28:1 ⧉ ⤴︎ וַֽיְהִי֙ בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֔ם וַיִּקְבְּצ֨וּ פְלִשְׁתִּ֤ים אֶת ־מַֽחֲנֵיהֶם֙ לַצָּבָ֔א לְהִלָּחֵ֖ם בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וַיֹּ֤אמֶר אָכִישׁ֙ אֶל ־דָּוִ֔ד יָדֹ֣עַ תֵּדַ֗ע כִּ֤י אִתִּי֙ תֵּצֵ֣א בַֽמַּחֲנֶ֔ה אַתָּ֖ה וַאֲנָשֶֽׁיךָ ׃
καὶ ἐγενήθη ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ συναθροίζονται ἀλλόφυλοι ἐν ταῖς παρεμβολαῖς αὐτῶν ἐξελθεῖν πολεμεῖν μετὰ Ισραηλ καὶ εἶπεν Αγχους πρὸς Δαυιδ γινώσκων γνώσει ὅτι μετ’ ἐμοῦ ἐξελεύσει εἰς πόλεμον σὺ καὶ οἱ ἄνδρες σου
Factum est autem in diebus illis , congregaverunt Philisthiim agmina sua , ut praepararentur ad bellum contra Israël : dixitque Achis ad David : Sciens nunc scito quoniam mecum egredieris in castris , tu et viri tui .
ወእምዝ ፡ ተጋብኡ ፡ ኢሎፍሊ ፡ በእማንቱ ፡ መዋዕል ፡ ምስለ ፡ ተዓይኒሆሙ ፡ ወወፅኡ ፡ ይፅብእዎሙ ፡ ለእስራኤል ፡ ወይቤሎ ፡ አንኩስ ፡ ለዳዊት ፡ አእምሮ ፡ አእምር ፡ ከመ ፡ ምስሌየ ፡ ትወፅእ ፡ ፀብአ ፡ አንተ ፡ ወሰብእከ ።
In those days, the Philistines gathered their armies together for warfare, to fight with Israel. Achish said to David, “Know assuredly that you will go out with me in the army, you and your men.”
28:2 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ אֶל ־אָכִ֔ישׁ לָכֵן֙ אַתָּ֣ה תֵדַ֔ע אֵ֥ת אֲשֶֽׁר ־יַעֲשֶׂ֖ה עַבְדֶּ֑ךָ וַיֹּ֤אמֶר אָכִישׁ֙ אֶל ־דָּוִ֔ד לָכֵ֗ן שֹׁמֵ֧ר לְרֹאשִׁ֛י אֲשִֽׂימְךָ֖ כׇּל ־הַיָּמִֽים ׃ {פ}
καὶ εἶπεν Δαυιδ πρὸς Αγχους οὕτω νῦν γνώσει ἃ ποιήσει ὁ δοῦλός σου καὶ εἶπεν Αγχους πρὸς Δαυιδ οὕτως ἀρχισωματοφύλακα θήσομαί σε πάσας τὰς ἡμέρας
Dixitque David ad Achis : Nunc scies quae facturus est servus tuus . Et ait Achis ad David : Et ego custodem capitis mei ponam te cunctis diebus .
ወይቤሎ ፡ ዳዊት ፡ ለአንኩስ ፡ እምይእዜ ፡ አይድዖ ፡ ለገብርከ ፡ ዘከመ ፡ ይገብር ፡ ወይቤሎ ፡ አንኩስ ፡ ለዳዊት ፡ ናሁ ፡ ሤምኩከ ፡ ዐቃቤ ፡ ሥጋየ ፡ ለዝላፉ ፡ በኵሉ ፡ መዋዕል ።
David said to Achish, “Therefore you will know what your servant can do.” Achish said to David, “Therefore I will make you my bodyguard forever.”
28:3 ⧉ ⤴︎ וּשְׁמוּאֵ֣ל מֵ֔ת וַיִּסְפְּדוּ ־לוֹ֙ כׇּל ־יִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּקְבְּרֻ֥הוּ בָרָמָ֖ה וּבְעִיר֑וֹ וְשָׁא֗וּל הֵסִ֛יר הָאֹב֥וֹת וְאֶת ־הַיִּדְּעֹנִ֖ים מֵהָאָֽרֶץ ׃
καὶ Σαμουηλ ἀπέθανεν καὶ ἐκόψαντο αὐτὸν πᾶς Ισραηλ καὶ θάπτουσιν αὐτὸν ἐν Αρμαθαιμ ἐν πόλει αὐτοῦ καὶ Σαουλ περιεῖλεν τοὺς ἐγγαστριμύθους καὶ τοὺς γνώστας ἀπὸ τῆς γῆς
Samuel autem mortuus est , planxitque eum omnis Israël , et sepelierunt eum in Ramatha urbe sua . Et Saul abstulit magos et hariolos de terra .
