፡ ወሕማም ፡ ከመእንተ ፡ ትውልድ ።
We have heard its report. Our hands become feeble. Anguish has taken hold of us, and pains as of a woman in labor.
6:25 ⧉ ⤴︎ אַל ־[תֵּֽצְאוּ֙ ] (תצאי ) הַשָּׂדֶ֔ה וּבַדֶּ֖רֶךְ אַל ־[תֵּלֵ֑כוּ ] (תלכי ) כִּ֚י חֶ֣רֶב לְאֹיֵ֔ב מָג֖וֹר מִסָּבִֽיב ׃
μὴ ἐκπορεύεσθε εἰς ἀγρὸν καὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς μὴ βαδίζετε ὅτι ῥομφαία τῶν ἐχθρῶν παροικεῖ κυκλόθεν
Nolite exire ad agros , et in via ne ambuletis , quoniam gladius inimici , pavor in circuitu .
ኢትፃፁ ፡ ሐቅለ ፡ ወኢትሑሩ ፡ መንገደ ፡ እስመ ፡ አገተክሙ ፡ ኲናት ፡ ፀርክሙ ።
Don’t go out into the field or walk by the way; for the sword of the enemy and terror are on every side.
6:26 ⧉ ⤴︎ בַּת ־עַמִּ֤י חִגְרִי ־שָׂק֙ וְהִתְפַּלְּשִׁ֣י בָאֵ֔פֶר אֵ֤בֶל יָחִיד֙ עֲשִׂ֣י לָ֔ךְ מִסְפַּ֖ד תַּמְרוּרִ֑ים כִּ֣י פִתְאֹ֔ם יָבֹ֥א הַשֹּׁדֵ֖ד עָלֵֽינוּ ׃
θύγατερ λαοῦ μου περίζωσαι σάκκον κατάπασαι ἐν σποδῷ πένθος ἀγαπητοῦ ποίησαι σεαυτῇ κοπετὸν οἰκτρόν ὅτι ἐξαίφνης ἥξει ταλαιπωρία ἐφ’ ὑμᾶς
Filia populi mei , accingere cilicio , et conspergere cinere : luctum unigeniti fac tibi , planctum amarum , quia repente veniet vastator super nos .
አዋልደ ፡ ሕዝብየ ፡ ቅንታ ፡ ሠቀ ፡ ወደያ ፡ ሐመደ ፡ ውስተ ፡ ርእስክን ፡ ወካህዋ ፡ ላሀ ፡ ፍቁር ፡ እስመ ፡ ድብተ ፡ ይነጽአክሙ ፡ ኀሠር ።
Daughter of my people, clothe yourself with sackcloth, and wallow in ashes! Mourn, as for an only son, most bitter lamentation, for the destroyer will suddenly come on us.
6:27 ⧉ ⤴︎ בָּח֛וֹן נְתַתִּ֥יךָ בְעַמִּ֖י מִבְצָ֑ר וְתֵדַ֕ע וּבָחַנְתָּ֖ אֶת ־דַּרְכָּֽם ׃
δοκιμαστὴν δέδωκά σε ἐν λαοῖς δεδοκιμασμένοις καὶ γνώσῃ με ἐν τῷ δοκιμάσαι με τὴν ὁδὸν αὐτῶν
Probatorem dedi te in populo meo robustum : et scies , et probabis viam eorum .
ወመከራ ፡ ረሰይኩከ ፡ በሕዝብየ ፡ ምኩራን ፡ ወተአምር ፡ ሶበ ፡ አመከርከ ፡ ፍኖቶሙ ።
“I have made you a tester of metals and a fortress among my people, that you may know and try their way.
6:28 ⧉ ⤴︎ כֻּלָּם֙ סָרֵ֣י סוֹרְרִ֔ים הֹלְכֵ֥י רָכִ֖יל נְחֹ֣שֶׁת וּבַרְזֶ֑ל כֻּלָּ֥ם מַשְׁחִיתִ֖ים הֵֽמָּה ׃
πάντες ἀνήκοοι πορευόμενοι σκολιῶς χαλκὸς καὶ σίδηρος πάντες διεφθαρμένοι εἰσίν
Omnes isti principes declinantes , ambulantes fraudulenter , aes et ferrum : universi corrupti sunt .
ኵሎሙ ፡ ጽሙማን ፡ እሙንቱ ፡ ወየሐውሩ ፡ መብእሰ ፡ ከመ ፡ ብርት ፡ ሐፂን ፡ ኵሎሙ ፡ ዝኁላነ ።
They are all grievous rebels, going around to slander. They are bronze and iron. All of them deal corruptly.
6:29 ⧉ ⤴︎ נָחַ֣ר מַפֻּ֔חַ (מאשתם ) [מֵאֵ֖שׁ תַּ֣ם ] עֹפָ֑רֶת לַשָּׁוְא֙ צָרַ֣ף צָר֔וֹף וְרָעִ֖ים לֹ֥א נִתָּֽקוּ ׃
ἐξέλιπεν φυσητὴρ ἀπὸ πυρός ἐξέλιπεν μόλιβος εἰς κενὸν ἀργυροκόπος ἀργυροκοπεῖ πονηρία αὐτῶν οὐκ ἐτάκη
Defecit sufflatorium ; in igne consumptum est plumbum : frustra conflavit conflator , malitiae enim eorum non sunt consumptae .
ደልማ ፡ ዘያመበኵሕ ፡ ምብኳሀ ፡ እሳት ፡ ወተክዕ ፡ አረርኒ ፡ ነሃ ፡ ነሀቦሙ ፡ ለእከዮሙ ፡ ኢፀርየ ፡ ወኢተመስወ ፡ እስመ ፡ መነኖሙ ፡ እግዚአብሔር ።
The bellows blow fiercely. The lead is consumed in the fire. In vain they go on refining, for the wicked are not plucked away.
6:30 ⧉ ⤴︎ כֶּ֣סֶף נִמְאָ֔ס קָרְא֖וּ לָהֶ֑ם כִּֽי ־מָאַ֥ס יְהֹוָ֖ה בָּהֶֽם ׃ {פ}
ἀργύριον ἀποδεδοκιμασμένον καλέσατε αὐτούς ὅτι ἀπεδοκίμασεν αὐτοὺς κύριος
Argentum reprobum vocate eos , quia Dominus projecit illos .
— Men will call them rejected silver, because Yahweh has rejected them.”