ወሞተ ፡ ሳሙኤል ፡ ወበከይዎ ፡ ኵሉ ፡ እስራኤል ፡ ወቀበርዎ ፡ ውስተ ፡ አርማቴም ፡ ውስተ ፡ ሀገሩ ፡ ወሳኦልሰ ፡ ሰዐሮሙ ፡ ለእለ ፡ ያነቅሁ ፡ ምውተ ፡ ወለማእምራን ፡ እምነ ፡ ምድር ።
Now Samuel was dead, and all Israel had mourned for him and buried him in Ramah, even in his own city. Saul had sent away those who had familiar spirits and the wizards out of the land.
28:4 ⧉ ⤴︎ וַיִּקָּבְצ֣וּ פְלִשְׁתִּ֔ים וַיָּבֹ֖אוּ וַיַּחֲנ֣וּ בְשׁוּנֵ֑ם וַיִּקְבֹּ֤ץ שָׁאוּל֙ אֶת ־כׇּל ־יִשְׂרָאֵ֔ל וַֽיַּחֲנ֖וּ בַּגִּלְבֹּֽעַ ׃
καὶ συναθροίζονται οἱ ἀλλόφυλοι καὶ ἔρχονται καὶ παρεμβάλλουσιν εἰς Σωμαν καὶ συναθροίζει Σαουλ πάντα ἄνδρα Ισραηλ καὶ παρεμβάλλουσιν εἰς Γελβουε
Congregatique sunt Philisthiim , et venerunt , et castrametati sunt in Sunam : congregavit autem et Saul universum Israël , et venit in Gelboë .
ወተጋብኡ ፡ ኢሎፍሊ ፡ ወመጽኡ ፡ ወተዐየኑ ፡ ውስተ ፡ ሱማን ፡ ወአለተጋብኦሙ ፡ ሳኦል ፡ ለኵሉ ፡ ሰብአ ፡ እስራኤል ፡ ወተዐየኑ ፡ በጌላቡሄ ።
The Philistines gathered themselves together, and came and encamped in Shunem; and Saul gathered all Israel together, and they encamped in Gilboa.
28:5 ⧉ ⤴︎ וַיַּ֥רְא שָׁא֖וּל אֶת ־מַחֲנֵ֣ה פְלִשְׁתִּ֑ים וַיִּרָ֕א וַיֶּחֱרַ֥ד לִבּ֖וֹ מְאֹֽד ׃
καὶ εἶδεν Σαουλ τὴν παρεμβολὴν τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἐφοβήθη καὶ ἐξέστη ἡ καρδία αὐτοῦ σφόδρα
Et vidit Saul castra Philisthiim , et timuit , et expavit cor ejus nimis .
ወሶበ ፡ ርእየ ፡ ሳኦል ፡ ተዓይኒሆሙ ፡ ለኢሎፍሊ ፡ ፈርሀ ፡ ወደንገፀ ፡ ልቡ ፡ ጥቀ ።
When Saul saw the army of the Philistines, he was afraid, and his heart trembled greatly.
28:6 ⧉ ⤴︎ וַיִּשְׁאַ֤ל שָׁאוּל֙ בַּיהֹוָ֔ה וְלֹ֥א עָנָ֖הוּ יְהֹוָ֑ה גַּ֧ם בַּחֲלֹמ֛וֹת גַּ֥ם בָּאוּרִ֖ים גַּ֥ם בַּנְּבִיאִֽם ׃
καὶ ἐπηρώτησεν Σαουλ διὰ κυρίου καὶ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῷ κύριος ἐν τοῖς ἐνυπνίοις καὶ ἐν τοῖς δήλοις καὶ ἐν τοῖς προφήταις
Consuluitque Dominum , et non respondit ei neque per somnia , neque per sacerdotes , neque per prophetas .
ወተስእለ ፡ ሳኦል ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወኢያውሥኦ ፡ ወኢበሐላምያን ፡ ወኢበመንግራን ፡ ወኢበነቢያት ።
When Saul inquired of Yahweh, Yahweh didn’t answer him by dreams, by Urim, or by prophets.
28:7 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל לַעֲבָדָ֗יו בַּקְּשׁוּ ־לִי֙ אֵ֣שֶׁת בַּעֲלַת ־א֔וֹב וְאֵלְכָ֥ה אֵלֶ֖יהָ וְאֶדְרְשָׁה ־בָּ֑הּ וַיֹּאמְר֤וּ עֲבָדָיו֙ אֵלָ֔יו הִנֵּ֛ה אֵ֥שֶׁת בַּעֲלַת ־א֖וֹב בְּעֵ֥ין דּֽוֹר ׃
καὶ εἶπεν Σαουλ τοῖς παισὶν αὐτοῦ ζητήσατέ μοι γυναῖκα ἐγγαστρίμυθον καὶ πορεύσομαι πρὸς αὐτὴν καὶ ζητήσω ἐν αὐτῇ καὶ εἶπαν οἱ παῖδες αὐτοῦ πρὸς αὐτόν ἰδοὺ γυνὴ ἐγγαστρίμυθος ἐν Αενδωρ
Dixitque Saul servis suis : Quaerite mihi mulierem habentem pythonem , et vadam ad eam , et sciscitabor per illam . Et dixerunt servi ejus ad eum : Est mulier pythonem habens in Endor .
ወይቤሎሙ ፡ ሳኦል ፡ ለደቁ ፡ ኅሡ ፡ ሊተ ፡ ብእሲተ ፡ እንተ ፡ ታነቅህ ፡ ምውት ፡ ወእሖር ፡ ኀቤሃ ፡ ወእስኦላ ፤ ወይቤልዎ ፡ ደቁሀለወት ፡ ብእሲት ፡ እንተ ፡ ታነቅህ ፡ ምውተ ፡ በኤንዶር ።
Then Saul said to his servants, “Seek for me a woman who has a familiar spirit, that I may go to her and inquire of her.” His servants said to him, “Behold, there is a woman who has a familiar spirit at Endor.”
28:8 ⧉ ⤴︎ וַיִּתְחַפֵּ֣שׂ שָׁא֗וּל וַיִּלְבַּשׁ֙ בְּגָדִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וַיֵּ֣לֶךְ ה֗וּא וּשְׁנֵ֤י אֲנָשִׁים֙ עִמּ֔וֹ וַיָּבֹ֥אוּ אֶל ־הָאִשָּׁ֖ה לָ֑יְלָה וַיֹּ֗אמֶר (קסומי ) [קׇסֳמִי ־]נָ֥א לִי֙ בָּא֔וֹב וְהַ֣עֲלִי לִ֔י אֵ֥ת אֲשֶׁר ־אֹמַ֖ר אֵלָֽיִךְ ׃
καὶ συνεκαλύψατο Σαουλ καὶ περιεβάλετο ἱμάτια ἕτερα καὶ πορεύεται αὐτὸς καὶ δύο ἄνδρες μετ’ αὐτοῦ καὶ ἔρχονται πρὸς τὴν γυναῖκα νυκτὸς καὶ εἶπεν αὐτῇ μάντευσαι δή μοι ἐν τῷ ἐγγαστριμύθῳ καὶ ἀνάγαγέ μοι ὃν ἐὰν εἴπω σοι
Mutavit ergo habitum suum , vestitusque est aliis vestimentis , et abiit ipse , et duo viri cum eo : veneruntque ad mulierem nocte , et ait illi : Divina mihi in pythone , et suscita mihi quem dixero tibi .
ወተገልበበ ፡ ሳኦል ፡ ወለብሰ ፡ ባዕደ ፡ አልባሰ ፡ ወሖረ ፡ ውእቱ ፡ ወካልኣን ፡ ክልኤቱ ፡ ዕደው ፡ ምስሌሁ ፡ ወመጽእ ፡ ኀቤሃ ፡ ለይእቲ ፡ ብእሲት ፡ በሌሊት ፡ ወይቤላ ፡ ሳኦል ፡ አስተቃስሚ ፡ ሊተ ፡ ወአንቅህዮ ፡ ሊተ ፡ ለዘ ፡ አነ ፡ እቤለኪ ።
Saul disguised himself and put on other clothing, and went, he and two men with him, and they came to the woman by night. Then he said, “Please consult for me by the familiar spirit, and bring me up whomever I shall name to you.”
28:9 ⧉ ⤴︎ וַתֹּ֨אמֶר הָאִשָּׁ֜ה אֵלָ֗יו הִנֵּ֨ה אַתָּ֤ה יָדַ֙עְתָּ֙ אֵ֣ת אֲשֶׁר ־עָשָׂ֣ה שָׁא֔וּל אֲשֶׁ֥ר הִכְרִ֛ית אֶת ־הָאֹב֥וֹת וְאֶת ־הַיִּדְּעֹנִ֖י מִן ־הָאָ֑רֶץ וְלָמָ֥ה אַתָּ֛ה מִתְנַקֵּ֥שׁ בְּנַפְשִׁ֖י לַהֲמִיתֵֽנִי ׃
καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ πρὸς αὐτόν ἰδοὺ δὴ σὺ οἶδας ὅσα ἐποίησεν Σαουλ ὡς ἐξωλέθρευσεν τοὺς ἐγγαστριμύθους καὶ τοὺς γνώστας ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἵνα τί σὺ παγιδεύεις τὴν ψυχήν μου θανατῶσαι αὐτήν
Et ait mulier ad eum : Ecce , tu nosti quanta fecerit Saul , et quomodo eraserit magos et hariolos de terra : quare ergo insidiaris animae meae , ut occidar ?
ወትቤሎ ፡ ይእቲ ፡ ብእሲት ፡ ታኣምር ፡ ለሊከ ፡ ኵሎ ፡ ዘገብረ ፡ ሳኦል ፡ ወዘከመ ፡ ሠረዎን ፡ ለእለ ፡ ያነቅሃ ፡ ምውተ ፡ ወለማእምራን ፡ እምነ ፡ ምድር ፡ ወለምንት ፡ አንተ ፡ ታሠግራ ፡ ለነፍስየ ፡ ከመ ፡ ታቅትላ ።
The woman said to him, “Behold, you know what Saul has done, how he has cut off those who have familiar spirits and the wizards out of the land. Why then do you lay a snare for my life, to cause me to die?”
28:10 ⧉ ⤴︎ וַיִּשָּׁ֤בַֽע לָהּ֙ שָׁא֔וּל בַּיהֹוָ֖ה לֵאמֹ֑ר חַי ־יְהֹוָ֕ה אִֽם ־יִקְּרֵ֥ךְ עָוֺ֖ן בַּדָּבָ֥ר הַזֶּֽה ׃
καὶ ὤμοσεν αὐτῇ Σαουλ λέγων ζῇ κύριος εἰ ἀπαντήσεταί σοι ἀδικία ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ
Et juravit ei Saul in Domino , dicens : Vivit Dominus , quia non eveniet tibi quidquam mali propter hanc rem .
ወመሐለ ፡ ላቲ ፡ ሳኦል ፡ ወይቤላ ፡ ሕያው ፡ እግዚአብሔር ፡ ከመ ፡ አልቦ ፡ ዘይረክበኪ ፡ ሕሡም ፡ በበይነ ፡ ዝንቱ ፡ ነገር ።
Saul swore to her by Yahweh, saying, “As Yahweh lives, no punishment will happen to you for this thing.”
28:11 ⧉ ⤴︎ וַתֹּ֙אמֶר֙ הָאִשָּׁ֔ה אֶת ־מִ֖י אַעֲלֶה ־לָּ֑ךְ וַיֹּ֕אמֶר אֶת ־שְׁמוּאֵ֖ל הַֽעֲלִי ־לִֽי ׃
καὶ εἶπεν ἡ γυνή τίνα ἀναγάγω σοι καὶ εἶπεν τὸν Σαμουηλ ἀνάγαγέ μοι
Dixitque ei mulier : Quem suscitabo tibi ? Qui ait : Samuelem mihi suscita .
ወትቤሎ ፡ ይእቲ ፡ ብእሲት ፡ መነ ፡ ትፈቅድ ፡ ኣንቅህ ፡ ለከ ፡ ወይቤላ ፡ ሳሙኤልሃ ፡ ኣንቅሂ ፡ ሊተ ።
Then the woman said, “Whom shall I bring up to you?” He said, “Bring Samuel up for me.”
28:12 ⧉ ⤴︎ וַתֵּ֤רֶא הָאִשָּׁה֙ אֶת ־שְׁמוּאֵ֔ל וַתִּזְעַ֖ק בְּק֣וֹל גָּד֑וֹל וַתֹּ֩אמֶר֩ הָאִשָּׁ֨ה אֶל ־שָׁא֧וּל ׀לֵאמֹ֛ר לָ֥מָּה רִמִּיתָ֖נִי וְאַתָּ֥ה שָׁאֽוּל ׃
καὶ εἶδεν ἡ γυνὴ τὸν Σαμουηλ καὶ ἀνεβόησεν φωνῇ μεγάλῃ καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ πρὸς Σαουλ ἵνα τί παρελογίσω με καὶ σὺ εἶ Σαουλ
Cum autem vidisset mulier Samuelem , exclamavit voce magna , et dixit ad Saul : Quare imposuisti mihi ? tu es enim Saul .
ወሶበ ፡ ርእየቶ ፡ ይእቲ ፡ ብእሲት ፡ ለሳሙኤል ፡ ጸርኀት ፡ በዐቢይ ፡ ቃል ፡ ወትቤሎ ፡ ይእቲ ፡ ብእሲት ፡ ለሳኦል ፡ ለምንት ፡ እስተሐቀርከኒ ፡ እንዘ ፡ አንተ ፡ ውእቱ ፡ ሳኦል ።
When the woman saw Samuel, she cried with a loud voice; and the woman spoke to Saul, saying, “Why have you deceived me? For you are Saul!”
28:13 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֨אמֶר לָ֥הּ הַמֶּ֛לֶךְ אַל ־תִּֽירְאִ֖י כִּ֣י מָ֣ה רָאִ֑ית וַתֹּ֤אמֶר הָאִשָּׁה֙ אֶל ־שָׁא֔וּל אֱלֹהִ֥ים רָאִ֖יתִי עֹלִ֥ים מִן ־הָאָֽרֶץ ׃
καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ βασιλεύς μὴ φοβοῦ εἰπὸν τίνα ἑόρακας καὶ εἶπεν αὐτῷ Θεοὺς ἑόρακα ἀναβαίνοντας ἐκ τῆς γῆς
Dixitque ei rex : Noli timere : quid vidisti ? Et ait mulier ad Saul : Deos vidi ascendentes de terra .
ወይቤላ ፡ ንጉሥ ፡ ኢትፍርሂ ፡ ንግርኒ ፡ ዳእሙ ፡ መነ ፡ ርኢኪ ፡ ወትቤሎ ፡ አማልክተ ፡ ርኢኩ ፡ የዐርጉ ፡ እምነ ፡ ምድር ።
The king said to her, “Don’t be afraid! What do you see?” The woman said to Saul, “I see a god coming up out of the earth.”
28:14 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֤אמֶר לָהּ֙ מַֽה ־תׇּאֳר֔וֹ וַתֹּ֗אמֶר אִ֤ישׁ זָקֵן֙ עֹלֶ֔ה וְה֥וּא עֹטֶ֖ה מְעִ֑יל וַיֵּ֤דַע שָׁאוּל֙ כִּֽי ־שְׁמוּאֵ֣ל ה֔וּא וַיִּקֹּ֥ד אַפַּ֛יִם אַ֖רְצָה וַיִּשְׁתָּֽחוּ ׃ {ס}
καὶ εἶπεν αὐτῇ τί ἔγνως καὶ εἶπεν αὐτῷ ἄνδρα ὄρθιον ἀναβαίνοντα ἐκ τῆς γῆς καὶ οὗτος διπλοΐδα ἀναβεβλημένος καὶ ἔγνω Σαουλ ὅτι Σαμουηλ οὗτος καὶ ἔκυψεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ
Dixitque ei : Qualis est forma ejus ? Quae ait : Vir senex ascendit , et ipse amictus est pallio . Et intellexit Saul quod Samuel esset , et inclinavit se super faciem suam in terra , et adoravit .
ወይቤላ ፡ ምንተ ፡ ርኢሊ ፡ ወትቤሎ ፡ ብእሴ ፡ ዘርቱዐ ፡ የዐርግ ፡ እምነ ፡ ምድር ፡ ወይላብስ ፡ ዐጽፈ ፤ ወኣእመረ ፡ ሳኦል ፡ ከመ ፡ ሳሙኤል ፡ ውእቱ ፡ ወደነነ ፡ ወሰገደ ፡ ሎቱ ፡ በገጹ ፡ ውስተ ፡ ምድር ።
He said to her, “What does he look like?” She said, “An old man comes up. He is covered with a robe.” Saul perceived that it was Samuel, and he bowed with his face to the ground, and showed respect.
28:15 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֤אמֶר שְׁמוּאֵל֙ אֶל ־שָׁא֔וּל לָ֥מָּה הִרְגַּזְתַּ֖נִי לְהַעֲל֣וֹת אֹתִ֑י וַיֹּ֣אמֶר שָׁ֠א֠וּל צַר ־לִ֨י מְאֹ֜ד וּפְלִשְׁתִּ֣ים ׀ נִלְחָמִ֣ים בִּ֗י וֵאלֹהִ֞ים סָ֤ר מֵֽעָלַי֙ וְלֹא ־עָנָ֣נִי ע֗וֹד גַּ֤ם בְּיַֽד ־הַנְּבִיאִים֙ גַּם ־בַּ֣חֲלֹמ֔וֹת וָאֶקְרָאֶ֣ה לְךָ֔ לְהוֹדִיעֵ֖נִי מָ֥ה אֶעֱשֶֽׂה ׃ {ס}
καὶ εἶπεν Σαμουηλ ἵνα τί παρηνώχλησάς μοι ἀναβῆναί με καὶ εἶπεν Σαουλ θλίβομαι σφόδρα καὶ οἱ ἀλλόφυλοι πολεμοῦσιν ἐν ἐμοί καὶ ὁ θεὸς ἀφέστηκεν ἀπ’ ἐμοῦ καὶ οὐκ ἐπακήκοέν μοι ἔτι καὶ ἐν χειρὶ τῶν προφητῶν καὶ ἐν τοῖς ἐνυπνίοις καὶ νῦν κέκληκά σε γνωρίσαι μοι τί ποιήσω
Dixit autem Samuel ad Saul : Quare inquietasti me ut suscitarer ? Et ait Saul : Coarctor nimis : siquidem Philisthiim pugnant adversum me , et Deus recessit a me , et exaudire me noluit neque in manu prophetarum , neque per somnia : vocavi ergo te , ut ostenderes mihi quid faciam .
ወይቤሎ ፡ ሳሙኤል ፡ ለምንት ፡ አጽሐብከኒ ፡ ከመ ፡ ታዕርገኒ ፡ ወይቤሎ ፡ ሳኦል ፡ እስመ ፡ ተመንደብኩ ፡ ጥቀ ፡ እስመ ፡ ፀብኡኒ ፡ ኢሎፍሊ ፡ ወእግዚአብሔርኒ ፡ ኀደገኒ ፡ ወኢያውሥአኒ ፡ ዳግመ ፡ እንከ ፡ ወኢበእደ ፡ ነቢያት ፡ ወኢበላዕለ ፡ ሐላምያን ፡ ወይእዜኒ ፡ ጸዋዕኩከ ፡ ከመ ፡ ታይድዐኒ ፡ ዘከመ ፡ እገብር ።
Samuel said to Saul, “Why have you disturbed me, to bring me up?” Saul answered, “I am very distressed; for the Philistines make war against me, and God has departed from me, and answers me no more, by prophets, or by dreams. Therefore I have called you, that you may make known to me what I shall do.”
28:16 ⧉ ⤴︎ וַיֹּ֣אמֶר שְׁמוּאֵ֔ל וְלָ֖מָּה תִּשְׁאָלֵ֑נִי וַיהֹוָ֛ה סָ֥ר מֵעָלֶ֖יךָ וַיְהִ֥י עָרֶֽךָ ׃
καὶ εἶπεν Σαμουηλ ἵνα τί ἐπερωτᾷς με καὶ κύριος ἀφέστηκεν ἀπὸ σοῦ καὶ γέγονεν μετὰ τοῦ πλησίον σου
Et ait Samuel : Quid interrogas me , cum Dominus recesserit a te , et transierit ad aemulum tuum ?
ወይቤሎ ፡ ሳሙኤል ፡ ለምንት ፡ ትሴአለኒ ፡ እንዘ ፡ እግዚአብሔር ፡ ኀደገከ ፡ ወገብአ ፡ ምስለ ፡ ካልእከ ።
Samuel said, “Why then do you ask me, since Yahweh has departed from you and has become your adversary?
28:17 ⧉ ⤴︎ וַיַּ֤עַשׂ יְהֹוָה֙ ל֔וֹ כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֣ר בְּיָדִ֑י וַיִּקְרַ֨ע יְהֹוָ֤ה אֶת ־הַמַּמְלָכָה֙ מִיָּדֶ֔ךָ וַֽיִּתְּנָ֖הּ לְרֵעֲךָ֥ לְדָוִֽד ׃
καὶ πεποίηκεν κύριός σοι καθὼς ἐλάλησεν ἐν χειρί μου καὶ διαρρήξει κύριος τὴν βασιλείαν σου ἐκ χειρός σου καὶ δώσει αὐτὴν τῷ πλησίον σου τῷ Δαυιδ
Faciet enim tibi Dominus sicut locutus est in manu mea , et scindet regnum tuum de manu tua et dabit illud proximo tuo David :
ወገብረ ፡ እግዚአብሔር ፡ ላዕሌከ ፡ በከመ ፡ ነበበ ፡ በእዴየ ፡ ወይሳጥጣ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለመንግሥትከ ፡ እምነ ፡ እዴከ ፡ ወይሁባ ፡ ለካልእከ ፡ ለዳዊት ።
Yahweh has done to you as he spoke by me. Yahweh has torn the kingdom out of your hand and given it to your neighbor, even to David.
28:18 ⧉ ⤴︎ כַּאֲשֶׁ֤ר לֹא ־שָׁמַ֙עְתָּ֙ בְּק֣וֹל יְהֹוָ֔ה וְלֹֽא ־עָשִׂ֥יתָ חֲרוֹן ־אַפּ֖וֹ בַּעֲמָלֵ֑ק עַל ־כֵּן֙ הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה עָשָֽׂה ־לְךָ֥ יְהֹוָ֖ה הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה ׃
διότι οὐκ ἤκουσας φωνῆς κυρίου καὶ οὐκ ἐποίησας θυμὸν ὀργῆς αὐτοῦ ἐν Αμαληκ διὰ τοῦτο τὸ ῥῆμα ἐποίησεν κύριός σοι τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ
quia non obedisti voci Domini , neque fecisti iram furoris ejus in Amalec : idcirco quod pateris , fecit tibi Dominus hodie .
እስመ ፡ ኢሰማዕከ ፡ ቃለ ፡ እግዚአብሔር ፡ ወኢገበርከ ፡ ሎቱ ፡ መዐቶ ፡ ላዕለ ፡ ዐማሌቅ ፡ ወበበይነ ፡ ዝንቱ ፡ ነገር ፡ ገብረ ፡ እግዚአብሔር ፡ ላዕሌከ ፡ ዮም ።
Because you didn’t obey Yahweh’s voice, and didn’t execute his fierce wrath on Amalek, therefore Yahweh has done this thing to you today.
28:19 ⧉ ⤴︎ וְיִתֵּ֣ן יְ֠הֹוָ֠ה גַּ֣ם אֶת ־יִשְׂרָאֵ֤ל עִמְּךָ֙ בְּיַד ־פְּלִשְׁתִּ֔ים וּמָחָ֕ר אַתָּ֥ה וּבָנֶ֖יךָ עִמִּ֑י גַּ֚ם אֶת ־מַחֲנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל יִתֵּ֥ן יְהֹוָ֖ה בְּיַד ־פְּלִשְׁתִּֽים ׃
καὶ παραδώσει κύριος τὸν Ισραηλ μετὰ σοῦ εἰς χεῖρας ἀλλοφύλων καὶ αὔριον σὺ καὶ οἱ υἱοί σου μετὰ σοῦ πεσοῦνται καὶ τὴν παρεμβολὴν Ισραηλ δώσει κύριος εἰς χεῖρας ἀλλοφύλων
Et dabit Dominus etiam Israël tecum in manus Philisthiim : cras autem tu et filii tui mecum eritis : sed et castra Israël tradet Dominus in manus Philisthiim .
ወያገብእሙ ፡ እግዚአብሔር ፡ ለእስራኤል ፡ ምስሌከ ፡ ውስተ ፡ እዴሆሙ ፡ ለኢሎፍሊ ፡ ወይቤሎ ፡ ሳሙኤል ፡ ጌሠመ ፡ አንተ ፡ ወደቂቅከ ፡ ምስሌከ ፡ ትወድቁ ፡ ወትዕይንቶሙ ፡ ለእስራኤል ፡ ያገብኦሙ ፡ ውስተ ፡ እዴሆሙ ፡ ለኢሎፍሌ ።
Moreover Yahweh will deliver Israel also with you into the hand of the Philistines; and tomorrow you and your sons will be with me. Yahweh will deliver the army of Israel also into the hand of the Philistines.”
28:20 ⧉ ⤴︎ וַיְמַהֵ֣ר שָׁא֗וּל וַיִּפֹּ֤ל מְלֹא ־קֽוֹמָתוֹ֙ אַ֔רְצָה וַיִּרָ֥א מְאֹ֖ד מִדִּבְרֵ֣י שְׁמוּאֵ֑ל גַּם ־כֹּ֙חַ֙ לֹא ־הָ֣יָה ב֔וֹ כִּ֣י לֹ֤א אָכַל֙ לֶ֔חֶם כׇּל ־הַיּ֖וֹם וְכׇל ־הַלָּֽיְלָה ׃
καὶ ἔσπευσεν Σαουλ καὶ ἔπεσεν ἑστηκὼς ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἐφοβήθη σφόδρα ἀπὸ τῶν λόγων Σαμουηλ καὶ ἰσχὺς ἐν αὐτῷ οὐκ ἦν ἔτι οὐ γὰρ ἔφαγεν ἄρτον ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ ὅλην τὴν νύκτα ἐκείνην
Statimque Saul cecidit porrectus in terram : extimuerat enim verba Samuelis , et robur non erat in eo , quia non comederat panem tota die illa .
ወወድቀ ፡ ፍጡነ ፡ ሳኦል ፡ እንዘ ፡ ይቀውም ፡ ውስተ ፡ ምድር ፡ ወፈርሀ ፡ ጥቀ ፡ እምነ ፡ ቃሉ ፡ ለሳሙኤል ፡ ወአልቦ ፡ ኀይለ ፡ እስመ ፡ ኢበልዐ ፡ እከለ ፡ ይእተ ፡ አሚረ ፡ ሌሊተ ፡ ወመዓልተ ።
Then Saul fell immediately his full length on the earth, and was terrified, because of Samuel’s words. There was no strength in him, for he had eaten no bread all day long or all night long.
28:21 ⧉ ⤴︎ וַתָּב֤וֹא הָֽאִשָּׁה֙ אֶל ־שָׁא֔וּל וַתֵּ֖רֶא כִּֽי ־נִבְהַ֣ל מְאֹ֑ד וַתֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו הִנֵּ֨ה שָֽׁמְעָ֤ה שִׁפְחָֽתְךָ֙ בְּקוֹלֶ֔ךָ וָאָשִׂ֤ים נַפְשִׁי֙ בְּכַפִּ֔י וָֽאֶשְׁמַע֙ אֶת ־דְּבָרֶ֔יךָ אֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֖רְתָּ אֵלָֽי ׃
καὶ εἰσῆλθεν ἡ γυνὴ πρὸς Σαουλ καὶ εἶδεν ὅτι ἔσπευσεν σφόδρα καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν ἰδοὺ δὴ ἤκουσεν ἡ δούλη σου τῆς φωνῆς σου καὶ ἐθέμην τὴν ψυχήν μου ἐν τῇ χειρί μου καὶ ἤκουσα τοὺς λόγους οὓς ἐλάλησάς μοι
Ingressa est itaque mulier illa ad Saul (conturbatus enim erat valde ), dixitque ad eum : Ecce obedivit ancilla tua voci tuae , et posui animam meam in manu mea : et audivi sermones tuos , quos locutus es ad me .
ወቦአት ፡ እንታክቲ ፡ ብእሲት ፡ ኀቤሁ ፡ ለሳኦል ፡ ወረከበቶ ፡ ድንጉፀ ፡ ጥቀ ፡ ወትቤሎ ፡ ናሁ ፡ ሰምዐተከ ፡ አመትከ ፡ ቃለከ ፡ ወመጠውክዋ ፡ ለነፍስየ ፡ በእዴየ ፡ ወሰማዕኩ ፡ ቃለከ ፡ ዘነባብከኒ ።
The woman came to Saul and saw that he was very troubled, and said to him, “Behold, your servant has listened to your voice, and I have put my life in my hand, and have listened to your words which you spoke to me.
28:22 ⧉ ⤴︎ וְעַתָּ֗ה שְׁמַֽע ־נָ֤א גַם ־אַתָּה֙ בְּק֣וֹל שִׁפְחָתֶ֔ךָ וְאָשִׂ֧מָה לְפָנֶ֛יךָ פַּת ־לֶ֖חֶם וֶאֱכ֑וֹל וִיהִ֤י בְךָ֙ כֹּ֔חַ כִּ֥י תֵלֵ֖ךְ בַּדָּֽרֶךְ ׃
καὶ νῦν ἄκουσον δὴ φωνῆς τῆς δούλης σου καὶ παραθήσω ἐνώπιόν σου ψωμὸν ἄρτου καὶ φάγε καὶ ἔσται ἐν σοὶ ἰσχύς ὅτι πορεύσῃ ἐν ὁδῷ
Nunc igitur audi et tu vocem ancillae tuae , et ponam coram te buccellam panis , ut comedens convalescas , et possis iter agere .
ወይእዜኒ ፡ ስማዕ ፡ ቃላ ፡ ለአመትከ ፡ ወኣምጽእ ፡ ኅብስተ ፡ ቅድሜከ ፡ ወትብላዕ ፡ ወትርከብ ፡ ኀይለ ፡ እስመ ፡ ተሐውር ፡ ውስተ ፡ ፍኖት ።
Now therefore, please listen also to the voice of your servant, and let me set a morsel of bread before you. Eat, that you may have strength when you go on your way.”
28:23 ⧉ ⤴︎ וַיְמָאֵ֗ן וַיֹּ֙אמֶר֙ לֹ֣א אֹכַ֔ל וַיִּפְרְצוּ ־ב֤וֹ עֲבָדָיו֙ וְגַם ־הָ֣אִשָּׁ֔ה וַיִּשְׁמַ֖ע לְקֹלָ֑ם וַיָּ֙קׇם֙ מֵֽהָאָ֔רֶץ וַיֵּ֖שֶׁב אֶל ־הַמִּטָּֽה ׃
καὶ οὐκ ἐβουλήθη φαγεῖν καὶ παρεβιάζοντο αὐτὸν οἱ παῖδες αὐτοῦ καὶ ἡ γυνή καὶ ἤκουσεν τῆς φωνῆς αὐτῶν καὶ ἀνέστη ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ τὸν δίφρον
Qui renuit , et ait : Non comedam . Coëgerunt autem eum servi sui et mulier , et tandem audita voce eorum surrexit de terra , et sedit super lectum .
ወአበየ ፡ በሊዐ ፡ ወአጽሐብዎ ፡ ደቁ ፡ ወይእቲኒ ፡ ብእሲት ፡ ወሰምዐ ፡ ቃሎሙ ፡ ወተንሥእ ፡ እምነ ፡ ምድር ፡ ወነበረ ፡ ዲበ ፡ መንበር ።
But he refused, and said, “I will not eat.” But his servants, together with the woman, constrained him; and he listened to their voice. So he arose from the earth and sat on the bed.
28:24 ⧉ ⤴︎ וְלָאִשָּׁ֤ה עֵֽגֶל ־מַרְבֵּק֙ בַּבַּ֔יִת וַתְּמַהֵ֖ר וַתִּזְבָּחֵ֑הוּ וַתִּקַּח ־קֶ֣מַח וַתָּ֔לָשׁ וַתֹּפֵ֖הוּ מַצּֽוֹת ׃
καὶ τῇ γυναικὶ ἦν δάμαλις νομὰς ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ ἔσπευσεν καὶ ἔθυσεν αὐτὴν καὶ ἔλαβεν ἄλευρα καὶ ἐφύρασεν καὶ ἔπεψεν ἄζυμα
Mulier autem illa habebat vitulum pascualem in domo , et festinavit , et occidit eum : tollensque farinam , miscuit eam , et coxit azyma ,
ወባቲ ፡ ይእቲ ፡ ብእሲት ፡ እጓለ ፡ ላህም ፡ ሥቡሐ ፡ ውስተ ፡ ቤታ ፡ ወጠብሐቶ ፡ ፍጡነ ፡ ወነሥአት ፡ ሐሪጸ ፡ ወሎሰት ፡ ወደፈነት ፡ ናእተ ።
The woman had a fattened calf in the house. She hurried and killed it; and she took flour and kneaded it, and baked unleavened bread of it.
28:25 ⧉ ⤴︎ וַתַּגֵּ֧שׁ לִפְנֵי ־שָׁא֛וּל וְלִפְנֵ֥י עֲבָדָ֖יו וַיֹּאכֵ֑לוּ וַיָּקֻ֥מוּ וַיֵּלְכ֖וּ בַּלַּ֥יְלָה הַהֽוּא ׃ {פ}
καὶ προσήγαγεν ἐνώπιον Σαουλ καὶ ἐνώπιον τῶν παίδων αὐτοῦ καὶ ἔφαγον καὶ ἀνέστησαν καὶ ἀπῆλθον τὴν νύκτα ἐκείνην
et posuit ante Saul et ante servos ejus . Qui cum comedissent , surrexerunt , et ambulaverunt per totam noctem illam .
ወአምጽአት ፡ ቅድሜሁ ፡ ለሳኦል ፡ ወቅድመ ፡ ደቁ ፡ ወበልዑ ፡ ወተንሥኡ ፡ ወሖሩ ፡ በይእቲ ፡ ሌሊት ።
She brought it before Saul and before his servants, and they ate. Then they rose up and went away that night.